دسته: موسیقی

صدای یک خواننده، در درجه اول به حنجره او وابسته است. علاوه بر حنجره، بخش‌های دیگری مانند دهان و دیافراگم نیز نقش مهمی در خوانندگی دارند. برای اینکه بتوانید از توانایی کامل صدایتان بهره ببرید، باید از این اندام‌ها به خوبی مراقبت کنید. یکی از اساسی‌ترین راه‌های مراقبت، توجه به برنامه غذایی مناسب برای خوانندگان است. خوراکی‌ها و نوشیدنی‌های مفید می‌توانند التهاب گلو را کاهش دهند و از خشکی آن جلوگیری کنند. در مقابل، مصرف مواد غذایی نامناسب ممکن است باعث ایجاد خلط، گرفتگی صدا یا حتی بازگشت اسید به حلق و حنجره شود. بنابراین، رعایت اصول تغذیه برای هر خواننده‌ای ضروری است. در این نوشته، به معرفی نوشیدنی‌ها و غذاهای سودمند و مضر برای خوانندگان می‌پردازیم. اگر به خوانندگی علاقه دارید، می‌توانید آموزش‌های بیشتر را در وبلاگ آنبین دنبال کنید.

در این مقاله بیوگرافی استاد داوود آزاد اطلاعات مفیدی آمده است.

برای خوانندگی چی بخوریم؟

غذاهای حاوی آنتی اکسیدان

خوراکی‌های سرشار از آنتی‌اکسیدان باید بخشی از برنامه غذایی خوانندگان باشند. این مواد غذایی به کاهش التهاب در بدن کمک می‌کنند و سلول‌های آسیب‌دیده را بازسازی می‌نمایند. برای جذب آنتی‌اکسیدان می‌توانید از کلم بروکلی، سبزیجات برگ‌سبز و چغندر استفاده کنید. البته باید توجه داشت که چغندر کمی باعث سفتی تارهای صوتی می‌شود و بهتر است در روزهایی که برنامه اجرا دارید، آن را مصرف نکنید.

مواد غذایی قلیایی

رژیم قلیایی ممکن است یک برنامه غذایی ایده‌آل برای خوانندگان باشد. در روزهایی که برنامه اجرا دارید، بهتر است از این سبک تغذیه پیروی کنید. برای دنبال کردن این رژیم، باید از مواد غذایی گیاهی و مفید مانند بادام، خیار، اسفناج، آووکادو، کرفس و سیب‌زمینی استفاده کنید.

غذاهای آب‌رسان

سعی کنید در برنامه غذایی‌تان، خوراکی‌هایی را بگنجانید که به تأمین آب بدن کمک می‌کنند. برای مثال، خوردن سالاد و سوپ در وعده‌های اصلی، گزینه‌های بسیار مناسبی هستند. همچنین به عنوان میان‌وعده می‌توانید از میوه‌هایی مثل هندوانه، توت‌فرنگی، انگور و نیز خیار استفاده کنید.

از بین برنده مخاط

اگر می‌خواهید خواننده شوید، باید مراقب سلامت حنجره خود باشید. ترشحات پشت گلو می‌تواند به حنجره شما آسیب برساند و روی کیفیت صدایتان اثر بد بگذارد. لیمو یکی از خوراکی‌هایی است که می‌تواند این ترشحات را از بین ببرد؛ اما حواستان باشد اگر در مصرف لیمو زیاده‌روی کنید، ممکن است باعث خشکی گلو شود.

پروتئین

یک خواننده برای اینکه بتواند به خوبی کارش را انجام دهد، باید بدن سالم و انرژی کافی داشته باشد. به همین دلیل، مصرف مقدار مناسبی پروتئین بسیار مهم است. بهتر است در برنامه غذایی خود، غذاهایی مانند مرغ، ماهی و لوبیا را بگنجانید.

چه نوشیدنی‌هایی برای رژیم غذایی خوانندگان مناسب هستند؟

نوشیدنی‌های ضدالتهاب

گلودرد، مشکل همیشگی کسانی است که زیاد آواز می‌خوانند. اما جای نگرانی نیست؛ چون با کمک نوشیدنی‌های ضدالتهابی می‌توانید از شر آن خلاص شوید. یکی از این نوشیدنی‌های مفید، مخلوط چای با عسل است که به سادگی آماده می‌شود. اگر عسل نداشتید، می‌توانید چای را با زنجبیل ترکیب کنید. زنجبیل باعث ایجاد گرمی در بدن می‌شود و ورم گلو را کم می‌کند. اگر اصولاً چای دوست ندارید، سراغ شربت کلروفیل بروید. برای درست کردن این شربت فقط کافی است چند قطره کلروفیل (سبزینه) را در آب بریزید و هم بزنید.

نوشیدنی‌های هیدراته

به عنوان یک خواننده، همیشه باید مراقب باشید که بدنتان دچار کم‌آبی نشود. بهترین نوشیدنی برای حفظ آب بدن، آب ساده و گواراست. در مورد نوشیدن آب، دو نکته مهم را به خاطر بسپارید. اول اینکه به اندازه کافی آب بنوشید. توصیه می‌شود که زنان در طول روز حدود ۸ لیوان و مردان حدود ۱۰ لیوان آب مصرف کنند. این مقدار آب را بهتر است به تدریج و در ساعات مختلف روز بنوشید. دوم اینکه به تمیزی و کیفیت آب دقت کنید. آب شهری ممکن است مقدار زیادی فلوراید داشته باشد که برای سلامتی مضر است. بنابراین سعی کنید از آب معدنی یا آبی که با دستگاه تصفیه شده است استفاده کنید. علاوه بر آب، نوشیدن آب نارگیل هم می‌تواند به حفظ آب بدن کمک کند.

اگر سوالاتی دارید، مقاله تاثیر موسیقی بر جنین و نوزاد به شما کمک خواهد کرد.

روان‌‌کننده

برای داشتن صدایی شفاف و تارهای صوتی نرم، نوشیدن چای‌های گیاهی بسیار مناسب است. بهتر است هر روز یک فنجان از این نوشیدنی‌ها را میل کنید: چای سبز، چای بابونه، چای نعنا، چای لیمو یا دمنوش آویشن و عسل.

چه ویتامین‌هایی باید در رژیم غذایی خوانندگان باشند؟

منیزیم

منیزیم به قوی‌تر شدن عضلاتی که برای خواندن آواز لازم هستند کمک می‌کند. برای تأمین این ماده معدنی می‌توانید از سبزیجات برگ‌دار مانند جعفری و اسفناج یا مغزهای مختلف استفاده کنید.

پتاسیم

پتاسیم به حفظ تعادل مایعات بدن و کارکرد درست ماهیچه‌ها کمک می‌کند. شما می‌توانید این ماده مغذی را با خوردن مواد غذایی مانند نارگیل و سیب‌زمینی دریافت کنید.

