دسته: آموزش های هنری

دف، یک ساز کوبه‌ای و به شکل دایره است. روی این ساز یک لایه پوست قرار دارد که هم از نوع طبیعی و هم از نوع مصنوعی ساخته می‌شود. هر یک از این پوست‌ها ویژگی‌ها و برتری‌های خود را دارند. در ادامه این مطلب در وبلاگ آنبین، با تفاوت‌های پوست طبیعی و مصنوعی در ساخت دف آشنا خواهید شد. با ما همراه باشید.

دف

پیش از آنکه اسلام به ایران بیاید، ساز دف در این سرزمین نواخته می‌شد. پس از آمدن اسلام، صدای دف برای مدت‌ها تنها در خانقاه‌ها شنیده می‌شد و مانند یک آواز آرامش‌بخش برای درویشان بود. اما در زمانهٔ ما، به لطف استادانی مانند محمدرضا لطفی و بیژن کامکار، بار دیگر نوای این ساز در همه‌جای ایران پیچید و به سازی محبوب در میان مردم تبدیل شد.

دف‌ها از نظر شکل ظاهری به هفت گروه تقسیم می‌شوند: دف مربع، دف مستطیل، دف گرد با حلقه، دف گرد با زنگوله، دایره زنگی، دف دو‌رویه، دف بی‌پوست همراه با زنگ.

ساختمان دف چگونه است؟

بهترین نوع دف، همان‌هایی هستند که در فصل بهار و با استفاده از پوست حیوانات ساخته می‌شوند. بدنهٔ این ساز معمولاً از جنس چوب است و روی آن را با پوست حیوان یا گاهی پلاستیک می‌پوشانند و با کمک گل‌میخ آن را محکم می‌کنند. به طور کلی، دف از چهار بخش اصلی تشکیل شده است: کلاف، پوست، حلقه‌ها و گل‌میخ‌ها. این قسمت‌ها در کنار هم، سازی به این زیبایی و خوش‌صدایی می‌سازند.

پوست طبیعی و پوست مصنوعی هر دو برای ساخت دف به کار می‌روند، اما با هم تفاوت‌های زیادی دارند.

پوست طبیعی از حیوانات به دست می‌آید. این نوع پوست، انعطاف‌پذیر و بادوام است و با گذشت زمان زیبایی آن بیشتر می‌شود. همچنین صدای دف وقتی با پوست طبیعی ساخته شود، گرم و رساست.

در مقابل، پوست مصنوعی از مواد شیمیایی ساخته می‌شود. این نوع پوست معمولاً ارزان‌تر است و نسبت به تغییرات رطوبت و دما حساسیت کمتری دارد. اما ممکن است صدای آن به عمق و گرمی پوست طبیعی نباشد.

در نهایت، انتخاب بین پوست طبیعی و مصنوعی به سلیقه، بودجه و نیازهای نوازنده بستگی دارد.

تفاوت پوست طبیعی و مصنوعی در ساخت دف

در ساخت ساز دف، پوست اهمیت بسیار زیادی دارد. استفاده از پوست مصنوعی برای ساختن این ساز، مزایای مختلفی دارد که برخی از آن‌ها عبارتند از:
* ضخامت پوست در تمام قسمت‌ها یکسان است.
* کوک ساز ثابت می‌ماند.
* میزان کشش و جنس مواد در تمام سطح پوست، یکنواخت است.
* این پوست رطوبت هوا را به خود جذب نمی‌کند و در نتیجه شکل و حالت آن تغییر نمی‌کند.
* هیچ بوی بدی از آن به مشام نمی‌رسد.
* باکتری‌ها و میکروب‌ها نمی‌توانند آن را تجزیه کنند.
* کیفیت پوست با گذشت زمان کاهش نمی‌یابد و در نتیجه ارزش ساز حفظ می‌شود.
* به دلیل کشش یکنواخت پوست، صفحهٔ دف کج و کمانه نمی‌شود.
* کوک ساز در حین نواختن ثابت می‌ماند.

