دسته: موسیقی

  • بیوگرافی هانس زیمر | یکی از ۱۰۰ نابغه زنده جهان!

    بیوگرافی هانس زیمر | یکی از ۱۰۰ نابغه زنده جهان!

    هانس زیمر از آهنگسازان مشهور و بااستعداد هالیوود است که برای بیش از ۱۵۰ فیلم، موسیقی خلق کرده است. او در طول فعالیت هنری خود، افتخارات بسیاری کسب کرده و موفق به دریافت چهار جایزه گرمی، دو جایزه گلدن گلوب و دو اسکار شده است. همچنین، سه بار نامزد دریافت جایزه امی و یک بار نامزد جایزه تونی شده است.

    برای گسترش دانش خود، مقاله بیوگرافی استاد ابوالحسن صبا را مطالعه کنید.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره آشنایی با استاد جواد معروفی بیابید.

    یکی از ویژگی‌های برجسته زیمر این است که نام او در فهرست ۱۰۰ نابغه زنده دنیا که توسط مجله دیلی تلگراف منتشر شده، قرار دارد. به همین دلیل، او را یکی از نوابغ موسیقی در دوران معاصر می‌دانند و اگر به دنیای موسیقی علاقه‌مند هستید، شناخت او برایتان ضروری است. در ادامه، زندگی‌نامه کامل این هنرمند را مرور می‌کنیم. برای مطالعه زندگی‌نامه دیگر بزرگان موسیقی نیز می‌توانید به وبلاگ آنبین مراجعه کنید.

    برای گسترش دانش خود، مقاله مصاحبه آموزشگاه الهام با علیرضا فیروزیان، مدرس فلوت را مطالعه کنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه سه تار مشقی چیست؟.

    کودکی و نوجوانی هانس زیمر

    هانس فلوریان زیمر در ۱۲ سپتامبر سال ۱۹۵۷ در شهر فرانکورت آلمان به دنیا آمد. مادرش به موسیقی علاقه‌ی زیادی داشت و پدرش نیز فردی مخترع بود. متأسفانه پدرش زمانی که هانس کوچک بود از دنیا رفت و این اتفاق باعث شد او برای آرامش به موسیقی روی آورد.

    زیمر از بچگی شروع به یادگیری پیانو کرد، اما آموزش رسمی او تنها دو هفته طول کشید. او بچه‌ای خلاق بود و از قوانین و روش‌های خشک آموزشی خوشش نمی‌آمد. به همین دلیل، به شکل خودآموز به نواختن پیانو ادامه داد. او می‌گوید که کامپیوترها نقش بزرگی در یادگیری موسیقی برایش داشتند. همین بی‌علاقگی به سیستم رسمی آموزش باعث شد که از هشت مدرسهٔ مختلف اخراج شود.

    در دوران نوجوانی، هانس زیمر به لندن نقل مکان کرد. در آنجا، تحت تأثیر موسیقیِ «انیو موریکونه» قرار گرفت و پس از شنیدن قطعهٔ «روزی روزگاری در غرب»، مصمم شد که در آینده یک آهنگساز شود.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله آشنایی با بیوگرافی رابرت جانسون به شما کمک خواهد کرد.

    شروع فعالیت حرفه‌ای

    هانس زیمر فعالیت هنری خود را با نواختن ساز برای گروه‌های موسیقی مختلف شروع کرد. او اولین بار در سال ۱۹۷۰ به عنوان نوازنده کیبورد با گروهی به نام کراکاتوا همکاری کرد. پس از آن در سال ۱۹۷۷ با گروه باگلز همراه شد و حتی به صورت کوتاه در کلیپ موسیقی آن‌ها نیز ظاهر شد.
    بعدها او برای سومین آلبوم گروه ایتالیایی کریسما آهنگ ساخت. علاوه بر این‌ها، هانس زیمر با گروه‌های دیگری مانند هلدن، مکانو و د دمند نیز همکاری داشته است.

    در دهه ۱۹۸۰، هانس زیمر همکاری هنری خود را با استنلی مایرز، آهنگسازی نام‌آشنا در صنعت سینما، شروع کرد. این دو هنرمند با همراهی یکدیگر، استودیوی ضبط موسیقی به نام «لیلی یارد» را در لندن بنیان گذاشتند. هدف آن‌ها این بود که صداهای کلاسیک و اصیل سازهای ارکستری را با جلوه‌های نوین و الکترونیکی در هم بیامیزند. زیمر و مایرز در ساخت موسیقی برای چندین فیلم مختلف با هم مشارکت کردند. با این حال، نخستین کار مستقل هانس زیمر که به تنهایی آهنگسازی آن را بر عهده داشت، در سال ۱۹۸۷ و برای فیلمی با نام Terminal Exposure خلق شد.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با سبک موسیقی لو فای.

    سال ۱۹۸۸ نقطه‌ی شروع بزرگی در زندگی حرفه‌ای هانس زیمر بود. در آن سال، از او دعوت شد تا موسیقی فیلم «مرد بارانی» را بسازد و این کار باعث شد برای اولین بار، نامزد دریافت جایزه اسکار در بخش بهترین موسیقی متن شود. تنها یک سال بعد، او موسیقی فیلم «رانندگی برای خانم دیزی» را نوشت که این فیلم نیز برنده جایزه اسکار شد. در سال ۱۹۹۰، او با ساخت موسیقی ماندگار «شیرشاه»، موفق به دریافت جایزه اسکار، گلدن گلوب و گرمی شد و موقعیت خود را به عنوان یک نابغه در عرصه موسیقی سینما تثبیت کرد. پس از این موفقیت‌ها، هانس زیمر تصمیم گرفت تا دانش و تجربه خود را با دیگران به اشتراک بگذارد و به آموزش آهنگسازان جوان پرداخت. از جمله شاگردان موفق او می‌توان به جان پاول، هری گرگسون-ویلیامز، نیک گلنی-اسمیت و کلاوس بدلت اشاره کرد.

    معروف‌ترین آثار هانس زیمر

    در اینجا فهرستی از چند فیلم محبوب و به یاد ماندنی آورده شده است:

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در بیوگرافی پیر بولِز،یکی از بنیان‌گذاران سبک سریالیسم پیدا کنید.

    شیرشاه
    دزدان دریایی کارائیب
    گلادیاتور
    آخرین سامورایی
    شاهزاده مصر
    سه گانه بتمن
    در میان ستارگان
    دانکرک
    تلقین
    شرلوک هلمز
    بتمن علیه سوپرمن
    رمز داوینچی
    مرد پولادین

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه معرفی ساز آکاردئون ،نوستالژی موسیقی خیابانی.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، ویژگی های پوست مناسب برای ساز تار را از دست ندهید.

