دسته: موسیقی

  • هرچیزی که باید درباره اسلاید گیتار بدانید!

    هرچیزی که باید درباره اسلاید گیتار بدانید!

    اسلاید گیتار یک روش خاص برای نواختن گیتار است که در آن از یک لوله کوچک و سفت استفاده می‌شود. این لوله معمولاً روی انگشت نوازنده قرار می‌گیرد.

    گروه‌های معروفی مثل پینک فلوید، رولینگ استونز و همچنین جرج هریسون در بعضی از آهنگ‌هایشان از این تکنیک استفاده کرده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد که اسلاید گیتار چقدر در موسیقی اهمیت دارد.

    در این نوشته از وبلاگ آنبین می‌خواهیم به این سوالات پاسخ دهیم: اسلاید گیتار دقیقاً چیست، از چه جنسی ساخته می‌شود، روش استفاده از آن چگونه است و چه نوع صدایی ایجاد می‌کند. تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله با ثروتنمدترین افراد فعال در حوزه موسیقی جهان آشنا شوید مراجعه کنید.

    اسلاید گیتار چیست؟

    در روش نواختن گیتار با اسلاید، نوازنده یک قطعه سفت و سخت و معمولاً لوله‌ای شکل از جنس فلز، شیشه یا استیل را روی یکی از انگشتان دست راست (یا چپ، اگر چپ‌دست باشد) قرار می‌دهد. با حرکت دادن این قطعه روی سیم‌ها، صداهای لغزنده و لرزش‌های پرشدت و زیبایی ایجاد می‌کند. در گذشته، برخی نوازندگان برای این کار از درِ شیشه نوشیدنی یا حتی محفظه خالی رژلب استفاده می‌کردند. این شیوه نوازندگی بیش از همه در موسیقی بلوز شناخته شده است، اما در سبک‌های دیگر موسیقی هم کاربرد دارد.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، بیوگرافی علی رهبری را از دست ندهید.

    انواع مختلف اسلاید گیتار

    اسلایدهای گیتار در جنس‌ها، طرح‌ها و اندازه‌های گوناگونی ساخته می‌شوند. در ادامه، با انواع مختلف این اسلایدها آشنا خواهیم شد.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، روحوضی یا سیاه بازی ،ترکیبی از نمایش و موسیقی را از دست ندهید.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله آشنایی با مفهوم پاساژ در موسیقی ادامه دهید.

    جنس

    بیشتر اسلایدها از جنس شیشه، فلز یا سرامیک ساخته می‌شوند. تعداد کمی هم از چوب آبنوس، سنگ یا استخوان درست شده‌اند. وقتی از اسلاید شیشه‌ای استفاده می‌کنید، صدایی نرم و دلنشین به گوش می‌رسد. در مقابل، اسلاید فلزی صدایی زبر و خشن‌تر ایجاد می‌کند. اسلاید سرامیکی از این نظر در میانهٔ این دو قرار دارد و صدایی بینابینی دارد.

    ضخامت

    یک اسلاید ضخیم، صدایی پرحجم و گرم تولید می‌کند و بسیار مقاوم و بادوام است؛ اما در دست گرفتن و کنترل آن برای نوازنده دشوار است. در مقابل، یک اسلاید نازک هنگام نواختن، سبک‌تر و راحت‌تر هدایت می‌شود؛ اما استحکام کمتری دارد و احتمال شکستن آن بیشتر است.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله پدر موسیقی ایران کیست؟ را مطالعه کنید.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره بیوگرافی لئونارد کوهن بیابید.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله علی‌نقی وزیری، پدر موسیقی‌ جدید ایران‌ پس‌ از انقلاب‌ مشروطه‌ را مطالعه کنید.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله نقاره زنی چیست؟ سر بزنید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب بهترین آموزشگاه دف در شرق تهران را از دست ندهید.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله تعریف کلی مدولاسیون و نقش آن در موسیقی سر بزنید.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله آشنایی با ساز کهن و حماسی نقاره سر بزنید.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب آشنایی با موسیقی مازندرانی را بخوانید.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره اصطلاح موومان به چه معناست؟ بیابید.

    طول

    اسلایدهای کوتاه، آزادی عمل بیشتری به شما می‌دهند و حرکت دست شما را محدود نمی‌کنند.
    اما اسلایدهای بلند یک امتیاز بزرگ دارند: فضای بیشتری از سیم‌ها را در یک لحظه پوشش می‌دهند. با این نوع اسلاید می‌توانید آکوردها را روی هر شش سیم گیتار اجرا کنید و صداهای غنی‌تر و پیچیده‌تری خلق کنید.
    یک اسلاید کامل معمولاً ۷۰ میلی‌متر طول دارد و می‌تواند همه‌ی سیم‌های گیتار را به طور همزمان تحت پوشش قرار دهد.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله آشنایی با ساز گلوکن اشپیل، بلز ارکستری ادامه دهید.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله داستان عجیب مرگ موتسارت ،موسیقیدان نابغه ادامه دهید.

    انگشت

    انتخاب انگشتی که اسلاید را روی آن می‌اندازید، تأثیر زیادی روی صدای گیتار شما دارد. بیشتر نوازندگان گیتار ترجیح می‌دهند از انگشت اشاره برای این کار استفاده نکنند، چون در این حالت باید نت‌های دیگر را هم ساکت کنند.
    معمولاً انگشت حلقه، پرکاربردترین انگشت برای اجرای این تکنیک است. این انتخاب به شما تعادل و آزادی عمل بیشتری می‌دهد و می‌توانید به راحتی از انگشت اشاره و میانی برای گرفتن پرده‌های دیگر استفاده کنید.
    اگر اسلاید را روی انگشت میانی بگذارید هم مزایای خاص خودش را دارد. با این روش، نواختن آکوردها و نت‌های قوی و پرطنین راحت‌تر خواهد بود.
    در نهایت، اگر فقط گاهی اوقات و برای مدت کوتاهی نیاز به اسلاید دارید، می‌توانید آن را روی انگشت کوچک خود قرار دهید.

