دسته: آموزش های هنری

  • آشنایی با ساز گلوکن اشپیل، بلز ارکستری

    آشنایی با ساز گلوکن اشپیل، بلز ارکستری

    گلوکن اشپیل که با نام بلز نیز شناخته می‌شود، یک ساز موسیقی از خانواده سازهای کوبه‌ای است که نت‌های مشخص و کوک شده‌ای دارد. در این ساز برای ایجاد صدا از تیغه‌های فلزی استفاده می‌شود. بلز از نظر ظاهری شبیه به ساز زیلوفون است، اما صدای آن نازک‌تر و شبیه به زنگ است. در ادامه این نوشته از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام، اطلاعات بیشتری درباره ساز بلز کسب خواهید کرد.

    گلوکن اشپیل

    این ساز در ابعاد گوناگونی تولید می‌شود و برخی از انواع آن، مانند یک جعبه روی پایه یا میز نصب می‌گردد. مانند ساز زایلوفون، بلز یا گلوکن‌اشپیل هم نزد کودکان محبوبیت دارد.
    کارل ارف از دهه ۱۹۳۰ میلادی از این ساز در زمینه موسیقی کودک استفاده کرد. نمونه‌های مخصوص کودکان، محدوده صوتی کوچک‌تری دارند، به صورت دیاتونیک کوک می‌شوند و تیغه‌های آنها روی یک قاب مشابه تغار قرار می‌گیرد. این ساز در محدوده‌های صوتی مختلفی ساخته می‌شود.
    گلوکن‌اشپیل (بلز ارکستری) متشکل از مجموعه‌ای از صفحات فلزی صاف است که با دو مضراب بر آنها کوبیده می‌شود و صدایی فلزی، درخشان و زنگ‌وار ایجاد می‌کند. این ساز نیز مانند زایلوفون در اندازه‌های مختلف تولید می‌شود.
     

    گستره صوتی گلوکن اشپیل

    گلوکن‌اشپیل محدوده صوتی‌ای حدود دو و نیم اکتاو دارد و صدایی که تولید می‌کند، حدود دو اکتاو پایین‌تر از نتی است که برای آن نوشته شده است. نت‌نویسی این ساز معمولاً با کلید سل انجام می‌شود.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره رهبر ارکستر، پدر بیان موسیقی بیابید.

    گلوکن‌اشپیل که به آن بلز نیز گفته می‌شود، یک واژه آلمانی است و معنی آن “نواختن زنگ” است. این نام به صدای شبیه زنگ‌های کوچک اشاره دارد. سازهای اولیه‌ای که با این نام شناخته می‌شدند، در واقع مجموعه‌ای از زنگ‌های کوچک بودند که یا گروهی از نوازندگان آن‌ها را می‌نواختند یا با یک مکانیسم پیچیده به صدا درمی‌آمدند.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب نخستین زنی که رهبر ارکستر ایران شد که بود را بخوانید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب آشنایی با سبک آلترنتیو راک را از دست ندهید.

    در اواخر سده هفدهم، تیغه‌هایی از جنس فولاد جایگزین آن زنگ‌ها شدند. در ابتدا این تیغه‌های فلزی فقط به عنوان جایگزینی برای زنگ‌های واقعی به کار می‌رفتند، اما خیلی زود استفاده از آن‌ها به ساخت ساز جدیدی به نام گلوکن‌اشپیل منجر شد.

  • مصاحبه آموزشگاه الهام با فرهاد بادپا،مدرس دف،تنبک و …

    مصاحبه آموزشگاه الهام با فرهاد بادپا،مدرس دف،تنبک و …

    فرهاد بادپا، یکی از مدرسان با سابقه و ماهر آنبین است که در آموزش سازهای کوبه‌ای مانند دف، تنبک و همچنین مباحث ریتم فعالیت می‌کند. در ادامه، می‌توانید گفت‌وگوی اختصاصی آموزشگاه الهام با این استاد مجموعه را مطالعه کنید.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله مصاحبه کیمیانیوز با فرهاد بادپا مدرس و موزیسین سر بزنید.

    برای مطالعه بیشتر، به  استاد حسین تهرانی، پدر معاصر ساز تنبک سری سر بزنید.

    مصاحبه آموزشگاه الهام با فرهاد بادپا، مدرس دف / تنبک / سازهای کوبه‌ای / ریتم

     

    لطفا یک معرفی مختصر از خودتون برای ما داشته باشید.

    فرهاد بادپا، نوازنده، مدرس و پژوهشگر سازهای تنبک و دف است. او همچنین آموزش‌دهنده‌ی درس ریتم‌شناسی است که با روشی ساده و کاملاً شخصی ارائه می‌شود. او نزدیک به ۲۵ سال سابقه‌ی تدریس در دانشگاه، هنرستان عالی موسیقی، بنیاد رودکی (تالار وحدت) و دیگر مراکز آموزشی را دارد. همچنین، او نخستین کسی است که کارگاه‌های تخصصی شناخت ریتم و آموزش سازهای دف و تنبک را در تهران و شهرهای دیگر ایران برگزار کرده است.

    مقاله زندگینامه حسین گل‌گلاب،شاعر ترانه ای ایران منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب آهنگساز جنگ ستارگان کیست ؟ را بخوانید.

    چرا ساز تنبک رو به عنوان ساز اصلی خودتون انتخاب کردید؟

    تنبک را مادر سازهای کوبه‌ای می‌دانند. من در دهه شصت با راهنمایی استادان بزرگ به سمت یادگیری این ساز جذب شدم و همزمان، نواختن دف را نیز آغاز کردم که می‌توان آن را خانواده‌ای دیگر از سازهای کوبه‌ای به شمار آورد. دلیل این کار آن بود که ریتم، یکی از پایه‌های اساسی موسیقی است و با تمرین این سازها به خوبی با ریتم آشنا و همراه می‌شویم. برای اینکه در نوازندگی به سطح بالایی برسیم، لازم است درک عمیق و شناخت خوبی از ریتم پیدا کنیم.

    فکر می کنید انتخاب موسیقی چه تاثیری در زندگی شما داشته؟

    موسیقی بخش جدا نشدنی از زندگی همه ماست. این هنر به عنوان یک مهارت و تخصص، در دنیای پر از شلوغی و آشوب امروز، مانند یک نجات‌دهنده و آرامش‌بخش قدرتمند عمل می‌کند. هنگامی که به دنیای موسیقی قدم می‌گذاریم، زیبایی‌ها و آفریده‌های خداوند را بهتر و عمیق‌تر درک می‌کنیم. یادگیری این هنر به معنای واقعی — نه به عنوان یک هنر لوکس و تجملی — می‌تواند تمرکز، تعهد و احساس مسئولیت (در صورت داشتن وجدان بیدار) را در ما تقویت کند. همچنین می‌توان گفت که تأثیر بسیار زیادی بر هوش و حتی زندگی روزمره ما خواهد گذاشت.

