محمدتقی مسعودیه یک هنرمند برجسته در زمینه موسیقی، آهنگساز و مدرس موسیقی بود که ایدههای نو و بدیع زیادی به موسیقی ایرانی اضافه کرد. خیلی از درسها و آموزشهایی که امروز در رشته موسیقی در دانشگاهها ارائه میشود، برای اولین بار با تلاشهای او وارد نظام آموزشی شد. او از بااستعدادترین و دانشآموختهترین چهرههای موسیقی در دوره خود به شمار میرفت و در زمینه تدریس و نوشتن کتابهای آموزشی موفقیت چشمگیری داشت. اگر کنجکاو هستید که با جزئیات بیشتری از زندگی و دستاوردهای این هنرمند آشنا شوید، در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما بمانید.
تولد و کودکی محمدتقی مسعودیه
محمدتقی مسعودیه در سیویکم فروردینماه سال ۱۳۰۶، در خیابان نصرتالملک شهر مشهد به دنیا آمد. پدر و پدربزرگ او از مبارزان دوران مشروطه بودند و در خانوادهشان جایی برای موسیقی وجود نداشت. محمدتقی نخستین کسی در خانواده بود که از بچگی به موسیقی علاقه پیدا کرد. او ساعتها کنار گرامافون مینشست و وقتی از خانه همسایه صدای موسیقی میآمد، بیتاب و بیقرار میشد. در دوران کودکی، مدام سعی میکرد آهنگهایی را که میشنید با سوت زدن تقلید کند. علاقه او به موسیقی به هر شکلی خودش را نشان میداد؛ اما پدرش موسیقی را مانند یک اعتیاد ناپسند میدانست و با آن مخالف بود. محمدتقی کودکی خود را بدون هیچ راهی برای یادگیری موسیقی سپری کرد و سالهای دبستان را از ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۹ در مدرسه علمیه مشهد گذراند.
نوجوانی
در دوران نوجوانی بود که محمدتقی مسعودیه قدم در دنیای موسیقی گذاشت. او در شانزدهسالگی، بدون این که پدرش بداند، یک ویولن از آشنایشان محمد فضائلی که نوازنده این ساز بود خرید.
مقاله تاثیر موسیقی کلاسیک بر فشار خون منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
توصیه میشود به مطالعه مقاله معرفی ساز تار ادامه دهید.
در سال ۱۳۲۲، نزد حسن جوان، که تنها استاد ویولن در مشهد محسوب میشد، رفت تا نواختن را یاد بگیرد. به دلیل این که نمیخواست پدرش از تمرینهایش باخبر شود، مجبور بود در زیرزمین خانه به تمرین ادامه دهد.
محمدتقی در خرداد سال ۱۳۲۴ به همراه خانوادهاش به تهران نقل مکان کرد. او در مدرسه دارالفنون ثبتنام کرد و توانست دیپلم ادبی سال ششم متوسطه را دریافت کند.
تحصیلات
محمدتقی مسعودیه بر اساس خواست پدر، در رشتهٔ حقوق قضایی در دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شروع به تحصیل کرد؛ اما در کنار آن، علاقهٔ شخصی خود به موسیقی را نیز در هنرستان عالی موسیقی پی گرفت. او در شهریور ۱۳۲۹ موفق شد مدرک لیسانس حقوق قضایی و نیز دیپلم هنرستان موسیقی را بگیرد؛ اما در نهایت تصمیم گرفت رویای دوران کودکی خود، یعنی موسیقی، را به صورت جدی دنبال کند.
مسعودیه در سال ۱۳۳۱ به فرانسه رفت و در کنسرواتوار ملی موسیقی پاریس، نواختن ویولن را نزد لین تالوئل، هارمونی را نزد ژرژ داندلو و کنترپوان را نزد نوئل گالان آموخت. او در سال ۱۳۳۵ اولین ایرانی شد که موفق به دریافت مدرک فوق لیسانس در رشتهٔ هارمونی از کنسرواتوار ملی موسیقی پاریس شد.
او برای ادامهٔ تحصیل در مقطع دکترا به لایپزیگ در آلمان رفت و با کمک بورسیهٔ اتحادیهٔ بینالمللی دانشجویان ایرانی، در رشتهٔ آهنگسازی به تحصیل پرداخت. سرانجام در ۳۶ سالگی موفق به دریافت مدرک دکترای خود شد.
محمدتقی مسعودیه؛ پدر علم موسیقی شناسی قومی در ایران
محمدتقی مسعودیه پس از گرفتن مدرک دکترا، هنوز عطش یادگیری داشت. او این بار در سال ۱۳۴۳ برای ادامه تحصیل به دانشگاه کلن رفت. در آنجا، زیر نظر کارل گوستاو فلرر، به مطالعه تاریخ موسیقی پرداخت و همچنین نزد ماریوس اشنایدر، دانش موسیقی فرهنگهای مختلف جهان را آموخت.
ایشان در اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۷ موفق به دریافت مدرک دکترای خود در رشته موسیقیشناسی قومی شد و پایاننامه خود را با موضوع «تغییر و تحول ملودی در موسیقی هنری ایران» به پایان رساند. به دلیل این تلاشهای ارزشمند و پایهگذاری این رشته، از او به عنوان پدر علم موسیقیشناسی قومی در ایران یاد میکنند.
مهمترین فعالیتهای تدریس و تالیف کتاب
در زمستان سال ۱۳۴۸، به عنوان استادیار، با دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران همکاری کرد.
در این مقاله بیوگرافی سعدی افشار اطلاعات مفیدی آمده است.
برای گسترش دانش خود، مقاله سازی عجیب با نام فلوت بینی را مطالعه کنید.
در زمستان سال ۱۳۵۶ به همراه دوستش یوزف کوکرتز، در دانشگاه کلن به تدریس پرداخت.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در تاثیر انتخاب موسیقی مناسب برای ورزش پیدا کنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه استاد نورعلی برومند ،پزشکی که نابینا شد.
در تابستان سال ۱۳۶۴ نیز، در دانشگاه آزاد برلین، به عنوان استاد موسیقیشناسی تطبیقی مشغول تدریس شد.
او در طول سالهای تدریس خود، شاگردان سرشناسی همچون محمدرضا لطفی، محمدرضا درویشی، پرویز مشکاتیان، شهرداد روحانی، کامبیز روشنروان و عباس خوشدل را پرورش داد.
در سال ۱۳۶۵، یکی از اثرگذارترین کتابهای خود با عنوان «مبانی اتنوموزیکولوژی (موسیقیشناسی تطبیقی)» را منتشر کرد که بسیاری آن را از مهمترین کتابهای جهان در زمینه موسیقیشناسی قومی میدانند.
مسعودیه همچنین عضو «گروه مطالعاتی مقام» در شورای بینالمللی موسیقی سنتی بود و برای سالهای طولانی با این شورا همکاری داشت.
دیدگاهتان را بنویسید