ویتامین B کمپلکس

برای اینکه در اجرای زنده بهتر باشید، باید انرژی خود را بالا ببرید و استرس را کاهش دهید. ویتامین‌های گروه ب دقیقاً همین تأثیر را در بدن دارند. برای دریافت این ویتامین‌ها می‌توانید از مواد غذایی مانند تخم‌مرغ، نخود و آووکادو استفاده کنید.

ویتامین D

ویتامین دی برای حفظ سطح انرژی بدن و کمک به جذب مواد معدنی اهمیت زیادی دارد. شما می‌توانید این ویتامین را در مواد غذایی مانند قارچ، ماهی سالمون و شیر بادام پیدا کنید.

ویتامین C

مصرف ویتامین C به بدن شما کمک می‌کند تا بافت‌های آسیب‌دیده را بازسازی و ترمیم کند. میوه‌هایی مانند کیوی، انبه، خربزه، سیب و همچنین کلم از منابع غنی این ویتامین مهم به شمار می‌روند.

چه مواد غذایی در رژیم غذایی خوانندگان ممنوع هستند؟

گندم

خوانندگان بهتر است از خوردن گندم پرهیز کنند، چون این ماده می‌تواند به تارهای صوتی آنها آسیب برساند و باعث ورم و التهاب شود. به جای نان و پاستا که از گندم تهیه می‌شوند، بهتر است از جایگزین‌های سالم‌تری مثل گندم سیاه یا عدس در برنامه غذایی خود استفاده کنند.

لبنیات

خیلی از خوانندگان و متخصصان معروف توصیه می‌کنند که محصولات لبنی را از برنامه غذایی خود حذف کنید. موادی مانند شیر، پنیر و خامه می‌توانند باعث افزایش بلغم در گلو شوند.

شکلات

شکلات از خوردنی‌های بسیار محبوب و دوست‌داشتنی است که طرفداران زیادی دارد. اما اگر به سلامت صدا و حرفه خوانندگی خود اهمیت می‌دهید، بهتر است از خوردن آن پرهیز کنید. دلیل این موضوع آن است که شکلات می‌تواند باعث برگشت اسید معده و همچنین گرفتگی و سفت شدن ماهیچه‌های گلو شود.

کافئین

خوانندگان بهتر است از نوشیدنی‌های کافئین‌دار استفاده نکنند، چون این نوشیدنی‌ها دو مشکل اصلی برای آن‌ها ایجاد می‌کنند. اول این‌که باعث می‌شوند بدن آب خود را از دست بدهد، در حالی که یک خواننده باید همیشه بدنش به اندازه کافی آب داشته باشد. دوم این‌که باعث سفت شدن و تنگ شدن گلو می‌شوند، در صورتی که برای خوانندگی، گلو باید نرم و آزاد باشد.

روغن و ادویه

غذاهای چرب و پرادویه می‌توانند تأثیر منفی زیادی روی صدای خوانندگان بگذارند. این نوع خوراکی‌ها با ایجاد حالت چربی در گلو و همچنین باعث ناراحتی و سوزش در معده می‌شوند و در نتیجه از قدرت و کیفیت خوانندگی به شدت کم می‌کنند.

موز

خوردن موز برای کسانی که آواز می‌خوانند توصیه نمی‌شود، چون باعث ایجاد ترشحات اضافی در گلو می‌شود و روی تارهای صوتی را می‌پوشاند.

برای مطالعه بیشتر، به تفاوت پیانو، ارگ و کیبرد سری سر بزنید.

موسیقی اپرا یکی از شاخه‌های مهم و تاثیرگذار در هنر جهان به شمار می‌رود که بیش از ۴۰۰ سال سابقه دارد. معمولاً با شنیدن نام اپرا، صحنه‌های بزرگ، لباس‌های فاخر و آوازهای قدرتمند به ذهن می‌آید؛ اما باید بدانیم که دنیای اپرا بسیار گسترده‌تر از این تصورات است و دارای ظرافت‌ها و عمق زیادی می‌باشد. در این نوشته قصد داریم با هم قدم به دنیای اپرا بگذاریم و با چیستی، گذشته و اجزای تشکیل‌دهنده این سبک موسیقی آشنا شویم. بنابراین اگر به اپرا علاقه‌مند هستید یا درباره آن کنجکاوید، این متن برای شماست. در وبلاگ آنبین نیز مطالب آموزنده دیگری وجود دارد که می‌توانید آن‌ها را نیز مطالعه کنید.

مقاله پیتر سلیمانی پور را بیشتر بشناسید منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

برای گسترش دانش خود، مقاله تفاوت ساز ویولن و ویولا را مطالعه کنید.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله آشنایی با سبک آلترنتیو راک ادامه دهید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب آشنایی با اصطلاح تحول مقام به دستگاه را بخوانید.

موسیقی اپرا چیست؟

اپرا در حقیقت یک گونه نمایش است که موسیقی قلب تپنده آن به شمار می‌رود. در این هنر باشکوه، موسیقی کلاسیک غربی و هنرهای نمایشی در هم می‌آمیزند. بازیگران این نمایش همگی خوانندگانی آموزش‌دیده هستند که حتی گفتگوهایشان را هم به صورت آوازی و آهنگین بیان می‌کنند. یک ارکستر بزرگ یا یک گروه کوچک‌تر موسیقی که به آن «گروه همنوازان» می‌گویند، پشتیبان خوانندگان است. برای به صحنه بردن یک اپرا، هنرمندان زیادی باید دست به دست هم دهند. هدایت اصلی کار بر عهده کارگردان و رهبر ارکستر است. دیگر دست‌اندرکاران اپرا عبارتند از: نوازندگان، رقصندگان، بازیگران-خوانندگان، طراحان لباس، طراحان دکور، نویسندگان و چهره‌پردازان. صحنه اپرا معمولاً از صحنه تئاترهای معمولی بزرگ‌تر است و حال و هوایی با عظمت و باشکوه به تماشاگر می‌بخشد.

مقاله بیوگرافی احمد ابراهیمی ،ردیف‌دان و مدرس آواز حاوی اطلاعات جامعی است.

تاریخچه موسیقی اپرا

اپرا در قرن شانزدهم میلادی به وجود آمد. در آن دوران، گروهی از موسیقیدانان و اندیشمندان در شهر فلورانس جمع شدند و تلاش کردند تا قصه‌گویی دراماتیک یونان باستان را با کمک موسیقی دوباره زنده کنند. این کوشش‌ها سرانجام به خلق اپرا انجامید و به تدریج در همه جای اروپا گسترش یافت.

نخستین اپرا را جاکو پری خلق کرد؛ اما قدیمی‌ترین اپرایی که هنوز هم اجرا می‌شود، اثر کلودیو مونته‌وردی است. در طول قرن هجدهم، اپرای اروپا همچنان از اپرای ایتالیا الهام می‌گرفت. در این سده، چهره‌های سرشناس زیادی مانند موتزارت به دنیای اپرا قدم گذاشتند. از مشهورترین آثار موتزارت می‌توان به اپراهای خنده‌دار ایتالیایی مانند «کوزی فان توته» و «عروسی فیگارو» اشاره کرد.