  • معرفی کامل ساز جنبش یا جومبوش (Cumbus)

    معرفی کامل ساز جنبش یا جومبوش (Cumbus)

    جومبوش که با نام ساز جنبش هم شناخته می‌شود، یکی از سازهای زهی اهل ترکیه است. در زمان‌های گذشته، این ساز بیشتر در میان افراد کم‌بضاعت و گروه‌های قومی ساکن ترکیه مانند روم، ارمنی، یهودی، کرد و رومی رواج داشت. در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم نگاهی به ویژگی‌ها و پیشینه این ساز بیندازیم؛ امیدواریم تا پایان این مطلب با ما همراه بمانید.

    ساختار ساز جنبش چگونه است؟

    ساز جنبش، تلفیقی از صدای عود خاورمیانه و بانجوی آمریکایی است. کاسهٔ این ساز معمولاً از جنس آلومینیوم ساخته می‌شود؛ البته در گذشته نمونه‌های چوبی هم وجود داشت که صدای آرام‌تر و ملایم‌تری تولید می‌کردند. ساز جنبش معمولاً بدون فرت (پرده) است و دستهٔ آن قابلیت تنظیم دارد و با توجه به نوع و کشش سیم‌ها تغییر می‌کند. در کل، این ساز به دلیل قیمت مقرون‌به‌صرفه و صدای پرحجم‌تر، در برنامه‌های بزرگ موسیقی جای عود کلاسیک را گرفت.

    سازنده ساز جنبش که بود؟

    جنبش در اواخر قرن بیستم به دست علی زین‌العابدین ساخته شد. معنای نام این ساز در زبان ترکی، شادی و سرود است.
    زین‌العابدین در شهر اسکوپیه، پایتخت مقدونیه به دنیا آمد و بعدها به منطقه‌ی بیازیت در استانبول کوچ کرد. در ترکیه معمولاً نام او را زین‌العابدین بِی می‌نویسند؛ زیرا کلمه‌ی «بِی» در زبان ترکی نوعی لقب محترمانه است.
    برخلاف بیشتر کسانی که ساز جدیدی می‌سازند و نام خود را روی آن می‌گذارند، زین‌العابدین برعکس عمل کرد و نام خانوادگی خود را از روی سازش انتخاب کرد. در سال ۱۹۳۴ که مصطفی کمال آتاتورک دستور داد همه خانواده‌ها باید نام خانوادگی انتخاب کنند، او نام ساز ابداعی خود، یعنی «جنبش» را به عنوان نام خانوادگی برگزید.

    امروزه چه کسانی جومبوش را می‌سازند؟

    در ترکیه، شرکت Cümbüş Music همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهد و انواع مختلفی از سازهای سنتی ترکی را تولید می‌کند. این سازها در کارگاهی در استانبول و زیر نظر خانواده‌ی جنبش ساخته می‌شوند. سه نفر از اعضای این خانواده — ناچی ابیدین جومبوش و دو پسرش، فتحی و علیزینل — مسئول ساخت این سازها هستند. آن‌ها در طول هر سال نزدیک به ۳۰۰۰ ساز تولید می‌کنند و حدود نیمی از این تعداد را به کشورهایی مانند آمریکا، فرانسه و یونان صادر می‌کنند.

    آیا این ساز به ایران نیز راه یافت؟

    در پنجم تیرماه سال ۱۳۱۳، رضاشاه به کشور ترکیه سفر کرد. در طی این سفر، در یکی از مهمانی‌ها و در حضور آتاتورک، علی‌زین‌العابدین سازی با تزئینات صدف به رضاشاه هدیه داد. روی پشت این ساز، یادداشتی خطاب به رضاشاه از سوی علی‌زین‌العابدین نوشته شده بود. این ساز امروزه در کوشک احمدشاهی نگهداری می‌شود و بازدیدکنندگان می‌توانند آن را از نزدیک مشاهده کنند.

  • صفر تا صد پیانو رولی | مزایا + معایب

    صفر تا صد پیانو رولی | مزایا + معایب

    یک موزیسین برای بهتر شدن در کار موسیقی، پیش از هر چیزی باید به طور منظم و پیوسته تمرین کند. نوازندگان پیانو هم از این قانون جدا نیستند؛ اما تمرین هر روزه می‌تواند برای یک پیانیست مشکل بزرگی ایجاد کند. این ساز به خاطر اندازه بسیار بزرگی که دارد، اصلاً قابل جابه‌جایی نیست؛ به همین دلیل نوازندگان در دوران تعطیلات یا هنگام سفر هرگز امکان تمرین ندارند. پیانو رولی، یک وسیله تازه است که این مشکل را برطرف می‌کند.

    توصیه می‌کنیم این مطلب کدام انیمیشن ها بهترین موسیقی متن را داشته اند؟ را حتماً بخوانید.

    پیانو رولی چیست؟

    این پیانو یک صفحه‌کلید نرم و قابل انعطاف از جنس لاستیک و سیلیکون دارد که به راحتی روی هر سطح صافی پهن می‌شود و می‌توانید از آن برای نواختن استفاده کنید. این محصول مانند هر وسیله دیگری نقاط قوت و ضعفی دارد که بهتر است پیش از خرید، با آنها آشنا شوید. برای دریافت اطلاعات کامل درباره این پیانوهای سبک و قابل حمل، می‌توانید مطلب وبلاگ آنبین را مطالعه کنید.

    مزایای پیانو رولی

    بزرگترین برتری پیانو رولی، این است که به راحتی قابل حمل است. پیانوهای معمولی به خاطر اندازه بزرگشان، همیشه در یک جای ثابت می‌مانند. حتی اگر بخواهید پیانوی خود را جابهجا کنید، مجبورید هزینه زیادی پرداخت کنید و علاوه بر آن، سلامت ساز خود را نیز به خطر بیندازید. چرا که پیانوها در هنگام حمل و نقل، به راحتی ممکن است آسیب ببینند. پیانو رولی یک اختراع عالی است که همه این مشکلات را برطرف کرده است. این پیانو به دلیل ساخته شدن از جنس سیلیکون، بسیار سبک است و در چند ثانیه تا شده و دوباره آماده استفاده می‌شود. همچنین این مدل پیانو دارای باتری داخلی است و قابلیت شارژ دارد.

