دسته: موسیقی

  • تاثیر انواع سبک‌ موسیقی بر گیاهان | کلاسیک،راک،جاز و…

    تاثیر انواع سبک‌ موسیقی بر گیاهان | کلاسیک،راک،جاز و…

    این ایده که گیاهان قادرند به صدا و موسیقی واکنش نشان دهند، شاید در نگاه اول غیرواقعی به نظر برسد؛ اما مطالعات علمی متعددی این پدیده را تأیید کرده‌اند! در این نوشته از وبلاگ آنبین، به بررسی نتایج برخی از این پژوهش‌های جالب می‌پردازیم و اثرات انواع مختلف موسیقی بر رشد گیاهان را مرور می‌کنیم.

    آزمایشات معتبر درباره تاثیر موسیقی بر گیاهان

    آیا واقعا گیاهان موسیقی را ادراک می‌کنند؟

    آزمایش دکتر تی سی سینگ (T. C. Singh’s Experiments)

    دکتر تی سی سینگ، که ریاست بخش گیاه‌شناسی دانشگاه آنامالیا در هند را بر عهده داشت، در سال ۱۹۶۲ آزمایشی دربارهٔ تأثیر موسیقی روی گیاهان انجام داد.
    او مشاهده کرد گیاهانی که در معرض موسیقی کلاسیک و سبک راگا قرار گرفتند، بین ۲۵ تا ۶۰ درصد بیشتر از حد معمول رشد کردند.
    همچنین در آزمایش‌های بعدی مشخص شد که در میان سازهای مختلف، صدای ویولن بیشترین تأثیر مثبت را در رشد گیاهان داشته است.

    آزمایش جاگادیش چاندرا بوز (Sir Jagadish Chandra Bose’s)

    جاگادیش چاندرا بوز، دانشمند هندی در زمینه‌های فیزیک و زیست‌شناسی گیاهی، سال‌های طولانی از عمر خود را صرف مطالعه درباره تأثیر موسیقی بر گیاهان کرد. او در آزمایش‌هایش از دستگاه‌هایی استفاده می‌کرد که کوچک‌ترین تغییرات گیاهان، مانند لرزش‌ها و رشد آن‌ها را ثبت می‌کرد. یافته‌های او نشان داد که گیاهان قادر به درک احساساتی مانند درد و محبت هستند. به همین دلیل، می‌توان پذیرفت که موسیقی نیز بر گیاهان تأثیرگذار است و آن را احساس می‌کنند.

    آزمایشات لوتر بربنک (Luther Burbank’s Studies)

    لوتر بربنک، یک دانشمند آمریکایی در زمینه گیاهان و باغبانی بود. او در طول تحقیقاتش با گلها و گیاهانش حرف میزد و نزدیک به بیست نوع احساس و درک مختلف را به آنها نسبت میداد!

    آیا سبک موسیقی هم بر رشد گیاهان تاثیر می‌گذارد؟

    برای اینکه یک گیاه به خوبی رشد کند، تنها پخش موسیقی کفایت نمی‌کند؛ بلکه باید از آهنگ‌های مناسب استفاده کرد. اگر برای گیاه موسیقی نامناسبی پخش شود، نه تنها رشد نخواهد کرد، بلکه امکان دارد آسیب ببیند و حتی از بین برود.

    کلاسیک

    در سال ۱۹۷۳، یک پژوهشگر به نام رتالاک، آزمایشی انجام داد تا ببیند موسیقی راک و کلاسیک چه تأثیری روی گیاهان دارند. بعد از او، دو دانش‌آموز که از نتایج کارش شگفت‌زده شده بودند، همین آزمایش را دوباره انجام دادند. نتیجه بسیار عجیب بود! گیاهانی که به موسیقی کلاسیک هنرمندانی مانند هایدن، بتهوون و شوبرت گوش داده بودند، به سمت بلندگوها حرکت کردند و دور آن‌ها پیچیدند.

    راک

    در یک آزمایش علمی، گیاهانی که در معرض صدای موسیقی راک قرار گرفتند، واکنش جالبی نشان دادند. آن‌ها از بلندگو فاصله گرفتند و حتی سعی کردند از دیوار شیشه‌ای محفظه خود بالاتر بروند. به نظر می‌رسید این گیاهان می‌خواهند از منبع صدا دوری کنند. برخی از آن‌ها هم دچار مشکلاتی مانند جذب آب بیش از اندازه شدند و تعداد زیادی از گیاهان تنها در مدت دو هفته از بین رفتند.

    کانتری

    بررسی‌های علمی ثابت کرده‌اند که موسیقی کانتری نه تأثیر خوبی بر گیاهان دارد و نه تأثیر بد. به زبان ساده، گیاهانی که به این نوع موسیقی گوش داده‌اند، هیچ فرقی در رشد خود با گیاهانی که در محیط ساکت نگهداری شده‌اند، نشان نداده‌اند.

    جاز

    تحقیقات علمی نشان داده‌اند که موسیقی می‌تواند بر رشد گیاهان اثر بگذارد. در این میان، موسیقی جاز نیز همانند موسیقی کلاسیک نتیجه‌ای مثبت دارد و باعث می‌شود گیاهان سریع‌تر و بهتر رشد کنند.

  • معرفی ساز زیتر | ساختار و تاریخچه

    معرفی ساز زیتر | ساختار و تاریخچه

    در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم یکی از سازهای قدیمی و تأثیرگذار را به شما معرفی کنیم که هنوز هم در موسیقی امروزی جایگاه ویژه‌ای دارد. اگر دوست دارید با سازها آشنا شوید و خصوصاً بیشتر درباره‌ی ساز زیتر بدانید، پیشنهاد می‌کنیم این مطلب را تا پایان دنبال کنید.

    ساز زیتر چیست؟

    نام ساز زیتر از کلمه یونانی “cithara” گرفته شده است. به طور کلی، به هر سازی که دارای سیم‌های زیاد روی یک صفحه صاف باشد و طول سیم‌ها با اندازه بدنه ساز برابر باشد، زیتر گفته می‌شود. این ساز می‌تواند از یک تا بیش از پنجاه سیم داشته باشد؛ اما نمونه اروپایی آن معمولاً بین ۳۰ تا ۴۰ سیم دارد.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله تاریخچه آموزش موسیقی کودک در جهان به شما کمک خواهد کرد.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً روحوضی یا سیاه بازی ،ترکیبی از نمایش و موسیقی را بخوانید.

    زیتر را معمولاً روی میز یا روی پاهای نوازنده قرار می‌دهند و با انگشتان یا یک مضراب می‌نوازند. سیم‌های نزدیک‌تر با دست چپ و سیم‌های دورتر با دست راست نواخته می‌شوند. سیم‌های سمت چپ معمولاً در دسته‌های سه یا چهارتایی قرار گرفته‌اند و برای نواختن آکورد با دست چپ استفاده می‌شوند. سیم‌های سمت راست نیز به صورت تکی یا دوتایی هستند و برای نواختن ملودی کاربرد دارند.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب نت سفید و نت سیاه چیست؟ را بخوانید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب بالاترین عمل پرستش در کلیسای غرب با فرم مس را از دست ندهید.