  • هوشنگ ظریف | ۱۷ سال تدریس تار در هنرستان موسیقی

    هوشنگ ظریف | ۱۷ سال تدریس تار در هنرستان موسیقی

    هوشنگ ظریف از استادان برجسته موسیقی ایرانی بود که در نواختن تار، سه‌تار و تنبک مهارت داشت. او به مدت هفده سال در هنرستان موسیقی به آموزش تار پرداخت و بسیاری از نوازندگان چیره‌دست را پرورش داد. همچنین در طول سال‌های فعالیت هنری خود، با ارکسترها و گروه‌های معتبر زیادی همکاری کرد و کوشش بسیاری نمود تا موسیقی سنتی ایران را به مردم دیگر کشورها معرفی کند. اگر به موسیقی اصیل ایرانی و به‌ویژه ساز تار علاقه دارید، آشنایی با هوشنگ ظریف برای شما ضروری است. در نوشته‌های دیگر وبلاگ آنبین می‌توانید با اساتید قدیمی‌تر ساز تار نیز آشنا شوید.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله ۱۰ ساز محبوب غربی را بشناسید! سر بزنید.

    مقاله تفاوت موسیقی عرفانی و موسیقی سنتی منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    برای مطالعه بیشتر، به آشنایی با استاد احمد عبادی، مبدع روش کوک نوین برای سه‌تار سری سر بزنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آیا پهلوان آواز ایران را می شناسید؟.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه مصاحبه آموزشگاه الهام با سینا صالحی، مدرس ویولن.

    بیوگرافی هوشنگ ظریف

    هوشنگ ظریف در هفدهمین روز از آذر ماه سال ۱۳۱۷ در تهران به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی، وارد هنرستان موسیقی ملی شد و در آنجا از محضر استادان بزرگی مانند علی‌اکبر شهنازی، روح‌الله خالقی، جواد معروفی و حسین تهرانی بهره برد.

    در سال ۱۳۳۷، او در وزارت فرهنگ و هنر استخدام شد و به آموزش موسیقی در سازمان پیشاهنگی ایران پرداخت. سپس در سال ۱۳۴۲، به درخواست استاد حسین دهلوی، تدریس در هنرستان موسیقی را شروع کرد و این فعالیت را به مدت ۱۷ سال، تا سال ۱۳۵۹، بدون وقفه ادامه داد.

    برای مطالعه بیشتر، به فرم در موسیقی به چه معناست؟ سری سر بزنید.

    ایشان در آموزش، همواره می‌کوشید خلاقیت هنرجویان را پرورش دهد و برای پیشرفت آنان اهمیت زیادی قائل بود. حسین علیزاده، یکی از شاگردان او، تعریف می‌کند که هوشنگ ظریف با وجود مهربانی، معلمی جدی و سخت‌گیر بود. تسلط او بر تکنیک‌های نوازندگی بسیار بالا بود و به اجرای درست و دقیق آنها توجه ویژه‌ای داشت. حتی حالت نشستن، انگشت‌گذاری و مضراب زدن او چنان زیبا و جذاب بود که هنرجویان دیگر رشته‌ها نیز علاقه داشتند در کلاس‌هایش حاضر شوند.

    برای مطالعه بیشتر، به آهنگ های ساده برای نواختن گیتار سری سر بزنید.

    توصیه می‌کنیم این مطلب موسیقی الکترونیک چیست ؟ را حتماً بخوانید.

    فعالیت‌ها و آثار

    هوشنگ ظریف فقط به تدریس موسیقی مشغول نبود؛ او در اجراهای گروهی و تکنوازی‌های متعددی نیز حضور چشمگیری داشت. او عضو گروه‌های مهمی مانند ارکستر موسیقی ملی، ارکستر صبا، گروه پایور و همچنین سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران بود و در کشورهای مختلفی از جمله آمریکا، کانادا، فرانسه و آلمان به اجرای کنسرت پرداخت. حتی برای تدریس موسیقی سنتی ایران به دانشگاه‌های آمریکا نیز سفر کرد.

    مقاله ساز کوزه،ساز ساده اما توانمند حاوی اطلاعات جامعی است.

    از این هنرمند بزرگ، کتاب‌ها و آثار صوتی ارزشمندی باقی مانده است. دو نمونه مهم از کتاب‌های او، «آموزش تنبک» و «ردیف آوازی موسیقی سنتی ایران» هستند که اولی را با همکاری حسین تهرانی و دومی را با محمود کریمی منتشر کرد. از دیگر تألیفات او می‌توان به کتاب‌های «دستور مقدماتی تار»، نت‌نویسی‌ها و مجموعه‌ای از قطعات ساخته خودش اشاره کرد. آثار صوتی به‌جای‌مانده از استاد ظریف نیز شامل تکنوازی‌های او در دستگاه دشتی و اصفهان و بخش‌هایی از ردیف موسی خان معروفی است.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه دانستنی های جالب در مورد موسیقی.

    متأسفانه این استاد بزرگ که سال‌ها برای گسترش و پیشرفت موسیقی سنتی ایران تلاش کرد، در هفدهم اسفندماه ۱۳۹۸ و در ۸۱ سالگی بر اثر ایست قلبی دار فانی را وداع گفت.

    توصیه می‌کنیم این مطلب محبوب ترین سازهای سنتی ایرانی کدامند ؟ را حتماً بخوانید.

    مقاله برای دسته بندی موسیقی باید به چه مواردی دقت کنیم؟ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

  • ۴ نکته‌ای که باید قبل از یادگیری دف بدانید!

    ۴ نکته‌ای که باید قبل از یادگیری دف بدانید!

    دف، یک ساز کوبه‌ی ایرانی است که از یک قاب چوبی، تعدادی حلقه‌ی فلزی و یک پوسته‌ی طبیعی یا مصنوعی تشکیل شده. در گذشته‌های دور، از این ساز در جشن‌ها و گردهمایی‌های عرفانی استفاده می‌شد و امروزه هم جایگاه ویژه‌ای در موسیقی دارد. اگر دوست دارید نواختن دف را یاد بگیرید، بهتر است پیش از شروع، چند نکته‌ی مهم را در نظر بگیرید. آشنایی با این نکات به شما کمک می‌کند تا انتخابی آگاهانه داشته باشید. در وبلاگ آنبین می‌توانید اطلاعات بیشتری درباره‌ی ساز دف پیدا کنید.

    مدت زمان یادگیری دف

    برای شروع یادگیری ساز دف، ابتدا باید بدانید که فرآیند یادگیری چقدر طول می‌کشد؛ چون باید وقت کافی برای آموختن این ساز در نظر بگیرید. دوره ابتدایی یادگیری دف معمولاً دست‌کم هفت ماه زمان نیاز دارد. همچنین برای اینکه بتوانید این ساز را در سطح متوسط بنوازید، باید حدود یک سال و نیم تا دو سال به طور منظم تمرین کنید.