در میانه‌های قرن نوزدهم، اپرا به دوران طلایی خود رسید. در این دوره، آهنگسازانی مانند جوزپه وردی و ریچارد واگنر بر دنیای اپرا چیره شدند و آن را شکل دادند.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً نخستین زنی که رهبر ارکستر ایران شد که بود را بخوانید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب رهبر ارکستر، پدر بیان موسیقی را بخوانید.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله موزه موسیقی اصفهان، نمونه ای زیبا از یک موزه موسیقی را مطالعه کنید.

برای مطالعه بیشتر، به همه چیز در مورد بالشتک ویولن سری سر بزنید.

در دنیای موسیقی، اصول و قواعد زیادی وجود دارد که هنرجویان باید آن‌ها را فرا بگیرند. یکی از این اصول مهم، آشنایی با مفهوم فاصله در موسیقی است که هر کسی که به نواختن ساز یا خوانندگی می‌پردازد، لازم است با آن آشنا شود. در این نوشته، ابتدا به تعریف فاصله می‌پردازیم، سپس انواع مختلف آن و شیوه محاسبه‌اش را توضیح می‌دهیم. اگر به این موضوع علاقه‌مند هستید، تا پایان این مطلب با ما همراه باشید. همچنین برای مطالعه درس‌های آموزشی بیشتر می‌توانید به وبلاگ آنبین مراجعه کنید.

فاصله در موسیقی چیست؟

در موسیقی، فاصله به تفاوت دو نت از نظر میزان «زیر» یا «بم» بودن آنها گفته می‌شود. این تفاوت را هم می‌توان روی ساز دید و هم با تقسیم فرکانس نت زیرتر بر فرکانس نت بم‌تر به صورت عددی اندازه گرفت.
وجود فاصله در موسیقی بسیار مهم است، چون احساسی که از یک ملودی می‌گیریم به همین فاصله‌ها بستگی دارد. اگر تمام نت‌های یک آهنگ فاصله‌های یکسانی داشته باشند، احساس ایجاد شده نیز یکنواخت و تکراری خواهد بود.

انواع فاصله در موسیقی

فاصله منفصل

این فاصله‌ی موسیقایی میان دو نت غیرهمسایه به وجود می‌آید. برای نمونه، فاصله‌ای که بین نت دو و نت سل وجود دارد، یک فاصله‌ی جدا یا منفصل محسوب می‌شود.

برای گسترش دانش خود، به مقاله چه افرادی از کاپو استفاده می‌کنند؟ سر بزنید.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره بالاترین عمل پرستش در کلیسای غرب با فرم مس بیابید.

فاصله متصل

بین دو نتی که کنار هم قرار دارند، مانند نت‌های “دو” و “ر”، یک فاصله‌ی متصل وجود دارد. به این فاصله، “فاصله دوم” می‌گویند. این نوع فاصله خودش به دو دسته‌ی مختلف تقسیم می‌شود.

فاصله دوم بزرگ

فاصله میان دو نت پشت سر هم که به اندازه یک پرده باشد، با نام «فاصله دوم بزرگ» شناخته می‌شود.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب فرت گیتار چیست؟ را از دست ندهید.

فاصله دوم کوچک

اگر دو نت پشت سر هم، به اندازه نیم‌پرده از هم فاصله داشته باشند، این فاصله را “دوم کوچک” می‌نامند.

در حالت اصلی و بدون استفاده از علائم تغییردهنده، فاصله بین بیشتر نت‌های پشت سرهم، یک‌پرده کامل است. اما دو استثنا وجود دارد: فاصله بین نت‌های “می” تا “فا” و همچنین “سی” تا “دو”، همیشه نیم‌پرده است و به همین دلیل، این فواصل از نوع دوم کوچک به شمار می‌روند.

روش اندازه‌گیری فواصل موسیقی

برای محاسبه فاصله میان دو نت، باید تمام نت‌های بین آن دو را شمارش کنید. به عنوان نمونه، برای پیدا کردن فاصله بین نت «می» و «لا»، نت‌های می، فا، سل و لا را می‌شماریم. این فاصله شامل چهار نت است، بنابراین به آن فاصله چهارم می‌گوییم.

دو نکته مهم دیگر نیز در مورد محاسبه فواصل موسیقی وجود دارد. اول اینکه فاصله بین یک نت و نت مشابه آن در اکتاو بعدی، «فاصله هنگام» نامیده می‌شود. دوم اینکه فواصل تا هشتم، «فاصله ساده» محسوب می‌شوند و از فاصله نهم به بعد، آن‌ها را «فاصله ترکیبی» می‌نامیم.

اگر به موسیقی ایرانی علاقه دارید، شناخت سازهای محلی مختلف برایتان ضروری است. پیش از این در وبلاگ آنبین، سازهای بومی زیادی را به شما معرفی کرده‌ایم. این بار قصد داریم به منطقه خراسان شمالی سفر کنیم و با ساز قوشمه آشنا شویم.
قوشمه یک ساز بادی است که بیشتر در شهرهایی مانند قوچان، شروان، آشخانه و فاروج مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ساز معمولاً در مراسم شاد و رقص‌ها به کار می‌رود و همراه با سازهای کوبه‌ای همچون طبل، دهل و دف نواخته می‌شود.
نکته جالب در مورد قوشمه این است که با وجود کوچک بودنش، یکی از پرصداترین سازهای جهان به شمار می‌رود. اگر دوست دارید بیشتر درباره این ساز بدانید، تا پایان این مطلب با ما بمانید.

نام‌گذاری ساز قوشمه

برخی معتقدند که نام قوشمه به دلیل جنس این ساز انتخاب شده است. در قدیم، این ساز را از استخوان پای پرنده‌ای به نام قوش درست می‌کردند و به همین خاطر نام قوشمه را برای آن برگزیدند.

دسته‌ای دیگر بر این باورند که ریشه نام این ساز به معنای واژه قوش بازمی‌گردد. قوش به معنای کنار هم قرار دادن و به هم پیوستن است. از آنجا که این ساز شبیه دو نی است که به یکدیگر متصل شده‌اند، آن را قوشمه نامیده‌اند.

جالب است بدانید که ساز قوشمه نام‌های دیگری هم دارد که کمتر شنیده می‌شوند. در مناطق مرکزی و غربی خراسان، مردم به آن دو نیه، دو سازه یا جفتی نیز می‌گویند.

ساختار ساز قوشمه

ساز قوشمه از دو لوله صوتی ساخته می‌شود. این لوله‌ها معمولاً از استخوان پرندگان بزرگ مانند قوش، عقاب یا درنا درست می‌شوند؛ هرچند در برخی موارد نادر به جای استخوان از فلز نیز استفاده می‌گردد. طول این لوله‌ها بستگی به جثه پرنده دارد، ولی معمولاً بین ۱۴۵ تا ۱۷۰ میلی‌متر است.

