دسته: آموزش های هنری

  • دانستنی های جالب در مورد موسیقی

    دانستنی های جالب در مورد موسیقی

    در دنیای اطراف ما نکات جالب و شگفت‌انگیز زیادی وجود دارد و موسیقی هم از این قاعده مستثنی نیست. در این قسمت از وبلاگ آنبین می‌خواهیم چند نکته خواندنی و جذاب درباره موسیقی را با شما به اشتراک بگذاریم. پیشنهاد می‌کنیم برای آشنایی با این اطلاعات، متن زیر را تا انتها دنبال کنید.

    دانستنی های جالب در مورد موسیقی

    ۱- وقتی ورزش می‌کنید و همزمان موسیقی گوش می‌دهید، بدن شما عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهد.
    ۲- شرکت وارنر موزیک مبلغ ۸۲ میلیون دلار بابت حق استفاده از آهنگ “تولدت مبارک” در رسانه‌های مختلف دریافت کرده است.
    ۳- ضربان قلب شما با ریتم و سبک موسیقی که به آن گوش می‌دهید، هماهنگ می‌شود و تغییر می‌کند.
    ۴- اگر به گل‌ها موسیقی پخش کنید، سرعت رشد آن‌ها بیشتر می‌شود.
    ۵- ترانه‌های الویس پرسلی، خواننده معروف، توسط خودش سروده نشده است.
    ۶- گران‌ترین ساز موسیقی جهان یک ویولن استرادیواریوس است که قیمت آن ۱۵.۹ میلیون دلار است.
    ۷- گاهی یک آهنگ مدام در ذهن شما تکرار می‌شود و ناخودآگاه آن را زمزمه می‌کنید؛ به این پدیده “کرم گوش” می‌گویند.
    ۸- اعضای گروه بیتلز نت‌خوانی بلد نبودند.
    ۹- در سال ۲۰۱۵ برای اولین بار، فروش موسیقی‌های دیجیتال از فروش نسخه‌های سی‌دی بیشتر شد.
    ۱۰- تحقیقات نشان می‌دهد کودکان هنگام گوش دادن به آواز یا موسیقی، تقریباً دو برابر آرام‌تر از زمانی هستند که به یک صحبت معمولی گوش می‌دهند.

  • موسیقی الکترونیک چیست ؟

    موسیقی الکترونیک چیست ؟

    موسیقی الکترونیک سبکی از موسیقی است که برای ساخت آن از ابزارها و فناوری‌های الکترونیکی بهره می‌گیرند. در این سبک، معمولاً از سازهای معمولی و آکوستیک برای تولید صدا استفاده نمی‌شود. ویژگی اصلی که موسیقی الکترونیک را از دیگر سبک‌ها متمایز می‌کند، همان صدای متمایزی است که توسط دستگاه‌های الکترونیکی ایجاد می‌شود. برای آگاهی بیشتر در این زمینه، ادامه مطلب را در وبلاگ آنبین دنبال کنید.

    توصیه می‌کنیم این مطلب انواع پیکاپ های اکتیو و پسیو را حتماً بخوانید.

    موسیقی الکترونیک چیست ؟

    به طور کلی، هر موسیقی که در ساخت یا تغییر آن از ابزارهای الکترونیکی یا الکترومکانیکی استفاده شده باشد، موسیقی الکترونیک نامیده می‌شود.
    در این سبک، آهنگساز باید فرآیند پردازشی که بعداً روی ایده موسیقایی او انجام می‌شود را از قبل پیش‌بینی کند و درباره آن تصمیم بگیرد. بنابراین، اثر نهایی تا حدی نشان‌دهنده رابطه بین آهنگساز و ابزارهای تولید موسیقی است.
    از نمونه‌های سازهای الکترومکانیکی می‌توان به تل‌هارمونیوم، ارگ هموند و گیتار الکتریک اشاره کرد. برای تولید صدای کاملاً الکترونیک نیز از ابزارهایی مانند ترمین، سینث‌سایزر و رایانه استفاده می‌شود. موسیقی الکترونیک معمولاً بدون کلام است.
    در آغاز، این موسیقی فقط در حوزه موسیقی هنری کاربرد داشت، اما از اواخر دهه ۶۰ میلادی و با ارزان‌تر شدن فناوری‌های تولید صدا، موسیقی ساخته‌شده با روش‌های الکترونیک به تدریج در میان عموم مردم گسترش یافت.
    امروزه موسیقی الکترونیک گونه‌ها و زیرسبک‌های بسیار زیادی دارد؛ از موسیقی تجربی هنری گرفته تا سبک‌های رایج موسیقی رقص الکترونیک.

    مقاله پیکاپ مگنتیک چیست ؟ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در ویژگی های پوست مناسب برای ساز تار پیدا کنید.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در مصاحبه آموزشگاه الهام با علیرضا فیروزیان، مدرس فلوت پیدا کنید.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله تاثیر انتخاب موسیقی مناسب برای ورزش را مطالعه کنید.

    امکانات بالقوه نامحدودی برای پدید آوردن صدا

    در این سبک موسیقی، آهنگساز از توانایی‌های بی‌پایانی برای ساختن صدا و هدایت آن استفاده می‌کند. ابزارها و دستگاه‌های الکترونیکی به او اجازه می‌دهند تا رنگ صدا، شدت و ضعف آن و نیز زیر و بمی نتها را با دقتی بی‌نظیر و بسیار بالا تنظیم کند.

    دیگر لازم نیست آهنگساز تنها به گروه محدودی از نوازندگان متکی باشد. در اینجا، آهنگساز و تنظیم‌کننده می‌توانند مستقیماً و بدون نیاز به واسطه، ایده‌های خود را عملی کنند. بنابراین مسئولیت ایجاد تغییرات ظریف در ریتم، رنگ صوتی و شدت قطعه، کاملاً بر عهده خود آنهاست.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله بیوگرافی پیر بولِز،یکی از بنیان‌گذاران سبک سریالیسم به شما کمک خواهد کرد.

    صدای‌های به کار رفته ممکن است الکترونیکی باشند، یا از نویزها و صداهای مختلف گرفته شده باشند، یا حتی اجرای زنده نوازندگان. گاهی هم نوازندگان با بخشی از موسیقی که قبلاً توسط خودشان ضبط شده و با روش‌های الکترونیکی تغییر یافته، هم‌نوازی می‌کنند یا به صورت دونوازی با آن می‌پردازند.

    توصیه می‌کنیم این مطلب تاریخچه نسل های موسیقی کانتری را حتماً بخوانید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب سازی عجیب با نام فلوت بینی را از دست ندهید.

    در این موسیقی، معمولاً از سازهای آکوستیک به شکل مرسوم و سنتی استفاده نمی‌شود. صداها یا از ابتدا توسط مدارهای الکترونیکی مانند سینتی‌سایزر تولید می‌شوند، یا با نمونه‌برداری از صدای سازهای معمولی یا صدای انسان، و سپس پردازش دیجیتالی آن‌ها خلق می‌گردند. با کمک نرم‌افزارها، این صداها در محدوده‌های فرکانسی غیرطبیعی پخش شده و با افزودن افکت‌های مختلف، صداهایی پدید می‌آیند که پیش از این هرگز شنیده نشده‌اند.