    تاثیر قدرت جسمانی بر دف‌نوازی

    دف از آن سازهایی است که برای نواختنش به توانایی جسمی خوبی نیاز دارید. اگر کسی در ناحیه دست‌ها ضعف عضلانی یا مشکلات فیزیکی داشته باشد، در نواختن این ساز به سختی خواهد افتاد. البته امروزه دف‌هایی با اندازه‌های کوچک‌تر و وزن کمتر هم ساخته شده که این مشکل را تا حدی برطرف کرده‌اند؛ اما با این حال، برای نواختن دف همچنان باید بدنی قوی و آماده داشته باشید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه موسیقی فیوژن چیست؟.

    سن مناسب برای یادگیری دف

    همانطور که گفتیم، نواختن دف نیازمند توان بدنی خوبی است. به همین دلیل، شروع یادگیری این ساز برای کودکان کوچک یا کسانی که جثه‌ی ظریفی دارند، مناسب نیست. معمولاً پیشنهاد می‌شود بچه‌ها از سن ۹ سالگی به بعد آموزش دف را آغاز کنند. البته گاهی یک کودک ۷ ساله، از نظر فیزیکی هم‌قد و قواره‌ی یک کودک ۹ ساله است و در این صورت می‌تواند نواختن دف را شروع کند.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب تاثیرات درمانی موسیقی بر بدن را بخوانید.

    در این مقاله بیوگرافی محسن چاووشی اطلاعات مفیدی آمده است.

    در این مقاله بیوگرافی پدر گیتار کلاسیک ایران اطلاعات مفیدی آمده است.

    برای گسترش دانش خود، مقاله عاشیق ها به چه افرادی گفته می شود؟ را مطالعه کنید.

    دف مناسب برای شروع

    اگر قصد دارید نواختن دف را به طور جدی شروع کنید و می‌خواهید برای خودتان یک ساز تهیه کنید، دو نکته مهم را در نظر داشته باشید. اول اینکه حلقه دف نباید کج یا تابدار باشد. دوم اینکه برای شروع، بهتر است از دف طلقی استفاده کنید. دف‌های طلقی بادوام‌تر هستند و نگهداری از آنها ساده‌تر است. در مقابل، دف‌هایی که پوست طبیعی دارند، معمولاً قیمت بالاتری دارند و بسیار حساس هستند. هنرجویان تازه‌کار اغلب نمی‌توانند به خوبی از دف با پوست طبیعی مراقبت کنند و ممکن است ناخواسته به ساز آسیب برسانند.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله با پدر عود ایران آشنا شوید سر بزنید.

  • بیوگرافی ساموئل یروینیان | ویولنیست یانی

    بیوگرافی ساموئل یروینیان | ویولنیست یانی

    ساموئل یروینیان یک نوازنده ویولن و آهنگساز اهل ارمنستان است که بسیاری از مردم او را از طریق همکاری‌های هنری‌اش در کنسرت‌های یانی می‌شناسند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم زندگی‌نامه کامل این هنرمند را با جزئیات مرور کنیم. همچنین اگر علاقه‌مند به شناخت نوازندگان نامدار دیگر هستید، می‌توانید مطالب دیگر وبلاگ ما را نیز مطالعه کنید.

    در این مقاله بیوگرافی استاد حبیب الله بدیعی اطلاعات مفیدی آمده است.

    بیوگرافی ساموئل یروینیان

    ساموئل یروینیان در ۲۵ ژانویه سال ۱۹۶۶ در ایروان، پایتخت ارمنستان، به دنیا آمد. او از همان سال‌های ابتدایی زندگی، فراگیری موسیقی را شروع کرد. وقتی هفت ساله شد، وارد مدرسه موسیقی الکساندر اسپندریان شد و تحت آموزش‌های آرمن میناسیان قرار گرفت. در این سال‌ها، او در رقابت‌های گوناگون زیادی شرکت می‌کرد و در همه آن‌ها موفق به کسب مقام اول می‌شد.

    مقاله نادر گلچین، خواننده ای که استاد خاصی نداشت  حاوی اطلاعات جامعی است.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله ضرب آهنگ یا ریتم چیست؟ را مطالعه کنید.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در آشنایی با انواع سازهای بادی پیدا کنید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب قانون ۱۰ هزار ساعته نوازندگان چیست ؟ را از دست ندهید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً ساز هارپجی چیست؟ را بخوانید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب آشنایی با فواصل موسیقی ایرانی را از دست ندهید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه سه‌ تار الکتریک ،اولین ساز الکتریک ایرانی.

    ساموئل برای مراسم فارغ‌التحصیلی، در دومین کنسرت هنری ویکستمپس نواخت و مورد تحسین و تشویق تمامی اساتید و اعضای هیئت علمی قرار گرفت. پس از آن، برای ادامه تحصیل، به کنسرواتوار چایکوفسکی رفت و نزد استاد ادوارد دایان، دوره‌های پیشرفته را گذراند. در آن زمان، او را بزرگ‌ترین امید برای تبدیل شدن به یک نوازنده حرفه‌ای ویولن می‌دانستند.

    برای گسترش دانش خود، مقاله ساز های بادی به چه ساز هایی گفته میشود؟ را مطالعه کنید.

    پس از پایان تحصیلات تکمیلی، ساموئل یروینیان بار دیگر با اجرای آثاری مهم مانند کنسرتو ویولن شماره ۵ موتزارت و کاپریس شماره ۲۱ پاگانینی، توجهات را به خود جلب کرد. در نهایت، برای تکمیل تحصیلات خود، در سال ۱۹۳۳ به کنسرواتوار موسیقی دولتی ایروان رفت و مدرک دکترای خود را دریافت کرد.

    همکاری‌های ساموئل با یانی

    می‌توان گفت اصلی‌ترین دلیلی که ساموئل یروینیان مشهور شد، همکاری‌های پیاپی او با یانی، آهنگساز و نوازنده سرشناس یونانی است. یانی با کنسرت معروف خود به نام «یانی؛ زنده در آکروپولیس» به شهرت جهانی رسید و این آلبوم بیش از ۷ میلیون نسخه فروش داشت و به دومین کنسرت تصویری پرفروش در تاریخ تبدیل شد. یانی در سال‌های بعد تورهای متعددی در سراسر جهان برگزار کرد که ساموئل در هفت مورد از آن‌ها به عنوان نوازنده ویولن حضور یافت. همکاری این دو از سال ۲۰۰۳ آغاز شد و ساموئل در بسیاری از برنامه‌های زنده یانی را همراهی کرد. در ادامه، فهرست تورهایی که ساموئل یروینیان در آن‌ها حضور داشته، آورده شده است:

