دسته: موسیقی

کادانس در موسیقی چه معنایی دارد و چه انواعی دارد؟ اگر می‌خواهید پاسخ این پرسش را بدانید، در این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما باشید.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله آشنایی با اصطلاح میزان در موسیقی را مطالعه کنید.

کادانس در موسیقی

کادانس در موسیقی، مانند یک ایستگاه یا نقطه پایان است. همان‌طور که در نوشتار از علامت نقطه استفاده می‌کنیم تا پایان یک جمله را نشان دهیم، در موسیقی هم از کادانس برای ایجاد حس پایان یک بخش یا کل قطعه استفاده می‌شود.
می‌توان آن را به لحن کسی که در حال تمام کردن حرفش است نیز تشبیه کرد.
در کادانس هارمونیک، این حس پایان با پشت سر هم آمدن دو یا چند آکورد ایجاد می‌شود. در کادانس ریتمیک نیز یک الگوی مشخص ضربی، این احساس پایان را به وجود می‌آورد.
به این ترتیب، کادانس با ایجاد توقف و فرود، نقش بسیار مهمی در شکل‌دهی به جریان و ساختار موسیقی ایفا می‌کند.

انواع

کادانس در موسیقی بر اساس حرکت آکوردها، به چهار دسته اصلی تقسیم می‌شود که در ادامه به معرفی هر یک می‌پردازیم.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله آرپژ به چه معناست؟ مراجعه کنید.

کادانس آتنتیک (authentic)

کادانس آتنتیک دو شکل اصلی دارد: کامل و ناقص.
در نوع کامل، قطعه موسیقی با حس بسته شدن و پایان قطعی به پایان می‌رسد و معمولاً با آکوردهای محکم و قوی همراه است. اما در نوع ناقص، احساس پایان کامل وجود ندارد و به نظر می‌رسد موسیقی باید ادامه پیدا کند.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در نحوه اجرای تحریر در آواز پیدا کنید.

کادانس هلف (Half cadence)

در حالت هلف که بیشتر در پایان یک قطعه موسیقی یا پیش از آغاز بخش تازه‌ای به کار می‌رود، حس بلاتکلیفی و ناتمامی به شنونده القا می‌شود.

کادانس پلاگال (Plagal cadence)

کادانس پلاگال یک پایان‌بندی آرام و فرودین در موسیقی است که به دلیل کاربرد فراوان در سرودهای کلیسایی، به آن کادانس آمین نیز گفته می‌شود.

کادانس دیسپتیو (Deceptive cadence)

نوع دیسپتیو در موسیقی، احساسی از غافلگیری و فریب خوردن به شنونده می‌دهد. دلیل این است که ناخودآگاه انتظار داریم قطعه موسیقی با یک پایان مشخص و قطعی تمام شود، اما در عوض، ناگهان با یک آکورد غیرمنتظره و متفاوت به پایان می‌رسد.

وامبوکا (wambooka) یک ساز کوبه‌ای امروزی است که ظاهری شبیه به داربوکا دارد، اما یک ویژگی منحصر به فرد آن را متمایز می‌کند. نکته جالب در مورد ساخت این ساز، استفاده از یک ایده خلاقانه است: وامبوکا در واقع نوعی داربوکای پر از آب است. به این صورت که درون آن مقداری آب ریخته می‌شود و همین موضوع باعث تولید صداهای زیبا و متفاوتی می‌شود. در ادامه این مطلب در وبلاگ آنبین، با هم بیشتر با این ساز آشنا می‌شویم.

ساختار ساز وامبوکا

وامبوکا از نظر ظاهری شبیه به ساز داربوکا است و همانند آن، بدنه‌ای یکپارچه دارد. معمولاً بدنه داربوکا از فلز، چوب یا سفال ساخته می‌شود؛ اما بدنه وامبوکا ظاهری شیشه‌ای دارد و از نوعی پلاستیک شفاف به نام آکریلیک تولید می‌شود.

تفاوت اصلی بین وامبوکا و داربوکا، علاوه بر جنس بدنه، در محفظه‌ای است که در وسط ساز تعبیه شده و برای ریختن آب استفاده می‌شود. وجود آب در این محفظه باعث ایجاد لرزش‌های صوتی و تولید صداهای متمایز و ویژه می‌شود. نکته جالب این است که مقدار آبی که داخل ساز ریخته می‌شود نیز روی نوع و کیفیت صداها تأثیر مستقیم دارد.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله آشنایی با دیجیریدو ،یک ساز بادی چوبی مراجعه کنید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه چند نکته مهم که باید پیش از خرید ساز هنگ درام بدانید.