    چند سال هست که در آنبین تدریس می کنید؟

    حدود دوازده یا سیزده سال است که در این آموزشگاه به تدریس مشغول هستم و می‌توان گفت این مرکز، پایگاه اصلی آموزشی من در شرق تهران به شمار می‌آید.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله تاثیر موسیقی بر درک ریاضی مراجعه کنید.

    از ابتدا به تدریس فکر می کردید؟چرا تدریس رو انتخاب کردید؟

    خیر، من فقط دوست داشتم کنار ساز استادم بنشینم یا با گروه موسیقی همکاری کنم. اما با تشویق یکی از بزرگان و استادانم، کمانچه‌نواز چیره‌دست و خوش‌نواز، استاد کامران داروغه (روحشان شاد) به سمت آموزش جذب شدم و حالا با تمام وجود عاشق تدریس هستم.

    در مدت زمان تدریستون خاطره جالب یا آموزنده ای دارید که برامون بگید؟

    خاطرات بسیار است. شاید هر کلاس درس، خاطره‌ای به یاد ماندنی بوده. اما یک روز، یکی از شاگردانم به من گفت: استاد، خیلی دوست دارم مثل فلانی ساز بزنم. هر روز مادرم به من می‌گوید: وقتی پیش استاد درس می‌خوانی، تلاش کن تا در نوازندگی به سطح فلانی برسی. نکته جالب این بود که آن‌ها اصلاً نمی‌دانستند همان شخصی که این همه از او تعریف می‌کنند، از شاگردان قدیمی خود من بوده است. من هم در ابتدا چیزی نگفتم. فقط یک روز به آن هنرجو گفتم: حتماً درباره نوازندگان و مدرسان تحقیق کنید و گذشته کاری آن‌ها را بررسی نمایید.

    جلسه بعد، این هنرجو به همراه مادر محترمشان، خوشحال و با یک جعبه شیرینی به کلاس آمدند و پرسیدند: چرا شما به ما نگفتید که فلانی شاگرد خودتان بوده است؟ من هم گفتم: زیبایی ماجرا در همین بود که خودتان آن را کشف کنید.

    چه ویژگی آنبین باعث شد این آموزشگاه رو برای تدریس انتخاب کنید؟

    آموزشگاه آنبین به دلیل موقعیت خوب و دسترسی آسان، فضایی دوستانه و صمیمی برای یادگیری ایجاد کرده است. استفاده از مربیان باتجربه و متخصص و رعایت اصول آموزشی حرفه‌ای، محیطی آرام و جذاب فراهم آورده که نه تنها برای مدرسان، بلکه برای هنرجویان با سلیقه‌های مختلف نیز مناسب است. برای من نیز همکاری با دوستان عزیز در این مجموعه مایه افتخار است.

    چه پیشنهادی برای افرادی که به تازگی  می خوان موسیقی رو شروع کنن دارید؟

    به هنرجویان عزیز پیشنهاد می‌کنم که پیش از هر چیز، درباره آموزشگاه و مدرسی که قصد یادگیری ساز نزد او را دارند، به خوبی تحقیق و بررسی کنند. متأسفانه بسیاری از مراکز آموزشی استانداردهای لازم را رعایت نمی‌کنند و برخی از مدرسان با تبلیغات اغراق‌آمیز به ویژه در فضای مجازی، هنرجویان را گمراه می‌کنند. خانواده‌ها و هنرجویان فراموش نکنند که برای یادگیری یک ساز، به نوازنده‌ی خوب نیاز ندارند، بلکه به یک مدرس خوب و باتجربه نیازمندند. یک مدرس خوب مجموعه‌ای از ویژگی‌ها را دارد؛ مانند: دانش موسیقی، توانایی بیان خوب و انتقال درست مفاهیم، آگاهی از شرایط روز جامعه و …

    یک مدرس باید تا حدی با جامعه‌شناسی و روانشناسی آشنا باشد. اگر هنرجویان در این مسیر انتخاب درستی داشته باشند، بدون شک آینده‌ی روشنی در انتظار آنها خواهد بود.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب خلیفه میرزا آغه غوثی، پدر دف ایران را بخوانید.

    ممنون از شما استاد گرامی که وقت خود را در اختیار ما گذاشتید.
     

  • آشنایی با ساز حلزونی هورن

    آشنایی با ساز حلزونی هورن

    هورن یکی از سازهای بادی است که شکل ظاهری آن مارپیچ و پر از پیچ و تاب می‌باشد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر با این ساز که به شکل حلزون است آشنا خواهید شد.

    آشنایی با ساز حلزونی هورن

    هورن یک ساز بادی از جنس برنج است که شکل آن مانند یک مارپیچ یا حلقه است. طراحی ویژه‌ی بدنه‌ی آن باعث می‌شود صدایی پیوسته و کشدار تولید کند. تاریخچه‌ی این ساز به حدود سال ۱۶۵۰ بازمی‌گردد. در آن دوران در انگلستان، از سازهای مشابه به عنوان شیپور برای دادن علامت در هنگام شکار استفاده می‌شد.

    هورن امروزی جزو سازهای نسبتاً جدید به حساب می‌آید و مجهز به دکمه‌هایی (سوپاپ) است که به نوازنده امکان می‌دهد نت‌های گوناگون و صدای مورد نظر خود را بنوازد. یادگیری این ساز به دلیل ساختار ساده‌اش برای بسیاری از افراد آسان است و به همین خاطر طرفداران زیادی دارد. هورن در اندازه‌های مختلف و با تنوع در کلیدهای موسیقی ساخته می‌شود.

    آشنایی با ساز حلزونی هورن

    آشنایی با ساز بادی هورن
    در گذشته، فرانسوی‌ها به این ساز “هورن آلمانی” می‌گفتند. آلمانی‌ها نام “شیپور شکار” را برای آن استفاده می‌کردند و انگلیسی‌ها نیز آن را با عنوان “هورن فرانسوی” می‌شناختند.
    تا اینکه در سال ۱۹۶۰، انجمن جهانی هورن، نام رسمی این ساز را تنها “هورن” معرفی کرد. امروزه هم بیشتر اهالی موسیقی، این ساز را به همین نام می‌شناسند.
    هورن (Horn)، کُر فرانسوی (French Cor)، هورن آلمانی (German Horn) و هر ساز بادی دیگری که صدای آن از لرزش لب‌های نوازنده در مقابل دهانی ساز ایجاد شود، همگی در یک گروه و خانواده جای می‌گیرند.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در آشنایی با موسیقی جنوبی (بندری) پیدا کنید.

    سازهای خانواده‌ی هورن

    سازهای گروه هورن، از یک لوله‌ی فلزی ساخته می‌شوند که معمولاً حالت خمیده دارد. یک سر این لوله باریک است و نوازنده در آن می‌دمد و سر دیگر آن گشادتر است و صدا از آنجا بیرون می‌آید.