برای درست کردن لوله‌های صوتی، ابتدا بخشی از استخوان بال پرنده را از بدنش جدا می‌کنند. بعد از صاف و صیقل دادن استخوان، بین پنج تا هفت سوراخ یک‌اندازه روی آن ایجاد می‌کنند. قوشمه‌هایی که هفت سوراخ دارند، بهترین نوع این ساز به شمار می‌روند و می‌توانند تمام نت‌های یک اکتاو را بنوازند.

توصیه می‌کنیم این مطلب معرفی ساز دهل را حتماً بخوانید.

پس از سوراخ کردن استخوان‌ها، آن دو را با کمک موم، عسل یا چسب به هم متصل می‌کنند. لبه سوراخ‌ها نیز با نوارهای مسی تزئین می‌شود. مرحله بعد، ساختن بخش دهنی ساز است.

دهنی قوشمه یک لوله ۳۰ تا ۴۰ میلی‌متری از جنس برنج است؛ البته در گذشته این قسمت را از انتهای نی می‌ساختند. امروزه یک استکار باید این قطعه را با دقت برش بزند و سپس قمیش را با نخ به آن محکم کند. در پایان، دهنی را نیز با چسب به لوله‌های صوتی می‌چسبانند.

قوشمه‌نوازی

قبل از شروع نواختن ساز قوشمه، نوازنده ابتدا آن را با استفاده از زبان و بزاق دهانش کوک می‌کند. معمولاً هر دو لوله صوتی قوشمه با یک کوک و هم‌صدا تنظیم می‌شوند؛ اما گاهی برای ایجاد تنوع صوتی و قدرت بیشتر در نواختن، آن‌ها را با کوک‌های متفاوت و غیرهمسان آماده می‌کنند.
بعد از اتمام کوک، نوازنده کار نواختن را آغاز می‌کند. یکی از مهم‌ترین مهارت‌هایی که یک نوازنده قوشمه باید داشته باشد، تکنیک «نفس‌گردان» است. در این روش، نوازنده باید بتواند بدون توقف در ساز بدمد و همزمان در گونه‌هایش هوا ذخیره کند. وقتی ریه‌هایش خالی از هوا شد، از راه بینی نفس می‌گیرد تا نواختن قطع نشود.
اگر بخواهیم چند تن از مشهورترین نوازندگان این ساز را نام ببریم، می‌توان از مرحوم علی ابچوری، علی اکبر بهاری و خان محمد آدینه یاد کرد.

برای گسترش دانش خود، به مقاله خواص درمانی کاسه تبتی سر بزنید.

ساز قوشمه و پیامدهای منفی آن برای حیات وحش

قوشمه‌نوازان با سابقه بر این باور بودند که برای درست کردن این ساز، باید لاشه یک عقاب را پیدا کرد. آن‌ها اعتقاد داشتند که اگر کسی عمداً عقاب را برای ساختن قوشمه بکشد، این کار درست نیست و ساز ساخته‌شده از چنین جانوری، برکت و اثر خوبی نخواهد داشت. متأسفانه این عقیده ارزشمند در سال‌های گذشته کم‌کم فراموش شده و به همین خاطر، شمار زیادی از عقاب‌ها در منطقه خراسان فقط برای ساخت قوشمه کشته شده‌اند.

برای مطالعه بیشتر، به آشنایی با ساز صندلی، کاخون یا کاخن سری سر بزنید.

ساز قوشمه که از استخوان ساخته می‌شود، نه‌تنها باعث کشته شدن حیوانات بی‌دفاع می‌شود، بلکه قیمت بسیار بالایی دارد و به راحتی می‌شکند. با این که نوازندگان ماهر می‌گویند قوشمه استخوانی از نظر صدایی از همه بهتر است، اما به خاطر مشکلاتی که دارد، برخی از افراد کوشیده‌اند تا نمونه‌های دیگری از این ساز را با فلز مس، پلاستیک یا آلومینیوم بسازند. یکی از این افراد که در ساخت قوشمه از جنس‌های جایگزین تا حدی خوب عمل کرد، «حمید ذبیحی» از نوازندگان اهل سبزوار است. او با روش قالب‌گیری و استفاده از پلاستیک مذاب، توانست قوشمه‌ای پلاستیکی تولید کند که صدای قابل قبولی دارد. امیدواریم در آینده، از شکار کردن بی‌رویه پرندگان برای ساخت ساز قوشمه جلوگیری به عمل آید.

اگر عاشق صدای پیانو هستید یا در حال یادگیری این ساز هستید، احتمالاً کنجکاوید بدانید بزرگترین نوازندگان پیانو در جهان چه کسانی بوده‌اند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، قصد داریم شما را با ده نفر از این استعدادهای برتر موسیقی آشنا کنیم. اگر دوست دارید اسامی برترین پیانیست‌های دنیا را بدانید و بفهمید چه خصوصیات منحصربه‌فردی باعث شده در این فهرست قرار بگیرند، پیشنهاد می‌کنیم این مطلب را تا انتها دنبال کنید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه علی‌اکبر شیدا،پایه‏ گذار اصلى تصنیف و ترانه به مفهوم امروزى.

بهترین پیانیست های دنیا

۱. ولفگانگ آمادئوس موتزارت (Wolfgang Amadeus Mozart)

موتزارت از بزرگترین آهنگسازان دنیای موسیقی کلاسیک است. او از همان کودکی نابغه بود؛ در چهار سالگی فقط در نیم ساعت، یک قطعه پیانو را به تنهایی یاد گرفت و نواخت. در پنج سالگی هم شروع به ساختن قطعات موسیقی کرد. موتزارت از کسانی بود که فرم کنسرتو پیانو را پایه‌گذاری کرد و نقش مهمی در گسترش آن داشت. علاوه بر این، او رهبری بسیاری از ارکسترهای معروف زمان خود را نیز بر عهده داشت.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً روش ساده برای شناخت نت های کالیمبا + نت عددی ترانه را بخوانید.

اگر سوالاتی دارید، مقاله چه کار هایی را باید برای گرم کردن صدا انجام دهیم؟ به شما کمک خواهد کرد.

۲. میرا هس (Myra Hess)

یک نوازنده پیانو اهل انگلستان بود که بدون شک از برترین پیانیست‌های جهان به شمار می‌رود. او از پنج‌سالگی فراگیری پیانو را آغاز کرد و در مدرسه موسیقی و تئاتر گیلدهال تحصیل نمود. این هنرمند اغلب آهنگ‌های آهنگسازان بزرگی مانند موتزارت، باخ، شومان و بتهوون را می‌نواخت. اوج محبوبیت او به دوران جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد. در آن زمان، به دلیل جلوگیری از حملات هوایی آلمان، سالن‌های کنسرت در شب تعطیل بودند. در چنین وضعیتی، میرا هس به مدت شش سال و نیم، هر روز در وقت ناهار، کنسرت‌های رایگانی برای مردم برگزار کرد. او با قصد تقویت روحیه مردم در دوران سخت جنگ، نزدیک به ۲ هزار اجرا ارائه داد و بیش از ۸۲۴ هزار نفر در این برنامه‌های روزانه حضور یافتند. میرا هس هیچ پولی بابت این کنسرت‌ها دریافت نکرد!