کاربرد

ساز وامبوکا برای نخستین بار در کشور ایتالیا ساخته شد. از این ساز معمولاً در موقعیت‌های ویژه مانند مراسم خاص، برنامه‌های نمایشی و جشن‌ها استفاده می‌شود. همچنین در زمینه موسیقی تجربی و سبک‌های پیشرو و نوآورانه نیز کاربرد دارد.

نحوه نواختن

نوازنده ساز وامبوکا به صورت نشسته، ساز را روی پا و نزدیک به بدنش می‌گذارد. سپس ساعد خود را روی بدنه ساز قرار می‌دهد، طوری که لبه دستش از کنار ساز پایین بیاید و انگشتانش روی لبه ساز قرار گیرند. با این حالت، دست دیگرش کاملاً آزاد است تا بتواند ساز را بنوازد. نوازنده با تغییر نوع ضربه‌ها و میزان آبی که در ساز است، می‌تواند صداهای گوناگونی از آن دربیاورد. اگر مرکز ساز را ضربه بزند، صدای بم تولید می‌شود و اگر لبه‌های ساز را با قسمت نرم انگشتان و در حالی که انگشتان به هم چسبیده هستند ضربه بزند، صدای زیر به گوش می‌رسد.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً شهرام ناظری ، شوالیه آواز ایران را بخوانید.

محمد صدیق تعریف، خواننده و استاد برجسته موسیقی ایرانی، اهل شهر سنندج است. او در طول سال‌های فعالیت هنری خود، شاگردان بسیاری را آموزش داده که امروز از خوانندگان مطرح کشور هستند. در ادامه این نوشته، با زندگی‌نامه این هنرمند بزرگ همراه ما باشید.

کودکی و اولین جرقه‌های موسیقی

صدیق تعریف در بیست و پنجم دی ماه سال ۱۳۳۵ در شهر سنندج به دنیا آمد. او از زمان مدرسه، در نمایش‌های دانش‌آموزی بازی می‌کرد و گاهی روی صحنه می‌رفت و با تقلید از خوانندگان بزرگی مانند ایرج و گلپایگانی، آواز می‌خواند.

تحصیلات و آموزش‌ها

صدیق تعریف در سال ۱۳۵۴ در رشتهٔ نمایش در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۵۹ مدرک خود را در رشته هنرهای نمایشی دریافت کرد.
در دوران تحصیل، از دانش و تجربه استادانی مانند بهرام بیضایی، هوشنگ گلشیری، شمیم بهار، گلی ترقی، حمید سمندریان و داریوش آشوری بهره برد.
با ورود او به دانشگاه، جلیل عندلیبی، وی را به محمود کریمی معرفی کرد و او از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ نزد ایشان به فراگیری آواز پرداخت.
همچنین از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷، نزد رضوی سروستانی با شیوه آوازی حسین طاهرزاده که توسط نورعلی برومند روایت شده بود، آشنا شد.
این هنرمند در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۴ نیز در کانون چاووش و با راهنمایی نصرالله ناصح‌پور، سبک آوازی عبدالله دوامی را آموخت.

برای گسترش دانش خود، مقاله نکات مهم در نظافت گیتار الکتریک را مطالعه کنید.

برای گسترش دانش خود، مقاله ریورب چیست؟ را مطالعه کنید.

برای مطالعه بیشتر، به محبوب ترین سازها برای کودکان سری سر بزنید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با گروه موسیقی چارتار.

آثار صدیق تعریف

اولین کار صدیق تعریف، آلبومی به نام «چاووش ۱۰» یا «به یاد طاهرزاده» بود. این اثر با همراهی گروه‌های موسیقی شیدا و عارف و به رهبری محمدرضا لطفی اجرا شد. خود او تعریف کرده که محمدرضا لطفی در ساختن این قطعه نقش بسیار مهمی داشت و مانند یک استاد باتجربه، راهنمایی‌های ارزشمندی به او کرد.

در سال ۱۳۶۴، صدیق تعریف در سریال ابن‌سینا چند آواز کوتاه بر اساس شعرهای ابوعلی سینا خواند که موسیقی آن را فرهاد فخرالدینی ساخته بود.

در طول سال‌های فعالیت هنری، او با استادان بزرگی از موسیقی مانند محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، حسین دهلوی، فرهاد فخرالدینی، جلال ذوالفنون، حمید متبسم، مجید درخشانی، حسین یوسف‌زمانی، گروه همنوازان و گروه کامکارها همکاری کرد. همچنین او به عنوان مربی به هنرمندانی چون سالار عقیلی، حسین علیشاپور، امیر اثنی‌عشری و مهدی کلاهدوز آموزش داده است.

