دسته: موسیقی

  • تفاوت ساز دف و دایره چیست؟

    تفاوت ساز دف و دایره چیست؟

    دف و دایره هر دو از سازهای کوبه‌ای و دایره‌شکل هستند و به همین خاطر، خیلی از افراد در تشخیص این دو ساز از هم مشکل دارند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، به تفاوت‌های بین دف و دایره می‌پردازیم تا بتوانید به سادگی آن‌ها را از یکدیگر تشخیص دهید. اگر به یادگیری موسیقی و مطالب آموزشی آن علاقه دارید، پیشنهاد می‌کنیم سری هم به دیگر مطالب وبلاگ ما بزنید.

    مقاله آشنایی با بیوگرافی رابرت جانسون منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه سه تار مشقی چیست؟.

    آشنایی با ساز دایره و دف

    برای این که بتوانید تفاوت بین سازهای دف و دایره را درک کنید، بهتر است ابتدا با شکل و نحوهٔ ساخت هر کدام آشنا شوید.

    ساز دف یک حلقهٔ چوبی دارد که شبیه یک استوانهٔ کوتاه است. روی یک طرف این حلقه، پوستی کشیده شده که معمولاً از جنس پوست حیوانات یا مواد پلاستیکی است. در قسمت داخلی حلقهٔ دف، میخ‌های کوچکی نصب می‌شوند و از هر کدام چند حلقهٔ فلزی آویزان می‌کنند که با تکان دادن ساز، صدا ایجاد می‌کنند.

    ساز دایره نیز از یک قاب چوبی و یک صفحهٔ پوستی تشکیل شده است. این پوست می‌تواند از پوست حیواناتی مثل بز یا ماهی باشد، یا حتی از جنس طلق (پلاستیک شفاف) ساخته شود. جالب است بدانید که دایره‌هایی با پوست مصنوعی یا طلق، معمولاً بادوام‌تر و مقاوم‌تر از انواعی هستند که پوست طبیعی دارند.

    ۳ تفاوت ساز دف و دایره

    ابعاد

    مهم‌ترین فرق بین سازهای دف و دایره در اندازهٔ آنهاست. دف معمولاً بزرگ‌تر از دایره است. قطر حلقهٔ دف حدود ۵۰ تا ۵۵ سانتی‌متر است و پهنای آن بین ۵ تا ۷ سانتی‌متر می‌باشد. در مقابل، دایره کوچک‌تر است و قطری حدود ۴۰ تا ۴۵ سانتی‌متر دارد، اما پهنای آن تقریباً مشابه دف است. این اندازه‌ها معمولاً رعایت می‌شوند، اما گاهی ممکن است هر دو ساز در اندازه‌های متفاوتی نیز ساخته شوند.

    زنجیرها

    حلقه‌های کوچکی به ساز دف وصل می‌شوند که هنگام نواختن، صدایی شبیه به زنگ تولید می‌کنند. این حلقه‌ها معمولاً سه یا چهار تا هستند و در هیچ ساز مشابه دیگری چنین ویژگی‌ای دیده نمی‌شود.

    توصیه می‌کنیم این مطلب آشنایی با سبک موسیقی لو فای را حتماً بخوانید.

    تاریخچه

    سابقه ساز دف به ایران باستان برمی‌گردد. حدود قرن‌های هفتم و هشتم قبل از میلاد، در تمدن ایلام از نوعی دف به شکل چهارگوش استفاده می‌شد.
    نشانه‌های استفاده از دف در ایران را همچنین می‌توان در نقاشی‌های مینیاتور دوره صفوی و گورکانی و دیگر آثار هنری آن زمان دید.
    اما تاریخچه ساز دایره فقط به ایران محدود نمی‌شود. این ساز در کشورهایی مانند افغانستان، ازبکستان، آذربایجان و تاجیکستان نیز رواج داشته و هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرد.

  • رنگ صدا در موسیقی به چه معناست؟

    رنگ صدا در موسیقی به چه معناست؟

    رنگ صدا که با نام‌های طنین یا تمبر نیز شناخته می‌شود، یکی از مفاهیم اساسی در دنیای موسیقی است. هر نوازنده و خواننده‌ای در طول فعالیت هنری خود بارها با این واژه روبه‌رو می‌شود و لازم است به خوبی با تعریف آن آشنا باشد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، به طور کامل و شفاف به بررسی چیستی رنگ صدا در موسیقی می‌پردازیم.

    رنگ صدا در موسیقی چیست؟

    رنگ صوتی در موسیقی، همان ویژگیِ خاصی است که باعث می‌شده صدای هر ساز یا خواننده با دیگری فرق داشته باشد. این ویژگی به خاطر شکل امواج صوتی مختلف ایجاد می‌شود و گوش ما قادر است آن را تشخیص دهد. انسان‌های سالم به طور طبیعی می‌توانند تفاوت رنگ صداها را درک کنند، درست مثل اینکه می‌توانند شکل‌های مختلف را از هم تشخیص دهند. در زندگی روزمره، ما با کمک همین ویژگی است که صدای افراد آشنا یا پدیده‌های گوناگون را می‌شناسیم. موزیسین‌ها و خواننده‌ها هم بر اساس همین خصوصیت، صداها را دسته‌بندی و بررسی می‌کنند.

    رنگ صدا در نوازندگی

    هر ساز، صدای مخصوص به خودش را دارد. برای مثال، صدای ویولن با صدای پیانو کاملاً فرق می‌کند. حتی روی یک ساز هم، هر نُت صدای جداگانه‌ای دارد؛ مثلاً در ویولن، نُت «فا» با نُت «سل» رنگ صدای متفاوتی دارد.

    نکته جالب این است که اگر دو نوازنده، یک ساز مشخص و یک نت مشخص را بنوازند، باز هم صدای آن‌ها با هم تفاوت خواهد داشت. چرا؟ چون چیزهای کوچکی مثل حالت نشستن نوازنده، نحوه نفس کشیدن و قدرت دست و انگشتانش، روی رنگ صدا اثر می‌گذارند.

    رنگ صدا در خوانندگی

    در دنیای خوانندگی، اصطلاح “رنگ صدا” بسیار به کار می‌رود. احتمالاً شنیده‌اید که صداهای خوانندگان را به دسته‌هایی مانند سوپرانو، آلتو، تنور، باریتون و باس تقسیم می‌کنند. این دسته‌بندی در واقع به همان رنگ صدای هر فرد مربوط می‌شود. هر خواننده‌ای لازم است با راهنمایی یک استاد آواز مجرب، رنگ صدای خود را به درستی بشناسد تا بتواند از استعداد موسیقایی‌اش نهایت بهره را ببرد.