۳. کلودیو آرائو (Claudio Arrau)

کلودیو آرائو از بزرگترین نوازندگان پیانو در سده بیستم به شمار می‌رود. او از کودکی نواختن پیانو را نزد مادرش فرا گرفت و استعدادش را خیلی زود نشان داد. اولین بار وقتی فقط پنج سال داشت، روی صحنه رفت و آهنگ‌هایی از آهنگسازان نامداری مانند شوپن، بتهوون و موتزارت را اجرا کرد. او در طول زندگی‌اش بسیار پرکار بود و حتی در سال‌های پایانی عمر نیز به اجرای کنسرت‌های پرشکوه ادامه داد. آرائو در سن ۸۸ سالگی درگذشت، در حالی که تا آخرین روزهای زندگی مشغول برگزاری کنسرت در اروپا و ضبط آثار باخ بود.

۴. ولادیمیر اشکانزی (Vladimir Ashkenazy)

ولادیمیر اشکانزی نوازندهٔ پیانوی اهل روسیه است که پدر و مادرش هر دو پیانیست بودند. او هم تحت تأثیر خانواده از شش سالگی به فراگیری پیانو پرداخت و در مدرسهٔ مرکزی موسیقی مسکو تحصیل کرد. اشکانزی به خاطر اجرای آثار گوناگون از دوره‌های کلاسیک و رمانتیک در سراسر جهان شناخته شده است. بسیاری او را در زمرهٔ برترین نوازندگان پیانو در جهان می‌دانند، چرا که موفق به دریافت جوایز معتبر بین‌المللی زیادی شده است. از جملهٔ این افتخارات می‌توان به کسب مدال طلای رقابت‌های بین‌المللی ملکه الیزابت، مقام اول در مسابقهٔ چایکوفسکی و پنج جایزهٔ گرمی اشاره کرد. این هنرمند سرشناس از سال ۱۹۷۰ علاوه بر نوازندگی، به عنوان رهبر ارکستر نیز فعالیت دارد.

۵. موری پراهیا (Murray Perahia)

موری پراهیا بدون شک یکی از بزرگ‌ترین نوازندگان پیانو در جهان به شمار می‌رود. او نه‌تنها در اجرا، بلکه در آموزش پیانو نیز استعداد خارق‌العاده‌ای دارد و موفق شده ده‌ها جایزه معتبر جهانی را از آن خود کند.
او در مشهورترین مراکز آموزشی موسیقی دنیا مانند مدرسه جولیارد و مؤسسه پی بادی به تدریس مشغول است.
موری پراهیا نخستین آمریکایی بود که برنده مسابقات بین‌المللی پیانو لیدز شد. همچنین نشان هنر امپراتوری بریتانیا، جایزه ولف در هنر، سه جایزه گرمی و نه جایزه گرامافون از جمله افتخارات اوست.

امروزه در سراسر جهان، سازهای گوناگون و پیشرفته‌ای وجود دارند که بر زیبایی دنیای موسیقی افزوده‌اند؛ اما آیا تاکنون به کهن‌ترین ساز جهان فکر کرده‌اید؟
در این نوشته از وبلاگ آنبین، قصد داریم با هم سفری به گذشته داشته باشیم و با قدیمی‌ترین ساز دنیا آشنا شویم. شناخت این ساز به ما می‌فهماند که همه سازهای امروزی از کجا سرچشمه گرفته‌اند. اگر دوست دارید بدانید نخستین سازی که انسان ساخت چه بود و چگونه پدید آمد، در ادامه این مطلب با ما همراه باشید.

قدیمی ترین ساز دنیا چیست؟

قدیمی ترین ساز موسیقی جهان، یک فلوت است که در غاری به نام “دیویه بابه” نزدیک شهر سرکنو پیدا شده. این فلوت بسیار قدیمی است و عمر آن به بیش از ۶۰ هزار سال می‌رسد. این ساز به دوران پارینه سنگی تعلق دارد و به آن “فلوت نئاندرتال” می‌گویند. دلیل این نامگذاری، سازندگان آن هستند. نئاندرتال‌ها گروهی از انسان‌های نخستین بودند که امروزه نسلشان منقرض شده و دلیل دقیق ناپدید شدن آنها هنوز به طور کامل روشن نیست. آن‌ها از نظر جسمی از انسان‌های امروزی کوتاه‌قدتر بودند. همچنین بخش‌هایی از مغز آنها مانند مخچه، در مقایسه با انسان مدرن کوچک‌تر بود؛ با این حال، آن‌ها به اندازه انسان‌های کنونی باهوش بودند. دانشمندان بر این باورند که این فلوت باستانی هم توسط همین گروه از انسان‌ها ساخته شده است. فلوت نئاندرتال امروزه در موزه کشور اسلوونی نگهداری می‌شود.

ساختار فلوت نئاندرتال

محققان به این نتیجه رسیده‌اند که قدیمی‌ترین ساز موسیقی جهان از جنس استخوان پای یک خرس ساخته شده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد این استخوان متعلق به پای چپ یک خرس غارنشین بوده است.

این فلوت که مربوط به دوران نئاندرتال‌هاست، در اصل دارای چهار سوراخ بوده، اما امروزه تنها دو سوراخ آن به طور کامل سالم مانده و از دو سوراخ دیگر فقط قسمت‌های کوچکی باقی مانده است. دانشمندان با دقت زیادی این سوراخ‌ها را بررسی کردند و مطمئن شدند که این سوراخ‌ها تصادفی یا بر اثر دندان حیوانات ایجاد نشده‌اند. به نظر می‌رسد این سوراخ‌ها با استفاده از یک سنگ تیز روی استخوان ایجاد شده‌اند.

فاصله و جای این سوراخ‌ها به شکلی است که با چهار نت از گام‌های موسیقی امروزی، یعنی گام دیاتونیک، هماهنگی دارد. تمام این نشانه‌ها ثابت می‌کند که این وسیله با هدف ساختن موسیقی و نواختن ساخته شده است.

چرا کشف فلوت نئاندرتال بسیار مهم است؟

برخی از محققان فکر می‌کنند نئاندرتال‌ها موجوداتی خشن و بدون فرهنگ بودند. اما پیدا شدن یک فلوت بسیار قدیمی که توسط آنان ساخته شده، این دیدگاه را کاملاً تغییر داده است. این کشف نشان می‌دهد که آنها بسیار بیشتر از یک گروه ابتدایی بودند و علاوه بر فکر کردن به مسائل اولیه مانند غذا و سرپناه، به جنبه‌های زیبا و معنوی زندگی مانند موسیقی نیز اهمیت می‌دادند. این فلوت که قدیمی‌ترین ساز جهان شناخته می‌شود، ثابت می‌کند که حتی اجداد دیرین ما نیز انسان‌هایی خلاق و بااحساس بوده‌اند که موسیقی بخشی از زندگی آنها به شمار می‌رفته است.

اگر به این موضوع علاقه دارید، چه سازهایی در موسیقی جاز نواخته می‌شوند؟ را از دست ندهید.