    مقاله چه افرادی از کاپو استفاده می‌کنند؟ حاوی اطلاعات جامعی است.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله بیوگرافی لئونارد کوهن به شما کمک خواهد کرد.

    کوک این ساز ممکن است بسته به سازنده یا مدل آن بسیار متفاوت باشد؛ اما معمولاً روی بدنه ساز یک نمودار رنگی نصب شده یا زیر سیم‌ها برچسبی وجود دارد که نحوه کوک را نشان می‌دهد. امروزه اصطلاح زیتر معمولاً به سه نوع اصلی اشاره دارد: زیتر کنسرت، زیتر آلپاین و زیتر آکورد.

    برای یادگیری پیشرفته، به آشنایی با اصطلاحات پایه ای و اصلی موسیقی مراجعه کنید.

    تاریخچه ساز زیتر

    قدیمی‌ترین سازی که از خانواده زیتر کشف شده، یک ساز چینی به نام گوکین است که در آرامگاه مارکیز یی زنگ پیدا شده و قدمت آن به ۴۳۳ سال قبل از میلاد می‌رسد. در اواخر قرن هجدهم، دو مدل اصلی از زیترهای کنسرتی در اروپا به وجود آمد: یکی زیتر سالزبورگ که یک سمت آن به شکل گرد و دور از نوازنده ساخته می‌شد، و دیگری زیتر میتن‌والد که هر دو طرف آن گرد بود. هر دوی این مدل‌ها هنوز هم در اجراهای امروزی دیده می‌شوند، اما زیتر سالزبورگ رواج بیشتری دارد.

    در شروع قرن نوزدهم، زیتر به یک ساز محلی پرطرفدار در مناطق باواریا و اتریش تبدیل شد و با نام Volkszither شناخته می‌شد. در این دوره، یوهان پتزمایر، نوازنده اهل وین، به چهره‌ای سرشناس در نواختن این ساز بدل شد و آن را به سازی محبوب در محیط خانه تبدیل کرد.

    برای گسترش دانش خود، مقاله فرت گیتار چیست؟ را مطالعه کنید.

    زیتر دو دوره اوج محبوبیت را در ایالات متحده تجربه کرد. دوره اول از اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم بود که در بسیاری از خانه‌ها یک زیتر وجود داشت. اما در دهه ۱۹۲۰، با همه‌گیر شدن سازهای زهی دیگر مانند گیتار و همچنین محبوبیت سبک جدید جاز، از استقبال از زیتر کاسته شد. سپس در دهه ۱۹۵۰، پس از موفقیت فیلم بریتانیایی “The Third Man”، باراترج به این ساز زنده شد. این علاقهٔ تازه تا دهه ۱۹۶۰ ادامه یافت و نوازندگانی مانند کَرَس، راث وِلکام و شرلی اَبیکِیر آلبوم‌های پرفروشی منتشر کردند. با این حال، در اواخر دهه ۱۹۶۰، محبوبیت زیتر دوباره کاهش پیدا کرد.

    مقاله بهترین آموزشگاه دف در شرق تهران منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

  • بیوگرافی محمدتقی مسعودیه | پدر علم موسیقی شناسی قومی ایران

    بیوگرافی محمدتقی مسعودیه | پدر علم موسیقی شناسی قومی ایران

    محمدتقی مسعودیه یک هنرمند برجسته در زمینه موسیقی، آهنگساز و مدرس موسیقی بود که ایده‌های نو و بدیع زیادی به موسیقی ایرانی اضافه کرد. خیلی از درس‌ها و آموزش‌هایی که امروز در رشته موسیقی در دانشگاه‌ها ارائه می‌شود، برای اولین بار با تلاش‌های او وارد نظام آموزشی شد. او از بااستعدادترین و دانش‌آموخته‌ترین چهره‌های موسیقی در دوره خود به شمار می‌رفت و در زمینه تدریس و نوشتن کتاب‌های آموزشی موفقیت چشمگیری داشت. اگر کنجکاو هستید که با جزئیات بیشتری از زندگی و دستاوردهای این هنرمند آشنا شوید، در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما بمانید.

    تولد و کودکی محمدتقی مسعودیه

    محمدتقی مسعودیه در سی‌ویکم فروردین‌ماه سال ۱۳۰۶، در خیابان نصرت‌الملک شهر مشهد به دنیا آمد. پدر و پدربزرگ او از مبارزان دوران مشروطه بودند و در خانواده‌شان جایی برای موسیقی وجود نداشت. محمدتقی نخستین کسی در خانواده بود که از بچگی به موسیقی علاقه پیدا کرد. او ساعت‌ها کنار گرامافون می‌نشست و وقتی از خانه همسایه صدای موسیقی می‌آمد، بی‌تاب و بی‌قرار می‌شد. در دوران کودکی، مدام سعی می‌کرد آهنگ‌هایی را که می‌شنید با سوت زدن تقلید کند. علاقه او به موسیقی به هر شکلی خودش را نشان می‌داد؛ اما پدرش موسیقی را مانند یک اعتیاد ناپسند می‌دانست و با آن مخالف بود. محمدتقی کودکی خود را بدون هیچ راهی برای یادگیری موسیقی سپری کرد و سال‌های دبستان را از ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۹ در مدرسه علمیه مشهد گذراند.

    نوجوانی

    در دوران نوجوانی بود که محمدتقی مسعودیه قدم در دنیای موسیقی گذاشت. او در شانزده‌سالگی، بدون این که پدرش بداند، یک ویولن از آشنایشان محمد فضائلی که نوازنده این ساز بود خرید.

    مقاله تاثیر موسیقی کلاسیک بر فشار خون منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله معرفی ساز تار ادامه دهید.

    در سال ۱۳۲۲، نزد حسن جوان، که تنها استاد ویولن در مشهد محسوب می‌شد، رفت تا نواختن را یاد بگیرد. به دلیل این که نمی‌خواست پدرش از تمرین‌هایش باخبر شود، مجبور بود در زیرزمین خانه به تمرین ادامه دهد.

    محمدتقی در خرداد سال ۱۳۲۴ به همراه خانواده‌اش به تهران نقل مکان کرد. او در مدرسه دارالفنون ثبت‌نام کرد و توانست دیپلم ادبی سال ششم متوسطه را دریافت کند.