  • بیوگرافی نوین افروز | اولین کنسرت پیانو بعد از انقلاب!

    بیوگرافی نوین افروز | اولین کنسرت پیانو بعد از انقلاب!

    آیا می‌دانید نخستین هنرمندی که پس از انقلاب، کنسرتی در تالار وحدت اجرا کرد چه کسی بود؟
    نوین افروز!
    او نوازنده پیانو، موسیقی‌دان، شاعر و نقاش شناخته‌شده‌ای از ایران است. سرگذشت این هنرمند می‌تواند برای همه علاقه‌مندان به هنر الهام‌بخش و آموزنده باشد. از زندگی او چندین مستند نیز ساخته شده که یکی از آن‌ها «نت‌های شاعر نقاش» نام دارد.
    ما هم در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم به طور خلاصه، زندگی‌نامه نوین افروز را با شما به اشتراک بگذاریم. اگر به مطالعه سرگذشت بزرگان موسیقی علاقه دارید، پیشنهاد می‌کنیم سری هم به دیگر مطالب وبلاگ ما بزنید.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله علی‌اکبر شیدا،پایه‏ گذار اصلى تصنیف و ترانه به مفهوم امروزى به شما کمک خواهد کرد.

    تولد و کودکی نوین افروز

    نوین افروز در دهم شهریور سال ۱۳۲۰ در تهران به دنیا آمد. وقتی تنها چهار یا پنج سال داشت، به همراه پدر، مادر و برادرش به شهر استانبول نقل مکان کردند. در آنجا، پدر و مادرش، او و برادرش را در یک مدرسه‌ی فرانسوی ثبت نام کردند که محیط آموزشی بسیار جدی و سخت‌گیری داشت. پس از گذشت چند سال، خانواده دوباره تصمیم به مهاجرت گرفت و این بار به ایتالیا رفتند. نوین افروز در شهر میلان نیز در یک مدرسه فرانسویزبان مشغول به تحصیل شد و در آنجا، معلمش او را تشویق کرد تا در کنسرواتوار میلان نام‌نویسی کند. در کنسرواتوار میلان، او با افرادی هم‌کلاس بود که بعدها به استادان بزرگ و نامدار موسیقی در جهان تبدیل شدند. به عنوان نمونه، یکی از هم‌دوره‌های او کلادیو آبادو بود!

    آغاز مسیر حرفه‌ای

    بانو افروز پس از چندین سال تحصیل در کنسرواتوار میلان، با نمره‌های عالی فارغ‌التحصیل شد. به همین دلیل، مدیر کنسرواتوار از او دعوت کرد تا در یک سالن تئاتر برنامه اجرا کند. جالب اینجاست که نام آن تئاتر، دقیقاً مشابه نام این هنرمند، یعنی «نوین» بود. او در این دوره نیز به آموختن ادامه داد و در فصل تابستان نزد پیانیست سرشناس ایتالیایی، مایکل آنجلی، آموزش می‌دید.

    برای مطالعه بیشتر، به چه کار هایی را باید برای گرم کردن صدا انجام دهیم؟ سری سر بزنید.

    پس از آن، نوین افروز به سوئیس رفت و در کنسرواتوار ژنو ثبت‌نام کرد تا تحصیلات عالی خود را ادامه دهد. دانش‌آموختگان این مرکز هنری می‌توانستند پس از پایان درس، به عرصه جهانی فرهنگ و هنر وارد شوند. او در این مرکز، همچنین فلسفه موسیقی را نزد پروفسور هیلد براند فراگرفت.

    پس از اتمام تحصیلات تکمیلی، از بانو افروز برای نخستین اجرای مستقل خود در سالن ویگمور لندن دعوت شد. در آن زمان، این سالن میزبان روزنامه‌نگاران و منتقدان زیادی بود و اجرا در آن می‌تواند یک هنرمند را مشهور کند یا برعکس، به شهرت او آسیب بزند. خوشبختانه بانو افروز این آزمون را با موفقیت پشت سر گذاشت و روزنامه‌های معتبری مانند تایمز و دیلی تلگراف از اجرای او تمجید کردند.

    از آن پس، او در کشورهای مختلف جهان به اجرای برنامه پرداخت. برای نمونه، او نخستین هنرمندی بود که پس از انقلاب فرهنگی چین، در آن کشور کنسرت برگزار کرد. جالب است بدانید که همسر نخست‌وزیر چین شخصاً از او دعوت کرد و او کنسرتو شماره دو چایکوفسکی را با همراهی ارکسترهای پکن و شانگهای نواخت. سپس به روسیه سفر کرد و در شهرهای مختلف، هم به صورت تکنوازی و هم با ارکستر به اجرا پرداخت. او حتی به کشورهای شرق آسیا نیز سفر کرد و تحت تأثیر موسیقی آن منطقه، قطعه‌ای با نام «رقص ترکمن» خلق کرد.

    پس از این سفرهای هنری گسترده، نوین افروز پس از انقلاب به ایران بازگشت. او اولین هنرمندی بود که پس از انقلاب در تالار وحدت برنامه اجرا کرد. در آن زمان جوانان علاقه‌مند به موسیقی، فرصت کافی برای شنیدن موسیقی زنده نداشتند و او با برگزاری کنسرت و نیز تدریس—که تا امروز ادامه دارد—به این علاقه پاسخ داد.

    جوایز و افتخارات نوین افروز

    جایزه صلح آلبرت اینشتین

    مدال طلایی سنت ولنتاین

    جایزه بهترین فعالیت‌های فرهنگی زنان از سازمان ملل متحد

    تقدیر در مراسم «شب نوین افروز» در سال ۱۳۹۴

    دریافت نشان شوالیه از ایتالیا در سال ۱۳۹۵

    لوح تقدیر هنری از شهر سان فرانسیسکو (۱۹۸۲)

    جایزه و مدال طلایی سنت ولنتاین در شهر تِرنی ایتالیا (۱۹۸۲)

    جایزه هنری اسپولِتو در ایتالیا (۱۹۸۴)

    دریافت دکترای افتخاری در رشته موسیقی و ادبیات از دانشگاه جهانی آریزونا (۱۹۸۴)

    جایزه ایتالیا برای موسیقی در شهر رم (۱۹۸۶)

    جایزه شیر طلایی و لوح تقدیر لئونه دُورو در رم (۱۹۸۶)

    برای گسترش دانش خود، مقاله روش ساده برای شناخت نت های کالیمبا + نت عددی ترانه را مطالعه کنید.