اما برای ساخت دف با پوست طبیعی، معمولاً از پوست حیواناتی مانند گوسفند، بز، آهو و میش استفاده می‌شود. در این روش، پوستی که مدت بیشتری داشته باشد و کهنه باشد، گزینهٔ مناسب‌تری است. برای تشخیص کهنه بودن پوست، می‌توانید کمی آب روی آن بریزید؛ اگر بوی نامطبوعی نداد، یعنی پوست کهنه است. همچنین باید دقت کنید که پوست در همه‌جا یکدست و یکسان باشد. برای آماده‌سازی پوست دف، نباید از موادی مانند آهک که در دباغی چرم به کار می‌رود، استفاده کرد.

هرگز برای گرم کردن و کوک کردن دف، آن را مستقیماً روی آتش قرار ندهید، زیرا احتمال پاره شدن و آسیب دیدن پوست بسیار زیاد است. بهتر است برای این کار از نور خورشید یا یک تشک برقی استفاده کنید.

کالیمبا یک ساز کوچک و زیباست که به راحتی می‌توان آن را همه جا برد. اگر به دنبال سازی هستید که صدای دلنشینی دارد و یادگیری آن هم زیاد سخت نیست، این ساز می‌تواند گزینه خوبی برای شما باشد. کالیمبا را با نام “پیانو انگشتی” نیز می‌شناسند و این روزها طرفداران زیادی پیدا کرده است. نواختن آن تجربه‌ای آرامش‌بخش و لذت‌بخش است.

شاید برایتان این سوال پیش بیاید که آیا یادگیری کالیمبا دشوار است؟ در جواب باید گفت هر سازی برای نواختن نیاز به تمرین و پشتکار دارد، اما کالیمبا می‌تواند مسیر یادگیری را برایتان کوتاه‌تر و آسان‌تر کند. اگر دوست دارید بیشتر درباره این ساز بدانید، ادامه این مطلب را در وبلاگ آنبین مطالعه کنید.

معرفی ساز کالیمبا

کالیمبا یک ساز سنتی و محلی از قاره آفریقا است. در زبان‌های بانتو، نام آن به “موسیقی کوچک” ترجمه می‌شود. این ساز در دسته سازهای خودصدا قرار می‌گیرد و بسیاری آن را با نام “پیانوی آفریقایی” می‌شناسند. قدمت کالیمبا به حدود ۳۰۰۰ سال پیش برمی‌گردد و نخستین بار در ناحیه غرب آفریقا دیده شد.

در دهه ۱۹۶۰ میلادی، یک شرکت اسباب‌بازی در شهر پرینستون، از ایالت نیوجرسی آمریکا، این ساز را به بازار معرفی کرد و به تدریج، نام کالیمبا در سراسر جهان شناخته شد.

این ساز در مناطق مختلف، نام‌ها و مدل‌های گوناگونی دارد. برخی از نام‌های رایج آن عبارتند از: پیانوی شستی، اریмбولا، مبریا، اِمبی‌یرا و کالیمبا. کالیمبا در گروه سازهای تیغه‌ای خودصدا جای می‌گیرد.

نحوه نواختن کالیمبا به این صورت است که با لرزاندن یک یا چند تیغه فلزی، صدا ایجاد می‌شود. این ساز از خاصیت مغناطیسی و ارتعاش تیغه‌های فلزی برای تولید صدا استفاده می‌کند. ساز “زنبورک” نمونه دیگری از این نوع سازها است. در گذشته، به جای تیغه‌های فلزی، از نی بامبو برای ساختن این ساز و تولید صدا استفاده می‌کردند.

صدای ساز کالیمبا

همه افراد سلیقه‌های متفاوتی دارند. بعضی از افراد سازی را دوست دارند که صدایش ملایم و آرامش‌بخش باشد، در حالی که برخی دیگر به دنبال سازی پرانرژی و شاد هستند.