    تحصیلات

    محمدتقی مسعودیه بر اساس خواست پدر، در رشتهٔ حقوق قضایی در دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شروع به تحصیل کرد؛ اما در کنار آن، علاقهٔ شخصی خود به موسیقی را نیز در هنرستان عالی موسیقی پی گرفت. او در شهریور ۱۳۲۹ موفق شد مدرک لیسانس حقوق قضایی و نیز دیپلم هنرستان موسیقی را بگیرد؛ اما در نهایت تصمیم گرفت رویای دوران کودکی خود، یعنی موسیقی، را به صورت جدی دنبال کند.
    مسعودیه در سال ۱۳۳۱ به فرانسه رفت و در کنسرواتوار ملی موسیقی پاریس، نواختن ویولن را نزد لین تالوئل، هارمونی را نزد ژرژ داندلو و کنترپوان را نزد نوئل گالان آموخت. او در سال ۱۳۳۵ اولین ایرانی شد که موفق به دریافت مدرک فوق لیسانس در رشتهٔ هارمونی از کنسرواتوار ملی موسیقی پاریس شد.
    او برای ادامهٔ تحصیل در مقطع دکترا به لایپزیگ در آلمان رفت و با کمک بورسیهٔ اتحادیهٔ بین‌المللی دانشجویان ایرانی، در رشتهٔ آهنگسازی به تحصیل پرداخت. سرانجام در ۳۶ سالگی موفق به دریافت مدرک دکترای خود شد.

    محمدتقی مسعودیه؛ پدر علم موسیقی شناسی قومی در ایران

    محمدتقی مسعودیه پس از گرفتن مدرک دکترا، هنوز عطش یادگیری داشت. او این بار در سال ۱۳۴۳ برای ادامه تحصیل به دانشگاه کلن رفت. در آنجا، زیر نظر کارل گوستاو فلرر، به مطالعه تاریخ موسیقی پرداخت و همچنین نزد ماریوس اشنایدر، دانش موسیقی فرهنگ‌های مختلف جهان را آموخت.
    ایشان در اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۷ موفق به دریافت مدرک دکترای خود در رشته موسیقی‌شناسی قومی شد و پایان‌نامه خود را با موضوع «تغییر و تحول ملودی در موسیقی هنری ایران» به پایان رساند. به دلیل این تلاش‌های ارزشمند و پایه‌گذاری این رشته، از او به عنوان پدر علم موسیقی‌شناسی قومی در ایران یاد می‌کنند.

    مهم‌ترین فعالیت‌های تدریس و تالیف کتاب

    در زمستان سال ۱۳۴۸، به عنوان استادیار، با دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران همکاری کرد.

    در این مقاله بیوگرافی سعدی افشار اطلاعات مفیدی آمده است.

    برای گسترش دانش خود، مقاله سازی عجیب با نام فلوت بینی را مطالعه کنید.

    در زمستان سال ۱۳۵۶ به همراه دوستش یوزف کوکرتز، در دانشگاه کلن به تدریس پرداخت.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در تاثیر انتخاب موسیقی مناسب برای ورزش پیدا کنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه استاد نورعلی برومند ،پزشکی که نابینا شد.

    در تابستان سال ۱۳۶۴ نیز، در دانشگاه آزاد برلین، به عنوان استاد موسیقی‌شناسی تطبیقی مشغول تدریس شد.

    او در طول سال‌های تدریس خود، شاگردان سرشناسی همچون محمدرضا لطفی، محمدرضا درویشی، پرویز مشکاتیان، شهرداد روحانی، کامبیز روشن‌روان و عباس خوشدل را پرورش داد.

    در سال ۱۳۶۵، یکی از اثرگذارترین کتاب‌های خود با عنوان «مبانی اتنوموزیکولوژی (موسیقی‌شناسی تطبیقی)» را منتشر کرد که بسیاری آن را از مهم‌ترین کتاب‌های جهان در زمینه موسیقی‌شناسی قومی می‌دانند.

    مسعودیه همچنین عضو «گروه مطالعاتی مقام» در شورای بین‌المللی موسیقی سنتی بود و برای سال‌های طولانی با این شورا همکاری داشت.

  • ۷ تا از مؤثرترین راه های تقویت صدا در خوانندگی

    ۷ تا از مؤثرترین راه های تقویت صدا در خوانندگی

    هر خواننده‌ای، چه تازه‌کار و چه با تجربه، دوست دارد صدایش را بهتر کند. خواندن هم مثل بقیه مهارت‌هاست؛ هر چقدر بیشتر تمرین کنید، پیشرفت بیشتری خواهید داشت. در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم چند تمرین و راهکار ساده را با شما در میان بگذاریم که به شما کمک می‌کند صدایتان را قوی‌تر و زیباتر کنید. با ما تا پایان این مطلب همراه باشید.

    برای یادگیری پیشرفته، به نکات مربوط به نگهداری پوست تنبک مراجعه کنید.

    1. قبل از تمرین، گرم کنید

    قبل از شروع به آواز خواندن، گرم کردن تارهای صوتی بسیار مهم است. یکی از راه‌های ساده برای این کار، زمزمه کردن است. این کار باعث می‌شود صدا آماده شود و فشار کمتری به حنجره وارد شود. همچنین با انجام نرمش‌های سبک، حرکات یوگا و نفس‌های عمیق، هم استرس شما کمتر می‌شود و هم بدن در شرایط آرام و مناسبی قرار می‌گیرد.

    برای مطالعه بیشتر، به موسیقی کرال ایرانی چیست ؟ سری سر بزنید.

    یک روش دیگر برای گرم کردن صدا این است: لب‌هایتان را روی هم بگذارید و با فشار هوا، آن‌ها را به لرزش درآورید و صدا تولید کنید.

    2. ایرادات خود را پیدا کنید

    قبل از اینکه به سراغ روش‌های بهبود صدای خود در خوانندگی بروید، باید بفهمید کدام قسمت از صدایتان نیاز به تمرین و قوی‌تر شدن دارد. برای اینکه بتوانید نقاط ضعف صدای خود را پیدا کنید، بهتر است هنگام تمرین کردن، صدایتان را ضبط کنید. صدایی که شما موقع خواندن از خودتان می‌شنوید، با صدایی که دیگران می‌شنوند یا در ضبط می‌آید، فرق دارد. در حقیقت، صدای واقعی شما همان صدایی است که ضبط می‌شود. این تفاوت بین آنچه شما می‌شنوید و آنچه دیگران می‌شنوند، دلیل علمی مشخصی دارد. درون گوش میانی ما استخوان‌های ریزی وجود دارند که به آن‌ها استخوانچه گفته می‌شود. کار این استخوان‌ها این است که بین صدای خود شما و صدایی که اطرافیان می‌شنوند، تمایز ایجاد کنند. به همین دلیل است که شما می‌توانید صدای خود را تشخیص دهید و آن را از صداهای دیگر جدا کنید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، انواع پوست تنبک و مشخصات آن ها را از دست ندهید.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله نکات مهم در مورد پدال پیانو را مطالعه کنید.

    3. هر روز تمرین کنید

    تمرین روزانه و مداوم به قوی‌تر شدن تارهای صوتی شما کمک می‌کند و باعث می‌شود بتوانید صداهای بیشتری تولید کنید. بهتر است هر روز حداقل نیم ساعت آواز بخوانید و قبل از شروع آواز، حتماً با تمرین‌های مناسب، صدای خود را آماده کنید.