    در هورن، برخلاف سازهای مشابهی مانند ترومپت، قطر لوله از ابتدا تا انتها به آرامی و پیوسته بزرگ می‌شود.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله شش نکته مهم برای یک تنظیم بهتر را مطالعه کنید.

    گاهی در موسیقی جاز یا در بعضی نوشته‌ها، به هر سازی که با دمیدن نواخته شود، هورن گفته می‌شود.

    برای یادگیری پیشرفته، به مسابقه یلدایی آنبین مراجعه کنید.

    مشخصات کلی ساز

    هورن یک ساز بادی برنجی است که شکل مخروطی دارد و شبیه به سازهایی مانند کورنت یا ساکس‌هورن (نوعی شیپور) است. این برخلاف سازهایی مثل ترومپت و ترومبون است که لوله‌های آنها بیشتر به شکل استوانه‌ای و با قطر یکنواخت ساخته می‌شود.

    بیشتر سازهای برنجی امروزی از سوپاپ‌های پیستونی استفاده می‌کنند، اما هورن‌های مدرن معمولاً سوپاپ‌های چرخنده دارند. البته در برخی هورن‌های قدیمی‌تر که مثلاً در فرانسه یا استرالیا ساخته می‌شدند، هنوز هم از سوپاپ پیستونی بهره می‌برند.

    کار هر سوپاپ این است که طول لوله ساز را تغییر دهد و در نتیجه نت موسیقی عوض شود. همچنین با تنظیم طول لوله، ساز را کوک می‌کنند. هورن‌های دوبل امروزی که رایج هستند، در مجموع حدود ۶.۴ متر (معادل ۲۱ فوت) لوله دارند.

    در مقایسه با دیگر سازهای برنجی ارکستر، هورن معمولاً یک اکتاو صدای بالاتری نسبت به سازهای مشابه خود دارد. بخشی از این ویژگی به دلیل دهانی کوچک و طراحی سرساز آن است.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله بیوگرافی علی مولایی سر بزنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه موسیقی می تواند اعتماد به نفس شما را تقویت کند!.

    معمولاً نت‌های هورن را یک فاصله پنجم پایین‌تر از آنچه نوشته می‌شود، اجرا می‌کنند. محدوده صدایی معمول آن از نت سی بمل زیر کلید فا شروع شده و تا نت فا بالای کلید سل ادامه می‌یابد.

    برای گسترش دانش خود، مقاله چرا دانستن گام ها در آواز مهم هستند؟ را مطالعه کنید.

    اگرچه در موسیقی کلاسیک اغلب از همین محدوده استفاده می‌شود، ولی بسیاری از نوازندگان می‌توانند نت‌های بسیار بیشتری را خارج از این محدوده بنوازند، هم نت‌های بالاتر و هم نت‌های پایین‌تر.

  • تاریخچه تکامل ساز هورن

    تاریخچه تکامل ساز هورن

    در نوشته‌های قبلی درباره ساز هورن صحبت کردیم. در این بخش از وبلاگ آنبین می‌خواهیم چگونگی پیشرفت و داستان گذشته این ساز را برای شما شرح دهیم. خواهشمندیم تا پایان این نوشته با ما همراه بمانید.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله موسیقی الکترونیک چیست ؟ به شما کمک خواهد کرد.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله برای دسته بندی موسیقی باید به چه مواردی دقت کنیم؟ را مطالعه کنید.

    تاریخچه تکامل ساز هورن

    تا قبل از قرن نوزدهم، ساز هورن دارای سوپاپ نبود. انواع قدیمی این ساز بسیار ساده‌تر از هورن‌های امروزی بودند و در واقع از لوله‌های برنجی با چند خمیدگی و یک دهانی تشکیل می‌شدند. در ابتدا از این ساز به عنوان بوق شکار استفاده می‌شد و نوازنده با تغییر حالت لب‌هایش، نت‌های مختلفی تولید می‌کرد.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره پدر موسیقی ایران کیست؟ بیابید.

    هورن‌های نخستین معمولاً در کلیدهای فا، می، می بمل، سی بمل و دو ساخته می‌شدند. از آنجا که سایر نت‌ها باید با هارمونی کلید اصلی ساز هماهنگ می‌شدند، نواختن در کلیدهای دیگر ممکن نبود. تنها راه حل این محدودیت، استفاده از قطعه‌های قلاب‌مانند به نام “کروک” بود که با اتصال به ساز، طول لوله را تغییر می‌داد و در نتیجه کوک ساز عوض می‌شد.

    برای یادگیری پیشرفته، به دانستنی های جالب در مورد موسیقی مراجعه کنید.

    برای مطالعه بیشتر، به با ثروتنمدترین افراد فعال در حوزه موسیقی جهان آشنا شوید سری سر بزنید.

    پیش از اختراع سوپاپ، در ارکسترها آن دسته از هورن‌هایی که نت‌های زیر را می‌نواختند، در فاصله‌ای دورتر از دیگر سازها قرار می‌گرفتند و هورن‌های نوازنده‌ی نت‌های بم، در بخش داخلی ارکستر جای می‌گرفتند.
    تاریخچه تحول ساز هورن

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با موسیقی مازندرانی را بخوانید.

    انواع هورن ها

    پس، سازهای هورن اول و سوم در عمل نقش «هورن اول» را با نت‌های اصلی خود ایفا می‌کردند و همین موضوع برای هورن‌های دوم و چهارم نیز برقرار بود. به همین دلیل است که حتی امروزه در ارکستر، برخلاف دیگر سازها، جایگاه و اولویت نوازندگان هورن بر اساس محل نشستن آن‌ها تعیین نمی‌شود؛ بلکه اولویت با نوازندگان «هورن اول و سوم» است و پس از آن‌ها، نوازندگان «هورن دوم و چهارم» قرار می‌گیرند.
    در سال ۱۸۱۵ برای نخستین بار ایده استفاده از پیستون برای این ساز مطرح شد. هدف از این تغییر، رفع مشکلاتی بود که نوازندگان هنگام تعویض قطعات اضافی (crook) ساز در میانه اجرا با آن روبرو می‌شدند.
    بعدها استفاده از سوپاپ‌ها، امکان‌های تازه‌ای را در اختیار این ساز گذاشت و توانایی آن را برای نواختن در گام‌های مختلف بیشتر کرد. در واقع، این پیشرفت هورن را به سازی کاملاً کروماتیک تبدیل نمود و تأثیر زیادی بر آهنگ‌سازی برای این ساز در سده نوزدهم گذاشت.
    پس از ساخت سوپاپ‌ها، فرانسوی‌ها هورن‌های کوچک‌تری با سوپاپ‌های فشاری و آلمانی‌ها هورن‌های بزرگ‌تری با سوپاپ‌های چرخان ساختند. با فشار دادن سوپاپ توسط دست چپ نوازنده، رشته‌ای که سوپاپ‌های گوناگون را کنترل می‌کند، کشیده می‌شود و این کار باعث تغییر نت می‌گردد.
    نوازندگان هورن برای تنظیم و کنترل صدای ساز، دست راست خود را درون بخش شیپوری شکل (bell) ساز قرار می‌دهند.