برخی نیز به سازی نیاز دارند که علاوه بر صدای خوب، اندازه مناسبی داشته باشد تا به راحتی قابل حمل باشد و بتوانند آن را همه جا ببرند. ویژگی‌های مختلفی در انتخاب یک ساز موثرند، اما مهم‌ترین نکته، صدای آن است.

مقاله بیوگرافی کارن همایونفر منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

اگر به دنبال سازی هستید که شما را آرام کند، پر از لطافت باشد و با شنیدنش چشمانتان را ببندید و در دنیای رویاها غرق شوید، کالیمبا را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

کالیمبا برای کسانی که دوست دارند سازشان را همیشه همراه خود ببرند و در دل طبیعت یا در میان دوستان بنوازند، گزینه بسیار مناسبی است؛ چون کوچک و به راحتی قابل حمل است.

آیا کالیمبا ساز سختی است؟

خیلی از کسانی که دوست دارند نواختن یک ساز را شروع کنند، این سوال را می‌پرسند: یادگیری چقدر سخت است و چقدر زمان می‌برد؟

همانطور که می‌دانید، موسیقی و نواختن ساز معمولاً کار آسانی نیست. بعضی از افراد، به ویژه در سنین بالاتر، به خاطر مشغله‌های زندگی و کار نگرانند که نتوانند از پس چالش‌های یادگیری بربیایند.

نکته اینجاست که هر سازی را که انتخاب کنید، باید صبر داشته باشید و مدتی بگذرد تا بتوانید از صدای ساز خود لذت واقعی ببرید.

یادگیری یک ساز می‌تواند شروع راهی باشد برای رسیدن به این حس خوب. به همین دلیل است که بسیاری از افراد در سنین مختلف، به ساز خاصی علاقه پیدا می‌کنند و آموزش آن را شروع می‌کنند.

اما کالیمبا ساز متفاوتی است؛ از همان روز اول می‌توانید آن را بنوازید. حتی اگر بخواهید به صورت حرفه‌ای آن را یاد بگیرید، کالیمبا با صدای زیبایش در تمام مسیر همراه شما خواهد بود. این ساز به راحتی یاد گرفته می‌شود و به خاطر اندازه کوچک و وزن سبکش، می‌توانید آن را همه جا با خود ببرید و در اوقات فراغت با آن سرگرم شوید.

بسیاری از کالیمباها همراه با دفترچه راهنما یا دی‌وی‌دی آموزشی عرضه می‌شوند. حتی کسانی که هیچ پیشینه موسیقی ندارند هم می‌توانند در مدت کوتاهی آهنگ‌های ساده را بنوازند. پس می‌توان گفت یادگیری کالیمبا کار سختی نیست. اگر به این ساز علاقه دارید، نترسید و از همین امروز شروع کنید.

برای یادگیری پیشرفته، به آشنایی با متد آموزش ویولن به سبک سوزوکی مراجعه کنید.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در ماجرای نی نوازی که از ملکه انگلیس گردنبند گرفت پیدا کنید.

احمد عبادی از استادان برجسته‌ی موسیقی ایرانی بود که در نواختن سه‌تار مهارت فراوانی داشت. این هنرمند بزرگ، زیباترین و احساسی‌ترین نواهای موسیقی اصیل ایرانی را برای ما به یادگار گذاشته است. در ادامه، در وبلاگ آنبین، بیشتر با زندگی و هنر این استاد بزرگ آشنا خواهیم شد.

زندگی نامه استاد احمد عبادی   

احمد عبادی، یکی از هنرمندان نامدار موسیقی ایرانی و نوازنده چیره‌دست سه‌تار، پسر میرزا عبدالله فراهانی و نوه علی‌اکبر فراهانی بود. او دایی هوشنگ سیحون، معمار سرشناس ایرانی، نیز به شمار می‌رود.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با ساز فلوت آلتو.

