اگر به خوانندگی علاقه دارید، ممکن است صدای تودماغی یکی از چالشهایی باشد که پیش روی شماست. این ویژگی صوتی گاهی میتواند مانعی برای پیشرفت یا حتی شروع کار خوانندگی به نظر برسد. با این حال، خوب است بدانید که این حالت صدا دلایل مشخصی دارد و برطرف کردن آن کاملاً امکانپذیر است. تنها لازم است ابتدا ریشه این مسئله را بشناسید و سپس راهکارهای اصلاح آن را به کار بگیرید. در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، با شیوههای کاهش و بهبود صدای تودماغی بیشتر آشنا خواهید شد.
نحوه اصلاح صدای تو دماغی
گفتار تو دماغی که در جامعه با همین نام شناخته میشود، یک نوع اختلال در صحبت کردن است. در این حالت، هوا به جای خروج از دهان، از راه بینی خارج میشود. این نوع صدا معمولاً ناخوشایند تلقی میشود. در موسیقی سبک کانتری این صدا پذیرفته شده است، اما در سبکهایی مانند پاپ، کر، رپ و دیگر آوازهای امروزی معمولاً قابل قبول نیست.
تکلم تو دماغی در واقع به مشکل در تشدید یا عبور هوا از بینی هنگام حرف زدن گفته میشود. متخصصان گفتاردرمانی برای اشاره به این حالت از اصطلاح “صدای خیشومی” استفاده میکنند. این مشکل ممکن است به دلیل انسداد یا گرفتگی بینی ایجاد شود. در چنین شرایطی، تلفظ حروفی که نیاز به عبور هوا از بینی دارند، با مشکل روبهرو میشود.
خوانندگانی که صدای تو دماغی دارند، معمولاً به راحتی با گروههای کر هماهنگ میشوند، اما صدایشان ممکن است کمجلوه یا خاموش به نظر برسد. صدای تو دماغی زمانی ایجاد میشود که کام نرم — که یک بافت نرم در سقف دهان است — به اندازه کافی بالا نرود. برای تولید صدایی شفاف و رسا، این بخش باید به سمت بالا کشیده شود. اگر کام نرم بالا نرود، صدا تو دماغی میشود. این صدا در نتیجه هوایی است که به علت محدودیت فضای پشت گلو، از مسیر بینی خارج میشود.
صدای تودماغی چگونه است
صدای تودماغی یا هیپونازال، شبیه حالتی است که انگار چیزی راه بینی را بسته است. برای اینکه این صدا را بهتر بشناسید، میتوانید با دست بینی خود را بگیرید و حرف بزنید. در این حالت، ممکن است یک یا چند مورد از این نشانهها را داشته باشید:
کیپ شدن بینی
سختی در نفس کشیدن از راه بینی
آبریزش زیاد بینی
درد گلو و سرفه
کم شدن یا از دست دادن حس بویایی و چشایی
خر و پف
سینوزیت
علل تکلم تو دماغی :
دلیل تو دماغی صحبت کردن معمولاً به بسته شدن مسیر هوای بینی مربوط میشود. این دلایل عبارتند از:
۱- مشکلات ساختاری مانند بزرگ شدن لوزه سوم، پولیپ بینی و کج بودن دیواره بینی
۲- کلفت شدن پوشش داخلی بینی به دلیل بیماریهای طولانی مدت
۳- تورم پوشش داخلی بینی در اثر حساسیت یا آلرژی
۴- آسیب و ضربه به بینی
برای رفع تو دماغی صحبت کردن، باید علت ایجاد آن را برطرف کرد. این کار ممکن است با درمان پزشکی یا در برخی موارد با عمل جراحی انجام شود.