اگر سوالاتی دارید، مقاله زندگی کوتاه جرج گرشوین ،پیانیست مشهور آمریکایی به شما کمک خواهد کرد.

توصیه می‌کنیم این مطلب تاریخچه گرامافون را حتماً بخوانید.

در دنیای دانش موسیقی، واژه‌ها و مفهوم‌های گوناگونی وجود دارد که پیش از این، شمار زیادی از آن‌ها را در وبلاگ آنبین به شما معرفی کرده‌ایم. امروز هم می‌خواهیم یک عبارت تازه را بررسی کنیم: کرشندو و دکرشندو. اگر دوست دارید بدانید این دو واژه در موسیقی چه معنایی دارند و چگونه اجرا می‌شوند، پیشنهاد می‌کنیم تا پایان این نوشته با ما بمانید.

کرشندو و دکرشندو چیست؟

در یک قطعه موسیقی، معمولاً میزان بلندی صدا ثابت نمی‌ماند. آهنگسازان با تغییر دادن حجم صدا، به قطعه احساس و حالت می‌دهند. یکی از این تغییرات که بسیار استفاده می‌شود، کرشندو و دکرشندو نام دارد. این دو واژه از زبان ایتالیایی گرفته شده‌اند. کرشندو از کلمه‌ای به معنای “رشد کردن” می‌آید و دکرشندو به معنای “کم شدن” یا “ضعیف شدن” است.

اگرچه این علامت‌ها در اصل به موسیقی کلاسیک تعلق دارند، اما امروزه در سبک‌های مختلف موسیقی دیده می‌شوند. شکل آن‌ها شبیه علامت بزرگ‌تر و کوچک‌تر در ریاضی، یا مانند دو خط است که از یک سمت باز می‌شوند. اگر خطوط به سمت راست باز شده باشند، یعنی کرشندو است و اگر به سمت چپ باز شوند، دکرشندو است. این علامت معمولاً در زیر نت‌ها کشیده می‌شود تا مشخص کند تغییر صدا از کجا شروع و تا کجا ادامه دارد.

گاهی به جای کشیدن این شکل، از مخفف آن‌ها استفاده می‌کنند: Cresc یا Cres برای کرشندو و Decresc برای دکرشندو. در نهایت، کار اصلی این دو علامت، کم یا زیاد کردن تدریجی بلندی صدا در موسیقی است.

کرشندو و درکشندو چطور نواخته می‌شوند؟

در کرشندو، باید صدای موسیقی را آرام‌آرام بلندتر کنیم؛ یعنی از صدای کم‌حجم (پیانو) به صدای پُرحجم (فورته) برسیم. در دکرشندو هم عکس این کار را انجام می‌دهیم؛ یعنی صدا را به تدریج کم می‌کنیم و از فورته به پیانو می‌رسیم. نکته خیلی مهمی که هنگام اجرای این دو باید رعایت کنید، این است که این تغییر باید به آرامی و گام‌به‌گام انجام شود. اگر آهنگساز بخواهد تغییر ناگهانی در شدت صدا ایجاد کند، از علامت‌های دیگری استفاده خواهد کرد. وقتی از کرشندو و دکرشندو استفاده می‌شود، منظور این است که تغییر در شدت صدا باید به نرمی و تدریجی صورت بگیرد.

گیتار برقی نوعی گیتار است که برای تولید صدا به آمپلی‌فایر (تقویت‌کننده صدا) متصل می‌شود. صدای آن با گیتار آکوستیک فرق دارد و قابلیت ایجاد افکت‌های صوتی متنوعی را دارد. این ساز در سبک‌های گوناگون موسیقی استفاده می‌شود، ولی بیشترین کاربرد آن در موسیقی راک، متال و بلوز دیده می‌شود. اگر دوست دارید با تاریخچه، اجزای تشکیل‌دهنده و روش نواختن گیتار برقی بیشتر آشنا شوید، این مطلب را تا پایان دنبال کنید. همچنین می‌توانید در وبلاگ آنبین مطالب آموزشی بیشتری درباره انواع مختلف گیتار بخوانید.

ساختار گیتار الکتریک

گیتار الکتریک از قطعه‌ای به نام پیکاپ استفاده می‌کند که لرزش سیم‌ها را به سیگنال الکتریکی تبدیل می‌کند. این سیگنال سپس به دستگاهی به نام آمپلی‌فایر یا تقویت‌کننده صدا فرستاده می‌شود. آمپلی‌فایر نه تنها صدا را بلندتر می‌کند، بلکه می‌توانید با آن انواع افکت‌ها را به صدای گیتار اضافه کنید و آن را تغییر دهید.

برای مطالعه بیشتر، به آهنگ های ساده برای نواختن گیتار سری سر بزنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با استاد احمد عبادی، مبدع روش کوک نوین برای سه‌تار را بخوانید.

نکته مهم دیگر در مورد گیتار برقی، تعداد سیم‌های آن است. بیشتر گیتارهای الکتریک شش سیم دارند. برخی از آن‌ها نیز دوازده سیم دارند که در این مدل، هر دو سیم کنار هم، یک نت را در اکتاوهای مختلف می‌نوازند. تعداد کمی از گیتارهای برقی هم وجود دارند که هفت یا هشت سیم دارند.

برای یادگیری پیشرفته، به مصاحبه آموزشگاه الهام با سینا صالحی، مدرس ویولن مراجعه کنید.

انواع گیتار الکتریک

توخالی (Hollow Body)

این مدل از گیتارهای برقی دارای یک محفظه داخلی برای تولید صدا هستند که صدایی گرم و عمیق ایجاد می‌کند. با این حال، این گیتارها یک نقطه ضعف مهم دارند: آنها باعث ایجاد فیدبک یا همان صدای ناهنجار ناشی از بازخورد صدا می‌شوند.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه تاثیرات درمانی موسیقی بر بدن.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله بیوگرافی محسن چاووشی را مطالعه کنید.

برای گسترش دانش خود، مقاله موسیقی فیوژن چیست؟ را مطالعه کنید.

نیمه تو خالی (Semi-Hallow Body)

این گیتارها برای رفع مشکل صدای ناخواسته در گیتارهای معمولی طراحی شدند. در بعضی از این مدلها، یک قطعه چوب محکم در وسط ساز کار می‌گذارند. در انواع دیگر هم بخشی از بدنه به صورت توخالی و دارای فضای داخلی ساخته می‌شود تا ویژگی‌های صوتی خاصی ایجاد کند.

تو پر یا بدنه سخت (Soild Body)

این گیتارها به طور کامل مشکل نویز و سوت کشیدن صدا را برطرف کرده‌اند. بدنه‌ی آن‌ها از یک یا دو قطعه چوب محکم و فشرده تشکیل می‌شود؛ به همین خاطر، کیفیت صدای تولید شده تنها به نوع پیکاپ‌های به کار رفته در آن‌ها وابسته است.