    معایب پیانو رولی

    تجربه نوازندگی

    نواختن یک پیانوی رولی اصلاً شبیه به نواختن یک پیانو معمولی نیست. در پیانوهای رولی، ممکن است گاهی اوقات دستگاه تشخیص ندهد که کدام کلید را فشار داده‌اید یا با یک بار لمس، نت موسیقی چندین بار تکرار شود. همچنین، برای استفاده از این نوع پیانو باید آن را روی یک سطح صاف قرار دهید و بنوازید؛ در حالی که در پیانوهای معمولی، شما تفاوت ارتفاع و فرورفتگی کلیدها را به وضوح زیر انگشتان خود احساس می‌کنید.

    حساسیت کلید

    در برخی از پیانوهای رولی، میزان حساسیت کلیدها و نیز دامنهٔ تغییر حجم صدا محدود است. در یک پیانو معمولی، وقتی کلیدها را آرام فشار می‌دهید، صدای نرم‌تر و ملایم‌تری تولید می‌شود و با فشار محکم‌تر، صدای قوی‌تر و بلندتری به گوش می‌رسد. اما در بعضی از پیانوهای رولی، این ویژگی وجود ندارد و امکان کنترل صدا به این شکل فراهم نیست.

    دوام

    همانطور که گفتیم، پیانوهای قابل حمل معمولاً از جنس لاستیک یا سیلیکون ساخته می‌شوند. این مواد ممکن است به مرور زمان و با گذشت سال‌ها دچار ساییدگی و فرسودگی شوند؛ مخصوصاً اگر برای مدت زیادی تا شده و در جعبه نگهداری شوند.

    شکل‌گیری عادت

    تمرین مداوم باعث می‌شود کارها برایمان عادی و راحت شوند. اگر نوازنده حرفه‌ای پیانو هستید و معمولاً با یک پیانوی استاندارد تمرین می‌کنید، بهتر است زیاد از پیانوهای رولی استفاده نکنید. به ویژه اگر تازه شروع به یادگیری کرده‌اید، سعی کنید این نوع پیانو را فقط در شرایط لازم، مانند زمانی که در سفر هستید، بنوازید. پیانوهای رولی در مقایسه با پیانوهای معمولی، امکانات کمتری دارند و ممکن است ناخواسته عادت‌های نامناسبی در نوازندگی شما ایجاد کنند. در نتیجه، وقتی دوباره سراغ یک پیانوی استاندارد بروید، با مشکل روبه‌رو شوید.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در پدر پیانوی ایران کیست ؟ پیدا کنید.

     ویژگی‌های یک پیانو رولی خوب

    اتصال USB

    امروزه هنر و فناوری به خوبی در کنار هم قرار گرفته‌اند. نوازندگان نیز می‌توانند با وصل کردن پیانو به کامپیوتر یا تبلت از طریق کابل USB، یک استودیوی شخصی کوچک در خانه برای خود راه‌اندازی کنند و از انواع برنامه‌های آموزشی و نرم‌افزارهای موسیقی بهره ببرند.

    اتصال MIDI

    فناوری MIDI یک تحول بزرگ در دنیای موسیقی ایجاد کرده است. این سیستم به هر ساز مجهز به MIDI امکان می‌دهد تا نقش یک کنترلر مرکزی را ایفا کند. با استفاده از این ویژگی، شما قادر خواهید بود به مجموعه گسترده‌ای از صداهای مختلف دسترسی پیدا کنید و برای مثال، یک صفحه‌کلید پیانو را به ابزار موسیقی دیگری مانند گیتار، درام یا هر ساز دیگری تبدیل نمایید.

    صفحه کلید کامل

    حتماً پیانو رولی را طوری انتخاب کنید که دارای ۸۸ کلید کامل باشد. این کار باعث می‌شود هنگام تمرین، با مشکلات و محدودیت‌های کمتری روبرو شوید.

    مقاله جایگاه مهم موسیقی در دوران هخامنشیان منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    قابلیت بلوتوث

    خیلی از پیانوهای رولی از بلندگوهای قوی برخوردار نیستند. با استفاده از قابلیت بلوتوث، می‌توانید پیانو را به یک بلندگوی با کیفیت وصل کنید و از صدای بهتر و شفاف‌تری هنگام نواختن لذت ببرید.

  • ارفع اطرایی | نخستین معلم سنتور زن در ایران!

    ارفع اطرایی | نخستین معلم سنتور زن در ایران!

    همیشه و در تمام دوران، زنان جایگاه ارزشمندی در موسیقی ایران داشته‌اند. یکی از این چهره‌های درخشان، ارفع اطرایی است. او نخستین زنی است که به آموزش ساز سنتور پرداخته و همچنین نویسنده و پژوهشی فعال در زمینه موسیقی اصیل ایرانی به شمار می‌رود. در ادامه، با زندگی و آثار این هنرمند برجسته بیشتر آشنا می‌شویم.

    تحصیلات موسیقی ارفع اطرایی

    ارفع اطرایی در هشتم تیرماه ۱۳۲۰ در تهران متولد شد. او در سن ده سالگی و در سال ۱۳۳۰، وارد هنرستان موسیقی ملی شد و زیر نظر استادان بزرگی مانند فرامرز پایور، روح‌الله خالقی، حسین صبا و محمود کریمی به فراگیری موسیقی پرداخت. او از شاگردان بااستعداد و مورد تحسین استادانش، به ویژه حسین صبا و فرامرز پایور، بود.

    ارفع اطرایی تنها در دوران مدرسه موفق نبود، بلکه در دوره دانشگاه نیز توانست مدرک کارشناسی خود را با رتبه ممتاز به پایان برساند. علاوه بر این، او موفق به دریافت مدرک درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز شد.