  • آشنایی با ساز کوبه ای تانگ درام یا هپی درام

    آشنایی با ساز کوبه ای تانگ درام یا هپی درام

    تانگ درام یک ساز کوبه‌ای است که با ضربه‌های دست به صدا درمی‌آید. بعضی افراد آن را یکی از سازهای عجیب و در دسته سازهای صنعتی می‌دانند. امروزه این ساز با نام‌های گوناگونی مثل هپی درام نیز شناخته می‌شود. در این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر با ساز تانگ درام آشنا خواهید شد.

    نام اصلی ساز تانگ درام

    این ساز در ایران با نام‌های گوناگونی شناخته می‌شود. برخی آن را “تانک درام” یا “هپی درام” می‌نامند، در حالی که نام درست آن به خاطر شکل زبانه‌هایش، “تانگ درام” است و استفاده از نام‌های دیگر دقیق نیست.

    بسیاری از دوستداران موسیقی، این ساز را با “هنگ درام” یکی می‌دانند، اما باید توجه داشت که تانگ درام از نظر ظاهر، صدادهی و حتی روش نواختن، با هنگ درام تفاوت‌هایی دارد. البته شباهت‌های بسیاری نیز بین آن‌ها وجود دارد و همین موضوع باعث این اشتباه رایج شده است.

    ساخت تانگ درام، در واقع الهام‌گرفته از هنگ درام است. ایده اولیه ساخت آن به زمانی بازمی‌گردد که سازندگان خواستند ساز مشابهی بسازند، شاید به دلیل قیمت بالای هنگ درام یا دلایل دیگر.

    آشنایی با ساز کوبه ای تانگ درام یا هپی درام

    آشنایی با ساز کوبه‌ای تانگ درام

    تانگ درام که گاهی به آن هپی درام هم می‌گویند، یک ساز موسیقی کوبه‌ای نسبتاً جدید است. این ساز از دو نیمه فلزی گود و گرد تشکیل شده که روی هم قرار گرفته‌اند. روی سطح بالایی آن، چندین فرورفتگی دایره‌ای شکل وجود دارد. هر کدام از این فرورفتگی‌ها با ضربه زدن توسط دستان نوازنده، صدایی خاص و آرامش‌بخش تولید می‌کند.

    صدای این ساز شبیه به زنگ‌های زیبا و یا سازی قدیمی به نام “استیل پَن” است، اما نواختن آن ساده‌تر و روش یادگیری آن آسان‌تر است. به همین دلیل، بسیاری از افراد حتی بدون داشتن دانش موسیقی قبلی هم می‌توانند با تمرین، ملودی‌های دلنشینی از آن بیرون بیاورند.

    تانگ درام معمولاً در فضاهای آرام، برای مدیتیشن، موسیقی درمانی یا همراهی در اجراهای موسیقی ملایم استفاده می‌شود. شکل منحصر به فرد و صدای روح‌نواز آن، این ساز را به وسیله‌ای محبوب برای بیان احساسات از طریق موسیقی تبدیل کرده است.

    نحوه پیدایش این ساز

    داستان به وجود آمدن ساز تانگ درام واقعاً جذاب است. شاید شما هم این ساز را با نام تانک درام دیده یا شنیده باشید.

    جالب است بدانید که ایده ساخت این ساز از مخزن‌ها و کپسول‌های گاز گرفته شده است. در واقع، اولین تانگ درام از یک کپسول گاز ساخته شد. روش کار به این صورت بود که قسمت بالای کپسول را صاف کردند و سپس برش‌هایی روی آن ایجاد کردند. این برش‌ها، هر کدام نمایان‌گر یک نت موسیقی شدند.

    صدایی که از این ساز تولید می‌شود، بسیار شبیه به ساز هنگ درام است، با این تفاوت که صدای تانگ درام زیرتر است و ویژگی‌های منحصر به فرد دیگری دارد که آن را خاص کرده است.

    سازنده ساز که بود؟

    دنیس هاولنا، یک آمریکایی، برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ این ساز را ساخت. در ابتدا نام آن را تانک درام یا هانک درام گذاشتند. بعدها به خاطر شکل مخصوص و زبانه‌هایی که صدای ساز با آنها تولید می‌شود، نام آن به تانگ درام تغییر یافت.

    دنیس دلیل ساختن تانک درام را علاقه شدیدش به ساز هنگ درام می‌داند. او تعریف می‌کند که در سال ۲۰۰۷ به خاطر مشکلات مالی و سختی خرید هنگ درام — که تنها توسط شرکت پَن‌آرت سوئیس ساخته می‌شد — مجبور شد به فکر یک ساز جایگزین بیفتد. دنیس می‌گوید به دلیل قیمت بالای هنگ درام که حدود ده هزار دلار بود، تانگ درام را اختراع کرد تا بتواند از صدای مشابهی لذت ببرد.

    اما امروزه شرایط کاملاً تغییر کرده است. بسیاری از سازندگان دیگر تانگ درام را از کپسول گاز قدیمی تولید نمی‌کنند، بلکه این ساز در کارگاه‌های مجهز و با استفاده از روش‌های برشکاری و قالب‌سازی، به وسیله دستگاه‌های پیشرفته یا حتی به صورت دست‌ساز ساخته می‌شود. برخی از سازندگان ادعا می‌کنند که برای حفظ کیفیت صدای تانگ درام، از هرگونه جوشکاری یا برش اضافی خودداری می‌کنند.

  • بهترین آموزشگاه هنگ درام در شرق تهران

    بهترین آموزشگاه هنگ درام در شرق تهران

    ساز هنگ‌درام، یک ساز کوبه‌ای و آهنگین است که در دسته سازهای خودصدا قرار می‌گیرد. این ساز ویژه را دو نفر از سوئیس به نام‌های فلیکس روهنر و سابینا شارر اختراع کردند و در سال ۲۰۰۰ به طور رسمی به دنیا معرفی نمودند.

    هنگ‌درام معمولاً با یک کوک ثابت و بیشتر به صورت دیاتونیک ساخته می‌شود. رایج‌ترین کوک برای این ساز، «ر مینور» است، ولی نوازندگان باتجربه گاهی شکل‌ها و کوک‌های متفاوتی را از سازندگان درخواست می‌کنند و از آن‌ها استفاده می‌نمایند. به طور معمول، هنگ‌درام هفت یا هشت نت دارد: یک نت اصلی در مرکز به نام دینگ و هفت نت دیگر که دورتادور آن چیده شده‌اند.