تاریخچه گیتار الکتریک

داستان ساخت گیتار برقی از جایی شروع شد که گروه‌های موسیقی بزرگ و بزرگ‌تر شدند و نوازندگان گیتار متوجه شدند صدای سازشان در میان بقیهٔ سازها آنقدر ضعیف است که به خوبی به گوش نمی‌رسد. برای حل این مشکل، در موسیقی جاز برای اولین بار از گیتارهای آکوستیکی استفاده کردند که به وسیلهٔ یک مبدل الکترومغناطیسی صدا را تقویت می‌کرد. اما اولین باری که یک گیتار الکتریک به شکل رسمی به بازار آمد، مربوط به سال ۱۹۳۱ است. در آن سال، جورج بوچمپ و آدولف ریکن باکر موفق شدند پیکاپ‌های الکترومغناطیسی را بسازند و با استفاده از آنها، نخستین گیتار الکتریکی را اختراع کنند. چند سال بعد، در ۱۹۳۵، یک نوآوری بزرگ دیگر توسط کن رابرتز انجام شد. او یک گیتار الکترو اسپانیایی ساخت که در نوع خود اولین گیتار برقی محسوب می‌شد که ۲۵ اینچ طول و ۱۷ فرت داشت. علاوه بر این، این گیتار اولین سازی بود که می‌شد آن را دقیقاً مانند گیتار آکوستیک، در حالت ایستاده هم نواخت. امروزه کمتر از ۱۰ عدد از این گیتارهای ساخت رابرتز در دنیا باقی مانده است.

فردریک شوپن، نوازنده چیره‌دست پیانو و آهنگساز بزرگ لهستانی، در دوران رمانتیک به اوج شهرت رسید. بیشتر قطعات او سولو پیانو هستند، اما او قطعاتی نیز برای پیانو به همراه سازهایی مانند ویولن، ویولن‌سل و آواز خلق کرده است. شوپن به دلیل بیان احساس عمیق، مهارت فوق‌العاده در نوازندگی و خلاقیت در قالب‌های موسیقی، نامی ماندگار از خود به جا گذاشته است. موسیقی او تا به امروز نیز الهام‌بخش بسیاری از آهنگسازان است و هر پنج سال یکبار، رقابت معتبری در شهر ورشو لهستان به نام او برگزار می‌شود که در آن تنها آثار شوپن اجرا می‌شود. اگر دوست دارید بدانید فردریک شوپن چه کسی بود و چگونه به چهره‌ای تأثیرگذار در دنیای موسیقی تبدیل شد، در ادامه این مطلب با ما همراه باشید.

تولد و کودکی فردریک شوپن

فردریک شوپن در سال ۱۸۱۰ در روستای ژلازوا ولا به دنیا آمد. این روستا حدود ۴۶ کیلومتر با شهر ورشو فاصله داشت. او پسر دوم خانواده و تنها پسر آن‌ها بود و سه خواهر داشت: یک خواهر بزرگ‌تر و دو خواهر کوچک‌تر. تنها شش ماه پس از تولد فردریک، پدرش به عنوان معلم زبان فرانسه در کاخ ساکسون مشغول به کار شد و به همین دلیل، شوپن در محیط همین کاخ بزرگ شد.

پدر شوپن علاوه بر تدریس زبان فرانسه، توانایی نواختن ویولن و فلوت را نیز داشت. مادرش هم پیانو می‌نواخت و آموزش‌های ابتدایی پیانو را به پسرش داد. اما اولین معلم رسمی پیانو شوپن، وویچیخ ژیونی بود. خیلی زود پس از شروع یادگیری، همه متوجه شدند که این پسر یک استعداد درخشان در موسیقی است.

فردریک در هفت سالگی دو قطعه موسیقی برای رقص لهستانی ساخت. وقتی هشت سال داشت، اولین کنسرت خود را در جمع عموم اجرا کرد. در نهایت، در دوازده سالگی به یک نوازنده پیانوی کامل و ماهر تبدیل شده بود که برای بسیاری از افراد ثروتمند و اشرافی لهستان برنامه اجرا می‌کرد. به دلیل استعداد فوق‌العاده‌اش، مردم ورشو به او لقب “موتزارت دوم” داده بودند.

مقاله نحوه نگهداری صحیح از پیانو حاوی اطلاعات جامعی است.

تحصیلات شوپن

فردریک شوپن بین سال‌های ۱۸۲۳ تا ۱۸۲۶ در لیسیوم ورشو درس خواند و نواختن ارگ را فراگرفت. سپس به مدت سه سال دیگر در کنسرواتوار ورشو به تحصیل ادامه داد و در آنجا اصول آهنگسازی و مبانی موسیقی را آموخت. او همچنین در فاصله سال‌های ۱۸۲۴ تا ۱۸۲۸، در طول تعطیلات، از ورشو خارج می‌شد تا با موسیقی محلی و فولکلور لهستان آشنا شود.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله آشنایی با ساز ترومبون،تاریخچه و کاربرد آن ادامه دهید.

شروع فعالیت حرفه‌ای

فردریک شوپن از همان سال‌های کودکی به صورت حرفه‌ای فعالیت هنری داشت و کنسرت برگزار می‌کرد. اما در اینجا می‌خواهیم به کارهای او بعد از پایان تحصیلات بپردازیم. شوپن بلافاصله پس از تمام کردن دوره‌اش در کنسرواتوار ورشو، به شهر وین سفر کرد و در آنجا دو کنسرت پیانو اجرا نمود که با واکنش‌های بسیار خوب و تحسین‌برانگیزی روبرو شد.

در سال ۱۸۳۰ او به اتریش رفت؛ اما خیلی زود، قیام ماه نوامبر در ورشو شروع شد. این اتفاق تأثیر عمیقی بر روحیه شوپن گذاشت و الهام‌بخش بسیاری از کارهای هنری او شد. به دلیل این ناآرامی‌ها در ورشو، او هرگز نتوانست به کشورش لهستان بازگردد. به همین خاطر در سال ۱۸۳۱ راهی پاریس شد.

برای مطالعه بیشتر، به آشنایی با ساز کوبه ای تانگ درام یا هپی درام سری سر بزنید.

در این مقاله ابداع‌گر سنفونی و چهارنوازی برای سازهای زهی کیست؟ اطلاعات مفیدی آمده است.

در پاریس، شوپن این فرصت را پیدا کرد تا با چهره‌های بزرگ هنری آن زمان مانند هکتور برلیوز، فرانتس لیست و هاینریش هاینه همکاری کند. درست در همان سال اول اقامتش در پاریس، تحسین یکی از هنرمندان بزرگ و مشهور زمان خود را شنید. روبرت شومان در مورد او گفت:
«آقایان! کلاهتان را به احترام یک نابغه بردارید.»

برای گسترش دانش خود، به مقاله بهترین آموزشگاه هنگ درام در شرق تهران سر بزنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً مصاحبه آموزشگاه الهام با ماهر پورعبیات، مدرس گیتار را بخوانید.