    مقاله معرفی ساز تار منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

  • تفاوت موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی غربی

    تفاوت موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی غربی

     موسیقی اصیل ایرانی با موسیقی غربی

    موسیقی در اصل، زبان احساسات و اندیشه‌های مختلف آدمی است. از دوران باستان، مردم در سرزمین‌های گوناگون با اکتشاف جنبه‌های مختلف موسیقی و پرورش آن به سبک خود، توانسته‌اند داستان‌های شادی‌ها و غم‌های خود و هر آنچه به دل‌هایشان نزدیک‌تر بوده را در قالب این هنر شنیداری بی‌نظیر بیان کنند. در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، تفاوت‌های میان موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی غربی را مطالعه خواهید کرد.

    موسیقی اصیل ایرانی 

    موسیقی سنتی ایران که با نام‌های موسیقی کلاسیک ایرانی و موسیقی دستگاهی هم شناخته می‌شود، از روزگاران بسیار دور، حتی پیش از میلاد مسیح، در میان مردم این سرزمین زنده بوده و نسل به نسل منتقل شده است. آنچه امروز از این موسیقی می‌شنویم، قطعاتی است که دلنشین‌تر، ساده‌تر و قابل درک‌تر بوده و به دست ما رسیده است.

    بسیاری از مناطق همسایه مانند آسیای میانه، افغانستان، پاکستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان، ترکیه و یونان از این موسیقی تأثیر پذیرفته‌اند و هر یک به نوبه خود در شکل‌دهی به آن نقش داشته‌اند.

    در ایران باستان، نوازندگان و موسیقی‌دانان برجسته‌ای مانند «باربد»، «نکیسا» و «رامتین» می‌زیسته‌اند. موسیقی اصیل ایرانی یکی از قدیمی‌ترین سبک‌های موسیقی در جهان است که از عهد باستان تا امروز پابرجا مانده است.

    مقاله ویژگی های پوست مناسب برای ساز تار منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    علاوه بر این، «ردیف‌های موسیقی اصیل ایرانی» به عنوان نخستین اثر مستقل ایران در فهرست میراث فرهنگی ناملموس جهانی، در مهرماه ۱۳۸۸ به ثبت جهانی رسید.

    تفاوت موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی غربی

    موسیقی سنتی ایران و موسیقی کلاسیک غربی، هر دو غنی و زیبا هستند، اما ویژگی‌های متمایزی دارند.

    موسیقی ایرانی بر اساس **گوشه‌ها** و **ردیف‌ها** استوار است. این موسیقی حال‌وهوایی پیچیده و ظریف دارد و اغلب با احساساتی مانند اندوه، شادی عارفانه و دلتنگی همراه است. نوازنده یا خواننده در اجرا، فضای زیادی برای بداهه‌پردازی و بیان احساس شخصی خود دارد و مانند نقوش اسلیمی، حالتی سیال و منعطف را دنبال می‌کند. سازهای اصلی آن نیز مانند تار، سنتور، نی و کمانچه، رنگ‌صوتی ویژه‌ای به این موسیقی می‌بخشند.

    در مقابل، موسیقی کلاسیک غربی بر پایه **هارمونی** و چندصدایی بنا شده است. در این سبک، معمولاً چندین خط ملودیک به طور همزمان و با نظمی دقیق اجرا می‌شوند. قطعات از پیش به دقت نوشته و نت‌نویسی می‌شوند و نوازنده باید طبق همان پارتیتور مشخص عمل کند. این موسیقی ساختاری منسجم و قابل پیش‌بینی‌تر دارد. سازهایی مانند ویولن، پیانو و سازهای بادی برنجی، ستون فقرات اصلی بسیاری از ارکسترهای غربی را تشکیل می‌دهند.

    به بیان ساده، موسیقی ایرانی بیشتر شبیه یک نقاشی خیال‌انگیز با خطوط سیال است که نوازنده در لحظه آن را می‌آفریند، در حالی که موسیقی غربی بیشتر مانند یک ساختمان با طراحی و نقشه‌ای دقیق است که همه اجزای آن از پیش تعیین شده و با هماهنگی کامل اجرا می‌شوند. هر دو سبک، زیبایی منحصر به فرد خود را دارند و هر کدام دنیایی از احساس و هنر را به نمایش می‌گذارند.

    مقاله مصاحبه آموزشگاه الهام با علیرضا فیروزیان، مدرس فلوت حاوی اطلاعات جامعی است.

    تفاوت موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی غربی

    موسیقی سنتی ایران از هفت دستگاه و پنج آواز تشکیل شده است. هر یک از این هفت دستگاه، یک سری نت‌های خاص خود را دارد که به آن «گام» می‌گویند. واژه «گام» از موسیقی غربی گرفته شده و در اینجا به کار رفته تا با وجود شباهت ظاهری، تفاوت‌های عمیق و درونی این دو سبک موسیقی، به ویژه در این بخش، آشکار شود.

    تفاوت گام و فواصل در موسیقی غربی و سنتی

    یک تفاوت مهم بین موسیقی سنتی ایران و موسیقی غربی، کاربرد ریزپرده‌ها در موسیقی ایرانی است. ریزپرده یا میکروتون به فاصله‌های موسیقایی اشاره می‌کند که از نیم‌پرده استاندارد کوچک‌تر هستند.

    البته شایان ذکر است که در گذشته، سیستم کوک موسیقی غربی نیز شامل این ریزپرده‌ها می‌شد، اما پس از گرایش به سیستم کوک یکسان دوازده‌نتی، دیگر جایی برای ریزپرده‌ها در موسیقی اروپایی باقی نماند. به همین دلیل کوچک‌ترین فاصله قابل استفاده در موسیقی غربی امروز، همان نیم‌پرده است.

    در مقابل، در بسیاری از دستگاه‌های موسیقی ایرانی، حضور ریزپرده‌ها (که گاهی به آنها “ربع‌پرده” هم گفته می‌شود، هرچند در عمل ممکن است دقیقاً معادل یک‌چهارم پرده نباشند) آشکارا دیده می‌شود. به کارگیری این فواصل، حس و حال متمایزی به موسیقی ایرانی و نیز برخی دیگر از فرهنگ‌های موسیقی شرقی مانند موسیقی ترکی و عربی می‌بخشد.

    کلنل علینقی وزیری، از اثرگذارترین چهره‌های موسیقی ایران، با ابداع علامت‌های عرضی «سُری» و «کُرُن» برای نخستین بار، اقدام به ثبت ردیف موسیقی ایرانی به صورت نت نمود.

    تک صدایی یا چند صدایی

    در موسیقی غربی، چگونگی چیدمان صداها بر روی هم و لایه‌های مختلف یک قطعه، بسیار مهم است. این ویژگی معمولاً به دو شکل دیده می‌شود: حالت اول هوموفونیک است که در آن یک خط ملودی اصلی وجود دارد و دیگر صداها مانند پس‌زمینه‌ای هماهنگ، از آن حمایت می‌کنند. حالت دوم پلی‌فونیک نام دارد که در آن چندین خط ملودی مستقل، همزمان و در کنار هم پیش می‌روند.

    اما موسیقی سنتی ایرانی بیشتر بر ملودی تکیه دارد. بالا و پایین رفتن‌های نغمه، تحریرها و شیوه‌ی بیان نوازنده یا خواننده به آن عمق و معنا می‌بخشد. با این حال، در اجرای اصیل و قدیمی این موسیقی نیز می‌توان گونه‌ای خاص از هماهنگی و هارمونی را مشاهده کرد.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله بیوگرافی پیر بولِز،یکی از بنیان‌گذاران سبک سریالیسم را مطالعه کنید.