    فعالیت‌های حرفه‌ای در زمینه نوازندگی

    بانوی هنرمند، ارفع اطرایی، نخستین زن در ایران است که نوازندگی و آموزش سنتور را به عنوان کار تخصصی خود برگزید و برای این حرفه، گواهینامه‌ی دانشگاهی دریافت کرد. او از نوزده‌سالگی، هم به تدریس و هم به اجرای موسیقی پرداخت.

    این هنرمند سال‌های طولانی در ارکستر صبا زیر نظر استاد حسین دهلوی و همچنین در ارکستر فرامرز پایور، با سنتور کروماتیک و سنتور کروماتیک باس می‌نواخت. از سال ۱۳۵۳، سرپرستی گروه موسیقی تالار رودکی (وحدت) را بر عهده گرفت و در این مسیر با چهره‌های سرشناسی مانند لطف‌الله مجد، نادر گلچین و خاطره پروانه همکاری کرد.

    فعالیت‌های حرفه‌ای او تنها به ایران محدود نماند و به عرصه‌ی جهانی نیز راه یافت. ارفع اطرایی در کشورهای مختلف از جمله ایتالیا، بلژیک، آمریکا، بوسنی و ترکیه، به صورت تکنوازی و گروه‌نوازی برنامه اجرا کرده است. او با هدف برگزاری کنسرت و شناساندن موسیقی ناب ایرانی به کشورهای زیادی مانند پاکستان، افغانستان، ایتالیا، آمریکا، ترکیه، بحرین، عراق، کویت و بوسنی و هرزگوین سفر کرده است.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در تاریخچه ساخت اولین پیانو پیدا کنید.

    وی در نهادهای فرهنگی و هنری مختلفی نیز عضویت داشته است؛ از جمله هیئت مدیره نخستین دوره کانون پژوهشگران خانه موسیقی ایران، شورای فنی هنرستان موسیقی دختران و پسران و شورای فنی دانشگاه علمی و کاربردی. دفتر مشارکت زنان در نهاد ریاست جمهوری، او را در فهرست زنان سرشناس ایران قرار داده است. همچنین در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۹۱، مراسم بزرگداشتی با عنوان «نکوداشت مقام نخستین بانوی مدرس موسیقی ایرانی و نوازنده برجسته سنتور» برای وی برگزار شد.

    فعالیت‌های ارفع اطرایی در زمینه تألیف کتاب

    ارفاع اطرایی کتاب‌های زیادی درباره موسیقی سنتی ایران و اهمیت آن نوشته و منتشر کرده است. در ادامه می‌توانید فهرست کتاب‌های این نویسنده را مشاهده کنید.

    فرهنگ موسیقی ایران

    سنتور و ناظمی

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه اردشیر کامکار ،رونق دهنده هنر کمانچه نوازی معاصر.

    دوازده مقام موسیقی ملی ایران

    زندگی و آثار حبیب سماعی

    بوی جوی مولیان: افسانه‌های موسیقی ایران

    برای مطالعه بیشتر، به روش صحیح مضراب زدن در سه تار سری سر بزنید.

    هفت دستگاه و پنج آواز موسیقی ایرانی

    ویرایش «خودآموز سنتور حسین صبا»

    سازشناسی ایرانی به همراه محمدرضا درویشی

    آثار و معارف پایور

  • ۴ تمرین نفس گیری در خوانندگی

    ۴ تمرین نفس گیری در خوانندگی

    کنترل نفس در آوازخوانی، یکی از اساسی‌ترین توانایی‌ها محسوب می‌شود. اگر یک خواننده نتواند به شکل درستی نفس خود را مدیریت کند، قادر نخواهد بود سایر روش‌ها و مهارت‌های آواز را نیز به خوبی به کار بگیرد. برای اینکه بتوانید قدرت تنفس خود را افزایش دهید، در این نوشته از وبلاگ آنبین، چهار تمرین ساده و کاربردی برای شما گردآوری شده است.

    1. تمرین تنفس دیافراگمی

    برای شروع، سراغ تمرین‌های سخت و پیچیده نمی‌رویم. ابتدا یک روش ساده و درست نفس کشیدن را یاد می‌گیریم. برای این کار، روی فرش یا یک سطح سفت دراز بکشید. یک دست را روی شکم و دست دیگر را روی سینه خود قرار دهید. آرام از دهان نفس بکشید و سعی کنید وقتی هوا وارد می‌کنید، شکمتان بالا بیاید و باد شود. سپس از راه بینی هوا را بیرون دهید و در همین حال شکم را به داخل جمع کنید. دستی که روی شکم قرار دارد باید با هر نفس، به آرامی بالا و پایین برود. اما دست روی سینه باید ثابت بماند و حرکت نکند. وقتی این روش نفس کشیدن را به خوبی یاد گرفتید، می‌توانید همین تمرین را در حالت ایستاده هم انجام دهید.

    مقاله روش های بهبود صدای تو دماغی منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    2. تمرین تنفس آهسته

    ابتدا به مدت چهار ثانیه از راه بینی یا دهان، هوا را به آرامی به درون شش‌هایتان وارد کنید. سپس نفس خود را به مدت هشت ثانیه نگه دارید. بعد از آن، به آهستگی و در طول هشت ثانیه، هوا را از ریه‌هایتان خارج کنید. توجه داشته باشید که باید تا آخرین ثانیه، عمل بازدم را ادامه دهید. این روش تنفسی در خوانندگی به شما کمک می‌کند تا کنترل بهتری روی هوای مصرفی خود داشته باشید. در حین انجام تمرین، عضلات بدن را شل و رها نگه دارید و سعی کنید این کار را روزی چهار بار انجام دهید.