عبادی از هفت سالگی نواختن سه‌تار را نزد پدرش آغاز کرد. وقتی تنها سیزده سال داشت، پدرش درگذشت و او آموزش سه‌تار را نزد خواهرانش، ملوک و مولود، و برادرش جواد ادامه داد. تمرین و پشتکار او باعث شد در هجده‌سالگی نوازندگی‌اش بسیار زیبا و شنیدنی شود.

برای گسترش دانش خود، مقاله تفاوت های ویلون با ویلونسل را مطالعه کنید.

اگرچه او پسر میرزا عبدالله بود، سبک نوازندگی‌اش تفاوت بسیاری با دیگر نوازندگان هم‌دوره خود داشت که بیشترشان شاگرد پدرش بودند. شیوه او با نوازندگان قدیمی نیز فرق می‌کرد. در زمانی که سه‌تار به دلیل صدای آرامش بیشتر در خلوت افراد نواخته می‌شد و کمکم در حال فراموشی بود، احمد عبادی این ساز را به برنامه‌های رادیو برد و آن را به مردم معرفی کرد.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب نت c در موسیقی چیست؟ را از دست ندهید.

احمد عبادی، نوازنده صاحب سبک سه تار

احمد عبادی در نواختن سه‌تار شیوه‌ای منحصربه‌فرد داشت که تقلید از آن برای بسیاری دشوار بوده است. برخی بر این باورند که سبک خاص او با امکانات ضبط صدا در دوران زندگی‌اش در ارتباط است. از ویژگی‌های بارز نوازندگی او، استفاده از مضراب‌های تک‌سیم و دوّمضراب‌هاست. همچنین، بداهه‌نوازی‌های دلنشین، ویبره‌های طولانی و گلیساندوهای به‌جا از دیگر مشخصه‌های کار اوست که به نوای سازش جلوه‌ای ویژه می‌بخشید.

او در شصت سال فعالیت هنری با سه‌تار، فضایی سراسر عطر و حال موسیقی اصیل ایرانی آفرید و احساس‌برانگیزترین و جذاب‌ترین نغمه‌های ردیف موسیقی را از خود به جا گذاشت. برخی از ضبط‌هایش هنوز در دسترس است که باید به شکلی شایسته از آنها استفاده کرد.

یکی از نوآوری‌های عبادی در نوازندگی سه‌تار، ابداع کوک‌های گوناگون برای این ساز بود که در آلبوم “کوک سه‌تار” ارائه کرد. پیش از او، نوازندگان معمولاً از کوک‌های تار برای سه‌تار استفاده می‌کردند، اما عبادی این روش را تغییر داد و نشان داد که برخی از این کوک‌ها برای سه‌تار مناسب نیستند. او دو نوار آموزشی برای کوک سه‌تار منتشر کرد و در آنها برای گام‌های مختلف و حتی گوشه‌های گوناگون، کوک‌های مناسب را معرفی نمود.

احمد عبادی سال‌ها در وزارت پیشه و هنر به تدریس و پژوهش در زمینه موسیقی ایرانی و سه‌تار مشغول بود و کنسرت‌های متعددی در داخل و خارج از ایران، از جمله در کشورهایی مانند فرانسه، ایتالیا، آلمان و اتریش برگزار کرد که با استقبال هنردوستان روبرو شد.

تدریس موسیقی و شاگردان احمد عبادی

استاد عبادی شاگردان زیادی را آموزش داد که از بین آن‌ها می‌توان به مهربانو توفیق، بهنام وادانی و بهداد بابایی اشاره کرد. او در رادیو هم فعال بود و صفحات و نوارهای متعددی ضبط کرد؛ مانند صفحه آواز شور با همراهی رضاقلی‌میرزا ظلی، و نیز تکنوازی‌ها، بداهه‌نوازی‌ها و همکاری با نوازندگان و خوانندگان گوناگون.

همکاری او با غلامحسین بنان و محمدرضا شجریان در قالب برنامه‌ی گل‌ها، آثاری فراموش‌نشدنی پدید آورده است. همچنین اجراهایی همراه با شهرام ناظری داشته که برخی از آن‌ها به صورت تصویری یا صوتی موجود است.