    سازها

    سازهای ایرانی معمولاً از چوب، پوست و دیگر مواد طبیعی ساخته می‌شوند و در ساخت آن‌ها از قطعات فلزی و سفالی نیز استفاده می‌گردد. این سازها را می‌توان بر اساس نحوه نواختن به چند گروه اصلی تقسیم کرد: سازهای زهی که با زخمه زدن نواخته می‌شوند، سازهای زهی که با ضربه نواخته می‌شوند و سازهای زهی که با آرشه نواخته می‌شوند.

    از نمونه‌های سازهای زهی-زخمه‌ای می‌توان به تار، سه‌تار و قانون اشاره کرد. سازهای زهی-کوبه‌ای مانند دف و تنبک هستند و سازهای زهی-آرشه‌ای نیز شامل کمانچه و قیچک می‌شوند.

    سازهای مورد استفاده در موسیقی غربی تفاوت‌های بسیاری با سازهای سنتی ایرانی دارند. برخی از سازهای رایج در موسیقی غربی عبارتند از: ویولن، پیانو، ویولا و چنگ.

    درون مایه و مضمون

    به طور کلی می‌توان گفت که موسیقی ایرانی در مقایسه با موسیقی غربی، توجه بیشتری به جنبه‌های معنوی و درونی انسان دارد. در فرهنگ ایران، هنر، شعر، باورهای دینی و عرفان به هم پیوسته‌اند و از هم جدا نیستند. موسیقی ایران یکی از بهترین نمونه‌های این پیوند عمیق است.

  • آشنایی با انواع سازهای بادی

    آشنایی با انواع سازهای بادی

    سازهای بادی با دمیدن در آنها به صدا درمی‌آیند و دنیایی جذاب و پرتنوع را تشکیل می‌دهند. برای آشنایی بیشتر با این سازها، در این نوشته از وبلاگ آنبین، انواع سازهای بادی را به صورت خلاصه برای شما جمع‌آوری کرده‌ایم. خواهشمندیم مطالعه این مطلب را ادامه دهید.

     سازهای بادی

    سازهای بادی، سازهایی هستند که نواختن آن‌ها با دمیدن هوا درون ساز انجام می‌شود. این گروه از سازها جزو کهن‌ترین ابزارهای موسیقی ساخته دست بشر به شمار می‌روند. قدیمی‌ترین سازی که تاکنون یافت شده، یک ساز بادی است که با ایجاد سوراخ روی یک استخوان ساخته شده بود.
    به همین دلیل می‌توان سازهای بادی را نخستین نوع ساز در تاریخ دانست. انسان‌های گذشته یاد گرفته بودند که با دمیدن در اشیایی مانند برگ‌های پیچیده، شاخ حیوانات یا مخروط‌های گیاهی، صدایی رسا و شبیه به بوق ایجاد کنند. سازهای بادی امروزی ریشه در همان سازهای ساده اولیه دارند و از نظر ساختار و روش تولید صدا به سه گروه اصلی تقسیم می‌شوند:

    سازهای بادی چوبی (مانند: فلوت، کلارینت، ابوا، ساکسوفون، فاگوت و فلوت ریکوردر)
    سازهای بادی برنجی (مانند: ترومپت، ترومبون، هورن و توبا)

    سازهای بادی کلیددار (مانند: ارگ، آکوردئون، سازدهنی و نی انبان) که دارای کلید یا شستی هستند و دمش هوا در آن‌ها معمولاً به کمک نیروی مکانیکی یا الکتریکی انجام می‌گیرد.

    الف :  ساز های بادی چوبی که به دو دسته تقسیم می شوند

    – سازهای بادی چوبی بدون زبانه (بی‌قمیش)
    در این سازها، صدا از برخورد هوا با لبه‌ای که روی بدنه ساز تعبیه شده، ایجاد می‌شود. این سازها در واقع لوله‌هایی توخالی هستند که ستونی از هوا درون آنها قرار دارد. نوازنده با دمیدن در دهنی (مثل ساز نی) یا روی تیغه هوایی (مثل ساز فلوت)، این ستون هوا را به لرزش درمی‌آورد و صدا از انتهای ساز خارج می‌شود.

    – سازهای بادی چوبی تک‌زبانه (با قمیش)
    در این نوع از سازهای بادی چوبی، صدا به کمک یک تکه کوچک از جنس نی یا پلاستیک تولید می‌شود که به آن قمیش یا زبانه می‌گویند. نوازنده با دمیدن هوا، این زبانه را به لرزش واداشته و در نتیجه صدا ایجاد می‌کند.

    ب : ساز بادی برنجی

    این سازها معمولاً از فلزاتی مانند برنج یا مس و گاهی نیز نقره ساخته می‌شوند. ترومپت، شیپور، ترومبون، ساکسیفون و کُر نمونه‌هایی از این دسته‌اند. نحوه تولید صدا در این سازها به این شکل است که نوازنده با لرزاندن لب‌های خود در قسمت دهانی ساز، صدای آن را به وجود می‌آورد. ترومپت، ترومبون و توبا از این روش برای نواختن استفاده می‌کنند.

    ج : ساز شستی دار بادی

    سازهای بادی با کلید یا شستی، گروهی از سازها هستند که برای نواختن، کلیدهایی دارند و صدا در آن‌ها با دمیدن هوا به کمک نیروی مکانیکی یا الکتریکی ایجاد می‌شود.
    این سازها معمولاً دارای لوله‌ها یا زبانه‌های متعدد در اندازه‌های مختلف هستند و با عبور هوا از میان آن‌ها، نت‌های گوناگونی پدید می‌آید. نمونه‌هایی از این سازها عبارتند از: ارگ، آکوردئون، سازدهنی و نی‌انبان.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله آشنایی با اجزای اصلی تشکیل دهنده ی ساز درام سر بزنید.

    توصیه می‌کنیم این مطلب ساز درام کیت چیست ؟ را حتماً بخوانید.

    برای گسترش دانش خود، مقاله تنها شاهکار شناخته شده‌ی تاریخ اپرا  اثر کیست ؟ را مطالعه کنید.

  • آشنایی با استاد حسین دهلوی

    آشنایی با استاد حسین دهلوی

    استاد حسین دهلوی نقش بسیار مهمی در معرفی و به کارگیری سازهای ایرانی، به ویژه سنتور، در سطحی پیشرفته و در ارکسترهای بزرگ موسیقی کشور داشت. در این قسمت از وبلاگ آنبین، بیشتر با زندگی و آثار این هنرمند نامدار آشنا می‌شویم.

    بیوگرافی استاد حسین دهلوی

    حسین دهلوی، آهنگساز و رهبر ارکستر اهل ایران، در سال ۱۳۰۶ در تهران به دنیا آمد. او یادگیری موسیقی را از پنج سالگی و نزد پدرش معزالدین دهلوی آغاز کرد. پدرش از شاگردان علی اکبرخان شهنازی – نوازنده سرشناس تار و فرزند میرزا حسینقلی – بود. وقتی حسین دهلوی نه ساله شد، با تشویق مادرش به ساز ویلن روی آورد و آموزش این ساز را نیز ابتدا نزد پدرش ادامه داد. سپس برای تکمیل آموخته‌هایش در نوازندگی ویلن، به کلاس‌های استاد ابوالحسن صبا رفت.