    3. تمرین نفس نفس زدن

    این تمرین ممکن است در نگاه اول برای شما کمی غیرمعمول به نظر برسد، اما مطمئن باشید که تأثیر بسیار زیادی روی تقویت نفس‌کِشی در خوانندگی خواهد داشت.
    با این کار، ماهیچه‌ها برای باز و بسته شدن سریع تمرین می‌کنند و استقامت شما هنگام خواندن افزایش پیدا می‌کند.
    در این روش، زبانتان را از دهان بیرون بیاورید و رها کنید تا به حالت آویزان بماند. سپس با کمک مشت‌های خود، دو طرف دنده‌ها را فشار دهید تا حرکت رفت و برگشتی دیافراگم را به خوبی احساس کنید.
    پس از آن، نت‌های یک میزان را با صدای «ها» و به شکل بریده‌بریده و نفس‌نفس‌وار بخوانید.

    برای مطالعه بیشتر، به آواز یا آهنگ دشتی چیست؟ سری سر بزنید.

    4. تمرین با نی

    تمرین با نی، یک روش بسیار مفید برای قوی‌تر کردن عضلات تنفسی و تارهای صوتی شماست. خیلی از مواقع وقتی در تنفس مشکل داریم یا احساس تنگی نفس می‌کنیم، به این دلیل است که فشار زیادی به ریه‌هایمان وارد می‌کنیم. این تمرین کمک می‌کند تا تارهای صوتی با کمترین فشار، به راحتی به ارتعاش درآیند.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در اُرف چیست؟ پیدا کنید.

    برای شروع، یک نی را بین لب‌هایتان قرار دهید. سپس از پایین‌ترین نُت شروع کنید و به تدریج تا بالاترین نُت صدا بروید و دوباره به پایین برگردید. وقتی توانستید این گام‌ها را به خوبی با نی اجرا کنید، می‌توانید آهنگ مورد علاقه‌تان را با نی زمزمه کنید و آن را بنوازید.

  • ناخن در نوازندگی پیانو باید چگونه باشد؟

    ناخن در نوازندگی پیانو باید چگونه باشد؟

    خیلی از پیانیست‌ها، به ویژه بانوان، این سوال برایشان پیش می‌آید که ناخن‌های یک نوازنده پیانو باید چگونه باشد. آیا نواختن پیانو با ناخن‌های بلند امکان‌پذیر است؟ چرا بیشتر اساتید، کوتاه بودن ناخن‌ها را توصیه می‌کنند؟ اندازه مناسب و ایده‌آل برای ناخن‌های یک پیانیست چقدر است؟ اگر شما هم در جستجوی پاسخ این پرسش‌ها هستید، در ادامه این مطلب از وبلاگ آنبین با ما همراه باشید.

    آیا می‌توان با ناخن بلند پیانو نواخت؟

    معمولاً نوازندگان حرفه‌ای پیانو توصیه می‌کنند که ناخن‌هایتان را کوتاه نگه دارید. این توصیه چند دلیل مهم دارد که در ادامه برایتان توضیح می‌دهم.

    از بین رفتن حالت منحنی دست

    نگه‌داشتن فرم گرد دست‌ها هنگام نواختن پیانو، وقتی ناخن‌های بلندی دارید، سخت می‌شود و ناخودآگاه باعث می‌شود انگشتان خود را صاف نگه دارید. نواختن پیانو با انگشتان صاف، مشکلات زیادی به دنبال دارد؛ مثلاً سرعت شما را کم می‌کند، کنترل شما روی کلیدها را کاهش می‌دهد و از گوناگونی صداهایی که می‌توانید از پیانو دربیاورید، می‌کاهد.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً تحریر در موسیقی به چه معناست؟ را بخوانید.

    برای یادگیری پیشرفته، به خلیفه میرزا آغه غوثی، پدر دف ایران مراجعه کنید.

    در این مقاله کرم گوش در موسیقی به چه معناست ؟ اطلاعات مفیدی آمده است.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه موسیقی بی کلام چیست؟.

    صدای کلیک یا تق‌تق

    وقتی با ناخن‌های بلند پیانو می‌نوازید، به جای نوک انگشتان، ناخن‌ها به کلیدها برخورد می‌کنند. این باعث می‌شود صدایی شبیه به کوبیدن میخ روی چوب به گوش برسد و از ظرافت و نرمی معمول صدای پیانو کاسته شود.

    کاهش بلندی صدا

    پیانیست‌هایی که ناخن‌های بلندی دارند، معمولاً در تولید صداهای قوی و رسا با چالش روبرو می‌شوند. دلیل این است که ناخن‌های بلند مانع از آن می‌شود که آن‌ها از تمام نیروی انگشتان خود هنگام نواختن استفاده کنند.

    آسیب‌دیدگی

    متأسفانه خیلی از کسانی که پیانو می‌نوازند و ناخن‌های بلندی دارند، هنگام نواختن با مشکل مواجه می‌شوند. ناخن‌های بلند ممکن است بین کلیدهای پیانو گیر کنند یا حتی بشکنند که در هر دو صورت، می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد.

    اگر با وجود این مشکلات همچنان دوست دارید با ناخن‌های بلند پیانو بنوازید، این امکان وجود دارد؛ اما باید بدانید که قطعاً با محدودیت‌هایی روبرو خواهید شد. در نهایت، این شما هستید که تصمیم می‌گیرید یادگیری پیانو چقدر برایتان اهمیت دارد.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله مصاحبه کیمیانیوز با فرهاد بادپا مدرس و موزیسین ادامه دهید.

    چرا ناخن کوتاه در نوازندگی پیانو بهتر است؟

    موقعیت ثابت دست

    یک نوازنده پیانو باید با دقت و تمرکز، انگشتانش را روی کلیدهای ساز قرار دهد و به خوبی بداند که هر کلید تا چه اندازه پایین می‌رود. این مهارت تنها زمانی به دست می‌آید که ناخن‌هایش کاملاً کوتاه باشد.

    حفظ منحنی دست‌

    با ناخن‌های کوتاه، حفظ کردن حالت طبیعی و قوس دست که برای نواختن پیانو مناسب‌تر است، بسیار آسان‌تر می‌شود.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، جایزه گرمی چیست؟ را از دست ندهید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب شمشال مادر سازهای بادی را از دست ندهید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً  استاد حسین تهرانی، پدر معاصر ساز تنبک را بخوانید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، موسیقی می تواند اعتماد به نفس شما را تقویت کند! را از دست ندهید.