    آموزش ساز هنگ درام

    ساز هنگ درام هم مانند بقیه سازهایی که نت دارند، از یک چارچوب مشخص تبعیت می‌کند که به آن «گام» می‌گویند. گام در واقع همان نظم و فاصله‌های بین نت‌هاست. آشنایی با این گام‌ها و ویژگی‌هایشان موضوع مفصلی است که یادگیری آن نیاز به آموزش دیدن، تمرین و تکرار دارد. به همین دلیل، نخستین گام در یادگیری هنگ درام، شناخت ریتم و درک آن است.

    هنگ درام با ضربه‌زدن دست‌ها روی حفره‌هایش و به روشی ویژه نواخته می‌شود. ساختار این ساز به گونه‌ای است که حتی با ملایم‌ترین تماس دست، صدایی پُرعمق و رسا تولید می‌کند.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب ساز کولک تلفیقی از تنبک و کاخون را از دست ندهید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً تاثیر موسیقی بر جنین و نوزاد را بخوانید.

    بنابراین، دومین مرحله در آموزش هنگ درام، یادگیری شیوه درست ضربه زدن به ساز و حرکت مناسب دست‌ها برای استفاده از نت‌هاست. این بخش، در واقع پایه و اساس نواختن هنگ درام محسوب می‌شود.

    توصیه می‌کنیم این مطلب با کاسه تبتی یا مرتعش آشنا شوید را حتماً بخوانید.

    این مرحله از یادگیری به تمرین فراوان نیاز دارد، چون یکی از بخش‌های کلیدی در آموزش هنگ درام است. یادگیری تکنیک‌های حرکت دست و انگشتان و ایجاد یک الگوی منظم، همان چیزی است که سبک نوازندگی و سطح مهارت فرد در نواختن هنگ درام را مشخص می‌کند.

    مقاله اولین برنده نشانه طلایی موسیقی ایران کیست؟ حاوی اطلاعات جامعی است.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله تفاوت پیانو، ارگ و کیبرد مراجعه کنید.

    در این مقاله آشنایی با بیوگرافی رابرت جانسون اطلاعات مفیدی آمده است.

    مقاله سه تار مشقی چیست؟ حاوی اطلاعات جامعی است.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با سبک موسیقی لو فای.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله بیوگرافی استاد داوود آزاد به شما کمک خواهد کرد.

    بهترین آموزشگاه آموزش هنگ درام

    از آنجایی که یادگیری موسیقی تنها به استعداد و تلاش هنرجو وابسته نیست و کیفیت آموزش و روش‌های تدریس نیز در آن بسیار تاثیرگذار است، پس انتخاب یک آموزشگاه مناسب می‌تواند اهمیت بسیار زیادی در این مسیر داشته باشد.

    معرفی بهترین آموزشگاه هنگ درام

    آموزشگاه آنبین یکی از مراکز برتر موسیقی در شرق تهران به شمار می‌رود. این آموزشگاه با بهره‌گیری از مربیان و اساتید باتجربه و کارآزموده، و همچنین استفاده از روش‌های آموزشی به‌روز و مؤثر، فضایی دوستانه و احترام‌آمیز برای هنرجویان فراهم کرده است. هدف آنبین، ایجاد انگیزه بیشتر و درک عمیق‌تر از موسیقی در هنردوستان است. بنابراین اگر قصد یادگیری ساز هنگ درام را دارید، آموزشگاه آنبین می‌تواند انتخاب بسیار مناسبی برای شما باشد. این اطمینان از حضور اساتید سرشناس و چهره‌های موثر موسیقی در سابقه فعالیت این آموزشگاه نشأت می‌گیرد.

    مشاوره رایگان

    در این دوره، هنرجویان می‌توانند از راهنمایی رایگان مربیان نیز استفاده کنند تا مسیر هنری خود را با اطمینان بیشتری انتخاب نمایند.

  • آشنایی با ساز ترومبون،تاریخچه و کاربرد آن

    آشنایی با ساز ترومبون،تاریخچه و کاربرد آن

    احتمالاً تا به حال ساز بادی برنجی و طلایی رنگی را دیده‌اید که نوازنده‌اش هم در آن می‌دمد و هم لوله‌ای کشیده را به جلو و عقب حرکت می‌دهد. نام این ساز ترومبون است. در این نوشته از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام، بیشتر با ساز ترومبون آشنا خواهید شد.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه پدر موسیقی ایران کیست؟.

    مقاله با ثروتنمدترین افراد فعال در حوزه موسیقی جهان آشنا شوید حاوی اطلاعات جامعی است.

    ترومبون

    ترومبون یکی از سازهای بادی است که جنس آن از برنج می‌باشد و ریشه‌ی آن به کشور ایتالیا بازمی‌گردد. نام این ساز نیز ایتالیایی است و معنای آن «ترومپت بزرگ» است.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب اُرف چیست؟ را از دست ندهید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، روش های بهبود صدای تو دماغی را از دست ندهید.

    تفاوت اصلی ترومبون با ترومپت در بخشی به نام «لوله‌ی کشویی» است. برخلاف ترومپت که معمولاً با فشار دادن دکمه‌ها صدا تغییر می‌کند، در ترومبون نوازنده با جلو و عقب کشیدن این لوله‌ی اضافی، نت‌های مختلف را می‌نوازد. هرچه این لوله بیشتر کشیده شود، طول کل لوله‌ی ساز افزایش یافته و صدای بم‌تری تولید می‌شود. این لوله‌ی کشویی می‌تواند در هفت موقعیت مختلف قرار گیرد که هرکدام صدای خاصی را ایجاد می‌کنند.

    آشنایی با ساز ترومبون

    آشنایی با ساز ترومبون، پیشینه و کاربردهای آن
    ترومبون یکی از سازهای موسیقی از گروه سازهای بادی برنجی به شمار می‌رود. درست مانند دیگر سازهای این خانواده، صدای آن از طریق لرزش هوا در درون ساز ایجاد می‌شود. این لرزش زمانی رخ می‌دهد که نوازنده لب‌های خود را روی دهانهٔ ساز می‌گذرد و با دمیدن، ستون هوای درون آن را به ارتعاش درمی‌آورد.
    تفاوت اصلی ترومبون با بیشتر سازهای بادی برنجی دیگر در شیوهٔ تغییر نت‌هاست. بسیاری از این سازها با فشردن دکمه‌هایی (سوپاپ) صدا را عوض می‌کنند، اما ترومبون معمولاً یک میلهٔ کشویی دارد. با جابه‌جا کردن این میله به جلو و عقب، طول مسیر هوای درون ساز تغییر می‌کند و در نتیجه نت‌های مختلفی تولید می‌شود.
    البته امروزه برخی از ترومبون‌های جدید مجهز به یک سوپاپ اضافی هستند که با کمک آن می‌توان صدای ساز را پایین‌تر آورد. از انواع دیگر این ساز می‌توان به ترومبون سوپاپ‌دار اشاره کرد که مانند ترومپت، با سه سوپاپ کار می‌کند و نت‌ها را با فشردن آن‌ها تولید می‌نماید.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب آواز یا آهنگ دشتی چیست؟ را بخوانید.