    اولین کار او برای ارکستر موسیقی ایرانی، قطعۀ «سبک بال» بود که در سال ۱۳۳۲ ساخته شد. دهلوی این قطعه را با الهام از موتیف کوتاهی از قطعۀ قاسم‌آبادی اثر ابوالحسن صبا در شور تصنیف کرد. این اثر در آلبوم مورد بحث با کیفیت ضبط زندۀ همان دوران ارائه شده است.

    اثر دیگر این آلبوم، «کنسرتینو برای سنتور و ارکستر» است که حاصل همکاری مشترک دهلوی با فرامرز پایور می‌باشد. این قطعه که در سال ۱۳۳۷ ساخته شده، شامل بخش‌هایی در آواز بیات اصفهان، دستگاه همایون (با گوشۀ لیلی و مجنون)، چهارمضراب چهارگاه و دستگاه ماهور است.

    توصیه می‌کنیم این مطلب آرپژ به چه معناست؟ را حتماً بخوانید.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله شش نکته مهم برای یک تنظیم بهتر را مطالعه کنید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، آشنایی با اصطلاح میزان در موسیقی را از دست ندهید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب بیوگرافی مژگان شجریان را از دست ندهید.

    استاد حسین دهلوی

    تغییر در وضع ساز سنتور

    زمانی که رهبری ارکستر صبا بر عهده آقای دهلوی بود، او به دلیل علاقه زیادی که به استفاده از ساز سنتور در ارکستر داشت – سازی که از سازهای سنتی و ملی ایران است – توانست با کمک چند نفر از کارشناسان، تغییراتی در این ساز ایجاد کند.
    او تلاش کرد تا جایی که ممکن است، امکان اجرای نت‌های «کروماتیک» را در این ساز افزایش دهد. در نتیجه، سنتوری به نام «سنتور ارکستر» پدید آمد. همچنین برای گسترش دامنه صوتی و افزایش فواصل این ساز، پیشنهاد کرد که «سنتور کروماتیک بم» نیز ساخته شود که می‌تواند مکمل سنتور قبلی باشد.
    به این شکل، دهلوی راهی ارائه داد تا این ساز ملی که به خاطر محدودیت در تعداد نت‌ها و مشکلات دیگر، در اجراهای گروهی موسیقی چندان استفاده نمی‌شد، به ارکستر بزرگ موسیقی ایرانی راه پیدا کند. او همچنین در آثار و ساخته‌های خود، نقش مشخص و روشنی را به این ساز ملی سپرد.
    از آن پس، گروه سازهای مضرابی ایرانی – که شامل همه سازهای مضرابی گوناگون می‌شود – جایگاه مستقل خود را در ارکسترهای ایرانی به دست آورد و به گروه‌های دیگر ارکستر (سازهای بادی چوبی و سازهای آرشه‌ای) افزوده شد. این اتفاق از نظر آهنگسازی و تکمیل ارکستر ایرانی بسیار مهم و ارزشمند است.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، موسیقی می تواند اعتماد به نفس شما را تقویت کند! را از دست ندهید.

    برای یادگیری پیشرفته، به ساز ها و زیرشاخه های سبک نیو ایج مراجعه کنید.

    وفات

    سرانجام استاد حسین دهلوی، موسیقیدان برجسته و پیشکسوت، بامداد روز سه‌شنبه بیست و سوم مهرماه سال ۱۳۹۸ پس از دورانی طولانی مبارزه با بیماری، در سن ۹۲ سالگی چشم از جهان فروبست.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه چرا دانستن گام ها در آواز مهم هستند؟.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله خانه اپرای سیدنی، یکی از مهم‌ترین مراکز هنرهای نمایشی مراجعه کنید.

    در این مقاله نحوه اجرای تحریر در آواز اطلاعات مفیدی آمده است.

  • آشنایی با انواع سایز ها و مدل‌های مختلف یوکللی

    آشنایی با انواع سایز ها و مدل‌های مختلف یوکللی

    همانطور که پیش‌تر هم اشاره کردیم، یوکلِلی یا گیتار کوچک، سازی بسیار دوست‌داشتنی و خوش‌آهنگ است. شاید برایتان جالب باشد که این ساز کوچک در اندازه‌ها و گونه‌های گوناگونی ساخته می‌شود. تفاوت اصلی میان آن‌ها در همین نوع و اندازه‌شان است. در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم شما را با انواع مختلف یوکلِلی آشنا کنیم.

    سایز ها و مدل‌های مختلف یوکللی( گیتار کوچک )

    یوکللی در اندازه‌ها و طرح‌های گوناگونی تولید می‌شود. برای تشخیص اندازه‌ی یک یوکللی، دو مورد اصلی را در نظر می‌گیرند: فاصله‌ی بین خرک تا شیطانک (که محل قرارگیری سیم‌هاست) و طول کل ساز از بالای دسته تا انتهای بدنه.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه تاریخچه سرود ملی ایران.

    اندازه‌ی یوکللی روی وزن ساز و همچنین روی حجم و غنای صدای آن تأثیر مستقیم دارد. معمولاً هرچه یوکللی بزرگ‌تر باشد، وزن آن بیشتر است، صدایش پرحجم‌تر و گرم‌تر است و قیمت آن نیز بالاتر می‌رود.

    در این مقاله آشنایی با ساز مورین خور اطلاعات مفیدی آمده است.

    توصیه می‌کنیم این مطلب نکات مهم برای کشف استعداد موسیقی در کودکان را حتماً بخوانید.

    یوکللی در چهار اندازه‌ی اصلی عرضه می‌شود:

    برای گسترش دانش خود، مقاله ویژگی های میکروفون داینامیک را مطالعه کنید.

    در این مقاله آشنایی با طریقه کوک کردن سیم های تار اطلاعات مفیدی آمده است.

    یوکللی سوپرانو
    یوکللی کنسرت
    یوکللی تنور
    یوکللی باریتون

    علاوه بر این چهار مدل رایج، سه اندازه‌ی دیگر به نام‌های پاکت (جیبی)، باس و کنترباس نیز وجود دارد که کمتر متداول هستند. یوکللی سوپرانو که در هاوایی به عنوان مدل استاندارد شناخته می‌شود، پس از مدل‌های پاکت و سوپرانینو، کوچک‌ترین نوع یوکللی به حساب می‌آید.

    آشنایی با انواع سایز ها و مدل‌های مختلف یوکللی

    نوازندگان مشهور یوکللی( گیتار کوچک )

    در سراسر جهان، نوازندگان یوکللی با سبک‌های گوناگونی فعالیت می‌کنند. برخی از این هنرمندان، یوکللی را ساز اصلی خود می‌دانند و در سطح بین‌المللی شناخته شده‌اند. گروهی دیگر نیز این ساز را در کنار ساز تخصصی خود می‌نوازند و آن را یکی از ابزارهای محبوب موسیقایی خود می‌دانند.

    از جمله معروف‌ترین یوکللی نوازان می‌توان به این نوازندگان اشاره کرد:

    ایزرائیل کاماکاویوُله که به «ایز» معروف است: یک موسیقیدان سرشناس هاوایی‌تبار که با اجرای دوباره‌ی ترانه‌ی «بر فراز رنگین‌کمان» در سراسر جهان مشهور شد.

    کلیف ادواردز با نام مستعار «پادشاه یوکللی»: بسیاری از علاقه‌مندان او را پیشگام و استاد اصلی نوازندگی یوکللی می‌دانند که در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ میلادی به محبوبیت گسترده‌ای دست یافت.