برای یادگیری پیشرفته، به گروه موسیقی رستاک مراجعه کنید.

در این مقاله بهترین آموزشگاه برای آموزش کالیمبا اطلاعات مفیدی آمده است.

اجرای روی صحنه، بخش بسیار مهمی از آموزش موسیقی برای نوازندگان و آوازخوان‌هاست. هر چقدر که یک نوازنده یا خواننده بهتر و باتجربه‌تر می‌شود، فرصت‌های بیشتری برای اجرا در برابر جمع، مانند برنامه‌های هنری و کنسرت‌ها، پیدا می‌کند. اما متأسفانه، بسیاری از هنرجویان وقتی در مقابل حضار قرار می‌گیرند دچار اضطراب می‌شوند و نمی‌توانند همه مهارت و استعداد خود را در آن موقعیت نشان دهند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، چند روش عملی برای غلبه بر ترس از اجرای موسیقی ارائه می‌شود.

۱. به اندازه کافی و درست تمرین کنید!

هیچ چیز مانند تمرین زیاد و مسلط بودن روی یک قطعه موسیقی، نمی‌تواند به شما اینقدر اعتماد به نفس بدهد. وقتی زمان اجرا می‌رسد و شما روی صحنه قدم می‌گذارید، باید به کارهایی که برای آماده‌سازی انجام داده‌اید، ایمان داشته باشید. علاوه بر این، بهتر است که اجرا در برابر جمع را هم پیش از روی صحنه رفتن اصلی، تجربه کرده باشید. شاید بپرسید چطور ممکن است؟ می‌توانید از دوستان یا اعضای خانواده‌تان دعوت کنید تا نقش تماشاگر را برای شما بازی کنند و قطعه‌تان را برای آنها بنوازید. راه دیگر این است که وقتی در حال تمرین هستید، از اجرای خودتان فیلم بگیرید. با دیدن این فیلم، می‌توانید نقاط ضعف خود را پیدا کنید و آنها را رفع کنید. این کار باعث می‌شود با آرامش و اطمینان خیلی بیشتری در روز اصلی روی صحنه حاضر شوید.

در این مقاله ساز سیمبالوم ، سنتور ملی مجارستان اطلاعات مفیدی آمده است.

۲. تمرین ذهنی کنید

یک روش مفید برای غلبه بر استرس هنگام اجرای موسیقی، انجام تمرین‌های ذهنی است. به این صورت که قبل از اجرا، در ذهن خود تصور کنید که برنامه را به بهترین شکل ممکن اجرا می‌کنید و حضار با شوق و اشتیاق برای شما کف می‌زنند. سعی کنید هرگونه فکر منفی را از خود دور کنید و در عوض، موفقیت‌ها و اجراهای خوب گذشته‌تان را به یاد بیاورید. همچنین، انجام نفس‌های عمیق و تمرین‌های آرامش‌بخش ذهنی در دقایق قبل از رفتن روی صحنه بسیار کمک‌کننده است.

برای گسترش دانش خود، مقاله دلیل شباهت ربنای استاد شجریان و آواز ام کلثوم را مطالعه کنید.

۳. زودتر به محل اجرا بروید

بدترین اتفاقی که ممکن است در روز کنسرت برایتان بیفتد، دیر رسیدن است. وقتی دیر می‌رسید، استرس زیادی به شما وارد می‌شود و این استرس روی نحوه اجرایتان اثر منفی می‌گذارد.
اما اگر زودتر در محل اجرا حاضر شوید، فرصت پیدا می‌کنید تا با سالن آشنا شوید و به فضای آنجا عادت کنید. همچنین وقت کافی برای گرم کردن خودتان و آماده شدن خواهید داشت. علاوه بر این، می‌توانید با بقیه اعضای گروه یا دیگر هنرمندان حاضر در برنامه گپ بزنید و با این کار از استرس خود بکاهید.

