باخ نامی شناخته شده در تاریخ موسیقی است. او یکی از بزرگترین آهنگسازان به شمار میرود. در این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر درباره زندگی و آثار این هنرمند برجسته خواهید خواند.
یوهان سباستیان باخ
یوهان سباستیان باخ در ۳۱ مارس سال ۱۶۸۵ در شهر آیزناخ آلمان چشم به جهان گشود. او از خانوادهای اهل موسیقی بود و از همان جوانی وارد این دنیا شد. پدرش، یوهان آمبروزیوس باخ، در شهر خود نوازنده بود و گفته میشود که نواختن ویولون را به یوهان کوچک آموخت.
باخ در هفت سالگی به مدرسه رفت. در آنجا علاوه بر درسهای معمول مانند زبان لاتین، آموزشهای مذهبی نیز دید. اعتقادات مذهبی او بعدها بر کارهای موسیقایش تأثیر زیادی گذاشت.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب سینتی سایزر ساز تولید کننده صداهای عجیب را بخوانید.
وقتی ده ساله بود، هر دو والدینش را از دست داد و یتیم شد. برادر بزرگش به نام یوهان کریستوف که در کلیسای اردورف نوازنده بود، سرپرستی او را بر عهده گرفت. این برادر، درسهای مهمی در موسیقی به باخ آموخت و او را در یک مدرسه محلی ثبت نام کرد. باخ تا پانزده سالگی در خانه برادرش زندگی کرد.
زندگی یوهان سباستیان باخ برخلاف موسیقی عمیق و هنرمندانهاش، روال آرام و بدون جنجالی داشت. برخلاف آهنگساز همدورهاش، هندل، او کمتر سفر میکرد و در طول عمرش بیشتر به عنوان نوازنده چیرهدست ارگ شناخته میشد تا به عنوان آهنگساز.
مقاله آشنایی با انواع ساز ساکسیفون حاوی اطلاعات جامعی است.
در آغاز قرن هجدهم، او جایگاه خود را در دنیای موسیقی تثبیت کرد و در قالبهای گوناگون به آفرینش اثر پرداخت. در این دوره قطعات مشهوری مانند “توکاتا و فوگ در مینور” را خلق کرد.
از دیگر کارهای معروف او میتوان به “مس در سی مینور”، “کنسرتوهای براندنبورگ” و “تمرین کلاویهها” اشاره کرد. امروزه او را یکی از بزرگترین آهنگسازان تاریخ موسیقی غرب میدانند.
خاندان باخ
خانواده باخ، با استعداد و شناخت عمیقی که از موسیقی داشتند، سبکی را بنیان گذاشتند که از یک سو به موسیقی مجلل و دیرینه دربارها پیوند میخورد و از سوی دیگر، نماد جنبش نوگرایی مذهبی و بر پایه آموزههای «مارتین لوتر» بود.
پیشرفت و پسرفت افراد این خانواده بهطور مستقیم به اوضاع جامعه گره خورده بود. با رشد چشمگیر و سریع موسیقی در دربارها، شهرها و کلیساها در پایان سده شانزدهم، کار و نامآوری آنان نیز به اوج خود رسید و هرگاه از اهمیت مراکز موسیقی مانند ارکسترهای سلطنتی کاسته میشد، دامنه فعالیت آنان نیز محدودتر میگشت.
اعضای خاندان باخ همواره به آموزش یکدیگر میپرداختند و استعدادهای تازه را در میان خود پرورش میدادند.
یوهان سباستیان باخ
ازدواج و فرزندان سباستین باخ
در سال ۱۷۰۷، او به عنوان نوازنده ارگ در کلیسای “سنت بلاسیوس کیرشه” در شهر مول هاوزن مشغول به کار شد. چهار ماه پس از سکونت در این شهر، با ماریا باربارا که دخترپسرعموی پدرش بود، ازدواج کرد و آنها صاحب هفت فرزند شدند. از این هفت فرزند، چهار نفر به سن بزرگسالی رسیدند و همه آنها به آهنگسازان سبک روکوکو در دوره باروک تبدیل شدند.
او دو ازدواج خوشایند داشت و در مجموع صاحب بیست فرزند شد. همسر اول او در سال ۱۷۲۰ فوت کرد. بیشتر فرزندان او مدت کوتاهی پس از تولد یا در طی دو سال اول زندگی از دنیا رفتند و آنهایی که زنده ماندند، اغلب به موسیقیدانهای بزرگی تبدیل شدند.
باخ پس از کمتر از یک سال زندگی در مولهاوزن، این شهر را ترک کرد و به وایمار رفت. در همین شهر بود که دو فرزند بااستعداد او در موسیقی، به نامهای ویلهلم فریدمان و کارل فیلیپ امانوئل، متولد شدند.
روزهای پایانی عمر باخ
باخ در سال ۱۷۴۹ و در واپسین روزهای زندگی، بینایی خود را به دلیل بیماری آب مروارید از دست داد و نابینا شد. این وضعیت باعث شد دیگر نتواند اثری جدید خلق کند. پزشکان به او پیشنهاد عمل جراحی دادند.
پس از عمل، چشمان او به مدت شش ماه بسته بود. پیش از آنکه پزشک معالجش او را ویزیت کند، باخ خودش چشمهایش را باز کرد و توانست خانوادهاش را ببیند. این رویداد چنان شادی و هیجان شدیدی در او ایجاد کرد که دچار حمله قلبی شد. او به دنبال این حادثه، ده روز در بستر بیماری ماند و سرانجام در ۲۸ ژوئیهی ۱۷۵۰ و در سن ۶۵ سالگی درگذشت. او بیش از ۱۰۰۰ اثر موسیقایی بینظیر از خود به جای گذاشت.
باخ در حاشیههای تفسیر آبراهام کالوف از انجیل لوتری، یادداشتهای شخصی و جالبی نوشته است. در یکی از این یادداشتها آمده است:
هر جا که موسیقی روحانی حضور دارد، خداوند، رحمت و برکاتش را به بندگانش به طور ویژهای هدیه میدهد.
برای یادگیری پیشرفته، به آشنایی با مهفوم موسیقی فولکور مراجعه کنید.