    ارکستر یوکللی بریتانیا: از معروف‌ترین گروه‌های موسیقی با محوریت یوکللی در جهان که آهنگ‌های گوناگون در سبک‌های مختلف را با این ساز اجرا می‌کنند.

    ادی کامائی: نوازنده‌ی نامدار یوکللی، آهنگساز، خواننده و همچنین سازنده‌ی آثار سینمایی.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله پوئم سمفونی «تختی» بیانگر زندگی جهان پهلوان تختی مراجعه کنید.

    جیک شیمابوکورو: نوازنده‌ی مشهوری که پس از پخش گسترده‌ی یکی از ویدیوهای اجرایش در یوتیوب، به شهرت جهانی رسید.

  • با خالق اثر ماندگار مرغ سحر آشنا شوید

    با خالق اثر ماندگار مرغ سحر آشنا شوید

    ترانه «مرغ سحر» برای بسیاری از مردم ایران، یادآور روزها و خاطرات گذشته است. این قطعه زیبا با اجرای استاد نادر گلچین ماندگار شد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر با سازنده این اثر آشنا می‌شویم.

    بیوگرافی نادر گلچین

    نادر گلچین در اول مهرماه ۱۳۱۵ در شهر رشت به دنیا آمد و در سی و یکم شهریور ۱۳۹۶ در تهران درگذشت. او خواننده موسیقی سنتی ایرانی بود. علاقه او به موسیقی از دوران کودکی آغاز شد و از دوازده سالگی همکاری خود را با رادیو رشت شروع کرد. این رادیو در آن زمان زیر نظر ارتش اداره می‌شد و گلچین به عنوان خواننده محلی گیلان در آن فعالیت می‌کرد.
    در رادیو رشت با هنرمندان دیگری مانند علی اکبرپور (نوازنده آلتو و ویولن) و نادر پوردلجو (نوازنده قره‌نی) و چندین هنرمند شناخته‌شده دیگر از رشت همکاری داشت و این همکاری برای سال‌ها ادامه پیدا کرد.
    وقتی گلچین در سال سوم دبیرستان تحصیل می‌کرد، به هنر تئاتر گرایش پیدا کرد. او در تئاتر رشت در نمایش‌هایی مانند “بارگاه هارون الرشید” و “خواب‌های پینه دوز” بازی کرد و در خلال این نمایش‌ها به اجرای آواز نیز می‌پرداخت.
    صدای گلچین ویژگی‌های منحصر به فردی داشت؛ صدایی پخته و عمیق با حس و حالی پنهان که به خوبی با سازهای ارکستر هماهنگ می‌شد. او تحریرهای آوازی شمرده و استادانه‌ای اجرا می‌کرد و دقت می‌نمود تا محدوده صوتی خود را به خوبی بشناسد و از تمام توانایی صدایش در همان محدوده استفاده کند.
    گلچین با شعر آشنا بود و اشعار را به شیوه‌ای روشن و دقیق در آوازهایش بیان می‌کرد. او با آهنگسازان و موزیسین‌های بسیاری همکاری داشت که از میان آنان می‌توان به فریدون شهبازیان، عماد رام، مجتبی میرزاده، حسن یوسف‌زمانی، عبدالکریم مهرافشان، عباس خوشدل، همایون خرم، مهدی خالدی، محمد حیدری، فرامرز پایور و دیگران اشاره کرد.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره سی‌تار از سازهای زهی زخمه‌ای موسیقی هندی بیابید.

    با خالق اثر ماندگار مرغ سحر آشنا شوید

    آثار شناخته شده نادر گلچین

    در آن سال‌ها، یکی از کارهای برجسته‌ای که از او منتشر شد، آثاری به نام «یوسف گم گشته» بود. همچنین قطعات دیگری مانند «مرغ سحر»، «کوچه باغ راز» — که شعر آن از قدمعلی سرامی است و بعدها خوانندگانی مانند معین، غلامحسین مختاباد و محمد اصفهانی دوباره آن را اجرا کردند — و نیز آهنگ‌های «ناوک مژگان»، «نوای کاروان»، «قصه شهر عشق»، «مسبب» و «من دیگه بچه نمی‌شم» از کارهای او به شمار می‌روند. علاوه بر این، آلبوم‌های «گریز»، «نفس باد صبا» و «زلف بنفشه» نیز در فهرست آثار او جای دارند.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آخرین سازی که در ارکستر سمفونی مورد استفاده قرار گرفت.

     بیماری و مرگ

    در نهایت، ایشان در تاریخ چهارم شهریور ماه سال ۱۳۹۶ به دلیل وخامت بیماری قلبی و ریوی، در بخش ICU بیمارستان گاندی تهران تحت درمان قرار گرفت. سرانجام در ظهر روز جمعه، سی‌ویکم شهریور ماه همان سال، به دنبال ایست قلبی در سن ۸۱ سالگی دار فانی را وداع گفت.

    مقاله آشنایی با دیوان،ساز کردی حاوی اطلاعات جامعی است.

  • محبوب ترین ساز ها از نظر کودکان

    محبوب ترین ساز ها از نظر کودکان

    یادگیری موسیقی در سنین پایین، تأثیر زیادی بر رشد ذهنی و شکل‌گیری شخصیت کودکان دارد. پس از آنکه پژوهش‌های علمی این موضوع را تأیید کردند، بسیاری از پدران و مادران تمایل پیدا کرده‌اند تا فرزندان خود را در کلاس‌های آموزش موسیقی ثبت نام کنند.
    انتخاب ساز مناسب تا حدی به سن و توانایی‌های کودک بستگی دارد، اما مهم است که علاقه خود کودک را هم در نظر بگیریم. چون بدون علاقه و اشتیاق، پیشرفت خوبی در یادگیری موسیقی اتفاق نمی‌افتد.
    در این قسمت از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم محبوب‌ترین سازها از دید کودکان را به شما معرفی کنیم تا بتوانید انتخاب بهتری برای فرزندتان داشته باشید.

    محبوب ترین ساز ها از نظر کودکان

    کودکان معمولاً به سازهای خاصی علاقه بیشتری نشان می‌دهند. این سازها اغلب رنگارنگ، جذاب و نواختنشان آسان است. سازهای کوبه‌ای مانند طبل و دایره، به دلیل ریتم ساده و شاد، بین بچه‌ها طرفداران زیادی دارد. همچنین سازهای ملودیک مثل بلز یا زیلوفون که با ضربه زدن نت‌های رنگی صدا تولید می‌کنند، بسیار محبوب هستند.

    سازهای بادی ساده مانند سوت یا ملودیکا نیز مورد توجه کودکان قرار می‌گیرد، چون به راحتی می‌توانند با آن‌ها صداهای مختلفی ایجاد کنند. علاوه بر این، بسیاری از کودکان از نواختن سازهای کوچک و قابل حمل مانند اوکارینا یا سازدهنی لذت می‌برند.

    در نهایت، سازهای زهی کوچک مانند یوکلله یا ویولن کودکانه هم برای شروع یادگیری موسیقی گزینه‌های دوست‌داشتنی و پرطرفداری هستند.

    توصیه می‌کنیم این مطلب منظور از اورتور در موسیقی چیست؟ را حتماً بخوانید.