    تور جهانی قومیت (۲۰۰۳ و ۲۰۰۴)
    کنسرت یانی در لاس وگاس و صداهای یانی (۲۰۰۵)
    تور جهانی بدون مرزها (۲۰۱۳)
    تور جهانی (۲۰۱۴)
    تور جهانی (۲۰۱۵)
    بیست‌وپنجمین سالگرد تور جهانی آکروپولیس (۲۰۱۸)
    کنسرت یانی در کنار دریا (۲۰۱۹)

  • ساز بالابان را بهتر بشناسیم

    ساز بالابان را بهتر بشناسیم

    بالابان یک ساز موسیقی است که با دمیدن در آن نواخته می‌شود و دو زبانه دارد. این ساز بیشتر در مناطق آذربایجان ایران، کشور آذربایجان و ترکیه استفاده می‌شود و در بخش‌های شمال غربی ایران نیز بسیار پرطرفدار است.
    بالابان از نظر ظاهری و صدادهی بسیار شبیه به ساز دودوک است و گاهی افراد این دو را با هم اشتباه می‌گیرند؛ اما در واقع بالابان یک ساز مستقل با ویژگی‌های خاص خود است. اگر می‌خواهید اطلاعات کامل و جالبی درباره این ساز به دست آورید، پیشنهاد می‌کنیم در ادامه این مطلب از وبلاگ آنبین همراه ما باشید.

    ساختار ساز بالابان

    بالابان از چند قسمت اصلی ساخته شده است: یک لوله یا بدنه، یک زبانه، یک قطعه برای تنظیم و یک کلاهک. در ادامه، هر یک از این بخش‌ها را به طور جداگانه بررسی می‌کنیم.

    استوانه

    این ساز که با نام گودا نیز شناخته می‌شود، بدنه‌ای به طول تقریبی ۲۸ تا ۳۲ سانتی‌متر دارد. برای ساختن آن معمولاً از چوب درختانی مثل زردآلو، فندق، گردو، توت یا شمشاد استفاده می‌کنند. در گذشته، روی بدنه این ساز تنها ۶ سوراخ تعبیه می‌شد؛ اما در حال حاضر تعداد این سوراخ‌ها به ۷ یا ۸ عدد افزایش یافته است. علاوه بر این، در پشت ساز یک سوراخ جداگانه برای قرارگیری انگشت شست در نظر گرفته می‌شود. قطر داخلی کانال ساز نیز حدود ۱.۵ سانتی‌متر است.

    آنش (زبانه)

    زبانه این ساز از یک تکه نی به طول ده سانتی‌متر ساخته شده که انتهای آن پهن و صاف شده است. این زبانه، از نظر اندازه، بزرگ‌ترین و عریض‌ترین نوع زبانه‌ی دولایه در میان سازهای بادی ایران به شمار می‌رود. این ویژگی باعث می‌شود لب‌های نوازنده به‌طور مستقیم با سطح پهن زبانه تماس پیدا کند و در نتیجه، نوازنده قادر خواهد بود با این ساز، تغییرات صوتی ظریف و زیبایی را ایجاد کند.

    کلاهک

    کلاهک به بخش تنظیم‌کننده متصل می‌شود تا نوازندگی راحت‌تر انجام شود. این قطعه معمولاً از چوب درختانی مانند بید، فندق، زغال‌اخته یا توت ساخته شده و به قسمت تنظیم‌کننده پیوند می‌خورد.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب بهترین آموزشگاه آموزش هنگ ‌درام را بخوانید.

    تنظیم‌کننده

    این وسیله ۶ سانتی‌متر درازا و ۱ سانتی‌متر پهنا دارد و از چوب درخت بید یا مو ساخته می‌شود.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب انواع سازهای زهی از نظر شیوهٔ نواختن را از دست ندهید.

    تاریخچه ساز بالابان

    پیشینه ساز بالابان به روزهای آغازین دوره اسلامی در ایران می‌رسد. نام این ساز در کتاب‌های لغت ترکی و روسی به شکل‌های بَلَبَن، بالَبَن و بالابَن دیده می‌شود. در فرهنگ لغت آذربایجانی-روسی، بالابان به معنای سازی است که اندازه‌ای نه�چندان بزرگ دارد و شبیه به ساز زرنا معرفی شده است. در لغتنامه ترکی نیز این ساز شبیه به نی توصیف شده که در منطقه ارزروم رواج دارد. همچنین در زبان روسی، بالابان به عنوان یک ساز بادی دارای زبانه شناخته می‌شود که میان مردم قفقاز شمالی و ایران رایج است.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه مراحل کوک کردن سنتور.

  • هرچیزی که باید درباره موسیقی درمانی بدانید!

    هرچیزی که باید درباره موسیقی درمانی بدانید!

    موسیقی، یک زبان جهانی است که تمام مردم دنیا آن را درک می‌کنند و می‌تواند احساسات گوناگونی را در دل ما بیدار کند. این زبان مشترک، علاوه بر لذت بخشیدن، در زمینه درمان نیز کاربرد دارد و به عنوان روشی علمی و اثبات شده برای بهبود حال افراد استفاده می‌شود. اگر دوست دارید بدانید موسیقی درمانی چه تعریفی دارد، چه تکنیک‌هایی در آن به کار می‌رود و گذشته آن به چه صورت است، پیشنهاد می‌کنیم این مطلب را تا پایان دنبال کنید. همچنین می‌توانید نوشته‌های بیشتری درباره موسیقی در وبلاگ آنبین مطالعه کنید.

    موسیقی درمانی چیست؟

    کنث بروسلیو، که زمانی استاد رشته موسیقی‌درمانی در دانشگاه تمپل فیلادلفیا بود، دو تعریف برای این حوزه ارائه کرده است.
    تعریف اول: یک فرآیند ارتباطی بین درمانگر و بیمار است که در آن درمانگر از هر آنچه موسیقی ارائه می‌دهد—از ریتم و ملودی تا صدای سازها—برای کمک به بهتر شدن، بازگشت به سلامت و حفظ تندرستی بیمار استفاده می‌کند.

    تعریف دوم: یک فرآیند برنامه‌ریزی‌شده و منظم است که در آن درمانگر به فرد تحت درمان کمک می‌کند تا با بهره‌گیری از تجربه‌های موسیقایی و نیز روابطی که در جلسه درمان شکل می‌گیرد و مانند یک نیروی پویا عمل می‌کنند، سطح سلامت خود را بهبود بخشد.

    موسیقی درمانی چه تاثیراتی دارد؟

    متمرکز کردن توجه

    موسیقی تمام حواس ما را به خود جلب می‌کند و باعث می‌شود تمرکز کنیم. در نتیجه، از احساسات ناخوشایندی مانند درد، نگرانی و فشارهای روحی فاصله می‌گیریم.

