در این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما باشید تا با فرامرز پایور آشنا شویم. او نوازنده چیرهدست سنتور، آهنگساز، پژوهشگر موسیقی ایرانی و استادی بود که دانش موسیقی اصیل را به نسلهای بعد آموخت.
تولد و کودکی فرامرز پایور
فرامرز پایور در بیست و یکم بهمنماه سال ۱۳۱۱ در تهران به دنیا آمد. خانوادهاش افرادی هنردوست و اهل فرهنگ بودند. پدرش، علی پایور، علاوه بر تدریس زبان فرانسه در دانشگاه تهران، نقاش بود. پدربزرگش نیز که به مصورالدوله شهرت داشت، در دوران قاجار نقاشی میکرد و با سازهای ویولن، سهتار و سنتور آشنایی داشت. فرامرز پایور تحصیلات خود را در مدرسه عسجدی و سپس دبیرستان دارالفنون تهران به پایان رساند.
شروع موسیقی
فرامرز پایور در هفدهسالگی نزد ابوالحسن صبا رفت تا موسیقی بیاموزد. او در طول شش سال، ردیفهای موسیقی را از استادش فرا گرفت. در آن دوران، ابوالحسن صبا سعی داشت شیوهها و روشهای سنتورنوازی حبیب سماعی را دوباره زنده کند و بخشهایی از نوازندگیهای بداهه او را نیز نتنویسی کرده بود. در همین دوره، پایور به یکی از بهترین و نامدارترین شاگردان استاد صبا تبدیل شد. پس از فوت ابوالحسن صبا، فرامرز پایور نزد استادان بزرگی مانند عبدالله دوامی، موسی معروفی و نورعلیخان برومند آموزش دید و ردیفهای موسیقی درویشخان و میرزا عبدالله را نیز فرا گرفت.
آغاز فعالیت حرفهای موسیقی فرامرز پایور
فرامرز پایور در سال ۱۳۳۳ در وزارت فرهنگ و هنر مشغول به کار شد. سپس در سال ۱۳۳۷ به عنوان آموزگار سنتور در هنرستان عالی موسیقی ملی شروع به تدریس کرد. او نخستین آهنگسازی بود که ساز اصلی و تخصصیاش سنتور بود و کارش تنها محدود به بداههنوازی نمیشد.
ادامه تحصیلات در خارج از کشور
در سال ۱۳۴۱، وزارت فرهنگ و هنر، فرامرز پایور را برای ادامه تحصیل به کشور انگلستان اعزام کرد. او در دانشگاه کمبریج در رشته ادبیات انگلیسی فارغالتحصیل شد. در همین دوران، پایور کوشید تا موسیقی ایرانی و ساز سنتور را در محیطهای دانشگاهی انگلستان معرفی کند؛ اسناد و آثار مرتبط با این فعالیتها هماکنون در آرشیو رادیو بیبیسی نگهداری میشود. همچنین در آن سالها، دانشگاه لندن و دانشگاه کمبریج از او دعوت کردند تا در زمینه معرفی موسیقی ایرانی سخنرانیهایی ارائه دهد، که برای این سخنرانیها مورد تقدیر قرار گرفت و جوایزی دریافت کرد.