    جایزه و مدال «هنر برای صلح» در سان فرانسیسکو آمریکا (۱۹۸۶)

    لوح هنری از شهر ونیز (۱۹۸۷)

    مدال برتری هنری از UPLI در سان فرانسیسکو (۱۹۸۸)

    جایزه لورِنزو دِ مدیچی از آکادمی مدیچی در فلورانس ایتالیا (۱۹۸۹)

    جایزه اروپا از آکادمی مدیچی (۱۹۹۰)

    لوح تقدیر میکلونی برای فعالیت‌های هنری بین‌المللی در شهر لا اسپتزیا ایتالیا (۱۹۹۷)

    مدال و لوح سفیر هنر از AEI در سان فرانسیسکو (۱۹۹۷)

    مدال و لوح تقدیر پُل هریس از بنیاد بین‌المللی روتاری (۲۰۰۰)

    لوح هنری برای کتاب «گل‌های صلح» از سان فرانسیسکو (۲۰۱۱)

    مدال و نشان شوالیه از رئیس‌جمهور ایتالیا در رم (۲۰۱۴)

  • معرفی ساز دمام | ساختار+تاریخچه+نوازندگی

    معرفی ساز دمام | ساختار+تاریخچه+نوازندگی

    دمام یک ساز کوبه‌ای و به شکل استوانه است که تقریباً همه ما ایرانیان آن را در مراسم عزاداری محرم دیده‌ایم. اما شاید برایتان این پرسش پیش آمده باشد که این ساز از کجا آمده و تاریخچه آن چیست؟ در این نوشته، با هم مروری می‌کنیم بر اینکه دمام نخستین بار در کجا پدید آمد و امروزه در چه مکان‌هایی استفاده می‌شود. همچنین، چگونگی ساخت و اجزای تشکیل‌دهنده این ساز را به زبان ساده بیان می‌کنیم. خلاصه آنکه هر آنچه دوست دارید درباره ساز دمام بدانید، در ادامه خواهید خواند. اگر به شناخت سازهای مختلف علاقه‌مند هستید، پیشنهاد می‌کنیم نگاهی هم به دیگر نوشته‌های وبلاگ آنبین بیندازید.

    برای گسترش دانش خود، مقاله با گام دیاتونیک آشنا شوید را مطالعه کنید.

    مقاله مجید انتظامی آهنگساز فیلم های به یاد ماندنی حاوی اطلاعات جامعی است.

    ساز دمام چیست؟

    دمام یک ساز کوبه‌ای است که به شکل استوانه ساخته می‌شود و هر دو سر آن با پوست پوشیده شده است. برای نواختن این ساز، از یک چوب مخصوص که سر آن خمیده است برای ضربه زدن به پوست سمت راست استفاده می‌کنند و با دست هم پوست سمت چپ را می‌نوازند.

    معمولاً دمام را همراه با سازهایی مانند سنج، نی‌انبان و بوق نی به صدا درمی‌آورند. این ساز بیشتر در مناطق جنوبی ایران مانند بوشهر، بندر ریگ، آبادان، برازجان، بندر دیر، بردستان و بندرعباس رواج دارد.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله گام فا مینور چیست؟ را مطالعه کنید.

    همانطور که پیش‌تر اشاره شد، از دمام در مراسم مذهبی مانند محرم استفاده می‌شود و همچنین در آیین‌های محلی جنوب ایران نیز حضوری پررنگ دارد. مردم جنوب در مناسبت‌های مختلف مانند سنج و دمام، مراسم دم‌دم سحری، زار و نیمه‌های دریایی به نواختن دمام می‌پردازند.

    قدمت دمام به سال‌های بسیار دور بازمی‌گردد. این ساز در واقع نوعی طبل است و طبق اسناد تاریخی، طبل‌ها نزدیک به ۴۰۰۰ سال است که در جهان وجود دارند. اگر بخواهیم به طور ویژه به پیشینه دمام بپردازیم، باید از سازهای کوبه‌ای آفریقایی و هندی نام ببریم. گفته می‌شود این ساز برای نخستین بار از راه دریا به بنادر جنوب ایران وارد شده است.

    ساختار ساز دمام

    بدنه

    بدنه ساز دمام از یک کنده‌ی درخت توخالی و صاف شده درست می‌شود که به آن “پیپ” می‌گویند. در برخی موارد خاص، برای ساختن این بدنه از فلز نیز استفاده می‌کنند.

    چمبره

    چمبره یک حلقه است که معمولاً از فلز یا چوب درختان ساخته می‌شود. هر دمام چهار تا از این حلقه‌ها دارد که اندازه‌شان کمی از دهانهٔ دمام بزرگ‌تر است و روی پوست ساز قرار می‌گیرد. کار چمبره دو جنبه دارد: اول این که از پوست دمام محافظت می‌کند و آن را نگه می‌دارد، و دوم این که با کمک آن و با کشیدن چمبره‌ها، می‌توان صدای دمام را کوک کرد.

    پوست

    در قدیم برای درست کردن دمام از پوست آهو استفاده می‌شد؛ ولی امروزه به جای آن، معمولاً از پوست بز استفاده می‌کنند.

    بند

    طناب دمام از رشته‌های درخت نارگیل یا درخت خرما درست می‌شود و بیشتر از کشورهای قاره آفریقا به ایران وارد می‌شود.

  • ایرانیانی که جایزه گرمی گرفتند یا نامزد شدند!

    ایرانیانی که جایزه گرمی گرفتند یا نامزد شدند!

    بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مسابقه جهانی موسیقی، جایزه گرمی نام دارد که هر سال از سوی «آکادمی ملی علوم و هنرهای ضبط» سازماندهی می‌شود. اگر یادتان باشد، قبلاً در وبلاگ آنبین، توضیح کامل و مفصلی درباره این رویداد ارائه کردیم. اگر آن مطلب را نخوانده‌اید، می‌توانید از طریق لینک «اینجا» به آن دسترسی پیدا کنید.
    اما هدف این نوشته، معرفی خود مسابقه گرمی نیست؛ بلکه قصد داریم نگاهی بیندازیم به حضور و نقش ایرانیان در این رویداد جهانی. اگر کنجکاو هستید بدانید چه هنرمندان ایرانی موفق به دریافت این جایزه شده‌اند یا نامشان در فهرست نامزدها قرار گرفته، تا پایان این مطلب با ما همراه بمانید.