    محبوب ترین ساز ها از نظر کودکان

    ۱ – پیانو و کیبورد

    پیانو و کیبورد از سازهای بسیار محبوب میان کودکان هستند. پیانو نزدیک به ۳۰۰ سال است که وجود دارد و در طول این سال‌ها، تقریباً همه موسیقیدانان و آهنگسازان بزرگ از آن استفاده کرده‌اند؛ از بزرگان موسیقی کلاسیک گرفته تا فرزندان شما. آموختن نواختن پیانو فواید زیادی دارد؛ چرا که نه‌تنها تمرکز و مهارت‌های ذهنی را افزایش می‌دهد، بلکه در آینده می‌تواند فرصت‌هایی مانند اجرا روی صحنه یا آموزش دادن به دیگران را نیز برای فرزندتان فراهم کند. البته هر سازی نکات آموزشی خاص خود را دارد و هر کدام به نوبه خود ارزشمند و دوست‌داشتنی هستند، اما پیانو نگاه عمیق‌تری به موسیقی، صبر و توانایی تمرکز کردن می‌آموزد.

    پیانو شکوه و جذابیت ویژه‌ای دارد که در میان خانواده‌های اهل موسیقی بسیار دیده می‌شود و صدایی طبیعی و آکوستیک ارائه می‌دهد. اما کیبوردها راه‌های تازه‌ای برای نسل امروز گشوده‌اند. این ساز تلاش کرده است مانند پیانو تأثیرگذار باشد و تاکنون پیشرفت چشمگیری داشته، زیرا با افزودن امکانات و فناوری‌های بیشتر، روزبه‌روز توجه علاقه‌مندان بیشتری را جلب کرده است. امروزه با در دست داشتن یک کیبورد می‌توانید به سادگی نواختن سازهای گوناگون یا آهنگسازی را تجربه کنید. سازهای کلیددار نقش مهمی در دنیای موسیقی ایفا کرده‌اند و تاکنون آثار ارزشمندی را خلق کرده‌اند.
     

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب ساز گوژنگ ساز سنتی چین و آسیای شرقی را بخوانید.

    ۲- گیتار

    یکی دیگر از سازهای بسیار دوست‌داشتنی برای کودکان، گیتار است. برای خیلی از نوجوانان، فراگیری نواختن گیتار می‌تواند راه خوبی برای آشنایی با سبک‌های گوناگون موسیقی باشد. کلیپ‌ها و ویدیوهای زیادی که از تکنوازی‌های سریع گیتار — به ویژه در سبک‌هایی مانند راک و هوی متال — در دسترس است، باعث شده گیتار در نظر بسیاری از نوازندگان جوان، سازی «جذاب» و هیجان‌انگیز به شمار بیاید.

    فرزند شما ممکن است به گیتار کلاسیک، آکوستیک، بیس یا الکتریک علاقه نشان دهد. در طول دوره یادگیری گیتار، او می‌تواند با تعداد زیادی از گیتاریست‌های دیگر هم‌نوازی کند. همانند دیگر سازهای پرمخاطب در فهرست ما، حمل و نقل گیتار آسان است، برای شروع کار قیمت مناسبی دارد و در مراحل ابتدایی یادگیری، خیلی دشوار نیست.

    ۳- ویولن

    آیا می‌توانید صدای زیبای ویولن را وقتی توسط یک نوازنده حرفه‌ای نواخته می‌شود تصور کنید؟ اگرچه ممکن است سال‌ها زمان ببرد تا فرزندتان به چنین مهارتی برسد، اما ویولن همچون یک انتخاب فوق‌العاده برای کودکان در هر سنی باقی می‌ماند. با این حال، بهتر است بدانید که شروع یادگیری ویولن پیش از ورود به مقطع راهنمایی، گزینه مناسب‌تری به شمار می‌رود.

    شروع زودهنگام معمولاً نتیجه بهتری دارد. بهتر است آموزش موسیقی و درس‌های ویولن در سنین پایین‌تر آغاز شود. این کار روشی ایده‌آل است تا هماهنگی لازم بین دست‌ها برای حرکت آرشه و انگشت‌گذاری روی نت‌ها زودتر شکل بگیرد. با تمرین مداوم، کودک می‌آموزد که این دو عمل را به‌طور همزمان و بدون نیاز به فکر کردن انجام دهد.

    ۴- ساکسیفون

    علاوه بر این سازهای محبوب، ابزارهای موسیقی دیگری مثل ساکسیفون هم هستند که هنوز بین کودکان طرفدار دارند. اگرچه ممکن است این سازها برای برخی از کودکان کوچک، کمی سنگین به نظر برسند، اما در اندازه‌های گوناگونی نیز تولید می‌شوند که مناسب سن‌های مختلف طراحی شده‌اند. یک ساکسیفون آلتو برای هنرجویان حدود هفت یا هشت ساله انتخاب بسیار مناسبی است، اما بعدها ممکن است آن‌ها با سازهای بزرگ‌تری مثل ساکسیفون تنور یا باریتون راحت‌تر باشند.
    این گزینه جذاب برای کودکان می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا با گروه‌های موسیقی، ارکسترهای بادی و سبک‌های مختلفی که با این ساز نواخته می‌شوند، ارتباط بهتری برقرار کنند. در نتیجه گوش فرزندتان به مرور با این صداها آشنا شده و در نواختن این سبک‌ها مهارت پیدا می‌کند. اگر فرزند شما دوست دارد همراه با دیگر نوازندگان جوان و با سازهای مختلف هم‌نوازی کند، سازی مانند ساکسیفون می‌تواند شروع خوبی باشد.

    ۵- درامز

    آیا فرزندتان عاشق تولید صدا و آزاد کردن انرژی‌اش است؟ درامز هیچ‌وقت تکراری نمی‌شود و فوق‌العاده است. نواختن درامز روشی شگفت‌انگیز برای نوجوانان است تا بتوانند خود را بیان کنند و سلامت جسمی، روحی و ذهنی خود را بهبود بخشند. برای تبدیل شدن به یک درامر عالی، به هماهنگی چشمگیری نیاز دارید، چون احتمالاً باید از هر چهار اندام خود—یعنی هر دو دست و هر دو پا—استفاده کنید. این فعالیت همچنین می‌تواند به رشد حس ریتم در یک نوازنده جوان کمک کند.

    درامز و دیگر سازهای کوبه‌ای تقریباً در همه سبک‌های موسیقی امروزی حضور دارند، بنابراین یادگیری این مهارت‌ها به جوانان این امکان را می‌دهد که در آینده بین سبک‌های مختلف موسیقی دست به انتخاب بزنند. حتی اگر فرزندتان در نهایت تصمیم بگیرد ساز دیگری بنوازد، مطمئن هستیم که باز هم دوست خواهد داشت گاهی پشت درامز بنشیند و با آن حال و هوایش را عوض کند.

    ۶- ریکوردر

    ممکن است دوست داشته باشید فرزندتان پیش از شروع یادگیری سازهایی مثل پیانو یا درام، با یک ساز کوچک و ساده، موسیقی را آغاز کند. در این صورت، ساز ساده‌ای به نام ریکوردر می‌تواند گزینه‌ای عالی باشد. این سازها صدها سال قدمت دارند و امروزه میلیون‌ها کودک در برنامه‌های موسیقی مدارس سراسر دنیا از نمونه‌های جدید آن استفاده می‌کنند.