    4. رژیم غذایی مخصوص خوانندگان را رعایت کنید

    تغذیه مناسب می‌تواند نقش مهمی در کیفیت صدای شما هنگام خواندن داشته باشد. بهتر است پیش از شروع تمرین، یک غذای سبک میل کنید؛ چرا که پر بودن معده، به دیافراگم فشار وارد کرده و نفس کشیدن عمیق را سخت می‌کند. همچنین بهتر است از مصرف فرآورده‌های لبنی خودداری کنید، زیرا این مواد باعث غلیظ‌تر شدن ترشحات گلو شده و می‌تواند مجرای حنجره را مسدود کند. یک برنامه غذایی ایده‌آل برای خوانندگان، شامل مقدار زیادی میوه، سبزیجات، غلات کامل و گوشت کم‌چرب است.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله مفهوم گوشه در موسیقی مراجعه کنید.

    5. آب کافی بنوشید

    تارهای صبوت شما زمانی بهتر کار می‌کنند که بدنتان به اندازه کافی آب داشته باشد. پیش از شروع تمرین، بهترین نوشیدنی برای شما آبی است که نه سرد باشد و نه گرم، و همراه با چند قطره آب لیموی تازه. در مقابل، بهتر است از خوردن نوشیدنی‌های کافئین‌دار خودداری کنید، چون این نوشیدنی‌ها باعث کم‌آبی بدن می‌شوند.

    برای مطالعه بیشتر، به علت نامگذاری اسامی گوشه های ردیف موسیقی سنتی ایران سری سر بزنید.

    6. به صدای خود به طور مداوم استراحت دهید

    همان‌طور که یک ورزشکار برای قوی‌تر شدن به عضلاتش فرصت استراحت می‌دهد، یک خواننده هم باید به ماهیچه‌های حنجره و تارهای صوتی خود زمان بازیابی بدهد. اگر سه روز پشت سر هم تمرین یا اجرا دارید، بهتر است روز چهارم را به استراحت کامل صدا اختصاص دهید. اگر برنامه شما پنج روز متوالی خواندن است، حداقل دو روز کامل به صدایتان استراحت دهید. همچنین در دوره‌هایی که برنامه‌های فشرده خوانندگی دارید، حتی از حرف زدن‌های معمولی و غیرضروری هم پرهیز کنید تا فشار اضافی به صدایتان وارد نشود.

    7. هوا را به عمق بدن بکشید

    یکی از بهترین روش‌ها برای قوی کردن صدا هنگام آواز خواندن، نفس کشیدن درست است. باید هوا را به قسمت‌های پایینی بدن بفرستید، نه اینکه فقط سینه‌تان را پر از هوا کنید. وقتی نفس عمیق می‌کشید، باید حس کنید که هوا از دهان و گلوی شما پایین می‌رود و به شکم شما می‌رسد. قبل از اینکه هوا را بیرون بدهید، آن را کاملاً به پایین و زیر ناف خود هدایت کنید. یک دست را روی سینه و دست دیگر را روی شکم خود بگذارید. وقتی هوا را داخل می‌کشید، مطمئن شوید دستی که روی شکم دارید بیشتر از دست روی سینه‌تان حرکت می‌کند.

  • آشنایی با موسیقی ترکمن صحرا

    آشنایی با موسیقی ترکمن صحرا

    کشور ایران، سرزمینی با گنجینه‌های پربار از آهنگ‌های محلی و فولکلور است که در هر منطقه‌ای از آن، می‌توان نمونه‌های زیبایی از این هنر را کشف کرد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، سفری به منطقه ترکمن‌صحرا خواهیم داشت و با موسیقی اصیل مردمان این دیار آشنا می‌شویم. ترکمن‌ها مردمی با اصالت و پایبند به آیین‌های کهن هستند و هنوز هم موسیقی بومی خود را با دقت و ظرافت حفظ کرده و می‌نوازند. موسیقی در زندگی روزمره آنان جایگاه ویژه‌ای دارد و در موقعیت‌های گوناگون مانند جشن‌ها، بازی‌های محلی، مراسم سوگواری، میلاد پیامبر، رسیدن به سن ۶۳ سالگی بزرگ خانواده، تولد نوزادان، مراسم ختنه‌سوران و عروسی‌ها طنین‌انداز می‌شود. از این رو، آشنایی با موسیقی ترکمن‌صحرا می‌تواند دریچه‌ای ارزشمند به روی تاریخ و پیشینه موسیقی ایران بگشاید.

    محتوای موسیقی ترکمن صحرا چگونه است؟

    موسیقی منطقه ترکمن صحرا، در واقع همان آهنگ‌های محلی است که میان مردم ترکمن در ایران، ترکمنستان و افغانستان رایج است. بخش بزرگی از این موسیقی، بازتاب‌دهنده رنج‌ها و سختی‌هایی است که این مردم در طول تاریخ متحمل شده‌اند. وقتی به این موسیقی گوش می‌دهیم، به خوبی می‌توانیم صدای ناله‌ها و شکایت‌های جانسوزی را احساس کنیم که تا اعماق وجود انسان نفوذ می‌کند. برخی بر این باورند که همین درونمایه غمگین باعث شده که موسیقی ترکمن‌ها، برخلاف دیگر مناطق ایران، با رقص و سازهای ضربی همراه نباشد. در موسیقی محلی ترکمن، نه تنها جایی برای رقص وجود ندارد، بلکه از سازهای کوبه‌ای هم اساساً استفاده نمی‌شود. علاوه بر محتوای غم‌انگیز که هسته اصلی این موسیقی است، گونه‌های دیگری نیز در موسیقی ترکمن صحرا یافت می‌شوند که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره خواهیم کرد.

    موسیقی عاطفی

    در سبک موسیقی هودی که در منطقه ترکمن صحرا رواج دارد، مادران با خواندن آوازی پراحساس و محزون، عمیق‌ترین احساسات خود را نسبت به فرزندانشان بیان می‌کنند.

    برای گسترش دانش خود، مقاله آشنایی با استاد کمانچه، کیهان کلهر را مطالعه کنید.

    موسیقی تغزلی

    این ترانه‌ها درباره دوری از کسی است که دوستش داریم صحبت می‌کنند و به دو سبک مختلف اجرا می‌شوند.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله مدت زمان لازم برای یادگیری گیتار چقدر است؟ را مطالعه کنید.

    نوع اول “لاله‌خوانی” نام دارد. در این سبک، یک دختر جوان در میان گروهی از دوستان هم‌سن خود می‌ایستد و همراه با نوای ساز “قاووز” (که به آن زنبورک هم می‌گویند) آواز می‌خواند.

    برای مطالعه بیشتر، به علت محبوبیت گیتار در بین سایر آلات موسیقی چیست؟ سری سر بزنید.