سه قسمت اصلی که در ساختن صدا نقش دارند:
۱- ششها و دیافراگم
۲- حنجره
۳- حفرههای تشدیدکننده صدا
حفرههای گلو، بینی و دهان علاوه بر اینکه مسیر عبور هوا و محل تولید بیشتر صداها هستند، باعث تقویت صدایی که از آنها میگذرد شده و روی بلندی و کیفیت آن تأثیر میگذارند.
مشکلات مربوط به تشدید صدا به سه دسته اصلی تقسیم میشوند:
۱- تشدید بیش از حد از راه بینی: صدا خیلی تو دماغی است. دلیل این حالت میتواند وجود شکاف یا سوراخ در سقف دهان مانند شکاف کام و لب یا شکاف پنهان در زیر مخاط باشد.
۲- نشت هوا از بینی: خروج هوا از بینی که ممکن است با صدا یا بیصدا باشد. علتهای مختلفی دارد مانند سوراخ در قسمت جلویی دندانها، سوراخ در بخش میانی سقف دهان یا سوراخ در بخش پشتی سقف دهان.
۳- تشدید کم از راه بینی: هوای لازم برای تولید همه صداها از دهان خارج میشود، به جز دو صدای «م» و «ن» که در آنها هوا از بینی خارج شده و در حفره بینی تقویت میشود. در این حالت وقتی صدا نیاز به تشدید بیشتر در بینی دارد، به اندازه کافی تقویت نمیشود.
روش های بهبود صدای تو دماغی
در واقع، نوع درمان و داروهایی که پزشک برای شما تجویز میکند، به علت اصلی ایجاد این مشکل بستگی دارد.
**درمان با دارو:** داروهای رقیقکننده خون، ضدحساسیت و اسپریهای بینی کورتونی میتوانند تورم را کم کرده و گرفتگی بینی ناشی از آلرژی، عفونت سینوسها یا پولیپ را برطرف کنند. اگر عفونت سینوسی از نوع باکتریایی باشد، آنتیبیوتیکها نیز برای درمان آن استفاده میشوند.
**جراحی:** بسیاری از مشکلات ساختاری که باعث صدای تودماغی میشوند، با عمل جراحی بهتر میشوند، مانند:
* خارج کردن لوزهها یا لوزه سوم
* جراحی برای اصلاح انحراف تیغه بینی
* آندوسکوپی بینی برای برداشتن پولیپ
* جراحی برای بلند کردن کام نرم کوتاه
* عمل ترمیم شکاف کام در کودکان، معمولاً در حدود یک سالگی
**گفتاردرمانی:** شما میتوانید قبل یا بعد از جراحی، از گفتاردرمانی کمک بگیرید. متخصص گفتاردرمانی ابتدا میزان مشکل شما را ارزیابی میکند تا بهترین روش درمان را انتخاب کند. سپس به شما آموزش میدهد که چگونه زبان، لبها و فک خود را به درستی حرکت دهید تا صداها و حروف را واضح و صحیح ادا کنید.
معمولاً درمانگر، یک سری تمرین را برای انجام در خانه به شما میدهد. بهترین روش تمرین، تقلید دقیق از نحوه صحبت کردن درمانگر شماست. حتی میتوانید با تلفظ درست حروف، آواز بخوانید یا کلمات را با حالات احساسی مختلف مثل گریه یا خنده بیان کنید. برخلاف برخی توصیهها، تمرینهای دمیدن یا مکیدن معمولاً به بستن بهتر دریچه بین حلق و بینی کمکی نمیکنند.
با توجه به همه این راهحلها، به خاطر داشته باشید که صدای هر کس منحصر به خودش است. اگر احساس میکنید صدایتان کمی تودماغی است، اما هیچ یک از مشکلات پزشکی گفته شده در این متن را ندارید، احتمالاً این صدا در واقع همان صدای طبیعی و ویژه شماست و نیاز به تغییر یا درمان ندارد. یادمان باشد که اغلب ما نسبت به صدای خودمان، حساسیت بیشتری داریم تا دیگران.
دیدگاهتان را بنویسید