    تعدیل احساسات

    مطالعات علمی ثابت کرده‌اند که گوش دادن به موسیقی می‌تواند روی قسمت‌هایی از مغز که مسئول ایجاد، نگهداری و پایان دادن به احساسات هستند، تأثیر مستقیم بگذارد.

    بهبود فرآیند‌های شناختی

    موسیقی می‌تواند توانایی‌های ذهنی، به ویژه حافظه را بهبود بخشد. به همین دلیل از آن برای کمک به سالمندانی که حافظه‌ی آنان کاهش یافته است نیز استفاده می‌شود.

    درمان رفتار

    موسیقی می‌تواند به بهتر شدن کارهای روزمره ما، مانند نحوه راه رفتن و حتی طرز حرف زدنمان، کمک کند.

    تقویت ارتباطات

    موسیقی این توانایی را دارد که مردم را بدون استفاده از هیچ واژه‌ای، به هم نزدیک کند و احساساتشان را به اشتراک بگذارد.

    روش‌های موسیقی درمانی

    فعال: به فعالیت‌هایی مانند نواختن ساز، خواندن آواز و انجام حرکات رقص همراه با موسیقی گفته می‌شود. این نوع فعالیت، احساسات، افکار و حتی واکنش‌های جسمی و حرکتی فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

    غیرفعال: به معنای گوش دادن به موسیقی است که باعث تحریک و بروز واکنش‌های عاطفی و فکری در فرد می‌شود.

    تاریخچه

    موسیقی درمانی قدمتی بسیار طولانی دارد و ریشه‌های آن به دوران دانشمندان بزرگی مانند ارسطو، افلاطون و فیثاغورث بازمی‌گردد. حتی فیثاغورث از گام‌ها و حالت‌های مختلف موسیقی برای درمان بیماری‌های جسمی و روحی استفاده می‌کرد. سپس در قرن بیستم، از موسیقی برای بهبود بیماران و مجروحان جنگ جهانی اول کمک گرفته شد. نخستین دوره آموزشی این رشته در جهان، در سال ۱۹۴۴ در دانشگاه میشیگان راه‌اندازی شد.

    در سال ۱۹۷۱، انجمن موسیقی درمانی آمریکا تشکیل شد و در سال ۱۹۸۵ نیز فدراسیون جهانی موسیقی درمانی پدید آمد. حالا که از تاریخچه جهانی این رشته گفتیم، بد نیست نگاهی هم به گذشته آن در ایران بیندازیم. بر اساس کتیبه‌های به جا مانده از سال ۱۳۴۹، در دانشگاه جندی‌شاپور، دانشجویان پزشکی باید درمان با موسیقی را نیز فرا می‌گرفتند. پرستاران نیز باید نواختن چند ساز را یاد می‌گرفتند تا بتوانند دستورات پزشک را اجرا کنند.

  • بیوگرافی هاوارد شور | آهنگ ساز ارباب حلقه‌ها، سکوت بره‌ها، هابیت

    بیوگرافی هاوارد شور | آهنگ ساز ارباب حلقه‌ها، سکوت بره‌ها، هابیت

    هاوارد شور، یک آهنگساز و رهبر ارکستر اهل کانادا است که شهرت اصلی او به خاطر ساختن موسیقی برای فیلم‌های سینمایی است. او تا به حال برای بیشتر از ۸۰ فیلم مشهور، مانند «ارباب حلقه‌ها»، «هابیت»، «سکوت بره‌ها»، «هوگو» و «رفتگان» موسیقی ساخته است.

    او کنسرت‌های گوناگونی را نیز اجرا کرده که از میان آن‌ها می‌توان به «اپرای پرواز»، «ارگ و کنسرت فیلادلفیا» و «ارباب حلقه‌ها؛ سمفونی در شش بخش» اشاره کرد. علاوه بر این، او برای برنامه‌های تلویزیونی هم آهنگسازی کرده است.

    این هنرمند نامی در طول فعالیت حرفه‌ای خود، سه جایزه اسکار، سه جایزه گلدن گلوب و چهار جایزه گرمی به دست آورده است. اگر دوست دارید بیشتر با زندگی و کارهای هاوارد شور آشنا شوید، در ادامه این نوشته در وبلاگ آنبین با ما همراه باشید.

    کودکی و نوجوانی هاوارد شور

    هاوارد شور در هجدهم اکتبر سال ۱۹۴۶ در شهر تورنتو، واقع در استان انتاریو متولد شد. او فراگیری موسیقی را از هشت یا نه سالگی آغاز کرد. وقتی سیزده سال داشت، دو رویداد مهم در زندگی‌اش رخ داد: نخست اینکه شروع به نوازندگی در گروه‌های موسیقی کرد، و دوم در یک اردوی تابستانی با لورن مایکلز آشنا شد و این دوستی بعدها تأثیر زیادی بر مسیر کاری او در عرصه موسیقی گذاشت.

    در هفده سالگی، شور تصمیم گرفت موسیقی را به عنوان شغل اصلی خود انتخاب کند. به همین خاطر، پس از اتمام دوره کالج فارست هیل، در کالج موسیقی برکلی نام‌نویسی کرد.

    شروع فعالیت در زمینه آهنگسازی فیلم

    هاوارد شور کار خود را در زمینه ساخت موسیقی فیلم با فیلم «همزاد» ساخته دیوید کراننبرگ شروع کرد. پس از آن، او تقریباً برای همه فیلم‌های این کارگردان به جز «منطقه مرده» موسیقی نوشت. نخستین باری که شور برای کارگردانی غیر از کراننبرگ آهنگسازی کرد، مربوط به فیلم «پس از ساعات اداری» اثر مارتین اسکورسیزی در سال ۱۹۸۵ بود. یک سال بعد، در ۱۹۸۶، او دوباره با کراننبرگ همکاری کرد و موسیقی فیلم «مگس» را خلق نمود. در چهار سال بعد، او به ساخت موسیقی برای فیلم‌های دیوید کراننبرگ و پنی مارشال ادامه داد.

    در سال ۱۹۹۱، هاوارد شور موسیقی فیلم «سکوت بره‌ها» را ساخت که نقطه اوجی در زندگی حرفه‌ای او محسوب می‌شود. او برای این فیلم، اولین نامزدی جایزه بفتای خود را دریافت کرد. همچنین «سکوت بره‌ها» پنج جایزه اسکار را از آن خود کرد و هاوارد شور را به تنها آهنگساز زنده‌ای تبدیل کرد که برای فیلمی با پنج اسکار مختلف، موسیقی ساخته است.