    نوع دوم “چوپانی‌خوانی” نامیده می‌شود. در این سبک، چوپان است که با همراهی ساز نی، آواز دلنشینی را اجرا می‌کند.

    موسیقی حماسی رزمی

    به این سبک از موسیقی، بخشی گفته می‌شود. بخشی‌ها هنرمندانی هستند که با نواختن ساز دوتار، داستان‌های پهلوانی و حماسی را به صورت روایی و آوازی برای شنوندگان می‌خوانند.

    موسیقی آیینی

    در این نوشته، درباره پیوندی که میان انسان و پروردگارش برقرار است و همچنین دیگر باورهای روحانی و معنوی صحبت می‌شود.

    سازهای موسیقی ترکمن صحرا

    موسیقی ترکمن‌های صحرا بیشتر با ساز دوتار شناخته می‌شود. این دوتار از نوع کوچک آن است که به آن «تامدیر» می‌گویند. علاوه بر دوتار، ساز کمانچه نیز در این منطقه نواخته می‌شود؛ با این حال محمدرضا درویشی معتقد است کمانچه سازی اصیل در موسیقی ترکمنی نیست. از سازهای دیگری که در موسیقی ترکمن کاربرد دارند می‌توان غیجک، تویدیک و غووز (که همان چنگ است) را نام برد. همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، در موسیقی ترکمن‌صحرا سازهای کوبه‌ای وجود ندارد؛ با این حال ریتم و ضرب از ویژگی‌های مهم این موسیقی به شمار می‌رود. نوازندگان ترکمن حتی هنگام کوک کردن سازشان نیز به ریتم توجه دارند. مسئولیت نشان دادن ضرب آهنگ‌ها و ترانه‌ها بر عهده نوازندگان دوتار است که با حرکت انگشتان بر روی صفحه ساز، ریتم قطعات را مشخص می‌کنند.

    به نوازندگان ترکمن صحرا چه می‌گویند؟

    در میان ترکمن‌ها به کسانی که همزمان با نواختن دوتار، آواز می‌خوانند و داستان‌ها و تاریخ قوم خود را روایت می‌کنند، «بخشی» گفته می‌شود. اگر کسی تنها ساز دوتار را بنوازد، او را «دوتارچی» یا «سازنده» می‌نامند. با این حال، در بسیاری از موارد، واژه بخشی برای دیگر هنرمندان عرصه موسیقی، مانند نوازندگان، خوانندگان و تک‌نوازان نیز به کار می‌رود.
    تاریخچه استفاده از واژه بخشی تنها به ۲۵۰ تا ۳۰۰ سال پیش بازمی‌گردد؛ پیش از آن، از کلمه «اوزان» استفاده می‌شد. البته مختوم قلی، شاعر و عارف بزرگ ترکمن، در یکی از شعرهایش این دو واژه را به یک معنا و هم‌معنا به کار برده است:
    « اگر به ایل سعادت روی کند، بخشی و اوزان در آیند »

  • چه زمانی باید برای تعویض آرشه ویولن اقدام کنیم؟

    چه زمانی باید برای تعویض آرشه ویولن اقدام کنیم؟

    به عنوان یک نوازنده، برای اینکه سازتان همیشه صدایی زیبا و باکیفیت داشته باشد، باید از تمام قسمت‌های آن به خوبی مراقبت کنید. یکی از بخش‌های مهم برای ویولنیست‌ها، آرشه ویولن است که سلامت آن تأثیر زیادی روی صدای ساز دارد.

    با گذشت زمان، موهای آرشه چرب و کثیف می‌شود و دیگر نمی‌تواند رزین (کلیفون) را به خوبی جذب کند. در نتیجه، صدای ویولن دیگر شفاف و رسا نخواهد بود. با توجه به این موضوع، ممکن است برای شما هم این سوال پیش بیاید که چه زمانی باید موهای آرشه ویولن را عوض کرد؟ برای یافتن پاسخ این پرسش، در ادامه این مطلب از وبلاگ آنبین همراه ما باشید.

    نشانه‌های فرسوده شدن آرشه

    اگر موهای آرشه شما نازک یا کم‌پشت شده، یا قسمت‌هایی از آن خالی شده، احتمالاً نشان می‌دهد که آرشه فرسوده شده است.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله آشنایی با سبک آلترنتیو راک را مطالعه کنید.

    دیگر مانند سابق رزین را به خوبی جذب نمی‌کند و در نتیجه، صدای ویولن شما دیگر آن کیفیت و شفافیت قبلی را ندارد.

    وقتی موهای آرشه شروع به زرد شدن می‌کنند، این یک علامت واضح است که زمان خرید یک آرشه جدید فرا رسیده است.

    همچنین، اگر هنگام نواختن، موهای آرشه بیشتر از قبل پاره می‌شوند یا می‌شکنند، این هم نشانه دیگری از فرسودگی آن است.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب رهبر ارکستر، پدر بیان موسیقی را از دست ندهید.

    عوامل موثر بر سلامت موهای ویولن

    میزان تمرین

    نوازندگانی که به طور منظم و پیوسته تمرین می‌کنند، باید زودبه‌زود آرشه ویولن خود را عوض کنند. اما کسانی که گاهی و با فاصله تمرین می‌کنند، آرشه سازشان مدت بیشتری سالم می‌ماند و دیرتر نیاز به تعویض پیدا می‌کند.

    سبک نوازندگی

    آهنگ‌های ملایم و گوش‌نواز، فشار کمتری به آرشه وارد می‌کنند؛ اما در سبک‌هایی که سرعت نواختن بالا است و آرشه با شتاب روی سیم‌ها حرکت می‌کند، احتمال فرسودگی و آسیب آن بیشتر می‌شود.

    استفاده مکرر از رزین

    کاربرد زیاد و پشت سر هم رزین می‌تواند به موی آرشه آسیب جدی بزند و باعث شود که خاصیت کشسانی و تازگی خود را به سرعت از دست بدهد.

    دما

    رطوبت بالا باعث می‌شود موهای آرشه ورم کند و شل شود. برعکس، هوای خشک ممکن است باعث شود موهای آرشه شکننده شده یا حتی پاره شود. تغییرات ناگهانی دما هم در این مشکل نقش دارند. هوای خیلی گرم می‌تواند باعث کش آمدن و از دست دادن انعطاف موهای آرشه شود، در حالی که هوای سرد ممکن است آن را بیش از حد سفت و سخت کند. اگر در جایی با آب‌وهوای نامساعد زندگی می‌کنید، بهتر است هر سه تا شش ماه یکبار موهای آرشه را تعویض کنید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب نخستین زنی که رهبر ارکستر ایران شد که بود را از دست ندهید.

    تماس دست

    تماس زیاد دست با موهای آرشه، به‌ویژه وقتی دست‌ها چرب یا کثیف باشند، باعث می‌شود عمر آن به شکل چشمگیری کم شود.