    اگر هنوز مطمئن نیستید که فرزندتان به کلاس موسیقی علاقه دارد یا نه، ریکوردر ساز ساده و کم‌هزینه‌ای است که فشار و تعهد زیادی به او وارد نمی‌کند. حتی ممکن است کودک شما با این ساز ارتباط خوبی برقرار کند و اشتیاقش برای موسیقی بیشتر شود. در این صورت، می‌تواند در آینده به سراغ سازهای پیشرفته‌تری مانند فلوت، کلارینت یا دیگر سازهای بادی-چوبی برود.

    ۷- بلز

    یکی از سازهای بسیار محبوب برای آموزش کودکان، به ویژه در نخستین گام‌های موسیقی، ساز بلز است. برای خردسالانی که هنوز آمادگی یادگیری سازهایی مانند ویولون یا پیانو را ندارند، بلز گزینه‌ای شاد و جذاب است که از راه بازی و تفریح، آنان را با دنیای موسیقی آشنا می‌کند.

    این ساز برای آموزش مبانی اولیه موسیقی بسیار ایده‌آل است و معمولاً برای نواختن ملودی‌های ساده‌ای مانند ترانه‌های کودکانه به کار می‌رود. بلز یک ابزار آموزشی فوق‌العاده برای کودکان در گروه سنی ۳ تا ۵ سال محسوب می‌شود، البته در سطوح پیشرفته‌تر، بزرگسالان نیز از آن در اجراهای کنسرتی و ارکسترها استفاده می‌کنند.

    آموزشگاه موسیقی کودک

    اگر به دنبال آموزشگاهی هستید که امکانات کامل داشته باشد و مربیان آن با تجربه و کارآزموده باشند، تا بتوانید فرزندان عزیزتان را با دنیای موسیقی آشنا کنید، آنبین به عنوان بزرگترین و برترین آموزشگاه موسیقی در شرق تهران، آماده است تا باکیفیت‌ترین خدمات آموزشی در زمینه موسیقی کودکان را به شما خانواده‌های علاقه‌مند ارائه دهد.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه تفاوت‌های آواز سنتی و آواز پاپ.

  • محبوب ترین سازهای سنتی ایرانی کدامند ؟

    محبوب ترین سازهای سنتی ایرانی کدامند ؟

    هر سازی هواداران ویژه خود را دارد، ولی در این میان برخی سازها بیش از دیگران نزد مردم و نوازندگان محبوب شده‌اند. اگر دوست دارید بدانید پرطرفدارترین سازهای سنتی ایران کدام‌ها هستند، ادامه این نوشته را در وبلاگ آنبین دنبال کنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بیوگرافی مژگان شجریان.

    محبوب ترین سازهای سنتی ایرانی کدامند ؟

    برای پاسخ به این پرسش، ابتدا بهتر است با دسته‌بندی سازهای ایرانی آشنا شویم. سازهای سنتی ایران به سه گروه اصلی تقسیم می‌شوند: سازهای زهی (سازهایی که با زخمه زدن یا کشیدن آرشه صدا می‌دهند)، سازهای بادی (سازهایی که با دمیدن نواخته می‌شوند) و سازهای ضربی (سازهایی که با کوبیدن به صدا درمی‌آیند).

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله استاد نورعلی برومند ،پزشکی که نابینا شد مراجعه کنید.

    به طور کلی و بدون در نظر گرفتن سلیقه یا موقعیت خاص افراد، پرطرفدارترین سازهای سنتی ایرانی معمولاً تار، سه‌تار، سنتور، نی، قانون، تنبک و دف هستند. این سازها به دلایل گوناگونی از محبوبیت بیشتری در بین مردم برخوردارند.

    محبوب ترین سازهای سنتی

    سنتور

    سنتور از شناخته‌شده‌ترین سازهای اصیل ایرانی در موسیقی ماست. نگاره‌ها و کنده‌کاری‌های به‌جامانده از دوران آشوری و بابلی (۶۶۹ پیش از میلاد) نشان می‌دهد که سازهایی به شکل ذوزنقه، شبیه به سنتور، با طناب یا ریسمانی به گردن آویزان می‌شد و با مضراب نواخته می‌شده است. از همین رو، گمان می‌رود که ایرانیان پیش از اسلام با این ساز آشنا بوده‌اند و آن را «کونار» می‌نامیده‌اند.

    به هر روی، سنتور یکی از سازهای کهن ایرانی است که درون جعبه‌ای ذوزنقه‌شکل جای دارد و روی آن دو ردیف خرک قرار گرفته است. گفته می‌شود شکل سنتور از کشتی الهام گرفته، سیم‌هایش به تور ماهیگیری می‌ماند و صدایش نیز برگرفته از صدای برخورد موج دریا با صخره‌هاست. برخی نیز باور دارند که نخستین بار ابونصر فارابی این ساز را کشف و ابداع کرده است.

    مقاله تاثیر موسیقی کلاسیک بر فشار خون منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    ساز قانون

    قانون سازی است که در نگاه اول شبیه سنتور به نظر می‌رسد، اما تفاوت‌های مشخصی بین آن‌ها وجود دارد. سنتور شکلی چهارضلعی و ذوزنقه‌ای دارد، در حالی که قانون معمولاً به شکل یک مثلث با سه گوشه ساخته می‌شود. این ساز در دسته‌بندی سازهای زهی جای می‌گیرد.

    مانند سنتور، قانون نیز بدنه‌ای چوبی و جعبه‌ای توخالی دارد. اما روش نواختن آن متفاوت است: سنتور با دو مضراب چوبی نواخته می‌شود، ولی قانون مستقیماً با سرانگشتان و به ویژه با انگشت سبابه نواخته می‌شود. قانون از قدیمی‌ترین و اصیل‌ترین سازهای موسیقی ایرانی به شمار می‌رود و بخشی مهم از هویت و زیبایی موسیقی سنتی ایران را نمایندگی می‌کند.

    تنبک

    تنبک از سازهای اصلی و قدیمی ایرانی است که با ضربه زدن به پوست آن نواخته می‌شود. تاریخچه این ساز به سال‌های بسیار دور، حتی پیش از ظهور اسلام برمی‌گردد. در گذشته، انسان‌های اولیه برای ایجاد صدا، تنه درختان را خالی می‌کردند و روی آن را با پوست حیواناتی مانند آهو یا گوسفند می‌پوشاندند. این کار به مرور باعث به وجود آمدن سازهای کوبه‌ای مانند طبل و تنبک شد.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله ساز ها و زیرشاخه های سبک نیو ایج به شما کمک خواهد کرد.

    از دیدگاه دسته‌بندی سازها، تنبک نوعی طبل محسوب می‌شود که به آن طبل جام‌شکل هم گفته می‌شود. این ساز در چند دهه گذشته پیشرفت قابل توجهی کرده و حتی به صورت تکنوازی و مستقل نیز نواخته می‌شود.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در بیوگرافی سعدی افشار پیدا کنید.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب ملودی چیست و چه ویژگی هایی دارد؟ را بخوانید.

     نی

    نی یکی از سازهای بسیار قدیمی است که تاریخچه‌ای به درازای تمدن بشری دارد. این ساز در گروه سازهای بادی جای می‌گیرد و نواختن آن با دمیدن هوا به درون لوله و کنترل سوراخ‌های روی آن انجام می‌شود که در نتیجه صدایی گیرا و زیبا از آن برمی‌آید.

    در شعر و ادبیات فارسی، نوازنده نی همواره جایگاه ویژه‌ای نزد شاعران کهن ایران زمین داشته است. این ساز از ساقه گیاهی به نام نی ساخته می‌شود که با توجه به آب‌وهوا و نوع خاک مناطق گوناگون جهان، انواع مختلفی پیدا می‌کند.