    تاریخچه ساز

    پیشینه این ساز به میانه‌های سده پانزدهم میلادی بازمی‌گردد. در آن زمان، در دوره رنسانس، از ترومبون در کلیساها استفاده می‌شد. این ساز در موسیقی آیینی کلیسا جایگاه داشت، اما در قطعات ارکستری چندان متداول نبود. لودیگ فان بتهوون با به کار بردن ترومبون در بخش پایانی سمفونی پنجم خود، آن را در موسیقی ارکستری رواج داد. پس از او، بسیاری از آهنگسازان نیز نقشی برای این ساز در آثار خود در نظر گرفتند.

    کاربردهای ساز 

    این ساز در گذشته بیشتر در مراسم مذهبی کلیساها نواخته می‌شد، اما پس از آنکه لودویگ فان بتهوون از آن در آثارش استفاده کرد، رواج بیشتری پیدا کرد. یکی از زمینه‌های دیگر کاربرد ترومبون را می‌توان در موسیقی جاز مشاهده کرد.
    ترومبون رنگ صوتی منحصر به فردی به موسیقی کلاسیک می‌بخشد. هر سرخپوست آمریکایی در سن مشخصی می‌داند ترومبون چیست، زیرا این ساز یکی از سازهای اصلی در گروه‌های موسیقی رژه است.
    هیچ گروه رژه‌ای بدون ترومبون کامل نیست. اما این تنها ویژگی ترومبون نیست؛ این ساز همچنین قادر است صدایی اصیل و دلنشین نیز ایجاد کند.
     
     
     
     

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب آشنایی با موسیقی مازندرانی را بخوانید.

  • ابداع‌گر سنفونی و چهارنوازی برای سازهای زهی کیست؟

    ابداع‌گر سنفونی و چهارنوازی برای سازهای زهی کیست؟

    یوزف هایدن به عنوان کسی شناخته می‌شود که فرم سمفونی و قطعات چهارنوازی برای سازهای زهی را پایه‌گذاری کرد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر با زندگی و آثار این آهنگساز بزرگ، که او را پدر سمفونی جهان می‌نامند، آشنا خواهیم شد.

    یوزف هایدن

    یوزف هایدن (با نام کامل فرانتس یوزف هایدن) در ۳۱ مارس ۱۷۳۲ در روستای روراو در کشور اتریش به دنیا آمد. او یک آهنگساز و موسیقی‌دان اتریشی است که از او به عنوان یکی از بنیانگذاران اصلی موسیقی کلاسیک یاد می‌شود. هایدن همچنین در دوره خود از پرکارترین و درخشان‌ترین چهره‌های موسیقی بود.

    او کسی است که فرم سمفونی و همچنین قطعات چهارنوازی برای سازهای زهی را ابداع کرد. به دلیل نقش بسیار مهمش در پیشبرد موسیقی و همچنین شمار زیاد آثارش، به او لقب “پدر سمفونی” و “پدر کوارتت زهی” در این دو قالب موسیقایی داده‌اند.

    هایدن از یک سو معلم و استاد آهنگساز بزرگ، بتهوون بود و از سوی دیگر، بر نسل بعد از خود مانند فرانتس شوبرت، فلیکس مندلسون و یوهانس برامس تأثیر عمیقی گذاشت. او همچنین استاد و دوست صمیمی آهنگساز نامدار، ولفگانگ آمادئوس موتسارت بود. هایدن بیشتر عمر طولانی خود را در اتریش سپری کرد و در زمان درگذشتش، یکی از مشهورترین آهنگسازان در سراسر اروپا محسوب می‌شد.

    فعالیت‌های حرفه‌ای یوزف هایدن

    کار حرفه‌ای هایدن در زمینه ساختن آهنگ، چنان شهرتی برایش به ارمغان آورد که حتی به دربار پادشاهی اتریش در آن دوران نیز راه یافت. او کار خود را به عنوان معلم خصوصی و تمام‌وقت موسیقی برای “کنت مورزین” شروع کرد. در همین دوره، هایدن با دیدگاهی تازه، اولین قطعه موسیقی خود را برای چهار ساز زهی در سن ۲۴ سالگی خلق کرد.

    آهنگسازی بزرگترین دغدغه یوزف هایدن

    هایدن تا سال‌های پایانی عمرش، به عنوان موسیقیدان رسمی دربار کار می‌کرد. با این حال، این شغل هرگز باعث نشد که از آهنگسازی غافل بماند.
    او با همه مسئولیت‌هایی که در دربار داشت، مانند آموزش و رهبری اجراها، همیشه آهنگسازی را مهم‌ترین هدف خود می‌دانست.
    هایدن حتی امروز هم نزد دوستداران موسیقی کلاسیک، به عنوان استادی مبتکر و خوش‌سلیقه شناخته می‌شود که در هر اثرش می‌توان نکتۀ تازه‌ای کشف کرد.
    هنرمندی که با وجود اوج گرفتن در قله‌های هنر ناب، واقعیت‌های زندگی را از یاد نمی‌برد و جدیت کار، هرگز شوخ‌طبعی را از او نمی‌گرفت.

    سمفونی خداحافظی

    یکی از آثار معروف او «سمفونی خداحافظی» است. هایدن این قطعه را طوری نوشت که در بخش پایانی آن، نوازندگان به نوبت شمعی را که روی صفحه نت خود دارند خاموش می‌کنند و با ساز خود از سالن کنار می‌روند.
    هایدن در سن ۵۹ سالگی و در سال ۱۷۹۱ از مجارستان به وین رفت. پس از آن، با تشویق یوهان پتر سالومون – که یک تهیه‌کننده موسیقی آلمانی ساکن لندن بود – چند سمفونی برای اجرا در انگلستان تصنیف کرد.
    دوازده سمفونی او که با نام سمفونی‌های لندن شناخته می‌شوند، به عنوان یک تحول بزرگ در موسیقی کلاسیک در نظر گرفته می‌شوند.
    محبوبیت هایدن آنقدر زیاد شد که در سال ۱۷۹۷ دولت اتریش از او درخواست کرد تا سرود ملی امپراتوری اتریش-مجارستان را بنویسد. این ملودی امروزه نیز به عنوان سرود ملی آلمان استفاده می‌شود.
    هادن نیز در سال‌های پایانی زندگی خود – مشابه آنچه درباره هندل گفته می‌شود – به ساخت اوراتوریو یا آثار آوازی مذهبی روی آورد و آثاری مانند «آفرینش» و «فصول» را خلق کرد.
    اگرچه پس از جنگ جهانی دوم، موتزارت نزد دوستداران موسیقی کلاسیک جایگاه برجسته‌تری یافته است، اما سمفونی‌های هایدن همچنان در برنامه‌های اصلی ارکسترهای بزرگ جهان اجرا می‌شوند.