    در نتیجه هر چندوقت یک بار برای تعویض آرشه ویولن اقدام کنیم؟

    نوازندگان حرفه‌ای: اگر هر روز به مدت طولانی ویولن تمرین می‌کنید، بهتر است هر سه تا شش ماه یک بار آرشه ویولن خود را عوض کنید.

    نوازندگان معمولی: اگر به صورت منظم، ولی نه خیلی زیاد، تمرین می‌کنید، تعویض آرشه هر شش ماه تا یک سال کافی است.

    نوازندگان کم‌تمرین: اگر فقط هر از گاهی ویولن می‌نوازید، معمولاً تعویض آرشه یک بار در سال برای شما مناسب خواهد بود.

    نکته مهم: این زمان‌ها تقریبی هستند و بهتر است فقط به آن‌ها اکتفا نکنید. اگر احساس کردید کیفیت صدا کم شده یا نشانه‌هایی مثل نازک شدن یا شکستگی موهای آرشه را دیدید، زمان تعویض آن فرا رسیده است.

  • دیستورشن چیست و چه کاربردی در موسیقی دارد؟

    دیستورشن چیست و چه کاربردی در موسیقی دارد؟

    اگر گیتار الکتریک می‌نوازید یا به این ساز علاقه دارید، احتمالاً واژهٔ دیستورشن را شنیده‌اید.
    دیستورشن یک وسیلهٔ جانبی برای گیتار الکتریک است که نقش مهمی در تغییر صدای ساز دارد.
    اگر دوست دارید بدانید دیستورشن دقیقاً چیست، چه کاری انجام می‌دهد و چطور باید از آن استفاده کرد، در این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما باشید.

    برای یادگیری پیشرفته، به موسیقی فیوژن چیست؟ مراجعه کنید.

    برای مطالعه بیشتر، به بیوگرافی محسن چاووشی سری سر بزنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آکورد چیست؟.

    دیستورشن چیست؟

    دیستورشن یک دستگاه برای تغییر شکل موج‌های صوتی است. این تغییر می‌تواند باعث ایجاد افکت‌های مختلف، فشرده‌سازی صدا یا تقویت آن شود. دیستورشن معمولاً برای گیتار الکتریک و گیتار بیس به کار می‌رود، اما سازهای دیگری که به آمپلیفایر وصل می‌شوند، مثل پیانو الکتریک، سینثسایزر، کیبورد، ساز دهنی و حتی صداهای خواننده نیز می‌توانند از آن استفاده کنند. برخی افراد دیستورشن را شبیه به اوردرایو می‌دانند، اما دیستورشن تأثیر قوی‌تر و محسوس‌تری دارد. در واقع این دستگاه، سیگنال‌های صوتی ورودی از سازها را دریافت کرده، آن‌ها را فشرده و تقویت می‌کند و در نهایت هارمونی‌ها و افکت‌های جدیدی به صدا اضافه می‌کند.

    چه کسی دیستورشن را اختراع کرد؟

    اولین افکت‌های دیستورشن در واقع از آمپلی‌فایرهای معیوب به وجود آمدند. برخی گیتاریست‌ها با خلاقیت خود، از صدای خاص و خرابی این آمپلی‌فایرها استفاده کردند و آن را به یک افکت جذاب تبدیل نمودند. نخستین کسانی که این کار را انجام دادند، ایک ترنر و ویل کیزارت در قطعه‌ی «راکت ۸۸» بودند. بعد از آن، نوازندگان دیگر هم به این روش علاقه‌مند شدند. آن‌ها با قرار دادن یک مداد یا پیش‌گوشتی در سوراخ آمپلی‌فایر، صدای دیستورشن ایجاد می‌کردند.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب تاثیرات درمانی موسیقی بر بدن را بخوانید.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره آشنایی با آکوردهای چهارگانه بیابید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بهترین کلاس دف در شرق تهران.

    در ادامه، لئو فندر، که صاحب کارخانه‌ی تولید گیتار و آمپلی‌فایر فندر بود، با دیدن این خلاقیت‌ها، تصمیم گرفت نوع جدیدی از آمپلی‌فایرها را طراحی کند که بتواند صدای اوردرایو تولید کند، بدون اینکه سیگنال صدا به طور کامل خراب شود. بعدها جیم مارشال در شرکت مارشال آمپلی‌فایر، از طراحی‌های فندر الهام گرفت و تحول بزرگی در زمینه آمپلی‌فایرهای دارای دیستورشن ایجاد کرد. دستگاه‌های مارشال خیلی زود محبوب شدند و در دوره‌های بعد، افکت دیستورشن با استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی ویژه‌ای تولید گردید.

  • در خوانندگی چگونه نت های بالا را بخوانیم؟

    در خوانندگی چگونه نت های بالا را بخوانیم؟

    یکی از مشکلاتی که خیلی از خواننده‌ها با آن روبرو می‌شوند، اجرای نت‌های صوتی بلند است. این مسئله به خصوص برای آقایان یا خانم‌هایی که صدای بم‌تر دارند، چالش برانگیزتر است. برای یادگیری این مهارت، باید شکیبا باشید و به طور پیوسته و درست تمرین کنید. در این نوشته از وبلاگ آنبین، به این پرسش پاسخ می‌دهیم که چطور می‌توانیم نت‌های بالا را به خوبی اجرا کنیم؟

    چگونه نت های بالا را بخوانیم؟

    1. با نِی تمرین کنید

    یک روش تمرینی مفید برای خواندن نت‌های بالا، کار کردن با یک نی است. به این نوع تمرین‌ها، تمرینات نیمه‌بسته می‌گویند چون راه خروج هوا تا اندازه‌ای بسته می‌شود.

    برای شروع، یک نی مناسب برای خودتان انتخاب کنید. معمولاً آقایان از نی‌های ضخیم‌تر (مثل نی آیس‌پک) و خانم‌ها از نی‌های نازک‌تر استفاده می‌کنند. نی را در دهان بگذارید به طوری که کمی از دندان‌هایتان جلوتر بیاید و روی زبانتان محکم قرار گیرد. مطمئن شوید گوشه‌های لب‌هایتان کاملاً بسته است تا هوا از آن‌جا خارج نشود.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله موزه موسیقی اصفهان، نمونه ای زیبا از یک موزه موسیقی سر بزنید.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره تفاوت ساز ویولن و ویولا بیابید.

    حالا، مستقیم از داخل نی فوت کنید و همزمان صدای «او» را دربیاورید. بعد از این مرحله، با استفاده از تکنیک glide (یا سرخوردن صدا) از پایین‌ترین نت به بالاترین نت بروید و دوباره برگردید. حتی می‌توانید یک آهنگ ساده را مستقیماً داخل نی بخوانید و آن را تمرین کنید.

    یک تمرین دیگر این است که نی را داخل یک لیوان آب قرار دهید. با این کار می‌بینید چقدر هوا برای کنترل صدایتان استفاده می‌کنید. این روش به شما کمک می‌کند تا بتوانید نت‌های بالا را بدون فشار آوردن به حنجره‌تان بخوانید.