۴. اعتماد به نفس داشته باشید

با شانه‌هایی راحت و راست راه بروید. با تماشاچیان ارتباط چشمی برقرار کنید و به آنها لبخند بزنید. حواستان به زمان حال باشد و از نواختن ساز لذت ببرید. همیشه به یاد داشته باشید که چرا ساز می‌زنید و روی صحنه می‌روید؟ علاقه‌تان به ساز و شادیِ لحظه‌ها را از یاد نبرید. در پایان، هدف اصلی این است که یک اجرای زیبا برای شادی خودتان و لذت تماشاگران خلق کنید. این اجراها همچنین فرصتی برای یادگیری هستند و لازم نیست که بی‌عیب و نقص باشند؛ به ویژه اگر نوازنده تازه‌کاری هستید. وقتی با این میزان از اطمینان و آرامش روی صحنه حاضر می‌شوید، هم تماشاگران و هم خودتان این حس خوب و انرژی مثبت را درک می‌کنید.

برای گسترش دانش خود، مقاله مهمترین پیانیست زنده در جهان را مطالعه کنید.

دف، یک ساز کوبه‌ای محبوب در موسیقی ایران و مناطق اطراف است که برای حفظ کیفیت و عمر طولانی، به مراقبت دقیق نیاز دارد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، روش‌های صحیح نگهداری از دف را به شما آموزش خواهیم داد.

دما و رطوبت مناسب برای نگهداری از دف

دف، به‌ویژه نوعی که پوستی است، به تغییرات دما و رطوبت خیلی واکنش نشان می‌دهد. اگر هوا بیش از حد مرطوب باشد، پوست دف شل می‌شود و اگر هوا خیلی خشک باشد، پوست آن خشک شده و ممکن است پاره شود. میزان رطوبت مناسب برای دف بین ۴۰ تا ۶۰ درصد است.
همچنین، گرمای زیاد باعث شل شدن و ترک خوردن پوست دف می‌شود و سرمای زیاد هم باعث جمع شدن الیاف پوست و شکننده شدن آن می‌گردد. بهترین دما برای نگهداری دف، بین ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد است.
به خاطر داشته باشید که دف را هرگز نزدیک پنجره، در برابر نور مستقیم آفتاب، یا در مجاورت وسایل گرمایشی مانند بخاری و شوفاژ و همچنین کولر قرار ندهید.

نظافت دف

برای مراقبت از دف و تمیز نگه داشتن آن، بهتر است پیش از هر بار نواختن، دست‌های خود را با دقت بشویید. چربی و کثیفی دست‌ها به دف منتقل می‌شود و باعث ایجاد لک روی آن می‌گردد.
اگر بعد از تمرین، روی دف لک یا اثر انگشت مشاهده کردید، با یک دستمال نرم و با حرکت آرام دایره‌ای، سطح آن را پاک کنید.
در صورتی که پوست دف لکه‌های بیشتری داشت، می‌توانید دستمال را کمی نمدار کنید؛ اما مراقب باشید که آن را خیس نکنید. بلافاصله بعد از استفاده از دستمال نمدار، با یک دستمال خشک رطوبت باقی‌مانده را بگیرید. زیرا اگر پوست دف خیس شود، ممکن است ورم کند و کشیدگی اولیه خود را از دست بدهد.

روغن زدن

برای مراقبت از دف می‌توانید از روغن استفاده کنید. این کار به نرمی و انعطاف پوست دف کمک می‌کند و از خشک شدن آن جلوگیری می‌کند. اما باید توجه داشته باشید که روغن‌دادن به دف اصول خاصی دارد.

با راهنمایی استاد خود، یک روغن مناسب مانند روغن زیتون تصفیه‌شده، خالص و بدون بو تهیه کنید. مقداری از روغن را روی یک پارچه نرم بریزید و سپس آن را خوب فشار دهید تا روغن اضافی آن گرفته شود.

پارچه آغشته به روغن را به آرامی و با حرکت‌های دورانی و منظم، به مدت یک تا سه دقیقه روی پوست دف بکشید. مراقب باشید روغن به قسمت‌های چوبی و فلزی دف نخورد.

بعد از این کار، با یک دستمال خشک، روغن اضافی روی پوست را پاک کنید و دف را برای چند ساعت در محیطی مناسب قرار دهید تا روغن به خوبی جذب پوست شود.

هشدار: از استفاده زیاد روغن خودداری کنید، زیرا باعث ایجاد لک روی پوست و نرمی بیش از حد آن می‌شود.

تلقین (Inception) یک فیلم علمی-تخیلی است که کریستوفر نولان آن را نوشته و کارگردانی کرده و در سال ۲۰۱۰ به نمایش درآمد. موسیقی این فیلم را هانس زیمر ساخته و این اثر، یکی دیگر از کارهای مشترک موفق نولان و زیمر محسوب می‌شود. در این نوشته از وبلاگ آنبین، همراه ما باشید تا مراحل خلق این موسیقی را بررسی کنیم.