    موفقیت چشمگیر بعدی او در سال ۲۰۰۱ و با ساخت موسیقی فیلم «ارباب حلقه‌ها» به دست آمد. شور برای این اثر، اولین اسکار و اولین جایزه گرمی خود را برد و همچنین نامزد دریافت گلدن گلوب و بفتا شد. در سال ۲۰۰۳، او موسیقی قسمت پایانی سه‌گانه ارباب حلقه‌ها را ساخت و دومین اسکار خود را کسب کرد؛ علاوه بر این، سومین جایزه خود را نیز برای ترانه «Into the West» دریافت نمود.

    موسیقی فیلم «ارباب حلقه‌ها» که اغلب توسط ارکستر فیلارمونیک لندن اجرا می‌شود، بارها به عنوان بهترین موسیقی فیلم انتخاب شده و همواره به عنوان یکی درخشان‌ترین آثار هاوارد شور شناخته می‌شود.

  • بیوگرافی احمد پژمان | اولین آهنگسازی که اُپرایش روی صحنه رفت!

    بیوگرافی احمد پژمان | اولین آهنگسازی که اُپرایش روی صحنه رفت!

    احمد پژمان از آهنگسازان و موسیقیدانان سرشناس ایران در دوران معاصر است. او در زمینه‌های گوناگون موسیقی کلاسیک غربی مانند سمفونی، باله، اپرا و رپسودی آهنگسازی کرده است. ویژگی بارز سبک او، درآمیختن نغمه‌های موسیقی بومی ایران با شیوه‌های پیشرفته موسیقی جهانی مانند ارکستراسیون است. این هنرمند تا به حال برای ۲۷ فیلم و ۳۰ قطعه پاپ، موسیقی ساخته و پانزده آلبوم در زمینه‌های موسیقی ارکسترال، آوازی و موسیقی فیلم ارائه داده است.

    دستاوردهای هنری احمد پژمان بسیار چشمگیر است. شمار زیادی از ساخته‌های او توسط ارکستر سمفونیک تهران و نیز ارکسترهای مشهور کشورهای دیگر مانند آلمان، انگلیس، لهستان و بلژیک اجرا شده است. همچنین او در ایران دو جایزه سیمین بلورین از جشنواره فیلم فجر و چهار جایزه تندیس زرین از جشن بزرگ سینمای ایران دریافت کرده است. اگر می‌خواهید بیشتر با این آهنگساز نامدار ایرانی آشنا شوید، در ادامه این نوشته در وبلاگ آنبین با ما همراه باشید.

    تولد و کودکی احمد پژمان

    احمد پژمان در سال ۱۳۱۴ در شهر لار، واقع در استان فارس، چشم به جهان گشود. او تنها فرزند خانواده بود. خواندن و نوشتن را در مکتب‌خانه‌ی زادگاهش فرا گرفت. به دلیل شغل پدر، خانواده‌اش پیوسته در سفر بودند، به همین خاطر تا کلاس دوم ابتدایی را در شهر میناب گذراند. نخستین برخورد او با موسیقی نیز در همین شهر اتفاق افتاد؛ روزی از میان نی‌زارهای اطراف مدرسه، یک نی چید و با ایجاد سوراخ‌هایی روی آن، یک ساز ساده برای خود درست کرد.

    در هشت سالگی ابتدا به سیرجان و پس از آن به تهران رفت. دورهٔ ابتدایی را در مدرسهٔ اسلامی، و دورهٔ متوسطه را در دبیرستان محمد قزوینی و سپس دبیرستان ادیب به پایان رساند. در این سال‌ها، نخست نواختن نی فلزی را آغاز کرد و بعد از آن به سراغ یادگیری ساز دهنی رفت.

    پدر و مادرش عقیده داشتند که اگر پسرشان زبان انگلیسی بیاموزد، آیندهٔ شغلی بهتری خواهد داشت. به همین دلیل مبلغ چهل تومان برای ثبت‌نام در کلاس زبان به او دادند. اما احمد که عاشق موسیقی بود، وقتی از مغازهٔ یک ارمنی به نام وارطان گذشت و او را در حال تعمیر یک ویولن رنگ بنفش دید، تصمیم گرفت پول کلاس زبان را برای خرید همان ویولن خرج کند. پس از این کار، نواختن ویولن را شروع کرد و اولین معلم او در این راه، منوچهر عارفی بود.

    شروع مسیر موسیقی و دوران دانشجویی

    همه چیز با تماشای یک فیلم آغاز شد! احمد پژمان بعد از دیدن فیلم «چشمان سیاه» که داستان زندگی یک نوازنده ویولن آلمانی عاشق‌پیشه را روایت می‌کرد، تصمیم گرفت موسیقی کلاسیک را یاد بگیرد. اولین معلم او در این زمینه، عیسی رضایی بود. پس از مدتی، رضایی به پژمان پیشنهاد داد برای آموزش ویولن نزد استاد خودش، حشمت سنجری، برود.

    احمد پژمان در کنار یادگیری ویولن، در دانشسرای عالی زبان انگلیسی نیز تحصیل می‌کرد. در همین دوره، به کمک حشمت سنجری توانست به ارکستر هنرستان موسیقی راه پیدا کند.

    در زمان دانشجویی، احمد پژمان تصمیم گرفت آهنگسازی را نیز شروع کند. به پیشنهاد دوستش امیرتیمور پورتراب، ابتدا نزد پرویز منصوری رفت و سپس با راهنمایی او، در کلاس‌های حسین ناصحی شرکت کرد. او برای تأمین هزینه‌های زندگی و شهریه کلاس‌ها، در مهدکودک‌ها آکوردئون آموزش می‌داد.

    از دیگر کارهای مهم او در دوران دانشجویی می‌توان به نواختن ویولن در ارکسترهای صبا، دهلوی و احمد فروتن راد، همکاری با ارکستر واروژان و پیوستن به ارکستر سمفونیک تهران اشاره کرد. در نهایت، دوران تحصیل این هنرمند در ایران در سال ۱۳۴۲ به پایان رسید و او در سال ۱۳۴۳ با دریافت بورسیه تحصیلی به اتریش و آکادمی موسیقی وین رفت.

    احمد پژمان و اولین اپرای ایرانی که روی صحنه رفت

    در سال ۱۳۴۴، احمد پژمان یک قطعه موسیقی به نام راپسودی برای ارکستر رادیو وین نوشت و آن را در گزارش تحصیلی خود به ایران ارسال کرد. پس از دریافت این گزارش، از او خواسته شد تا یک اپرا خلق کند. پژمان با وجود این که به اپرا و موسیقی آوازی علاقه‌ای نداشت، به دلیل نیاز مالی و عشق به زبان فارسی، این پیشنهاد را پذیرفت. او اولین اپرای خود با نام «جشن دهقان» را در سال ۱۳۴۶ ساخت که پس از اجرا، با استقبال بسیار خوبی از سوی مردم مواجه شد. این موفقیت باعث شد تا او تصمیم بگیرد اپراهای بیشتری تولید کند.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله با اصطلاح فرم سونات آشنا شوید سر بزنید.