    کنترل بیشتر

    اگر به جای ناخن، با خود انگشت‌هایتان کلیدها را فشار دهید، تسلط شما روی نوازندگی بیشتر می‌شود و می‌توانید تکنیک‌های مختلفی را به راحتی اجرا کنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه چرا دانستن گام ها در آواز مهم هستند؟.

    سرعت بیشتر

    یکی از بهترین فواید کوتاه کردن ناخن‌ها این است که انگشت‌های شما سریع‌تر حرکت می‌کنند و اجرای قطعات تند برایتان آسان‌تر می‌شود.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره آشنایی با ساز داربوکا، تنبک خارجی بیابید.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره شش نکته مهم برای یک تنظیم بهتر بیابید.

    ناخن در نوازندگی پیانو باید چه‌قدر کوتاه باشد؟

    ناخن‌هایتان باید آنقدر کوتاه باشند که وقتی کلیدهای پیانو را فشار می‌دهید، بتوانید به راحتی تمام سطح کلید را با قسمت نرم و گوشتی سرانگشت‌تان حس کنید.

  • ۳ تا از مشهورترین خوانندگانی که دیر شروع کردند!

    ۳ تا از مشهورترین خوانندگانی که دیر شروع کردند!

    علاقه به موسیقی و خوانندگی، برای هیچ سنی محدودیت ندارد. حتی اگر در میانسالی یا سالمندی هستید، می‌توانید این علاقه را در خود کشف کنید و به شکل جدی به آن بپردازید. شاید هم سال‌هاست که به موسیقی عشق می‌ورزید، ولی تا به حال فرصت پرداختن به آن را نداشته‌اید. در این نوشته از وبلاگ آنبین، با معرفی سه خواننده‌ای که دیرتر به این عرصه وارد شدند، به شما نشان می‌دهیم که هیچ وقت برای دنبال کردن رویاهایتان دیر نیست.

    خوانندگانی که دیر شروع کردند:

    چارلز بردلی

    چارلز بردلی از خواننده‌های مشهوری است که دیر به موفقیت رسید. او یک خواننده آمریکایی بود که سال‌های زیادی به صورت پاره‌وقت و در حاشیه به موسیقی می‌پرداخت. بردلی در دنیای موسیقی تقریباً ناشناخته بود و دوران سختی را سپری می‌کرد. در سن چهارده‌سالگی از خانه فرار کرد و سال‌هایی را در فقر و بی‌خانمانی گذراند.

    او در بیشتر سال‌های زندگی‌اش کارهای غیرمعمولی انجام می‌داد؛ برای مثال در برنامه‌هایی روی صحنه می‌رفت و با تقلید از جیمز براون، حضار را سرگرم می‌کرد. در نهایت، در یکی از همین اجراها، گابریل راث (Gabriel Roth) متوجه استعدادش شد و بردلی در اوایل پنجاه‌سالگی به شهرت دست یافت. اولین آلبوم خود را نیز در سال ۲۰۱۱ و در ۶۲ سالگی منتشر کرد. زندگی چارلز بردلی نشان می‌دهد که حتی در شرایط سخت و در سنین بالا هم می‌توان در مسیر موسیقی به موفقیت بزرگی دست پیدا کرد.

    آندره‌آ بوچلی

    آندره‌آ بوچلی خواننده‌ای ایتالیایی است که از نابینایی رنج می‌برد. او از همان سال‌های کودکی نواختن سازهایی مانند پیانو و فلوت را آموخت. با این حال، وقتی بزرگتر شد، مسیر زندگی‌اش تغییر کرد و به تحصیل در رشته حقوق روی آورد. او در این رشته به درجه دکترا رسید و در نتیجه، موسیقی برایش به یک فعالیت فرعی تبدیل شد. این شرایط تا جایی ادامه یافت که آندره‌آ بار دیگر به سوی موسیقی بازگشت و نخستین آلبوم خود را در سال ۱۹۹۴ و در سن ۳۴ سالگی منتشر کرد. او پس از آن به ضبط آلبوم‌های بیشتر و اجرای برنامه‌های زنده ادامه داد و با ارکسترهای معتبر جهانی، مانند ارکستر فیلارمونیک نیویورک و ارکستر رویال کنسرت گبو در آمستردام، همکاری کرد. اگر شما نیز از دوران کودکی عشق به موسیقی داشته‌اید، اما تاکنون فرصت پرداختن جدی به آن را نیافته‌اید، داستان زندگی این هنرمند می‌تواند برایتان الهام‌بخش باشد.

    بیل ویثرز

    بیل ویثرز را اغلب به عنوان هنرمندی می‌شناسند که دیر به عرصه موسیقی قدم گذاشت. او وقتی ۳۲ سال داشت، کار خود را به صورت جدی شروع کرد. قبل از آن، مدت‌ها در نیروی دریایی خدمت کرده بود. بیل از ۱۷ سالگی به این نیرو پیوسته و ۹ سال در آنجا ماند. در طول این سال‌ها، علاقه‌اش به آواز خواندن شکل گرفت و در نهایت در سال ۱۹۶۵ از نیروی دریایی خارج شد. دو سال بعد، به شهر لس‌آنجلس رفت تا در مسیر موسیقی قدم بردارد. در آنجا، روزها در چند شرکت مختلف کار می‌کرد و شب‌ها به اجرای زنده موسیقی می‌پرداخت. سرانجام در سال ۲۰۱۵، بیل ویثرز جایزه گرمی را برای بهترین آهنگ سبک R&B از آن خود کرد. علاوه بر این، نامش در تالار مشاهیر راک اند رول ثبت شد و در طول عمر هنری‌اش، سه جایزه گرمی دیگر نیز دریافت کرد.

  • طرز صحیح دست گرفتن دف در ۶ مرحله

    طرز صحیح دست گرفتن دف در ۶ مرحله

    یکی از اولین چیزهایی که برای نواختن دف باید بلد باشید، این است که چطور آن را درست در دست بگیرید. شاید این موضوع خیلی ساده به نظر برسد، اما باید بدانید که خیلی از مشکلات و اشتباهاتی که بعداً در نواختن پیش می‌آید، به دلیل همین اشتباه کوچک اولیه است. در این نوشته از وبلاگ آنبین، همراه ما باشید تا به طور کامل و مرحله به مرحله، روش صحیح در دست گرفتن دف را به شما یاد بدهیم.

    طرز صحیح دست گرفتن دف

    گام اول: صاف بنشینید

    برای اینکه بتوانید دف را به شکل درستی در دست بگیرید، در مرحله اول باید درست بنشینید. به هیچ وجه به پشتی صندلی تکیه نزنید و سعی کنید در قسمت جلوی صندلی قرار بگیرید. کمر خود را تا جایی که می‌توانید صاف نگه دارید.

    توصیه می‌کنیم این مطلب آشنایی با انواع سازهای بادی را حتماً بخوانید.

    گام دوم: وزن دف را بین جفت دست‌هایتان تقسیم کنید

    دف را با هر دو دست خود بگیرید و وزن آن را به طور مساوی بین دو دستتان پخش کنید. بعضی افراد پیشنهاد می‌کنند که تمام وزن دف را فقط روی یک دست بیندازید، اما تجربه نشان داده که این کار به تدریج باعث آسیب به عضلات دست و گردن می‌شود. برای اینکه هنگام نواختن دف، کمترین فشار را احساس کنید، بهتر است وزن ساز را بین هر دو دست خود تقسیم کنید.

    گام سوم: انگشت شست را روی شستی قرار دهید

    اگر با دست راست کار می‌کنید، شستی دف را با دست چپتان بگیرید و اگر چپ‌دست هستید، این کار را با دست راست انجام دهید.
    انگشت شست خود را روی قسمت فرورفته دف (همان شستی) بگذارید. دقت کنید که شستتان نباید کاملاً صاف و کشیده باشد، چون در این حالت به پوست دف برخورد می‌کند و به مرور باعث محو شدن رنگ آن قسمت می‌شود.
    بنابراین بهتر است شست خود را کمی خم نگه دارید تا با سطح دف تماس پیدا نکند.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با استاد حسین دهلوی را بخوانید.

    گام چهارم: انگشت اشاره را در جایگاه درستش قرار دهید

    برای گرفتن درست دف، باید از انگشت شست و اشاره مانند یک انبر کمک بگیرید تا ساز به خوبی در دستتان ثابت بماند. پیشتر درباره جایگاه صحیح انگشت شست صحبت کردیم؛ حالا نوبت انگشت اشاره است که در طرف دیگر دف قرار می‌گیرد و نحوه قرارگیری آن متفاوت است.

    انگشت اشاره را به لبه بیرونی دف نزدیک کنید، طوری که تا حدود بند دوم انگشت روی آن قرار گیرد. سپس آن را کمی به داخل خم کنید؛ اما دقت داشته باشید که این انگشت به سطح پوست دف برخورد نکند، زیرا این تماس باعث می‌شود صدای ساز گرفته شده و رسا نباشد.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله تفاوت موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی غربی سر بزنید.

    گام پنجم : جایگاه دست کنار دف را تثبیت کنید

    حالا که وزن دف به خوبی بین دو دستتان پخش شده و ساز را محکم با انگشت شست و سبابه گرفته‌اید، وقت آن است که جایگاه دست دیگر را روی دف مشخص کنیم. ابتدا در ذهن خود فرض کنید که کمانهٔ دف سه بخش برابر دارد. سپس انگشت شست خود را دقیقاً روی بخش وسط این کمانه بگذارید.

    گام ششم: فاصله دف را با خودتان تنظیم کنید

    اگر دف را به طور کامل صاف و مستقیم در دست بگیرید، در ناحیه مچ دستتان یک حالت شکستگی و فشار ایجاد می‌شود. روش درست نگه داشتن دف این است که آن را کمی به سمت خودتان کج کنید تا مچ دست در وضعیتی راحت و صاف قرار گیرد. همچنین، بهتر است دف را خیلی بالا یا خیلی پایین نگیرید؛ مناسب‌ترین ارتفاع وقتی است که حداکثر تا وسط صورت شما بالا بیاید.

  • هرچیزی که باید درباره پد تمرینی درامز بدانید!

    هرچیزی که باید درباره پد تمرینی درامز بدانید!

    پد تمرینی یک وسیله کمکی برای ساز درامز است که نوازندگان در همه سطوح، از تازه‌کار تا حرفه‌ای، از آن استفاده می‌کنند. این ابزار کاربردهای متنوعی دارد؛ مثلاً می‌توان از آن برای گرم کردن دست‌ها پیش از نواختن، یادگیری روش‌های تازه یا تمرین در سکوت و بدون ایجاد سر وصدای زیاد بهره برد. اگر می‌خواهید اطلاعات کامل درباره این وسیله به دست آورید و ببینید که آیا به آن نیاز دارید یا خیر، در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما باشید.

    ساختار پد تمرینی درامز چگونه است؟

    پد تمرینی درامز یک ابزار آموزشی برای نوازندگان درام است. این وسیله در اندازه‌های گوناگونی تولید می‌شود و معمولاً به آسانی قابل جابه‌جایی است. برخی از این پدها، حس و صدای طبل‌های واقعی را به خوبی تقلید می‌کنند. بعضی دیگر نیز صدای کمتری تولید می‌کنند تا نوازنده بتواند بدون حواس‌پرتی، روی تقویت عضلات و بهبود تکنیک خود تمرکز کند. جنس این پدها معمولاً از موادی مانند لاستیک، مایلار و الاستومر است و روی یک پایه ثابت نصب می‌شوند تا به راحتی روی میز یا زمین قرار گیرند.

    پد تمرینی درامز در چه مواقعی کاربرد دارد؟

    ۱. زمانی که کیت کامل درامز در دسترس نیست

    یک ست درام کامل، به راحتی قابل جابه‌جایی نیست. به همین خاطر، ممکن است در سفرها، تعطیلات یا موقعیت‌های خاص دیگر، هیچ فرصتی برای نشستن پشت سازتان و تمرین کردن نداشته باشید. پد تمرینی درامز به دلیل قابل حمل بودن، این مشکل را به‌طور کامل حل می‌کند.

    ۲. می‌خواهید تکنیک جدیدی یاد بگیرید

    درامرهای تازه‌کار می‌توانند تکنیک‌های تازه را اول روی پدها امتحان کنند و بعد سراغ درامز اصلی بروند. نواختن با پد، بدون شک آسان‌تر از کار با یک درامز کامل است. به همین خاطر، هنرجویان مبتدی می‌توانند از این سادگی استفاده کنند تا وقتی که در اجرای تکنیک‌ها کاملاً مهارت پیدا کنند. حتی نوازندگان حرفه‌ای هم می‌توانند با تمرین روی پد، توجه خود را بیشتر روی یک تکنیک خاص بگذارند و آن را بهتر تمرین کنند.

    ۳. گرم کردن

    نوازندگان درامز، چه تازه‌کار باشید و چه حرفه‌ای، بهتر است برای گرم کردن دست‌هایشان از پد تمرینی استفاده کنند. پیش از یک اجرای مهم، گرم کردن مناسب دست‌ها با این وسیله بسیار مفید است. بسیاری از نوازندگان در اجراهای زنده، قبل از رفتن روی صحنه به درامست کامل دسترسی ندارند. به همین دلیل داشتن یک پد تمرینی به آن‌ها کمک می‌کند تا عضلات دستشان را آماده و گرم کنند.

    ۴. تمرین ‌بی‌صدا

    یکی از چالش‌های اصلی نوازندگان درامز، یافتن مکان مناسب برای تمرین است. این موضوع به دلیل صدای بلند این ساز است. استفاده از پد مخصوص تمرین درامز می‌تواند راه حل بسیار خوبی باشد، زیرا این وسیله به شما امکان می‌دهد با صدای کمتری تمرین کنید. علاوه بر این، برخی از این پدها دارای قابلیت‌های اضافی برای کاهش بیشتر سر و صدا هستند.

  • ۱۰ تا از جملات خوانندگان معروف درباره خوانندگی!

    ۱۰ تا از جملات خوانندگان معروف درباره خوانندگی!

    اگر عاشق دنیای موسیقی و هنر خوانندگی هستید، قطعاً نگاه و نظر خاص خودتان را در مورد این هنر زیبا دارید؛ اما شنیدن دیدگاه بزرگان موسیقی جهان هم جالب و آموزنده است. بسیاری از خوانندگان نامدار در طول زندگی خود جمله‌هایی به یاد ماندنی گفته‌اند که در آن، هنر خوانندگی را از نگاه خود توصیف کرده‌اند. این سخنان می‌توانند برای هر کسی که به خواندن علاقه دارد، الهام‌بخش و انرژی‌دهنده باشند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، همراه ما باشید تا با جمله‌های خوانندگان مشهور دربارهٔ هنر خوانندگی آشنا شوید.

    جملات خوانندگان معروف درباره خوانندگی

    ۱. هیچ چیز بهتر از خواندن نیست، جز این که باز هم بیشتر بخوانی.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب معرفی ساز تام تام را از دست ندهید.

    ـ الا فیتزجرالد (معروف به بانوی اول آواز آمریکایی)

    ۲. وقتی کسی آواز می‌خواند، غم‌هایش را از خود دور می‌کند.

    ـ میگل د سروانتس (رمان‌نویس، شاعر، نقاش و نمایشنامه‌نویس اسپانیایی)

    برای گسترش دانش خود، مقاله اصطلاح موومان به چه معناست؟ را مطالعه کنید.

    ۳. ما آواز می‌خوانیم چون گاهی حرف زدن دیگر جواب نمی‌دهد!

    مقاله معرفی ساز دودوک ، ساز سخت ارمنی حاوی اطلاعات جامعی است.

    توصیه می‌کنیم این مطلب معرفی سازسنج را حتماً بخوانید.

    – کریستن چنووت (بازیگر و صداپیشه آمریکایی)

    ۴. تا وقتی نفس می‌کشیم، هرگز آواز خواندنمان کافی نیست.

    ـ مارتین لوتر (کشیش متجدد و مترجم انجیل به زبان آلمانی و یک اصلاح‌طلب مذهبی)

    ۵. یک آهنگ می‌تواند از کلمات و نتها فراتر برود. وقتی با دل خوانده شود، شما را به دنیایی دیگر می‌برد؛ جایی که حتی اگر رنج بکشید، هرگز احساس تنهایی نمی‌کنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با ساز کهن و حماسی نقاره.

    ـ کلای آیکن (خواننده آمریکایی)

    ۶. اگر نمی‌توانم پرواز کنم، پس بگذار آواز بخوانم.

    ـ استفان ساندهیم (خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی؛ برنده یک جایزه اسکار و هشت جایزه تونی)

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقاره زنی چیست؟.

    ۷. پرندگان بعد از توفان آواز می‌خوانند؛ چرا ما این کار را نکنیم؟

    ـ رز کندی (بشردوست اهل آمریکا)

    ۸. هر کس پیام ویژه‌ای برای گفتن دارد، آهنگی یگانه برای خواندن و عشقی بی‌همتا برای بخشیدن. این پیام، این آهنگ و این کارِ پُر از مهر فقط به شما سپرده شده است.

    ـ جان پاول (سازنده موسیقی بریتانیایی)

    ۹. آواز خواندن مثل یک راه فرار است؛ مرا به دنیایی دیگر می‌برد. انگار دیگر روی زمین نیستم.

    ـ ادیت پیاف (خواننده برجسته تاریخ فرانسه)

    ۱۰. تا جایی که می‌رویم آواز بخوانیم تا راه سفر برایمان آسان‌تر و کسل‌کننده نباشد.

    ـ ویرژیل (شاعر کلاسیک اهل جمهوری روم)