آهنگساز موسیقی فیلم تلقین کیست؟

هانس فلوریان زیمر، یک آهنگساز و تهیه‌کننده موسیقی اهل آلمان است. او موفقیت‌های زیادی در کارنامه خود دارد و تاکنون دو جایزه اسکار، یک جایزه بفتا و پنج جایزه گرمی دریافت کرده است. همچنین، نامزد دریافت سه جایزه امی و یک جایزه تونی نیز شده است.

زیمر از دهه ۱۹۸۰ تا امروز برای بیش از ۱۵۰ فیلم، موسیقی ساخته است. او به دلیل سبک منحصربه‌فردش در تلفیق موسیقی الکترونیک با ارکسترهای کلاسیک شناخته می‌شود. همکاری او با کریستوفر نولان، کارگردان مشهور، از سال ۲۰۰۵ و با فیلم «بتمن آغاز می‌کند» شروع شد و تا امروز ادامه دارد. زیمر برای شش فیلم از ساخته‌های نولان موسیقی خلق کرده است.

موسیقی فیلم تلقین چطور ساخته شد؟

موسیقی فیلم تلقین، سومین باری بود که کریستوفر نولان و هانس زیمر با هم کار می‌کردند. پیش از این، آنها روی موسیقی فیلم‌های «بتمن آغاز می‌کند» و «شوالیه تاریکی» با هم همکاری داشتند.

نولان در حین ساختن فیلم، از هانس زیمر درخواست کرد تا موسیقی متن را بسازد و تمام کند. هدف او این بود که به زیمر آزادی عمل کامل بدهد تا بتواند ایده‌های خلاقانه‌اش را بدون محدودیت پیاده کند.

هانس زیمر، موسیقی این فیلم را بسیار الکترونیکی می‌داند. او برای ساختن بخشی از این موسیقی، از صدای گیتاری استفاده کرد که حال و هوای کارهای انیو موریکونه را داشت. برای نواختن این بخش، از جانی مار، گیتاریست پیشین گروه راک اسمتیز، دعوت به همکاری کرد.

جانی مار برای ضبط این قطعه، چهار روز و روزی دوازده ساعت وقت گذاشت. او قطعات مورد نظر را با یک گیتار دوازده سیمه نواخت و برای هانس زیمر فرستاد. این موسیقی در نهایت، نامزد دریافت چندین جایزه معتبر از جمله اسکار، گلدن گلوب، گرمی و بفتا شد.

کمانچه یک ساز قدیمی و چوبی است که با آرشه نواخته می‌شود. این ساز به تغییرات دما، رطوبت هوا، نور خورشید و حتی حشرات بسیار حساس است. به همین دلیل، مراقبت درست از کمانچه برای کسانی که آن را می‌نوازند بسیار مهم است. در این نوشته از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام، همراه ما باشید تا روش‌های نگهداری از کمانچه را با هم مرور کنیم.

پرهیز از نور خورشید

نور آفتاب می‌تواند به ساز کمانچه آسیب بزند و باعث خشکی چوب، ترک خوردن و مشکلات دیگری شود. به همین دلیل، هرگز نباید کمانچه را زیر نور مستقیم خورشید بگذارید. حتی اگر سازتان در کیف یا جعبه مخصوص خود است، باز هم بهتر است آن را در جایی دور از تابش آفتاب نگهداری کنید.

تعادل دما

برای مراقبت از کمانچه، آن را در جای خیلی گرم یا خیلی سرد قرار ندهید. همچنین از جابجایی ناگهانی آن از محیط گرم به سرد یا برعکس خودداری کنید. گذاشتن کمانچه کنار وسایل گرمایشی مانند شوفاژ، یا دستگاه‌های سرمایشی مانند کولر و به طور کلی هر جایی که دمای ثابت و متعادلی ندارد، مناسب نیست.

پرهیز از رطوبت

رطوبت برای کمانچه بسیار مضر است و می‌تواند به آن آسیب برساند. وقتی رطوبت هوا زیاد باشد، چوب کمانچه باد می‌کند، صدای آن گرفته و غیرشفاف می‌شود و حتی ممکن است قسمت‌های کوچک و حساس آن مانند گوشی‌ها نیز خراب شوند.

برای جلوگیری از این مشکلات، می‌توانید از بسته‌های جاذب رطوبت مانند سیلیکا ژل استفاده کنید. کافی است چند عدد از این بسته‌ها را داخل جعبه یا کاور کمانچه قرار دهید تا رطوبت اضافی را به خود جذب کند و از ساز شما محافظت کند.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در آیا پدر سمفونی ایران را می شناسید؟ پیدا کنید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب عصمت‌الدوله نخستین پیانیست زن ایرانی را بخوانید.