    برای یادگیری پیشرفته، به پیتر سلیمانی پور را بیشتر بشناسید مراجعه کنید.

    ایرانیانی که جایزه گرمی گرفتند چه کسانی هستند؟

    حمید سعیدی

    تنها یک موسیقیدان ایرانی در جهان هست که توانسته دو بار جایزه معتبر گرمی را از آن خود کند و نام او حمید سعیدی است. حمید سعیدی که نوازنده و آهنگساز است، در سال ۱۳۵۳ در تهران به دنیا آمد. او از پانزده‌سالگی با آموختن ساز دف، وارد دنیای موسیقی شد. پس از آن، نزد استاد مجید کیانی سنتور آموخت و در نهایت این ساز را به عنوان تخصص اصلی خود برگزید. حمید سعیدی اکنون ساکن لندن است و در کارهای موسیقایی‌اش، تلفیقی از نواهای سنتی و پاپ را ارائه می‌دهد.

    اما داستان بردن جایزه گرمی توسط او جالب توجه است. اولین بار در سال ۲۰۱۹، حمید سعیدی به همراه سه هنرمند از کشورهای کانادا، اسرائیل و آمریکا، گروهی با نام افیون ماه تشکیل دادند و آلبومی با سبک فیوژن منتشر کردند. در این آلبوم از اشعار مولانا و حافظ نیز استفاده شده است. دومین جایزه گرمی او در سال ۲۰۲۳ به دست آمد. این بار او با گروه خورشید سفید و برای آلبوم آینه عارف توانست برنده این جایزه جهانی شود.

    برای مطالعه بیشتر، به بیوگرافی احمد ابراهیمی ،ردیف‌دان و مدرس آواز سری سر بزنید.

    کیهان کلهر

    کیهان کلهر هم یکی از آن هنرمندان ایرانی است که موفق به دریافت جایزه گرمی شده است. او متولد سال ۱۳۴۲ در کرمانشاه است و به عنوان نوازنده و آهنگساز شناخته می‌شود. وقتی نام کیهان کلهر را می‌شنوید، احتمالاً نوای کمانچه‌اش در ذهنتان زنده می‌شود؛ با این حال، او با سازهای دیگری مانند سه‌تار، تنبور و شاه‌کمان نیز به خوبی آشناست و می‌نوازد.

    او از پنج سالگی قدم به دنیای موسیقی گذاشت و در دوازده سالگی به صورت حرفه‌ای فعالیت خود را آغاز کرد. در دوران نوجوانی، با ارکستر رادیو و تلویزیون کرمانشاه و همچنین گروه شیدا در مرکز هنری چاووش همکاری داشت. کیهان کلهر برای ادامه تحصیل به کانادا رفت و در رشته آهنگسازی از دانشگاه کارلتون اتاوا فارغ‌التحصیل شد.

    او تا به حال چهار بار برای آهنگ‌های «بی تو به سر نمی‌شود»، «فریاد»، «باران» و «فراتر از نقشه جغرافیا» نامزد دریافت جایزه گرمی شده است. سرانجام، در پنجاه و نهمین مراسم اهدای جوایز گرمی، او به همراه گروه “جاده ابریشمی” برنده جایزه بهترین موسیقی جهانی شد.

    شروین حاجی پور

    در میان ایرانی‌های برنده جایزه گرمی، شروین حاجی پور جوان‌ترین آن‌هاست. او دهم فروردین‌ماه ۱۳۷۶ در بابلسر، یکی از شهرهای استان مازندران، متولد شد. شروین از هشت سالگی به یادگیری موسیقی پرداخت و وقتی در برنامه «عصر جدید» شرکت کرد و آهنگ «شاید بهشت» را خواند، خیلی معروف شد. محبوبیت او زمانی به اوج رسید که موفق شد جایزه گرمی را نیز از آن خود کند.

    در شصت و چهارمین دوره مراسم جایزه گرمی، بخش جدیدی با عنوان «بهترین ترانه تاثیرگذار در تغییرات اجتماعی» اضافه شد. نخستین کسی که این جایزه را گرفت، شروین حاجی پور بود. او این افتخار را به خاطر آهنگ «برای…» و با کسب ۱۱۵ هزار رأی از طرف مردم دریافت کرد.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله آشنایی با اصطلاح تحول مقام به دستگاه را مطالعه کنید.

    چه ایرانیانی فقط نامزد جایزه گرمی شدند؟

    حسین علیزاده

    حسین علیزاده در سال ۱۳۳۰ در محله سید نصرالدین بازار تهران متولد شد. او تحصیلات خود را در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و سپس در دانشگاه آزاد برلین ادامه داد. این هنرمند در طول فعالیت حرفه‌ای خود، هم در ایران و هم در دیگر کشورهای جهان، موفق به کسب افتخارات و نشان‌های متعددی شده است. علیزاده برنده چهار سیمرغ بلورین، جایزه بهترین موسیقی متن از نگاه منتقدان سینمای ایران و نیز جایزه موسیقی جهانی آسیا است. با این حال، او به انتخاب خود، نشان شوالیه هنر و ادب فرانسه را که به او پیشنهاد شده بود، نپذیرفت. همچنین آلبوم‌های او با عنوان‌های «فریاد»، «بی تو به سر نمی‌شود» و «به تماشای آب‌های سپید» سه بار نامزد دریافت جایزه معروف گرمی شده‌اند.

    محمدرضا شجریان

    محمدرضا شجریان، که به سلطان آواز ایران شهرت دارد، در نخستین روز از مهرماه سال ۱۳۱۹ در شهر مشهد چشم به جهان گشود. او از سنین کم خوانندگی را آغاز کرد و از پدر خویش که قاری قرآن بود، آموزش‌های بسیاری فراگرفت. این هنرمند برجسته، موفق به دریافت بسیاری از جایزه‌های داخلی و جهانی شده است؛ از جمله می‌توان به دریافت جایزه خداوندگار موسیقی از بنیاد آقاخان، نشان عالی هنر برای صلح، نشان شوالیه ملی لیاقت از دولت فرانسه و جایزه پیکاسو از یونسکو اشاره کرد. همچنین شجریان دو بار برای آلبوم‌های «فریاد» و «بی تو به سر نمی‌شود» نامزد دریافت جایزه گرمی شد.