در نهایت، او تا زمستان ۱۸۳۲ به شهرت چشمگیری دست یافته بود و در میان هنرمندان پاریس به چهره‌ای شناخته شده تبدیل شده بود. در این سال، او توانست از نظر مالی روی پای خود بایستد و از حمایت پدرش بی‌نیاز شود. درآمد او主要通过 آموزش پیانو به هنرجویان ثروتمند و فروش آثار موسیقی‌اش تأمین می‌شد و از این راه وضعیت مالی بسیار خوبی پیدا کرد.

مرگ غم‌انگیز نابغه موسیقی

در سال ۱۸۴۹، سلامت شوپن به شدت رو به ضعف گذاشت. به همین دلیل، خواهرش به پاریس رفت تا در روزهای سخت در کنار برادرش باشد. او پیش از فوت، توصیه‌هایی درباره روش تدریس پیانو به جا گذاشت. همچنین وصیت کرد که پس از مرگش، تمام آثارش از بین بروند؛ اما خوشبختانه مادر و خواهرش این درخواست را اجرا نکردند و نوشته‌هایش را حفظ کردند. سرانجام شوپن در ۱۷ اکتبر همان سال، در ۳۹ سالگی چشم از جهان فروبست. گمان می‌رود که دلیل مرگ او بیماری سل بوده است. او آرزو کرده بود که قلبش به لهستان بازگردانده و در آنجا دفن شود. امروز قلب او در کلیسای صلیب مقدس شهر ورشو نگهداری می‌شود. پس از درگذشتش، از صورت و دست چپ او قالب‌گیری شد که تصویر آن را در ادامه می‌بینید.

در جهان، مراکز آموزشی زیادی مانند دانشگاه‌ها، کالج‌ها و مدارس برای یادگیری موسیقی فعالیت می‌کنند؛ اما تنها تعداد محدودی از این مراکز در سطح جهانی شناخته شده‌اند و نوابغ دنیای موسیقی را پرورش می‌دهند! در این نوشته از آنبین، قصد داریم پنج مورد از برترین مدارس موسیقی جهان را به شما معرفی کنیم. اگر به دنیای جذاب و زیبای موسیقی علاقه دارید، توصیه می‌کنیم تا پایان این مطلب با ما همراه بمانید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بیوگرافی یانی ، نابغه روانشناس.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره زندگینامه یوهان سباستیان باخ بیابید.

بهترین مدارس موسیقی دنیا

۱. مدرسه جولیارد (The Juilliard School)

در شهر نیویورک مدرسه‌ای وجود دارد که تقریباً در همه رده‌بندی‌های سالانه، به عنوان برترین مدرسه موسیقی جهان شناخته می‌شود. در این مرکز آموزشی، علاوه بر موسیقی، رشته‌های هنرهای نمایشی مانند رقص و تئاتر نیز تدریس می‌گردد؛ اما عمده شهرت آن به خاطر آموزش موسیقی است. مدرسه جولیارد به مرکز هنرهای نمایشی لینکلن نیز وصل است. دانش‌آموختگان این مدرسه تا به حال موفق به دریافت ۱۰۵ جایزه گرمی شده‌اند و بسیاری از آنان به عنوان رهبر ارکستر در سمفونی‌های معتبر بین‌المللی فعالیت کرده‌اند. چهره‌های سرشناسی مانند فیلیپ گلس، جیمز لوان و ماروین هملیش از جمله موسیقی‌دانان نامداری هستند که از این مدرسه فارغ‌التحصیل شده‌اند.

مقاله بیوگرافی گوستاو ماهلر ،عاشق دلشکسته دنیای موسیقی حاوی اطلاعات جامعی است.

۲. کالج موسیقی برکلی (Berklee College of Music)

کالج موسیقی برکلی در شهر بوستون واقع شده است. در حالی که بسیاری از مراکز مهم آموزش موسیقی تنها به سبک کلاسیک می‌پردازند، برکلی در سبک‌های امروزی مانند پاپ و راک هم دانشجو می‌پذیرد. این کالج، بزرگ‌ترین مرکز مستقل آموزش موسیقی مدرن در سراسر جهان به شمار می‌رود. اما بزرگی آن فقط به تعداد دانشجویان یا وسعت ساختمان‌ها مربوط نیست؛ موفقیت‌های آن نیز بسیار چشمگیر است.

دانشآموختگان برکلی تا به حال بیش از ۳۱۰ جایزهٔ گرمی دریافت کرده‌اند که این تعداد، بیشترین تعداد در میان تمام مدارس موسیقی معتبر دنیاست. جالب اینجاست که این کالج دوره‌های آموزشی آنلاین نیز برای علاقه‌مندان در سراسر جهان برگزار می‌کند و به آن‌ها مدرک معتبر می‌دهد. از میان فارغ‌التحصیلان مشهور این کالج می‌توان به دایانا کرال، بروس هرنزبی و کوئینسی جونز اشاره کرد.

۳. کنسرواتوار موسیقی نیوانگلند (New England Conservatory of Music)

کنسرواتوار موسیقی نیوانگلند نیز از دیگر مراکز برتر آموزش موسیقی در جهان به شمار می‌رود. این مرکز در رشته‌های گوناگونی مانند موسیقی کلاسیک، خوانندگی، مبانی موسیقی، رهبری ارکستر و موسیقی‌شناسی مدرک ارائه می‌دهد. همچنین، تمرکز ویژه‌ای بر آموزش نوازندگان سازهای زهی، بادی چوبی و بادی برنجی دارد. جالب است بدانید نزدیک به نیمی از استادان و دانش‌آموختگان این کنسرواتوار، در ارکستر سمفونیک بوستون عضویت دارند.

۴. دانشکده موسیقی تورنتون (University of Southern California Thornton School of Music)

این دانشکده بخشی از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی محسوب می‌شود و یکی از قدیمی‌ترین مراکز آموزش موسیقی در آمریکا است. در این دانشکده، آموزش موسیقی عمدتاً بر دو سبک جاز و کلاسیک متمرکز است. همچنین، این مرکز دوره‌های کاربردی برای مدیریت و کسب‌وکار در حوزه موسیقی ارائه می‌دهد؛ به این ترتیب، افرادی که قصد فعالیت در صنعت موسیقی را دارند، حتی اگر نوازنده یا آهنگساز نباشند، می‌توانند در این رشته‌ها تحصیل کنند. نکته جالب دیگر این است که این دانشکده، قدیمی‌ترین مؤسسه هنری است که به‌طور پیوسته در شهر لس‌آنجلس به فعالیت خود ادامه داده است. از جمله فارغ‌التحصیلان سرشناس این مرکز می‌توان به مایکل ابلز، رودلف کولمن و چارلز لوید اشاره کرد.

۵. موسسه موسیقی کرتیس (Curtis Institute of Music)

مدرسه موسیقی کرتیس در شهر فیلادلفیا قرار دارد و حدود یک قرن از تأسیس آن می‌گذرد. این آموزشگاه اگرچه چندان نام آشنا نیست، اما نوازندگان سرشناسی همچون لانگ لانگ و لئونارد برنشتاین در آن تحصیل کرده‌اند. ورود به این مدرسه بسیار رقابتی است و تنها پنج درصد از داوطلبان موفق به پذیرش می‌شوند.