نظافت

برای حفظ کیفیت صدای کمانچه، تمیز کردن مرتب آن بسیار مهم است. گرد و غبار و چربی دست‌ها که روی ساز می‌نشینند، به مرور باعث کاهش کیفیت صدا می‌شوند. بهتر است بسته به میزان وقتی که با ساز کار می‌کنید، یک برنامه منظم برای پاک‌سازی آن در نظر بگیرید.

برای تمیز کردن کمانچه، می‌توانید از یک دستمال نرم و خشک و یک قلموی نرم کمک بگیرید. فقط توجه داشته باشید که هرگز از الکل برای این کار استفاده نکنید. علاوه بر این، همیشه پیش از نواختن، دست‌های خود را به خوبی بشویید تا آلودگی آن‌ها به چوب ساز منتقل نشود.

محافظت از کمانچه در مقابل حشرات

کمانچه که از چوب ساخته شده، همیشه در معرض آسیب حشراتی مثل موریانه و بید قرار دارد. اگر پودر ریز چوب در جایی که ساز را نگه می‌دارید دیدید، این یک علامت هشداردهنده از حضور این آفات است. برای محافظت از ساز، آن را نزدیک وسایل چوبی که قبلاً موریانه زده‌اند نگذارید. علاوه بر این، با تجدید مرتب رنگِ کمانچه، می‌توانید منافذ و ترک‌های کوچک روی آن را بپوشانید و راه نفوذ حشرات را ببندید.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در جیمی هندریکس، بهترین نوازنده‌ی تاریخ پیدا کنید.

اگر تازه کار خوانندگی را شروع کرده‌اید، احتمالاً با برخی اشتباهات رایج روبرو شده‌اید. این اتفاق کاملاً طبیعی است و برای همهٔ هنرجویان تازه‌کار پیش می‌آید. جای نگرانی نیست، چون این خطاها بخشی از مسیر یادگیری و پیشرفت شما هستند. تنها کاری که باید بکنید این است که با این اشتباهات آشنا شوید و راه‌های رفع آن‌ها را یاد بگیرید تا بتوانید با کیفیت‌تر بخوانید. در این نوشته از وبلاگ آنبین، به این اشتباهات و روش‌های برطرف کردن آن‌ها می‌پردازیم.

اشتباهات رایج خوانندگان

۱. تنفس اشتباه

خیلی از خواننده‌های تازه‌کار به اشتباه از شانه یا قفسه سینه نفس می‌گیرند؛ در صورتی که شیوه درست نفس‌گیری برای خواندن، تنفس با دیافراگم است. برای انجام این نوع تنفس، کافی است یک دست خود را روی شکم بگذارید و به نرمی از راه دهان هوا را داخل بکشید، طوری که شکم شما آرام آرام جلو بیاید. بعد هوا را به آهستگی بیرون دهید و بگذارید شکم دوباره به جای اولش برگردد. در این روش، شانه‌ها و قفسه سینه باید کاملاً بی‌حرکت باقی بمانند.

برای گسترش دانش خود، به مقاله آیا ساز دهل فقط از دور خوش است؟ سر بزنید.

۲. گرم نکردن صدا

خیلی از کسانی که تازه شروع به خوانندگی کرده‌اند، بدون آماده کردن حنجرهشان، مستقیم سراغ اجرای آهنگ‌های کامل میروند. اگر اول صدا را گرم نکنید، در اجرای نت‌های بالا به مشکل برمی‌خورید و نمیتوانید آنها را به خوبی بخوانید. ما پیش از این، مطلبی دربارهٔ روش‌های گرم کردن صدا و تمرینات مربوط به آن منتشر کرده‌ایم. (برای مطالعهٔ آن، اینجا کلیک کنید.)

۳. شکست صدا

خیلی از کسانی که تازه شروع به خوانندگی کرده‌اند، وقتی می‌خواهند از نت‌های بم به نت‌های زیر بروند، صدایشان می‌شکند. دلیل این اتفاق این است که تارهای صوتی برای تولید نت‌های بالا، نازک‌تر و کشیده‌تر می‌شوند. گاهی این تغییر آن‌قدر ناگهانی پیش می‌آید که صدا دچار شکست می‌شود. اگر روش‌های درست گرم کردن صدا را یاد بگیرید و به طور منظم تمرین کنید، این مشکل کمتر برایتان پیش خواهد آمد.