  • ارکستر سمفونیک چیست و چه فرقی با ارکستر دارد؟

    ارکستر سمفونیک چیست و چه فرقی با ارکستر دارد؟

    ارکستر سمفونیک، یک گروه بزرگ موسیقی کلاسیک است که خیلی از مردم آن را با ارکسترهای کوچک‌تر یا دیگر انواع ارکسترها اشتباه می‌گیرند. اما ارکستر سمفونیک ویژگی‌های خاص خودش را دارد و کاملاً از بقیه متمایز است.
    در این نوشته قصد داریم همه چیز را درباره این ارکسترها به زبان ساده توضیح دهیم. اگر به یادگیری بیشتر در زمینه موسیقی علاقه دارید، پیشنهاد می‌کنیم سری هم به دیگر مطالب آموزشی وبلاگ آنبین بزنید.

    ارکستر سمفونیک چیست؟

    ارکستر سمفونیک یک گروه موسیقی بزرگ است که برای نواختن قطعات موسیقی کلاسیک تشکیل می‌شود. این ارکستر معمولاً از چهار دسته ساز اصلی تشکیل شده است: سازهای بادی چوبی، بادی برنجی، کوبه‌ای و زهی. گاهی هم سازهایی مانند پیانو، چنگ یا حتی سازهای الکترونیکی به صورت تکی به این مجموعه اضافه می‌شوند. یک ارکستر سمفونیک باید حداقل ۴۰ نوازنده داشته باشد. اگر تعداد نوازندگان کمتر از این باشد، به آن ارکستر مجلسی می‌گویند. همچنین این نوع ارکستر با ارکستر معمولی نیز فرق دارد. ارکستر معمولی گروهی از نوازندگان با سازهای گوناگون است که اغلب سازهای آن از خانواده ویولن هستند. در حالی که ارکستر سمفونیک، شامل تمام سازهای مورد نیاز و تعداد کافی نوازنده برای اجرای یک سمفونی کامل است.

    سازهای مورد استفاده در ارکستر سمفونیک

    سازهای بادی

    نی
    فلوت
    نی
    قره‌نی
    کلارینت
    فاگوت

    سازهای زهی

    چنگ

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با ساز گلوکن اشپیل، بلز ارکستری.

    ساز زهی بزرگی است که با کشیدن انگشتان بر سیم‌هایش نواخته می‌شود. این ساز معمولاً ایستاده است و صدای بسیار زیبایی دارد.

    برای مطالعه بیشتر، به کنترپوآن به مثابه روشنگری کلاسیک سری سر بزنید.

    ویولن

    این ساز کوچکترین عضو خانواده سازهای زهی است که با آرشه نواخته می‌شود. صدای آن بسیار زیر و رساست و معمولاً ملودی اصلی قطعات موسیقی را می‌نوازد.

    ویولا

    این ساز کمی از ویولن بزرگ‌تر است و صدای آن نیز بم‌تر و گرم‌تر از ویولن است. شکل و نحوه نواختن آن بسیار شبیه به ویولن است.

    مقاله فوگ فرمی مهم و بنیادی در موسیقی باروک منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، علی‌نقی وزیری، پدر موسیقی‌ جدید ایران‌ پس‌ از انقلاب‌ مشروطه‌ را از دست ندهید.

    ویولن سل

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با مفهوم پاساژ در موسیقی را بخوانید.

    این ساز بسیار بزرگ‌تر از ویولا است و نوازنده آن را در حالت نشسته و در بین دو پای خود نگه می‌دارد. صدای آن غنی و عمیق است و نقش مهمی در ایجاد هارمونی دارد.

    کنترباس

    بزرگترین ساز در این خانواده است که هم با آرشه و هم با کشیدن سیم‌ها (زخمه) نواخته می‌شود. این ساز پایین‌ترین و بم‌ترین صداها را در ارکستر تولید می‌کند و اساس و بنیان موسیقی را می‌سازد.

    سازهای کوبه‌ای

    سازهای کوبه‌ای

    اگر به این موضوع علاقه دارید، با اصطلاح فرم سونات آشنا شوید را از دست ندهید.

    طبل بزرگ

    طبل زنگ‌دار

    طبل پایه

    سنج

    مثلث

    سلستا

    پیانو

    سازهای برنجی

    سازهای بادی برنجی

    فرنچ هورن

    ترومپت

    ترومبون

    توبا

    تاریخچه ارکستر سمفونیک

    اگر بخواهیم یک نگاه کلی به تاریخ موسیقی بیندازیم، می‌بینیم که انسان‌ها از هزاران سال پیش، سازهای مختلف را در کنار هم قرار می‌دادند. اما اگر بخواهیم دقیق‌تر به موضوع نگاه کنیم، باید بگوییم که ارکستر به شکل امروزی، قدمتی حدود ۴۰۰ سال دارد، هرچند ریشه‌های آن به دوران مصر باستان بازمی‌گردد. موتزارت در سال ۱۷۷۰ نقش بسیار مهمی در تکامل ارکسترها ایفا کرد. در آن دوره بود که آهنگسازان شروع به نوشتن قطعات مخصوص برای گروه‌های سازهای مشخص کردند.

    نکته جالب این است که در گذشته، ارکسترها رهبر به شکل امروزی نداشتند. در عوض، نوازنده اول ویولن، بدون اینکه از جایش بلند شود، هم‌زمان با نواختن، بقیه اعضای ارکستر را هم هدایت می‌کرد. اما با بزرگ‌تر شدن ارکسترها و افزایش تعداد نوازندگان، دیگر دیدن نوازنده اول ویولن برای همه اعضا ممکن نبود. برای رفع این مشکل، سکویی در وسط ارکستر قرار دادند تا رهبر روی آن بایستد و همه بتوانند او را ببینند و با اشاراتش هماهنگ شوند.

  • همه‌چیز درباره دستگاه میدی کنترلر!

    همه‌چیز درباره دستگاه میدی کنترلر!

    آهنگسازان برای خلق آثار خود از ابزارهای گوناگون و تخصصی بهره می‌برند. یکی از این ابزارهای مهم، «میدی کنترلر» نام دارد که سخت‌افزاری کلیدی در ساخت موسیقی به شمار می‌رود. این وسیله بیشتر توسط افرادی که در زمینه موسیقی الکترونیک و دیجیتال فعالیت دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، قصد داریم همه موارد مربوط به عملکرد و اجزای تشکیل‌دهنده این دستگاه را بررسی کنیم. اگر به این موضوع علاقه دارید، پیشنهاد می‌کنیم ادامه مطلب را از دست ندهید.

