هورن یکی از سازهای بادی است که شکل ظاهری آن مارپیچ و پر از پیچ و تاب میباشد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر با این ساز که به شکل حلزون است آشنا خواهید شد.
آشنایی با ساز حلزونی هورن
هورن یک ساز بادی از جنس برنج است که شکل آن مانند یک مارپیچ یا حلقه است. طراحی ویژهی بدنهی آن باعث میشود صدایی پیوسته و کشدار تولید کند. تاریخچهی این ساز به حدود سال ۱۶۵۰ بازمیگردد. در آن دوران در انگلستان، از سازهای مشابه به عنوان شیپور برای دادن علامت در هنگام شکار استفاده میشد.
هورن امروزی جزو سازهای نسبتاً جدید به حساب میآید و مجهز به دکمههایی (سوپاپ) است که به نوازنده امکان میدهد نتهای گوناگون و صدای مورد نظر خود را بنوازد. یادگیری این ساز به دلیل ساختار سادهاش برای بسیاری از افراد آسان است و به همین خاطر طرفداران زیادی دارد. هورن در اندازههای مختلف و با تنوع در کلیدهای موسیقی ساخته میشود.
آشنایی با ساز بادی هورن
در گذشته، فرانسویها به این ساز “هورن آلمانی” میگفتند. آلمانیها نام “شیپور شکار” را برای آن استفاده میکردند و انگلیسیها نیز آن را با عنوان “هورن فرانسوی” میشناختند.
تا اینکه در سال ۱۹۶۰، انجمن جهانی هورن، نام رسمی این ساز را تنها “هورن” معرفی کرد. امروزه هم بیشتر اهالی موسیقی، این ساز را به همین نام میشناسند.
هورن (Horn)، کُر فرانسوی (French Cor)، هورن آلمانی (German Horn) و هر ساز بادی دیگری که صدای آن از لرزش لبهای نوازنده در مقابل دهانی ساز ایجاد شود، همگی در یک گروه و خانواده جای میگیرند.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در آشنایی با موسیقی جنوبی (بندری) پیدا کنید.
سازهای خانوادهی هورن
سازهای گروه هورن، از یک لولهی فلزی ساخته میشوند که معمولاً حالت خمیده دارد. یک سر این لوله باریک است و نوازنده در آن میدمد و سر دیگر آن گشادتر است و صدا از آنجا بیرون میآید.
در هورن، برخلاف سازهای مشابهی مانند ترومپت، قطر لوله از ابتدا تا انتها به آرامی و پیوسته بزرگ میشود.
توصیه میکنیم حتماً مقاله شش نکته مهم برای یک تنظیم بهتر را مطالعه کنید.
گاهی در موسیقی جاز یا در بعضی نوشتهها، به هر سازی که با دمیدن نواخته شود، هورن گفته میشود.
برای یادگیری پیشرفته، به مسابقه یلدایی آنبین مراجعه کنید.
مشخصات کلی ساز
هورن یک ساز بادی برنجی است که شکل مخروطی دارد و شبیه به سازهایی مانند کورنت یا ساکسهورن (نوعی شیپور) است. این برخلاف سازهایی مثل ترومپت و ترومبون است که لولههای آنها بیشتر به شکل استوانهای و با قطر یکنواخت ساخته میشود.
بیشتر سازهای برنجی امروزی از سوپاپهای پیستونی استفاده میکنند، اما هورنهای مدرن معمولاً سوپاپهای چرخنده دارند. البته در برخی هورنهای قدیمیتر که مثلاً در فرانسه یا استرالیا ساخته میشدند، هنوز هم از سوپاپ پیستونی بهره میبرند.
کار هر سوپاپ این است که طول لوله ساز را تغییر دهد و در نتیجه نت موسیقی عوض شود. همچنین با تنظیم طول لوله، ساز را کوک میکنند. هورنهای دوبل امروزی که رایج هستند، در مجموع حدود ۶.۴ متر (معادل ۲۱ فوت) لوله دارند.
در مقایسه با دیگر سازهای برنجی ارکستر، هورن معمولاً یک اکتاو صدای بالاتری نسبت به سازهای مشابه خود دارد. بخشی از این ویژگی به دلیل دهانی کوچک و طراحی سرساز آن است.
برای گسترش دانش خود، به مقاله بیوگرافی علی مولایی سر بزنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه موسیقی می تواند اعتماد به نفس شما را تقویت کند!.
معمولاً نتهای هورن را یک فاصله پنجم پایینتر از آنچه نوشته میشود، اجرا میکنند. محدوده صدایی معمول آن از نت سی بمل زیر کلید فا شروع شده و تا نت فا بالای کلید سل ادامه مییابد.
برای گسترش دانش خود، مقاله چرا دانستن گام ها در آواز مهم هستند؟ را مطالعه کنید.
اگرچه در موسیقی کلاسیک اغلب از همین محدوده استفاده میشود، ولی بسیاری از نوازندگان میتوانند نتهای بسیار بیشتری را خارج از این محدوده بنوازند، هم نتهای بالاتر و هم نتهای پایینتر.
دیدگاهتان را بنویسید