    2. ایرادات خود را پیدا کنید

    برای اینکه بتوانید نت‌های بالا را به خوبی اجرا کنید، باید مدام تمرین کنید و نقاط ضعف خود را پیدا کنید. وقتی می‌خواهید این نت‌ها را بخوانید، از خودتان فیلم بگیرید. بعد، چندین بار فیلم را با دقت تماشا کنید و به صدایتان گوش دهید. علاوه بر این، به حالت صورت و گردنتان هم توجه کنید تا ببینید آیا نشانه‌های فشار و سختی در آنها دیده می‌شود یا نه. اگر هنگام خواندن نت‌های بالا به نظر می‌رسد که خیلی تحت فشار هستید، این یعنی هنوز نیاز به تمرین بیشتر دارید.

    3. آواز خواندن را با حروف صدا دار تمرین کنید

    خیلی از تمرین‌های خوانندگی، روی ادای حروف صدادار تمرکز دارند. این تمرین‌ها تأثیر زیادی در شفافیت و قدرت صدا دارند. باید بفهمید که کدام حرف صدادار با صدای شما و سبک آهنگی که می‌خوانید، هماهنگی بیشتری دارد. معمولاً برای آهنگ‌های پاپ، تلفظ “اوه” (Ooh) و برای آهنگ‌های اپرا یا نمایش‌های موزیکال، تلفظ “آا” (Aa) مناسب‌تر و کاربردی‌تر است.

    برای مطالعه بیشتر، به همه چیز در مورد بالشتک ویولن سری سر بزنید.

    4. زاویه سر خود را تنظیم کنید

    برای اینکه بتوانید نت‌های صوتی بالا را به خوبی اجرا کنید، لازم است حالت درست سر را رعایت کنید. هنگام خواندن این نت‌ها، سر خود را کمی بالا نگه دارید. اگر به کنسرت‌های خوانندگان مشهور دنیا توجه کنید، می‌بینید که بیشتر آن‌ها هم در چنین مواقعی سرشان را بالا می‌گیرند.
    وقتی سر را بالا می‌گیرید، صدایتان شبیه به فریاد می‌شود. اما اگر سر را پایین بگیرید، صدا آرام‌تر و معمولی‌تر خواهد بود.

    5. از محدوده میانی صدایتان شروع کنید

    برای اینکه بتوانید نت‌های زیر را به خوبی اجرا کنید، اول باید روی نت‌های بم تسلط پیدا کنید. بهتر است از همان ابتدا سراغ نت‌های زیر نروید، چون ممکن است موفق نشوید. اول یک حرف صدادار مانند «آ» یا «او» انتخاب کنید. بعد از محدوده میانی صدایتان شروع کنید و کمک‌کمک، نت‌ها را بالاتر ببرید تا در نهایت به نت مورد نظرتان برسید. با ادامه این تمرین، رسیدن به نت‌های بالا برایتان راحت‌تر و راحت‌تر خواهد شد.

  • چگونه همزمان هم گیتار بزنیم هم بخوانیم؟

    چگونه همزمان هم گیتار بزنیم هم بخوانیم؟

    نواختن گیتار به تنهایی، نیازمند تمرین زیاد، یادگیری و کسب مهارت است؛ اما بعضی از گیتاریست‌ها ترجیح می‌دهند کارشان را گسترش دهند و علاوه بر نواختن، آواز هم بخوانند. برای اینکه بتوانید همزمان گیتار بزنید و خوانندگی کنید، باید شکیبا باشید و به صورت اصولی تمرین کنید. این مهارت، نیازمند آن است که بتوانید تمرکز خود را به خوبی بین نوازندگی و خواندن تقسیم کنید. اگر تازه شروع کرده‌اید، در ادامه این مطلب از وبلاگ آنبین همراه ما باشید تا شما را راهنمایی کنیم.

    1. با آهنگ‌های ساده شروع کنید

    فرقی نمی‌کند که در نوازندگی تازه‌کار باشید یا باتجربه؛ بهتر است کار را با یک آهنگ ساده آغاز کنید. پیشنهاد می‌کنیم آهنگ‌هایی را انتخاب کنید که بیش از سه یا چهار آکورد ندارند. به خاطر داشته باشید که هدف اصلی در این مرحله، نواختن یک قطعه سخت نیست، بلکه تقویت هماهنگی میان دست‌ها و صداست تا بتوانید همزمان هم گیتار بزنید و هم آواز بخوانید.

    2. برای نوازندگی گیتار از حافظه عضلانی کمک بگیرید

    قبل از اینکه همزمان گیتار بزنیم و آواز بخوانیم، بهتر است اول فقط روی نواختن گیتار تمرکز کنیم. قطعه‌ای که می‌خواهید یاد بگیرید را آنقدر تکرار کنید تا کاملاً در ذهن و انگشتان‌تان جا بیفتد. برای رسیدن به این حالت، ابتدا با دقت و تمرکز کامل، چندین بار آن را تمرین کنید. سپس سعی کنید بدون فکر کردن زیاد و به صورت خودکار آن را بنوازید؛ مثلاً وقتی در حال تماشای تلویزیون هستید یا با کسی صحبت می‌کنید، همان قطعه را روی گیتار اجرا کنید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً تفاوت ملودی ساز و آهنگساز چیست؟ را بخوانید.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله ملودی چیست و چه ویژگی هایی دارد؟ مراجعه کنید.

    3. از مترونوم استفاده کنید

    وقتی می‌خواهید همزمان گیتار بزنید و آواز بخوانید، اغلب اولین چیزی که تحت تأثیر قرار می‌گیرد و ضعیف می‌شود، حفظ ریتم است. خیلی از نوازنده‌ها وقتی شروع به خواندن می‌کنند، دیگر نمی‌توانند ریتم درست و یکنواختی را هنگام نواختن حفظ کنند. برای اینکه بر این مشکل غلبه کنید، بهتر است هنگام تمرین حتماً از مترونوم کمک بگیرید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با ژانرهای محبوب موسیقی را بخوانید.

    4. ضرب‌ها را بشمارید

    یک راهکار عالی برای اینکه بتوانید همزمان گیتار بزنید و آواز بخوانید، این است که با صدای بلند، ضرب‌های موسیقی را بشمارید. بهتر است برای این شمارش، از مترونوم هم کمک بگیرید. این تمرین ساده به مغز شما کمک می‌کند تا به طور همزمان، هم نواختن ساز و هم خواندن متن ترانه را یاد بگیرد و انجام دهد.

    5. ملودی را زمزمه کنید

    اگر از همان اول بخواهید همزمان با گیتار زدن آواز هم بخوانید، مطمئناً موفق نخواهید شد. باید این راه را آرام آرام و با حوصله پیش بروید. در شروع کار، می‌توانید فقط آهنگ را آرام زیر لب تکرار کنید تا کم‌کم بتوانید متن آهنگ را با صدای بلند و واضح بخوانید.