    دومین اپرای او با عنوان «دلاور سهند» در سال ۱۳۴۷ به درخواست مهرداد پهلبد، وزیر فرهنگ و هنر ایران، ساخته شد. سپس در سال ۱۳۴۹، سومین اپرایش به نام «سمندر» را با همکاری محمدرضا اصلانی که متن آن را نوشت، آهنگسازی کرد. هر سه این اپراها در تالار وحدت به روی صحنه رفتند و احمد پژمان نخستین آهنگساز ایرانی بود که اثری اپرایی از او اجرا شد.

    فعالیت‌های هنری احمد پژمان قبل از انقلاب

    ساخت سه اپرا با نام‌های «جشن دهقان»، «دلاور سهند» و «سمندر»

    کار به عنوان آهنگساز در تالار رودکی و تدریس در دانشگاه تهران

    اولین باری که برای یک سریال تلویزیونی موسیقی نوشت، برای مجموعه «دلیران تنگستان» بود.

    همکاری با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در فوگ فرمی مهم و بنیادی در موسیقی باروک پیدا کنید.

    مدیریت بخش موسیقی در تهران و کنار گذاشتن این سمت پس از یک سال

    تحصیل در مقطع دکترای آهنگسازی در دانشگاه کلمبیا و یادگیری موسیقی الکترونیک

    آهنگسازی قطعه «حماسه» و نواخته شدن آن توسط ارکستر فیلارمونیک لندن

    خلق مجموعه «عیاران» و اجرای آن با ارکستر ملی

    فعالیت‌های پس از انقلاب

    یک آهنگساز و تنظیم‌کننده که برای برخی خوانندگان پاپ خارج از ایران کار کرده است.

    او از سال ۱۳۷۰ به عنوان عضو هیئت علمی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران مشغول به کار شده است.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، کنترپوآن به مثابه روشنگری کلاسیک را از دست ندهید.

    اولین کار او در زمینه موسیقی فیلم پس از انقلاب، ساخت موسیقی فیلم “هنرپیشه” بود.

    در دهه ۱۳۷۰ قطعاتی مانند “خرمشهر”، “تک‌سوار عشق” و “هفت‌خان رستم” را خلق کرد.

    در ابتدای دهه ۱۳۸۰ آلبوم “سراب” را منتشر کرد.

    آلبوم “خاطرات فردا” نیز در سال ۱۳۸۱ روانه بازار شد.

    قطعه “ناگهان رستخیز” را ساخت و آن را با ارکستر سمفونیک روسیه و گروه کر مسکو به اجرا درآورد.

    آلبوم “سایه‌های خورشید” در سال ۱۳۸۹ منتشر شد.

    در شروع دهه ۱۳۹۰ سمفونی “نوروز” را تصنیف کرد.

    در سال ۱۳۹۵ نیز پوئم سمفونی “سرزمین دلاوران” را با اجرای ارکستر سمفونیک تهران و رهبری شهرداد روحانی ساخت.

  • خانه موسیقی ایران کجاست؟

    خانه موسیقی ایران کجاست؟

    خانه موسیقی ایران یک نهاد صنفی مستقل و غیردولتی است که هدف اصلی آن پیشبرد و شناساندن موسیقی و هنرمندان موسیقی ایران است. در این نوشته از وبلاگ آنبین، به طور کامل با این مجموعه آشنا می‌شویم. این مرکز فعالیت خود را در نهم مهرماه ۱۳۷۸ آغاز کرد و در شانزدهم مرداد ۱۳۷۹ به صورت رسمی به ثبت رسید. این نهاد در حال حاضر بیش از هفده هزار عضو دارد.
    هر ساله، خانه موسیقی در روز تولد خود، جشنی بزرگ با حضور استادان و پیشکسوتان موسیقی ایران برگزار می‌کند. از جمله برنامه‌های ویژه این جشن می‌توان به قدردانی از پیشکسوتان موسیقی محلی، اجرای هنرمندان جوان، معرفی برندگان دوسالانهٔ بهترین آلبوم موسیقی، معرفی برندگان دوسالانهٔ بهترین کتاب موسیقی و همچنین اجرای گروه‌های مختلف موسیقی اشاره کرد.
    خانه موسیقی ایران دو ساختمان مجزا دارد. ساختمان اصلی مدیریت در خیابان فاطمی غربی، گوشهٔ جمالزاده شمالی قرار دارد. ساختمان مربوط به اعضا نیز در میدان فاطمی، خیابان جهانمهر واقع شده است.

    هدف از تاسیس خانه موسیقی چیست؟

    حفظ میراث ملی

    خانه موسیقی ایران می‌کوشد با مطالعه و بررسی موسیقی کهن و امروزی ایران، توانمندی‌ها و قابلیت‌های موسیقی ملی را کشف و معرفی کند. همچنین این نهاد تلاش دارد تا اقدامات هنرجویان ایرانی را جهت‌دار و ساماندهی کند تا آداب و شیوه‌های اصیل موسیقی ایرانی در میان مردم زنده بماند و ادامه پیدا کند.

    انتشار موسیقی ایرانی در مرز‌های بین‌المللی

    خانه موسیقی با هدف ارتقای هنر موسیقی ایران، در جشنواره‌های بین‌المللی شرکت می‌کند تا آوای هنرمندان ایرانی را به گوش جهانیان برساند. این نهاد همچنین می‌کوشد تا کارهای هنرمندان موسیقی ایران را در دیگر کشورها به انتشار برساند.

    حمایت از هنرمندان داخلی

    این نهاد برای پیشرفت و ارتقای موسیقی ایرانی تلاش می‌کند تا استعدادهای هنرمندانه در این زمینه را کشف و پرورش دهد. همچنین از حقوق مادی و معنوی نوازندگان و آهنگسازان در سراسر ایران پشتیبانی به عمل می‌آورد.

    اعضای خانه موسیقی ایران

    هیئت موسس

    علی تجویدی

    حسین دهلوی

    مصطفی کمال پورتراب

    حسن ریاحی

    محمد سریر

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آیا ساز دهل فقط از دور خوش است؟ را بخوانید.

    فرهاد فخرالدینی

    کریم صالح عظیمی

    احمد پژمان

    مجید کیانی

    محمدرضا درویشی

    حسین علیزاده

    اگر به این موضوع علاقه دارید، ساز نی را بیشتر بشناسید را از دست ندهید.