۴. تمرین کردن در خارج از محدوده صدا

بعضی از خواننده‌های تازه‌کار، بدون توجه به محدوده صدای خود، در محدوده‌های خیلی بالا یا خیلی پایین تمرین می‌کنند. باید بدانید که صدای شما چه توانایی‌هایی دارد و چه انتظاری از آن می‌رود. گاهی بعضی افراد فقط به خاطر علاقه به یک خواننده خاص، سعی می‌کنند دقیقاً مانند او بخوانند؛ در حالی که ممکن است محدوده صوتی آن خواننده با محدوده صدای خودشان کاملاً متفاوت باشد. مثلاً یک خواننده سوپرانو که صدای بالایی دارد، نمی‌تواند مانند امی واینهاوس با صدای بم و خاص بخواند.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله تصنیف چیست؟ مراجعه کنید.

۵. خواندن با دهان خیلی باز

یک اشتباه معمول دیگر بین خوانندگان، باز کردن بیش از حد دهان هنگام خواندن است. برای رفع این مشکل، کافی است این روش ساده را امتحان کنید: اول انگشت‌های هر دو دست را کنار هم و صاف قرار دهید. بعد هر دو دست را به آرامی روی گونه‌هایتان بگذارید، به طوری که انگشت شست نزدیک فک و انگشت کوچک کنار لب‌هایتان قرار گیرد. حالا در همین حالت شروع به خواندن کنید. این کار به شما کمک می‌کند تا کم‌کم عادت کنید که هنگام آواز خواندن، دهان‌تان را بیش از حد باز نکنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً ساز نی را بیشتر بشناسید را بخوانید.

بیوموزیک یا موسیقی زیستی، یک سبک جذاب و آزمایشی در دنیای موسیقی است. این سبک به صداهایی توجه دارد که نه توسط انسان، بلکه از طریق فرآیندهای طبیعی یا عملکردهای زیستی بدن انسان به وجود می‌آیند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم این سبک موسیقی را به طور کامل برای شما معرفی کنیم.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً دوتار ،سازی با فقط دو تار را بخوانید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با انواع سازهای بادی را بخوانید.

برای یادگیری پیشرفته، به ساز های بادی به چه ساز هایی گفته میشود؟ مراجعه کنید.

بیوموزیک چیست؟

بیوموزیک که به آن موسیقی زیستی نیز گفته می‌شود، به صداهایی گفته می‌شود که از منابع غیرانسانی مانند طبیعت، گیاهان و محیط زیست به وجود می‌آیند. در این سبک موسیقی، گاهی از صداهای تولید شده توسط انسان نیز استفاده می‌شود، اما به شرطی که این صداها به صورت مستقیم و بیولوژیکی از بدن انسان ایجاد شده باشند، بدون استفاده از هیچ وسیله یا ابزار خارجی. برای مثال، سیگنال‌های مغزی یک آهنگساز می‌تواند بخشی از یک قطعه بیوموزیک باشد، اما صدای خوانندگی یا آواز انسان در این دسته قرار نمی‌گیرد.
در بیوموزیک معمولاً از صداهای حیوانات، گیاهان و پدیده‌های طبیعی استفاده می‌شود. در برخی آثار، موسیقی کاملاً برپایه این صداها شکل می‌گیرد و در موارد دیگر، یک آهنگساز این صداها را جمع‌آوری و در قالب یک اثر هنری سازماندهی می‌کند.

برای گسترش دانش خود، مقاله آشنایی با مفهوم پاساژ در موسیقی را مطالعه کنید.

برای مطالعه بیشتر، به ساز پن فلوت ،سازدهنی سرخ‌پوستان سری سر بزنید.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره نادر گلچین، خواننده ای که استاد خاصی نداشت  بیابید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با ساز گلوکن اشپیل، بلز ارکستری.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله سبک اکاپلا ، صدا سازی با دهان را مطالعه کنید.