    میدی چیست؟

    قبل از اینکه سراغ کنترلرهای میدی برویم، بهتر است اول بفهمیم خود میدی چیست.
    میدی در واقع یک زبان مشترک بین دستگاه‌های موسیقی مثل کیبوردها، سینتی‍سایزرها و کامپیوترهاست. این زبان به آن‌ها امکان می‌دهد تا با هم ارتباط برقرار کنند و اطلاعات مربوط به موسیقی را برای یکدیگر بفرستند.

    اطلاعاتی که میدی جابه‌جا می‌کند شامل چیزهایی مثل زمان و مدت نت، شدت ضربه‌ای که به کلید زده‌اید، میزان بلندی صدا و زیروبمی آن است.
    برای درک بهتر، یک مثال ساده می‌زنیم: وقتی شما یک نت را روی کیبورد خود می‌نوازید، میدی تمام جزئیات آن نت را به کامپیوترتان منتقل می‌کند. سپس شما می‌توانید با کمک نرم‌افزارهای آهنگسازی، آن نت را ویرایش کنید یا تغییر دهید.
    برعکس این موضوع هم امکان‌پذیر است؛ یعنی می‌توانید از کامپیوتر خود اطلاعات را به یک دستگاه موسیقی بفرستید تا آن را بنوازد.
    نکته مهم این است که میدی خودش صدا تولید نمی‌کند، بلکه فقط حامل اطلاعات و دستورات است؛ مثل یک پل ارتباطی بین سخت‌افزار و نرم‌افزار موسیقی.

    دستگاه میدی کنترلر چیست؟

    یک میدی کنترلر وسیله‌ای است که به شما کمک می‌کند با کامپیوتر یا سینت سایزر کار کنید و موسیقی بسازید. این دستگاه اطلاعاتی به نام داده‌های میدی را به کامپیوتر یا سینت سایزر ارسال می‌کند. سپس کامپیوتر این اطلاعات را دریافت کرده و آن را به صدا تبدیل می‌کند.

    با استفاده از این ابزار می‌توانید سازهای مجازی مختلفی را در کامپیوتر به کار بگیرید و فرمان‌های گوناگونی را برای ساخت موسیقی ارسال کنید. یک آهنگساز می‌تواند به جای نواختن سازهای واقعی، از میدی کنترلر استفاده کند و نرم‌افزار ساخت موسیقی خود را هدایت کند.

    نکته مهم این است که این دستگاه به تنهایی نمی‌تواند صدایی تولید کند و فقط یک کنترلر است. برای استفاده از میدی کنترلر، باید آن را با کابل میدی یا USB به کامپیوتر متصل کنید.

    مقاله کنسرت شاهنامه خوانی استاد شهرام ناظری در کشور مراکش حاوی اطلاعات جامعی است.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله بیوگرافی استاد شهرام ناظری را مطالعه کنید.

    انواع میدی کنترلر

    میدی کیبورد کنترلر

    رایج‌ترین نوع میدی کنترلر شکلی شبیه یک پیانوی کوچک دارد. البته برخی از این مدل‌ها، علاوه بر کلیدهای پیانو، دارای چندین دکمه و اهرم تنظیم نیز هستند. این وسیله بیشتر برای کسانی که پیانو یا کیبورد می‌نوازند، مناسب و کاربردی است.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله آشنایی با کلید سل ادامه دهید.

    میدی لانچ پد کنترلر

    این دستگاه یک صفحه حساس به لمس است که بیشتر اوقات برای ساختن بیت‌های موسیقی به کار می‌رود. اگر نوازنده گیتار، درام یا دی‌جی هستید، به احتمال زیاد استفاده از این وسیله کارتان را راحت‌تر و بهتر می‌کند.

    کنترلرهای میکس

    این برنامه‌ها دارای ابزارهای پیشرفته و تنظیمات فراوانی هستند و از آن‌ها برای ترکیب و پالایش حرفه‌ای صدا استفاده می‌شود.

  • سازندگان آهنگ میم مثل مادر | معرفی آهنگساز+خواننده+نوازنده

    سازندگان آهنگ میم مثل مادر | معرفی آهنگساز+خواننده+نوازنده

    در میان تمام ترانه‌های سینمای ایران، آهنگ «میم مثل مادر» از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. برای خلق این اثر هنرمندان بزرگی با یکدیگر همکاری کردند و در این نوشته می‌خواهیم همه آن‌ها را به شما معرفی کنیم. اگر دوست دارید بدانید چه کسانی این موسیقی را ساخته، خوانده و نواخته‌اند، تا پایان این مطلب با ما بمانید. همچنین یادتان باشد که در وبلاگ آنبین همیشه می‌توانید مطالب گوناگون و جذابی در زمینه موسیقی پیدا کنید.

    مقاله تاثیر موسیقی کلاسیک بر فشار خون حاوی اطلاعات جامعی است.

    آهنگساز آهنگ میم مثل مادر

    آریا عظیمی‌نژاد، که متولد ۵ اردیبهشت ۱۳۵۲ است، آهنگسازی فیلم “میم مثل مادر” را بر عهده داشت. او برای بیش از پنجاه اثر سینمایی و تلویزیونی موسیقی ساخته است. از شناخته‌شده‌ترین کارهای او می‌توان به سریال‌های “پایتخت” و “پزشکان” و همچنین موسیقی فیلم‌های “در مدت معلوم” و “زندگی خصوصی” اشاره کرد.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بیوگرافی مهرداد بران.

    توصیه می‌کنیم این مطلب کرم گوش در موسیقی به چه معناست ؟ را حتماً بخوانید.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله بیوگرافی سعدی افشار به شما کمک خواهد کرد.

    آریا عظیمی‌نژاد در گفت‌وگویی بیان کرده که در میان تمام آثارش، بیشترین علاقه را به موسیقی فیلم “میم مثل مادر” دارد. به گفته او، برای خلق موسیقی این فیلم زحمت و انرژی فراوانی صرف شده است. شایان ذکر است که آریا عظیمی‌نژاد به خاطر آهنگسازی این فیلم، نامزد دریافت جایزه بهترین موسیقی متن در جشنواره بین‌المللی فجر نیز شده است.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره خانه اپرای گوانگژو ، محلی با شکوه برای اجراهای اپرا بیابید.