    6. مطمئن شوید که شعر را به خوبی حفظ شده‌اید

    نواختن گیتار و همزمان خواندن، کار آسانی نیست. اگر مجبور باشید برای خواندن متن شعر به برگه‌ای نگاه کنید، این کار حتی سخت‌تر هم خواهد شد. همان‌طور که قبلاً گفتیم، نواختن گیتار باید به صورت خودکار و با حافظه عضلات شما انجام شود، حفظ کردن شعر هم دقیقاً به همین اندازه مهم است. وقتی هر دو را کاملاً از بر باشید، می‌توانید با آرامش خاطر روی لحن و ضرب‌آهنگ موسیقی تمرکز کنید.

    7. میزان به میزان جلو بروید

    ابتدا سعی کنید چند قطعه کوتاه از آهنگ را بنوازید و همزمان با آن، خواندن را هم تمرین کنید. وقتی توانستید این بخش اول را به خوبی اجرا کنید، یک قسمت کوچک دیگر به آن اضافه کنید و از ابتدای آهنگ دوباره شروع کنید. این روند را آرام آرام و بخش به بخش ادامه دهید تا در نهایت بتوانید همه آهنگ را به طور کامل بنوازید و همزمان با آن بخوانید.

  • ۵ عادت نوازندگان موفق و بزرگ!

    ۵ عادت نوازندگان موفق و بزرگ!

    با نگاهی به زندگی و تجربیات بهترین نوازندگان جهان، متوجه یک الگوی مشترک می‌شویم. این الگوی تکراری، همان کارهایی است که نوازندگان موفق همیشه انجام داده‌اند و هیچ‌وقت از آن‌ها دست برنداشته‌اند. اگر دوست دارید بدانید این عادت‌ها چه هستند و راز موفقیت این نوازندگان در چیست، در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما باشید.

    بهترین عادت نوازندگان موفق چیست؟

    1. کتاب‌خوانی

    نوازندگان حرفه‌ای همیشه یک ویژگی مشترک دارند: آن‌ها علاوه بر تمرین عملی، به یادگیری اصول علمی موسیقی نیز اهمیت می‌دهند. اگر می‌خواهید دانش موسیقی خود را همیشه گسترش دهید و به روز نگه دارید، باید مطالعه را بخشی از برنامه روزانه خود قرار دهید. با خواندن هر کتابی در زمینه موسیقی، چه جدید و چه قدیمی، می‌توانید چیزهای تازه‌ای درباره آکوردها، ملودی، وزن و دیگر جنبه‌های موسیقی بیاموزید. اگر نمی‌دانید از کجا شروع کنید، برای دیدن فهرست کتاب‌های ضروری برای هر موسیقیدان، اینجا کلیک کنید.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله چه کار هایی را باید برای گرم کردن صدا انجام دهیم؟ مراجعه کنید.

    2. یادگیری تئوری موسیقی

    امروزه بسیاری از هنرجویان موسیقی ترجیح می‌دهند به جای گذراندن دوره‌های آموزشی رسمی، از طریق اینترنت و نرم‌افزارهای مختلف به یادگیری موسیقی بپردازند. در این روش، اغلب توجه چندانی به مبانی علمی و تئوریک موسیقی نمی‌شود. در حالی که آموختن اصول و قواعد موسیقی برای هر نوازنده‌ای که خواهان پیشرفت است، ضروری می‌باشد. این دانش به هنرمند کمک می‌کند تا درک عمیق‌تری از سازوکار موسیقی پیدا کند. برخی گمان می‌کنند فراگیری تئوری موسیقی فرآیندی پیچیده و طولانی است، اما باید در نظر داشت که استادان و موسیقی‌دانان برجسته با تألیف کتاب‌های آموزشی ساده و روان، این مسیر را برای علاقه‌مندان هموار ساخته‌اند.

    3. آهنگسازی

    برخی از موزیسین‌ها همیشه روی تقویت مهارت اجرای خود کار می‌کنند و می‌توانند حتی سخت‌ترین قطعات را نیز بنوازند؛ ولی برای یک نوازنده بزرگ، این میزان از توانایی کافی نیست. معمولاً هنرمندان موفق عادت دارند که از چارچوب صرف نوازندگی پا فراتر بگذارند و مهارت‌های گسترده‌تری مانند خوانندگی و ساختن موسیقی را نیز یاد می‌گیرند. یک نوازنده برتر، شناخت خوبی از علم موسیقی دارد و به دنبال کشف صدای‌های تازه در ساز خود است؛ به همین دلیل به طور طبیعی آمادگی آن را پیدا می‌کند تا وارد عرصه آهنگسازی شود. علاوه بر این، ساختن آهنگ، راهی فوق‌العاده برای یادگیری و درک عمیق‌تر تکنیک‌های نوازندگی است.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بیوگرافی استاد شهرام ناظری.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب علی‌اکبر شیدا،پایه‏ گذار اصلى تصنیف و ترانه به مفهوم امروزى را بخوانید.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در روش ساده برای شناخت نت های کالیمبا + نت عددی ترانه پیدا کنید.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب کنسرت شاهنامه خوانی استاد شهرام ناظری در کشور مراکش را بخوانید.

    4. تمرینات گوش موسیقی

    موسیقی‌دانان بزرگ به خاطر گوش قوی‌شان در موسیقی، اجراهای فوق‌العاده‌ای دارند. بعضی از این افراد این توانایی را به صورت ذاتی دارند و بعضی دیگر آن را با تمرین و آموزش به دست می‌آورند؛ اما در نهایت هر دو گروه می‌توانند به نوازندگانی چیره‌دست تبدیل شوند. شما هم باید شنوندۀ فعالی باشید و هر آهنگی که می‌شنوید، با دقت بررسی کنید و دربارۀ آن فکر کنید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، آشنایی با کلید سل را از دست ندهید.

    5. تمرینات مغزی

    یکی از عادت‌های جالب نوازندگان موفق، تمرین دادن به ذهن و مغزشان است. بیشتر نوازندگان بزرگ دنیا، تمام روز را مستقیماً با ساز خود تمرین نمی‌کنند. در عوض، بخش بزرگی از تمرین آن‌ها دور از ساز و در ذهنشان صورت می‌گیرد.

    تمرین‌های ذهنی گوناگونی در موسیقی وجود دارد. مثلاً می‌توانید پخش کردن یک قطعه را در ذهن خود تصور کنید، یک قطعه موسیقی در فکر خود خلق کنید یا صدای آکوردها را در سرتان بسازید. گاهی این نوع تمرین‌های ذهنی حتی از تمرین مستقیم با ساز هم نتیجه‌ی بهتری دارند؛ چون در این حالت هیچ عاملی تمرکز شما را به هم نمی‌زند و از تمام توجه و دقت شما استفاده می‌شود.