    فریدون ناصری

    داریوش پیرنیاکان

    داوود گنجه‌ای

    محمد سعید شریفیان

    کامبیز روشن‌روان

    حمیدرضا اردلان

    آذین موحد

    سید نورالدین رضوی سروستانی

    شورای عالی

    رئیس شورا: فرهاد فخرالدینی

    دبیر و سخنگو: داریوش پیرنیاکان

    اعضای شورا:
    داوود گنجه‌ای
    محمد سریر
    حسن ریاحی
    هوشنگ کامکار

    هیئت‌مدیره

    اعضای هیئت مدیره و مدیرعامل این مجموعه به شرح زیر هستند:

    رئیس هیئت مدیره: تقی ضرابی

    مدیرعامل: حمیدرضا نوربخش

    اعضای هیئت مدیره:
    هنگامه اخوان
    بهداد بابایی
    فرمان مرادی
    مسعود شعاری
    رضا موسوی زاده

    توصیه می‌کنیم این مطلب تصنیف چیست؟ را حتماً بخوانید.

  • معرفی سازهای ابداعی حسین عیلزاده

    معرفی سازهای ابداعی حسین عیلزاده

    حسین علیزاده یک آهنگساز، موسیقیدان، محقق و نوازنده چیره‌دست در نواختن تار و سه‌تار است. این هنرمند برجسته، افتخارات فراوانی در سطح ایران و جهان به دست آورده است. او سه بار برای آلبوم‌های «فریاد»، «بی‌تو به سر نمی‌شود» و «به تماشای آب‌های سپید» نامزد دریافت جایزه معتبر گرمی شده است. همچنین جایزه دوسالانه موسیقی آسیا را دریافت کرده و از پذیرش نشان شوالیه هنر و ادب فرانسه انصراف داده است.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله قانون ۱۰ هزار ساعته نوازندگان چیست ؟ به شما کمک خواهد کرد.

    در داخل ایران نیز حسین علیزاده با کسب چندین سیمرغ بلورین در جشنواره فیلم فجر، رکورددار دریافت جایزه برای بهترین موسیقی متن است.

    گذشته از این موفقیت‌ها، باید به خلاقیت و نوآوری‌های او در ساختن سازهای جدید اشاره کرد. سازهایی که حسین علیزاده ابداع کرده است، نشان از ذوق هنری، خلاقیت و جسارت بالای او دارند. در این نوشته، قصد داریم به طور ویژه به معرفی و بررسی این سازهای ابداعی بپردازیم. برای مطالعه بیشتر درباره این هنرمند می‌توانید به وبلاگ آنبین مراجعه کنید.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب ساز ها و زیرشاخه های سبک نیو ایج را بخوانید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، ضرب آهنگ یا ریتم چیست؟ را از دست ندهید.

    سازهای ابداعی حسین علیزاده

    ۱. سلانه

    سلانه یک ساز جدید است که توسط حسین علیزاده و با همکاری سیامک افشاری ساخته شده است. این ساز از نظر خانواده شبیه به سازهایی مانند تنبور، بربط و سه‌تار است. در واقع، سلانه بیشتر شبیه به تنبور است، اما دسته‌ی بلندتری دارد. هدف اصلی از ساختن آن، استفاده از سیم‌های واخوان برای افزایش قدرت صدا و ایجاد تنوع در صدای ساز و همچنین دستیابی به نت‌های بم‌تر بود.

    پیشینه‌ی این ساز به سده‌ی شانزدهم و دوران رنسانس بازمی‌گردد که در آن زمان با نام «کلاسیکن» شناخته می‌شد. بعدها نمونه‌های شرقی آن نیز ساخته شد. نقاشی‌ها و اسناد تاریخی نشان می‌دهند که این ساز در گذشته سه سیم و سه گوشی داشته و نوازندگان با افزودن سیم‌های اصلی، به صداهای بم‌تر دست پیدا می‌کردند.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله ساز هارپجی چیست؟ به شما کمک خواهد کرد.

    سلانه در شکل امروزی خود دارای دوازده سیم است. شش سیم آن برای نواختن و گرفتن نت‌ها به کار می‌رود و شش سیم دیگر نقش طنین‌انداز (رزوناتور) را دارند و به غنی‌تر شدن صدای ساز کمک می‌کنند. حسین علیزاده پس از ساخت این ساز در سال ۲۰۰۳، آلبومی با نام «سلانه» منتشر کرد و در چهار قطعه به نام‌های مهتاب، پگاه، آفتاب و شامگاه، در دستگاه‌های بیات اصفهان، سه‌گاه، بیات کرد و افشاری با این ساز بداهه‌نوازی کرد. واژهٔ سلانه به معنای آرام و آهسته است و دلیل این نام‌گذاری این بود که این ساز به آرامی و با ظرافت وارد عرصه موسیقی شد و همه احساس می‌کردند جای خالی آن در موسیقی کاملاً محسوس است.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، بیوگرافی مژگان شجریان را از دست ندهید.

    ۳. شور انگیز

    شورانگیز یکی دیگر از سازهای ابداعی حسین علیزاده است. البته این ساز در ابتدا به درخواست علی تجویدی و توسط ابراهیم قنبری مهر ساخته شد. سال‌ها بعد، حسین علیزاده تغییراتی در آن ایجاد کرد و سازی با نام شورانگیز پدید آورد. این ساز از خانواده سازهای زهی است و شباهت‌هایی به تنبور، تار و سه‌تار دارد؛ اما کاسهٔ آن کمی از سه‌تار بزرگ‌تر است. شورانگیز دارای ۶ سیم و ۲۴ پرده است و محدوده صوتی آن از نت دو تا می کرن می‌باشد. حسین علیزاده در بسیاری از آثار خود مانند «باده تویی»، «ماه و مه» و «نوای نور» از این ساز استفاده کرده است.

    مقاله خانه اپرای سیدنی، یکی از مهم‌ترین مراکز هنرهای نمایشی منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    عقیده حسین علیزاده درباره سازهای ابداعی

    حسین علیزاده در نمایشگاه «سازخانه» حضور یافت و در مورد سازهای تازه‌ای که ساخته شده بود صحبت کرد. او توضیح داد که ساختن ساز جدید، یک کار سفارشی و دستوری نیست. هر کسی می‌تواند چیزی جدید خلق کند، اما باید بتواند اصول و دلایل ساختش را به خوبی بیان کند تا کار، فقط یک ایده سلیقه‌ای و شخصی نباشد و بتواند در دنیای موسیقی تأثیرگذار شود.
    او همچنین اشاره کرد که در طول تاریخ، بسیاری از سازهای جدید به صورت تجربی ساخته شده‌اند، اما تنها تعداد کمی از آن‌ها توانسته‌اند جایگاه پایداری در موسیقی پیدا کنند.
    علیزاده در ادامه در مورد سازهای ابداعی خودش گفت: اگرچه بارها از سازهای «سلانه» و «شورانگیز» در کارهایم استفاده کرده‌ام، اما این دو ساز هنوز به مرحله ایده‌آل و استاندارد نرسیده‌اند و در حال حاضر بیشتر نشان‌دهنده علاقه و احساسات هنری خود من هستند.