    در این مقاله آشنایی با ژانرهای محبوب موسیقی اطلاعات مفیدی آمده است.

    تار

    تار از سازهای کهن و اصیل ایران است که با زخمه نواخته می‌شود. این ساز نه تنها در ایران، بلکه در برخی کشورهای همسایه مانند تاجیکستان، ارمنستان، گرجستان و مناطق قفقاز نیز رواج دارد.

    براساس نقوش باقی‌مانده بر دیوارهای کاخ هشت‌بهشت اصفهان، به نظر می‌رسد تار در دوره صفویه پدید آمده است. همچنین دو نقاشی کشف‌شده در شیراز نشان می‌دهد که در دوران زندیه نیز این ساز مورد توجه و استفاده بوده است.

    برپایه مدارک و پژوهش‌های موجود، همان‌طور که در کتاب گام‌های گمشده اثر مرتضی حنانه (استاد موسیقی ایران) آمده، تار به عنوان ساز ملی ایرانیان شناخته می‌شود. دلیل این امر آن است که تار کاملاً برآمده از ذوق و هنر ایرانی است و انحناها و قوس‌های به‌کاررفته در ساخت آن، در نقاشی‌ها و مینیاتورهای ایرانی نیز دیده می‌شود.

    سه تار

    سه‌تار در گذشته از خانواده سازهایی مانند دوتار و تنبور به شمار می‌رفت، اما امروزه شباهت زیادی به تار پیدا کرده است. این ساز در موسیقی سنتی ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد و اگرچه اغلب به صورت تکنوازی نواخته می‌شود، در اجراهای گروهی نیز کاربرد دارد. هر دستگاه موسیقی کوک خاص خود را برای سه‌تار می‌طلبد، اما فاصله چهارم یا پنجم نزولی بین سیم اول و دوم در بیشتر کوک‌ها ثابت باقی می‌ماند.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، خانه اپرای سیدنی، یکی از مهم‌ترین مراکز هنرهای نمایشی را از دست ندهید.

    دف

    دف، یک ساز کوبه‌ای ایرانی است. این ساز از یک حلقه چوبی تشکیل شده که روی آن یک لایه نازک پوست کشیده شده است. نوازنده با ضربه زدن انگشتانش روی پوست، صدای ساز را درمی‌آورد. دف شبیه ساز دایره است، اما اندازه‌اش بزرگ‌تر و صدایش بم‌تر و عمیق‌تر است.

    آموزش موسیقی سنتی

    اگر به موسیقی و سازهای ایرانی علاقه دارید، می‌توانید در برترین آموزشگاه موسیقی در شرق تهران و محله نارمک ثبت‌نام کنید. در این آموزشگاه، زیر نظر استادان با‌تجربه و ماهر، نواختن سازهای سنتی را به خوبی یاد می‌گیرید و از روش‌های آموزشی اصولی و مؤثر بهره‌مند می‌شوید.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب تفاوت ملودی ساز و آهنگساز چیست؟ را بخوانید.

  • آیا پهلوان آواز ایران را می شناسید؟

    آیا پهلوان آواز ایران را می شناسید؟

    بسیاری از نیاکان ما به یاری هنر و استعدادشان در یادها جاودانه شده‌اند. در این قسمت از وبلاگ آنبین، شما را با پهلوان آواز ایران آشنا می‌کنیم.

    بیوگرافی استاد ایرج، پهلوان آواز

    حسین خواجه امیری در یازدهم دی‌ماه سال ۱۳۱۱ در روستای خالدآباد نطنز چشم به جهان گشود. خانواده‌اش اهل هنر بودند. او با نام هنری «ایرج» شناخته می‌شود و به پهلوان آواز ایران شهرت دارد. بسیاری از علاقه‌مندان موسیقی، او را با همین لقب می‌شناسند.

    استاد محمدرضا شجریان درباره ایرج گفته است: صدای ایرج در تاریخ آواز ایران یک معیار و استاندارد است. هرگاه بخواهند کیفیت عالی یک صدا را توصیف کنند، می‌گویند مانند صدای ایرج است.

    او پدر چند فرزند هنرمند است: همایون، هومن و هاله حاصل ازدواج اول او هستند. از ازدواج دوم نیز صاحب فرزندانی به نام‌های توران صولت تاش، احسان خواجه‌امیری (خواننده و آهنگساز) و الیکا خواجه امیری (نوازنده) می‌باشد.

    پدربزرگ ایرج در دوره ناصرالدین شاه از خوانندگان مشهور بود. پدرش نیز صدای خوش و رسایی داشت و با ردیف‌های موسیقی آشنایی کامل داشت. او مدت‌ها پسرش را تحت آموزش خود قرار داد. ایرج در همان سال‌های نوجوانی در مراسم تعزیه شرکت می‌کرد و از تعزیه‌خوانانی که به ردیف و دستگاه‌های موسیقی مسلط بودند، آواز فرا گرفت.

    استاد ایرج پهلوان آواز

    تحصیل در مکتب ابوالحسن صبا

    او پس از اتمام تحصیلات ابتدایی به تهران آمد. در سال ۱۳۲۶ به محضر استاد ابوالحسن صبا راه پیدا کرد و به مدت دو سال، نزد ایشان به یادگیری و تکمیل هنر خود پرداخت. استاد صبا، او را به رادیو ایران معرفی کرد و او در آنجا با ارکستر ابراهیم خان منصوری همکاری نمود.

    این هنرمند بعد از مدتی وارد دانشکده افسری شد. در شب‌های جمعه که مرخصی داشت، از ساعت هفت و نیم تا هشت در برنامه ارتش حضور می‌یافت و با ارکستر محمد بهارلو به اجرای ترانه می‌پرداخت. در آن دوران، به دلیل مقررات ارتش، نام مستعار «ایرج» را برای خود انتخاب کرد که در واقع نام برادرش بود.

    ایرج در سال ۱۳۳۶ با دعوت داوود پیرنیا به برنامه گل‌ها پیوست. نخستین همکاری او در این برنامه، اجرای «برگ سبز ۴۳» در دستگاه شور- ابوعطا بود که با همراهی علی تجویدی، فرهنگ شریف و امیر ناصر افتتاح شد. از آن زمان به بعد، همکاری او با برنامه گل‌ها ادامه پیدا کرد.

    او علاوه بر برنامه‌های رادیویی، برای فیلم‌های فارسی نیز آواز خواند و بسیاری از بازیگران، به لب‌خوانی ترانه‌های او می‌پرداختند. نخستین فیلمی که ایرج در آن ترانه اجرا کرد، فیلم «روزنه امید» به کارگردانی سردار ساکر هندی بود که ترانه‌های آن ساخته جواد لشکری است.

    ایرج در گروه‌های موسیقی مختلفی مانند ارکستر رادیو ارتش، ارکستر دانشجویان، ارکستر محمد بهارلو، ارکستر ابراهیم خان منصوری و ارکستر عبدالله جهان‌پناه به اجرا پرداخت. او برای ۱۰۵ فیلم فارسی آواز خوانده و پس از انقلاب، به ویژه در دهه‌های هفتاد و هشتاد، بیش از ده آلبوم منتشر کرده است.

    همچنین، یک فیلم مستند از زندگی و آثار هنری او با عنوان «پهلوان آواز» در قالب دی‌وی‌دی، در اواخر سال ۹۱ در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت.