موسیقی همواره جایگاه ویژهای در زندگی ایرانیان داشته و به گونهای با فرهنگ این سرزمین درآمیخته است. در میان دورههای تاریخی، عصر هخامنشیان از زمانهایی است که به موسیقی توجه فراوانی میشد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر دربارهی اهمیت موسیقی در دوران هخامنشیان بخوانید.
جایگاه موسیقی در دوران هخامنشیان
موسیقی یکی از پدیدههای هنری در جوامع انسانی است که از قدیمالایام تأثیر زیادی بر زندگی مردم گذاشته و سازها و ابزار آن در هر دورهای به شکلهای گوناگونی ظهور یافته است. بر اساس شواهد بهدستآمده از کاوشهای باستانی، نقشهای برجسته و سنگنوشتهها، میتوان پیوند کهن هنر موسیقی را با جامعه و فرهنگ ایران در دوران باستان مشاهده کرد.
از هرودوت نقل شده که در زمان شاهنشاهی هخامنشی که به «امپراتوری پارس» هم شهرت دارد، موسیقی بهویژه در محاکم قضایی اهمیت زیادی داشته است. او میگوید که موسیقی برای مراسم مذهبی پرستش خداوند، امری بسیار ضروری به شمار میرفته است.
هنر موسیقی در ایران عمری به درازای تاریخ این سرزمین کهن دارد. در ایران باستان، هنگام طلوع و غروب خورشید، گروهی به نواختن طبل و کرنا مشغول میشدند.
توصیه میکنیم این مطلب ریدیس فینگربورد یا شعاع صفحه انگشتگذاری چیست؟ را حتماً بخوانید.
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله بیوگرافی بلا ویکتور یانوش بارتوک مراجعه کنید.
در آن دوران سه گونه موسیقی آیینی، بزمی و رزمی رواج داشت. همچنین در جشنها و روزهای تاریخی و ملی، صدای موسیقی ایرانی به گوش میرسید.
هفت دوره در دوران باستان
تاریخ کهن موسیقی ایران را میتوان به هفت دوره اصلی بخشبندی کرد:
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره موسیقی، علم یا هنر؟! بیابید.
در این مقاله آشنایی با سازدهنی ترمولو اطلاعات مفیدی آمده است.
اگر سوالاتی دارید، مقاله تاریخچه سیاه بازی به شما کمک خواهد کرد.
۱. دوره پیشدادیان
مدت: ۲۴۴۱ سال
از سال ۳۵۶۹ تا ۱۱۲۸ پیش از میلاد
۲. دوره کیانیان
مدت: ۴۲۰ سال
از سال ۱۱۲۸ تا ۷۰۸ پیش از میلاد
۳. دوره مادها
مدت: ۱۵۸ سال
از سال ۷۰۸ تا ۵۵۰ پیش از میلاد
۴. دوره هخامنشیان
مدت: ۲۲۰ سال
از سال ۵۵۰ تا ۱۸۷ پیش از میلاد
۵. دوره سلوکیان
مدت: ۱۴۳ سال
از سال ۳۳۰ تا ۱۸۷ پیش از میلاد
توصیه میشود به مطالعه مقاله انواع چوب های مناسب برای ساز گیتار ادامه دهید.
۶. دوره اشکانیان (پارتها)
مدت: ۴۷۵ سال
از سال ۲۴۹ پیش از میلاد تا ۲۲۶ پس از میلاد
۷. دوره ساسانیان
مدت: ۴۲۰ سال
از سال ۲۴۹ تا ۶۴۶ پس از میلاد
خنیای باستانی ایرانی
اصطلاح «خنیای باستانی ایرانی» به دورانی پس از حکومت هخامنشیان اشاره دارد. در آن زمان، سه گونه موسیقی رواج داشت: موسیقی رزمی، موسیقی بزمی و موسیقی مذهبی. موسیقی رزمی معمولاً در میدان نبرد و هنگام جنگهای دوران هخامنشی نواخته میشده است.
یکی از هفت خط و زبانی که مردم عادی در آن دوره با آن آشنا بودند، به احتمال زیاد مربوط به موسیقی بوده است و ترانههایی مانند سوگ سیاوش با همان خط و زبان خوانده میشد. با این حال، اطلاعات دقیق و جزئی از آن دوران در دسترس نیست.
البته سرودهای مذهبی مانند گاتها به شکلی آهنگین و به صورت آواز اجرا میشدند، ولی در آیین کهن ایرانی، موسیقی جایگاه ویژهای نداشته است. در مقابل، موسیقی غیرمذهبی در قالب رقص و آواز میان مردم رواج داشته است.
دیدگاهتان را بنویسید