    درگذشت

    هایدن در سال ۱۸۰۹ و در سن ۷۷ سالگی چشم از جهان فروبست. در آن زمان، شهر وین در تصرف نیروهای ناپلئون بناپارت بود.

  • مصاحبه آموزشگاه الهام با ماهر پورعبیات، مدرس گیتار

    مصاحبه آموزشگاه الهام با ماهر پورعبیات، مدرس گیتار

    ماهر پورعبیات، یک مدرس جوان و پرانگیزه در آموزشگاه آنبین است که در زمینه آموزش ریتم گیتار تخصص دارد. در ادامه این مطلب از وبلاگ آنبین، گفت‌وگوی اختصاصی آموزشگاه الهام با ماهر پورعبیات، مدرس این مجموعه را می‌خوانید.

    مقاله موسیقی می تواند اعتماد به نفس شما را تقویت کند! منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله شش نکته مهم برای یک تنظیم بهتر مراجعه کنید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب چرا گیتار از کوک خارج می شود؟ را از دست ندهید.

    مصاحبه آموزشگاه الهام با ماهر پورعبیات ، مدرس گیتار

    لطفا یک معرفی مختصر از خودتون برای ما داشته باشید.

    ماهر پورعبیات هستم. در شهر آنبین، نواختن گیتار را آموزش می‌دهم و از سال ۱۳۸۹ تا به امروز در این حرفه مشغول فعالیت و تدریس بوده‌ام.

    چرا ساز گیتار رو به عنوان ساز اصلی خودتون انتخاب کردید؟

    بدون شک پاسخ این پرسش، صدای دلنشین این ساز است. از همان روزهای اول، گیتار همیشه انتخاب نخست و واپسین من بوده و همچنان نیز هست.

    برای مطالعه بیشتر، به ریورب چیست؟ سری سر بزنید.

    فکر می کنید انتخاب موسیقی چه تاثیری در زندگی شما داشته؟

    هر هنری به طور طبیعی، نگاه انسان را نسبت به چیزها و موضوعاتی که هر روز با آنها در ارتباط است، دگرگون می‌کند. موسیقی نیز دقیقاً همین تأثیر را بر زندگی من داشته و این تغییر را به خوبی احساس می‌کنم. به عنوان نمونه، ممکن است برخی صداها که معمولاً توجه دیگران را جلب نمی‌کنند یا حتی شنیده هم نمی‌شوند، برای من منبع لذت باشند. من تلاش می‌کنم با دیدگاهی متفاوت به این صداها گوش دهم و از آنها لذت ببرم.

    چند سال هست که در آنبین تدریس می کنید؟

    من از آغازین روزهای بهار سال ۱۳۹۹، کار خود را در آنبین آغاز کردم.

    از ابتدا به تدریس فکر می کردید؟چرا تدریس رو انتخاب کردید؟

    قطعاً، آموزش به هنرجویان و دیدن رشد و پیشرفت آن‌ها، برای من همیشه ارزشمند و لذت‌بخش بوده و این حس زیبا همیشه ادامه خواهد داشت.

    در مدت زمان تدریستون خاطره جالب یا آموزنده ای دارید که برامون بگید؟

    یکی از خاطرات شیرین من مربوط به هنرجویی است که با محدودیت‌های زیادی از سوی خانواده و اطرافیانش روبرو بود. این محدودیت‌ها آنقدر زیاد بود که حتی اجازه تمرین موسیقی در خانه را نیز نداشت. با این وجود، او همیشه تمریناتش را به بهترین شکل انجام می‌داد و با عشق و علاقه‌ای عمیق به یادگیری موسیقی ادامه می‌داد. به باور من، داشتن هدف مشخص، پشتکار و عشق به آن هدف، مهم‌ترین کلیدهای رسیدن به موفقیت هستند.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در چرا دانستن گام ها در آواز مهم هستند؟ پیدا کنید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب کوک استاندارد گیتار چیست؟ را از دست ندهید.

    چه ویژگی آنبین باعث شد این آموزشگاه رو برای تدریس انتخاب کنید؟

    بی‌شک مدیریت کارآمد و تیم آموزشی مجرب، دلیل اصلی انتخاب آموزشگاه الهام توسط من و دیگر همکاران است. افزون بر این، آنچه اهمیت بیشتری دارد، دغدغه اصلی این آموزشگاه برای پیشرفت هنرجویان، فراهم‌آوردن محیطی مناسب و تجهیزات کافی برای ارائه بهترین آموزش به هنرجویان عزیز می‌باشد.

    چه پیشنهادی برای افرادی که به تازگی  می خوان موسیقی رو شروع کنن دارید؟

    برای شروع، انتخاب درست ساز مهم است. می‌توانید با کمی جست‌وجو ساز دلخواه خود را پیدا کنید یا با هماهنگی آموزشگاه، با مربیان سازهای مختلف گفت‌وگو کنید و با انواع سازها آشنا شوید.

    همچنین انتخاب یک مربی دلسوز و باتجربه که شما را در مسیر درست و همسو با هدفتان راهنمایی کند، بسیار اهمیت دارد.

    مقاله آیا جنس چوب گیتار بر صدای ساز تاثیر می گذارد؟ حاوی اطلاعات جامعی است.

    برای گسترش دانش خود، مقاله نکات مهم در نظافت گیتار الکتریک را مطالعه کنید.

    پشتکار و تمرین منظم نیز از عوامل کلیدی در پیشرفت شما خواهد بود.

    در این مقاله بهترین آموزشگاه برای آموزش کالیمبا اطلاعات مفیدی آمده است.

     
    ممنون از شما استاد گرامی که وقت خود را در اختیار ما گذاشتید.
     
     

  • نحوه نگهداری صحیح از پیانو

    نحوه نگهداری صحیح از پیانو

    پیانو یکی از شناخته‌شده‌ترین سازهایی است که کلید دارد و به صورت حرفه‌ای نواخته می‌شود. این ساز می‌تواند دامنه وسیع‌تری از صداها را نسبت به بسیاری از سازهای دیگر تولید کند و نوازنده قادر است با آن تا ده نت را در یک لحظه به صدا درآورد. یکی از اصلی‌ترین چالش‌هایی که معمولاً نوازندگان پیانو با آن روبرو می‌شوند، روش مراقبت و نگهداری از این ساز است. در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم اطلاعات مفید و لازم درباره چگونگی نگهداری درست از پیانو را در اختیار دوستداران این ساز قرار دهیم.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله آیا پدر سمفونی ایران را می شناسید؟ سر بزنید.

    نحوه نگهداری صحیح از پیانو

    مکان نگهداری پیانو

    پیانو سازی ظریف است و کوچک‌ترین جابجایی یا تغییر در آب و هوای محیط می‌تواند روی کوک و حالت آن اثر بگذارد. به همین دلیل طبیعی است که برای جای دادن آن باید شرایط ویژه و خاصی را در نظر گرفت.