    خواننده آهنگ میم مثل مادر

    خواننده ترانه «میم مثل مادر»، نابغه نابینای موسیقی ایران، مهیار فاضلی است. او در چهارم اردیبهشت سال ۱۳۶۲ به دنیا آمد. استعدادش در موسیقی از پنج سالگی خودش را نشان داد؛ چرا که بدون آنکه نت‌های موسیقی را بلد باشد، می‌توانست آهنگ‌هایی را که می‌شنود با ساز ملودیکا بنوازد. وقتی شش ساله بود، به همراه خانواده به استرالیا نقل مکان کرد و در یک آموزشگاه خصوصی برای نابینایان در ملبورن، نواختن پیانو و سلفژ را یاد گرفت. جالب اینجاست که در همان سال‌های پیش از دبستان، در مسابقه پایان دوره موسیقی ارف، به عنوان بهترین نوازنده انتخاب شد و عکسش از تلویزیون استرالیا پخش شد.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه جایزه گرمی چیست؟.

    مهیار فاضلی همزمان با تحصیل، موسیقی را نیز ادامه داد و با رتبه خوبی در رشته مترجمی زبان انگلیسی در دانشگاه پذیرفته شد؛ اما به خاطر عشق فراوانی که به موسیقی داشت، تصمیم گرفت از دانشگاه انصراف دهد. بعدها او در همه کارهای موسیقی که ارائه کرد، خوش درخشید. مشهورترین قطعه او، خوانندگی در آهنگ «میم مثل مادر» است. همچنین مهیار فاضلی با حمید حامی، خواننده نامی، قطعه‌ای به نام «پرستش» را منتشر کرد.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله استاد نورعلی برومند ،پزشکی که نابینا شد ادامه دهید.

    نوازندگان

    در آهنگ «میم مثل مادر»، سازی که بیش از همه به گوش می‌رسد و توجه را جلب می‌کند، ویولن است. این قطعه با نوازندگی دو ویولنیست چیره‌ دست اجرا شده است. نفر اول آیدا نصرت است که بعدها در سریال رستگاران نیز ویولن نواخت. نفر دوم ارسلان کامکار است که به محض پایان دوره‌های موسیقی، همکاری خود را با ارکستر سمفونیک تهران شروع کرد.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب تنظیم در آهنگسازی چیست؟ را بخوانید.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله موسیقی بی کلام چیست؟ را مطالعه کنید.

  • معرفی ساز ارهو | کمانچه چینی از جنس پوست مار پیتون!

    معرفی ساز ارهو | کمانچه چینی از جنس پوست مار پیتون!

    ارهو یک ساز موسیقی چینی با دو سیم است که با کمان نواخته می‌شود. بسیاری آن را ویولن چینی یا کمانچه چینی می‌نامند، اما شکل و شمایل آن بیشتر شبیه به کمانچه است. این ساز بسیار انعطاف‌پذیر است و هم به تنهایی و هم در کنار دیگر سازها در گروه‌های بزرگ موسیقی به کار می‌رود. همچنین در سبک‌های مختلفی مانند جاز، راک، موسیقی مدرن و موسیقی سنتی از آن استفاده می‌شود. ارهو را در فهرست عجیب‌ترین سازهای جهان قرار می‌دهند، چون در ساخت آن از موادی مانند پوست مار پایتون استفاده می‌شود. همچنین، شکل ساخت و روش نواختن آن با بیشتر سازهای آرشه‌ای دیگر تفاوت دارد. در ادامه، با جزئیات بیشتری به معرفی این ساز می‌پردازیم. اگر به شناخت سازهای مختلف علاقه‌مند هستید، پیشنهاد می‌کنیم مطالب دیگر وبلاگ آنبین را نیز مطالعه کنید.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب آشنایی با طریقه کوک کردن سیم های تار را بخوانید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه پوئم سمفونی «تختی» بیانگر زندگی جهان پهلوان تختی.

    ساختار ساز ارهو چگونه است؟

    ارهو یک ساز است که بخش اصلی آن یک دسته چوبی عمودی است. در بالای این دسته، دو گوشی برای کوک کردن سیم‌ها قرار گرفته است. در قسمت پایین، کاسه صدا یا جعبه طنینی ساز دیده می‌شود که روی آن را معمولاً با پوست مار پیتون می‌پوشانند. هرچه این پوست ضخیم‌تر باشد، صدای ساز بهتر و دلنشین‌تر خواهد بود.

    برای این که سیم‌های ارهو به پوست نزدیک‌تر شوند، دور دسته آن یک کلاف نخ می‌پیچند. همچنین روی ساز یک پل چوبی کوچک قرار دارد که کمک می‌کند دو سیم اصلی در جای درست خود ثابت بمانند.

    امروزه برای محافظت از طبیعت و حیوانات، در بیشتر موارد به جای پوست واقعی مار پیتون از پوست مصنوعی استفاده می‌شود. سیم‌های ارهو نیز قبلاً از جنس ابریشم بودند، اما امروزه معمولاً از فلز ساخته می‌شوند. در مقابل، آرشه ارهو از گذشته تا امروز از موی دم اسب درست می‌شده و این موضوع تغییر نکرده است. طول تقریبی آرشه و خود ساز، در مجموع حدود ۸۱ سانتی‌متر است.

    مقاله بیوگرافی محمد اصفهانی منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    ساز ارهو چطور نواخته می‌شود؟

    برای نواختن ساز ارهو، معمولاً یکی از سیم‌ها روی نت «ر» و سیم دیگر روی نت «لا» کوک می‌شود. نوازنده سپس ساز را به صورت ایستاده روی پای خود قرار می‌دهد و آماده اجرا می‌شود. نحوه نواختن این ساز کمی غیرمعمول است و با بیشتر سازهای آرشه‌ای تفاوت دارد.

    ارهو فِرِت یا پرده‌بند ندارد. نوازنده مستقیماً با فشار دادن انگشتانش روی سیم‌ها، آن‌ها را کنترل می‌کند، بی‌آنکه سیم‌ها به دسته ساز برخورد کنند. همچنین، برخلاف بیشتر سازهای آرشه‌ای که آرشه روی سیم‌ها کشیده می‌شود، در ارهو آرشه از لابه‌لای دو سیم عبور می‌کند.

    مقاله آشنایی با سبک موسیقی هیپ هاپ حاوی اطلاعات جامعی است.

    در این مقاله آواز خواندن از چه سنی مناسب است؟ اطلاعات مفیدی آمده است.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله تاریخچه سرود ملی ایران سر بزنید.