جالب‌ترین صداهای مورد استفاده در زیست موسیقی

صدای پرندگان از جمله پرکاربردترین صداها در دنیای بیوموزیک است. از پیشگامان این عرصه، آهنگساز فرانسوی اولیویه مسیئن (Olivier Messiaen) بود که به شکلی خلاقانه از آواز پرندگان در آثار خود استفاده کرد.
علاوه بر پرندگان، آوای نهنگ‌ها نیز الهام‌بخش آهنگسازان موسیقی تجربی در قرن بیستم بوده است. برای نمونه، آهنگساز آمریکایی آلن هوهانس (Alan Hovhaness) در قطعه‌ی خود به نام “و خداوند نهنگ‌های بزرگ را خلق کرد” (And God Created Great Whales)، صدای واقعی نهنگ‌ها را مستقیماً به سالن اجرا برد.
یکی دیگر از روش‌های خلاق در بیوموزیک، نوروفیدبک است. در این روش، امواج مغزی انسان با دستگاهی به نام الکتروانسفالوفون به صدا تبدیل می‌شود. دیوید روزنبوم (David Rosenboom) از آمریکا و ادواردو رک میراندا (Eduardo Reck Miranda) از برزیل از جمله کسانی بودند که برای نخستین بار از نوروفیدبک در موسیقی بهره بردند. البته استفاده از امواج مغزی در بیوموزیک هنوز در مراحل آزمایشی قرار دارد و چندان همه‌گیر نشده است.

مقاله علی‌نقی وزیری، پدر موسیقی‌ جدید ایران‌ پس‌ از انقلاب‌ مشروطه‌ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

آندریا بوچلی یک خواننده ایتالیایی با صدای فوق‌العاده است که از نابینایی رنج می‌برد. او به خاطر فروش میلیونی آلبوم‌هایش، دریافت جوایز بسیار و داشتن صدایی جادویی در سراسر جهان مشهور شده است. در این نوشته از وبلاگ آنبین با ما همراه شوید تا بیشتر با زندگی و هنر این خواننده بزرگ آشنا شویم.

اگر سوالاتی دارید، مقاله معرفی ساز دودوک ، ساز سخت ارمنی به شما کمک خواهد کرد.

اگر سوالاتی دارید، مقاله معرفی سازسنج به شما کمک خواهد کرد.

تولد و کودکی

آندریا بوچلی در ۲۲ سپتامبر سال ۱۹۵۸ به دنیا آمد. پزشکان به مادرش هشدار داده بودند، اما او تصمیم گرفت این کودک را به دنیا بیاورد. از زمان تولد، بینایی او به دلیل بیماری گلوکوم مادرزادی، دچار مشکل بود. او از کودکی به موسیقی علاقه داشت و از شش سالگی شروع به نواختن پیانو کرد. بعدها هم سازهای دیگری مانند فلوت، ساکسیفون، ترومپت، ترومبون، گیتار و درام را یاد گرفت. وقتی هفت ساله بود، با خوانندگان معروف آن زمان آشنا شد و سعی می‌کرد از آنها الهام بگیرد. در دوازده سالگی، بر اثر برخورد یک توپ، بینایی خود را به طور کامل از دست داد. با این حال، به خواندن ادامه داد و اولین اجرایش را در یک روستای نزدیک به خانه‌شان برگزار کرد. او در چهارده سالگی نیز در یک مسابقه آواز برنده شد.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله معرفی ساز تام تام ادامه دهید.

تحصیلات و شروع حرفه موسیقی

آندریا بوچلی در رشته‌ای غیر از موسیقی تحصیل کرد. او در دانشگاه پیزا حقوق خواند، اما برای تأمین هزینه‌های زندگی، شب‌ها در کافه‌ها به نواختن پیانو می‌پرداخت. سال ۱۹۹۲ بود که زوکرو، خواننده مشهور راک ایتالیا، آزمون صدایی برای خوانندگان تنور ترتیب داد تا نمونه‌ای از یکی از قطعاتش را برای لوچیانو پاواروتی ارسال کند. وقتی پاواروتی صدای بوچلی را شنید، به زوکرو پیشنهاد داد که این قطعه را به جای خودش، با بوچلی ضبط کند. این همکاری باعث شد آهنگ مورد نظر به موفقیت بزرگی دست پیدا کند.

برخی از افتخارات آندریا بوچلی

در بخش تازه‌کارانِ چهل و چهارمین جشنوارهٔ موسیقی سان‌رمو در سال ۱۹۹۴ برنده شد.
آثار او تاکنون بیش از ۹۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروش داشته‌اند.
آلبوم «سَکِرِد آریاس» او به پرفروش‌ترین آلبوم کلاسیکِ یک خوانندهٔ تکنفره در تمام دوران تبدیل شده است.
همچنین آلبوم «مای کریسمس» او در سال ۲۰۰۹ پرفروش‌ترین آلبومِ مرتبط با تعطیلات بود.
در سال ۲۰۰۶ در شهر رم، نشان بزرگِ شایستگی از جمهوری ایتالیا به او اهدا شد.
در سال ۲۰۱۰ نیز یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود به نام او ثبت شد.