    به زبان ساده، هر جایی که شما در آن احساس آسایش دارید، برای نگهداری پیانو هم مناسب است. به طور کلی، یک اصل مهم این است که پیانو را از نور مستقیم آفتاب دور نگه دارید. همچنین بهتر است آن را نزدیک پنجره قرار ندهید، چون هم نور خورشید به آن می‌تابد، هم گرد و خاک وارد می‌شود و هم تغییرات دما می‌تواند به ساز آسیب برساند.

    دور نگه داشتن پیانو از گرما

    اگر قصد نگهداری از پیانو را دارید، باید مراقب تغییرات ناگهانی رطوبت و دما باشید. این تغییرات می‌توانند به بخش‌های داخلی پیانو و صدای آن آسیب بزنند و حتی باعث ترک خوردن چوب ساز شوند.
    بهترین دما برای پیانو بین ۱۸ تا ۲۷ درجه سانتی‌گراد است. پیانو را از وسایل گرمایشی مثل رادیاتور، شوفاژ و شومینه دور نگه دارید.
    حداقل فاصله از شومینه و بخاری گازی باید ۵ متر و از رادیاتور و شوفاژ حدود ۳ متر باشد.
    قرار دادن پیانو در کنار دیوارهایی که دمای آنها تغییر می‌کند نیز مناسب نیست. این شامل دیوارهایی می‌شود که لوله‌های آب گرم یا دودکش از داخل آنها عبور می‌کند. تغییر دمای این دیوارها به بدنه و رنگ پیانو آسیب می‌زند و تنظیم کوک و وضعیت داخلی آن را به هم می‌ریزد.
    دیوارهای بیرونی که پشت آنها فضای آزاد یا خیابان است نیز در طول روز گرم و سرد می‌شوند و شرایط دمایی ثابتی برای ساز فراهم نمی‌کنند.
    اما اگر مجبور بودید بین دیواری با لوله‌های گرمایشی و دیوار بیرونی یکی را انتخاب کنید، دیوار بیرونی را در اولویت قرار دهید؛ به ویژه اگر این دیوار از نظر حرارتی عایق‌بندی شده باشد.

    دور نگه داشتن پیانو از رطوبت

    مواد به کار رفته در پیانو مانند نمد، پارچه، چرم و قطعات چوبی ریز آن، با دقت بسیار بالا و در ابعاد دقیق ساخته شده‌اند و به همین دلیل به رطوبت حساس هستند. اگر رطوبت هوا زیاد باشد، روی نمد چکش‌های پیانو اثر گذاشته و باعث می‌شود صدای آن غیرطبیعی و نامطلوب شود.

    اگر در جایی زندگی می‌کنید که هوای مرطوبی دارد، می‌توانید داخل پیانو از کیسه‌های جذب‌کننده رطوبت استفاده کنید.

    پرهیز از خشکی مفرط هوای اطراف پیانو

    رطوبت خیلی زیاد برای پیانو ضرر دارد، اما هوای بیش از حد خشک هم می‌تواند آسیب‌های جدی‌تری به همراه داشته باشد. این مشکل زمانی شدیدتر می‌شود که خشکی هوا با گرمای زیاد یا سرمای شدید همراه باشد. یکی دیگر از پیامدهای نامطلوب هوای خشک، تأثیر منفی آن روی حفظ کوک پیانو است.

    استفاده از محافظ

    بهتر است برای شارژرهای پیانوهای دیجیتال از محافظ برق استفاده کنید. این کار کمک می‌کند اگر نوسان ناگهانی در برق پیش آمد، به ساز شما آسیبی نرسد. همچنین وقتی پیانو دیجیتال می‌خرید، حتماً مطمئن شوید که شارژر آن اصل و مخصوص همان ساز است. استفاده از شارژرهای غیراصلی می‌تواند به پیانو آسیب بزند.

    عدم قرار دادن هرگونه شی بر روی پیانو

    گذاشتن وسایل تزیینی یا چیزهای دیگر روی پیانو، به درب، سطح و رنگ آن آسیب می‌زند. همچنین، به دلیل لرزش‌های طبیعی پیانو هنگام نواختن، این کار می‌تواند روی کیفیت صدا هم اثر منفی بگذارد.

    کوک مداوم و منظم

    پیانو هم درست مثل سازهای زهی دیگر، مثلاً ویولن یا گیتار، نیاز به کوک دارد تا صدای خوب و دل‌خواهی بدهد.
    هرچند کوک کردن پیانو به خاطر داشتن بیش از ۲۳۰ سیم، کار حساستر و پیچیده‌تری نسبت به خیلی از سازهاست، اما اگر می‌خواهید صدای باکیفیتی از ساز خود بشنوید و همچنین عمر آن را بیشتر کنید، باید کوک و تنظیم‌های دوره‌ای پیانو را در زمان‌های منظم انجام دهید.

    برای مطالعه بیشتر، به عصمت‌الدوله نخستین پیانیست زن ایرانی سری سر بزنید.

    جابجایی پیانو

    ممکن است پس از مدتی بخواهید پیانوی خود را به خانه‌ای دیگر یا حتی اتاقی دیگر منتقل کنید. تجربه نشان داده برای جلوگیری از آسیب‌های احتمالی، بهتر است جابجایی پیانو را به افراد متخصص و باتجربه در این زمینه بسپارید.

    تمیز نگه داشتن پیانو

    برای مراقبت از پیانو، تمیز کردن گرد و غبار از روی بدنه آن بسیار مهم است. این موضوع در پیانوهای پلی استری بیشتر به چشم می‌آید، زیرا سطح این پیانوها گرد و خاک را بیشتر جذب می‌کند. بهتر است برای تمیز کردن بدنه و کلیدهای پیانو فقط از دستمال‌های نرم و مناسب استفاده کنید و از به کار بردن اسپری یا مواد شیمیایی خودداری نمایید.

    همچنین، اگر گرد و غبار روی سیم‌ها، قطعات داخلی و مکانیسم پیانو بنشیند، به مرور زمان کارکرد این بخش‌ها را دچار مشکل می‌کند و در نتیجه از کیفیت صدای ساز شما کاسته خواهد شد.

    از آنجایی که گرد و خاک موجود در هوا ممکن است حاوی ذرات شیمیایی باشد که بتوانند سیم‌های پیانو را اکسید کنند، اگر در منطقه‌ای با هوای پرگرد و غبار زندگی می‌کنید، سعی کنید درب پیانو (چه از نوع گرند و چه دیواری) را بسته نگه دارید. برای پیانوهای رویال (گرند) نیز می‌توانید از پوشش‌های مخصوصی که روی سیم‌ها قرار می‌گیرد استفاده کنید.
     

    برای یادگیری پیشرفته، به جیمی هندریکس، بهترین نوازنده‌ی تاریخ مراجعه کنید.