    یکی از نامدارترین نوازندگان ارهو که نقش مهمی در شناساندن آن به عنوان سازی مستقل و تکنواز داشت، لیو تیان هوا بود. این موسیقیدان و آهنگساز چیره‌دست، ۴۷ تمرین آموزشی و ۱۰ قطعه تکنوازی برای ارهو خلق کرده است.

    ارهو چه تاریخچه‌ای دارد؟

    می‌توان نشانه‌های ساز ارهو را در سازهای قدیمی‌تری که پیش از دوران مغولها در چین وجود داشتند، دید. این سازها برای اولین بار در زمان دودمان تانگ در چین پدیدار شدند. به نظر می‌رسد ارهو از ساز شیقین (xiqin) و توسط مردمان ساکن شمال شرقی چین تکامل یافته باشد. واژه “ار” به معنای “دو” یا “دومین” است. به همین دلیل، دو توضیح مختلف برای نام این ساز وجود دارد. اول اینکه ممکن است نام آن از تعداد سیم‌هایش گرفته شده باشد. دوم اینکه ارهو پس از گائوهو، به عنوان دومین ساز مهم در خانواده سازهای کمانچه‌ای چین (هوچین) شناخته می‌شود. در طول تاریخ، ارهو بیشتر سازی محبوب و مردمی بود که نواختن آن در جنوب چین رواج داشت. اما لیو تیان هوا بود که این ساز را به شهر پکن معرفی کرد و مسیر سرنوشت ارهو را برای همیشه تغییر داد.

  • معرفی ۳ تا از سخت ترین قطعه های ویولن تاریخ!

    معرفی ۳ تا از سخت ترین قطعه های ویولن تاریخ!

    معمولاً ویولن را دشوارترین ساز برای نواختن می‌دانند. حالا فکر کنید که با همین ساز سخت، بخواهید سخت‌ترین قطعات موسیقی را نیز اجرا کنید. چنین کاری بدون شک نیازمند مهارت بسیار بالا و تسلط کامل است.
    در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم سه قطعه از مشهورترین و چالش‌برانگیزترین قطعات ویولن را به شما معرفی کنیم. اگر شما هم ویولن می‌نوازید، مطمئناً نواختن این آهنگ‌ها برایتان همراه با دشواری خواهد بود؛ البته این چالش می‌تواند برای هر نوازنده علاقه‌مندی، بسیار لذت‌بخش و هیجان‌انگیز هم باشد!

    سخت ترین قطعه های ویولن دنیا

    کاپریس شماره ۲۴ اثر نیکولو پاگانینی (Caprice No. 24 by Niccolo Paganini)

    نیکولو پاگانینی، موسیقیدان و نوازنده‌ی ایتالیایی، در نواختن ویولن، ویولا و گیتار مهارت داشت. او در ۲۷ اکتبر ۱۷۸۲ در شهر بندری جنوا در خانواده‌ای کم‌درآمد متولد شد. در آن دوران، ویولن ساز نسبتاً ارزانی محسوب می‌شد و به همین دلیل پاگانینی توانست از ۷ سالگی نواختن آن را نزد پدرش آغاز کند. البته دو سال پیش از آن، او شروع به یادگیری ماندولین کرده بود.
    پدر پاگانینی در آموزش ویولن به پسرش بسیار سختگیر بود و اگر احساس می‌کرد او خوب تمرین نکرده، برای ساعات طولانی به او غذا نمی‌داد. این نوازنده در ادامه، در ۱۲ سالگی نخستین اجرای عمومی خود را برگزار کرد و در ۱۳ سالگی نیز اولین قطعه‌ی مهمش به نام «لا کارمانیولا» را خلق کرد.
    همه‌ی آثار پاگانینی با وجود ظرافت و زیبایی، از نظر سطح فنی بسیار پیچیده و چالش‌برانگیز هستند. مشهورترین و سخت‌ترین قطعه‌ی او «کاپریس شماره ۲۴» نام دارد. این اثر به دلیل سرعت بسیار بالا، آرپژ‌های گسترده و اجرای سریع تکنیک اسپیکاتو، از دشوارترین قطعات برای نوازندگان ویولن به شمار می‌رود.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب آشنایی با ساز کهن و حماسی نقاره را بخوانید.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله اصطلاح موومان به چه معناست؟ را مطالعه کنید.

    Les caquets اثر جوزف بولونی

    جوزف بولونی که با نام ژوزف بولونی نیز شناخته می‌شود، در روز ۲۵ دسامبر سال ۱۷۴۵ در جزیره گودالوپ چشم به جهان گشود. او نخستین آهنگساز بزرگ با تبار آفریقایی در سبک موسیقی کلاسیک به شمار می‌رود. علاوه بر این، او در شمشیربازی نیز مهارت داشت و از چهره‌های سرشناس و محبوب در دوران پادشاهی لویی پانزدهم و لویی شانزدهم بود.

    یکی از آثار برجسته او قطعه‌ای به نام “Les caquets” است. این قطعه را می‌توان از دشوارترین قطعات نواخته شده برای ویولن دانست. برای اجرای درست این اثر، نوازنده باید بتواند با چابکی بسیار بین سیم‌های ویولن در وضعیت‌های دشوار جابه‌جا شود و همچنین توانایی اجرای نت‌های کوتاه و سریع (استکاتو) را در سرعت بالا داشته باشد.

    سونات ویولن شماره ۹ لودویگ فان بتهوون (Violin Sonata No. 9 by Ludwig van Beethoven)

    بتهوون از بزرگ‌ترین آهنگسازان اروپا بود که در طول زندگی هنری خود، کارهای فراوانی مانند ۹ سمفونی، ۵ کنسرتوی پیانو، یک کنسرتوی ویولن، ۳۲ سونات پیانو و ۱۶ کوارتت زهی از خود به جای گذاشت. یکی از کارهای او سونات ویولن شماره ۹ است که از سخت‌ترین قطعه‌های ویولن در جهان به شمار می‌رود. کروتزر که از نوازندگان نامدار سده نوزدهم بود، آن‌قدر از سختی این قطعه متعجب شد که از نواختن آن خودداری کرد! اجرای این ساخته بتهوون به انگشتانی توانمند و پرتحرک نیاز دارد. این قطعه در مقایسه با یک سونات معمولی، مدت زمان بسیار بیشتری دارد و سه موومان آن بیش از ۴۰ دقیقه به طول می‌انجامد.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله نقاره زنی چیست؟ ادامه دهید.