وفات 

احمد عبادی، استاد بزرگ موسیقی ایران، در سال ۱۳۷۱ پس از دورانی سخت از رویارویی با بیماری، دار فانی را وداع گفت. یادش همواره زنده و روانش شاد باد.

استاد احمد عبادی از نوازندگان بسیار نامدار و تأثیرگذار سه‌تار بود. مهارت او در نواختن این ساز چنان بالا بود که هیچ‌کس نمی‌توانست همانند او بنوازد. سبک اجرای او منحصربه‌فرد و تقلید‌ناپذیر بود.

برای گسترش دانش خود، به مقاله بیوگرافی علی رهبری سر بزنید.

یکی از داستان‌های شنیدنی دربارهٔ او، مربوط به سه‌تار ناصرالدین‌شاه قاجار است. در ادامه این داستان جالب را در وبلاگ آنبین می‌خوانید. با ما بمانید.

داستان سه تار ناصرالدین شاه و استاد عبادی

استاد عبدی عاشق سه‌تاری بود که متعلق به ناصرالدین شاه قاجار بود و بر اساس یک رشته اتفاقات، سرانجام این ساز به دست او رسید.

ماجرا از این قرار بود که در سفر دوم ناصرالدین شاه به اروپا، یک ایرانی که به فرانسه رفته بود و سه‌تاری را با خود برده بود، پس از بازگشت، آن را به یکی از نزدیکانش هدیه داد.

یکی از شاگردان میرزا عبدالله، در واقع فرزندخوانده‌ی همان شخصی بود که سه‌تار را از شاه دریافت کرده بود. این شاگرd نواختن سه‌تار را نزد میرزا عبدالله آغاز کرد، اما پس از مدتی یادگیری را رها کرد.

حدود چهل سال بعد، زمانی که او دیگر صاحب نوه و نتیجه شده و موهایش رنگ سفید پیری گرفته بود، یک روز رادیو را روشن کرد و صدای سه‌تار استاد عبادی را شنید.

او با شنیدن این صدا، به یاد استادش میرزا عبدالله افتاد و به دامادش گفت: “هرگاه صدای سه‌تار این نوازنده را از رادیو می‌شنوم، یاد استاد بزرگوارم میرزا عبدالله می‌افتم.”

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه داستان عجیب مرگ موتسارت ،موسیقیدان نابغه.

دامادش که با عبادی آشنایی داشت، لبخندی زد و گفت: “جالب اینجاست که نوازنده‌ای که صدای سازش را می‌شنوی، پسر خود میرزا عبدالله است.”

آن شاگرد سابق بلافاصله گفت: “من یک سه‌تار دارم و دوست دارم آن را به پسر میرزا عبدالله هدیه کنم، تا یادگاری از درس‌هایی باشد که از پدرش آموخته‌ام.”

وقتی این سه‌تار به دست عبادی رسید، پس از تعمیر سیم و پرده‌هایش، شروع به نواختن آن کرد. عبادی در این باره می‌گفت: “قبل از اینکه زخمه‌ای بر سیم‌های این سه‌تار بزنم، مدتی در فکر فرو می‌روم و از بازی روزگار شگفت‌زده می‌شوم که چطور این ساز ارزشمند پس از این همه سال، سرانجام به دست من رسید.”

برای یادگیری پیشرفته، به تعریف کلی مدولاسیون و نقش آن در موسیقی مراجعه کنید.

ساز چنگ که با نام هارپ نیز شناخته می‌شود، یکی از کهن‌ترین سازهای جهان است و صدایی رویایی و ظاهری چشمگیر دارد. شاید برایتان جالب باشد که ریشه این ساز به سرزمین ایران و اجداد ما می‌رسد. این ساز تاریخی در گذر سال‌ها، دگرگونی‌های بسیاری را پشت سر گذاشته تا به شکل امروزی خود رسیده است. در ادامه این نوشته در وبلاگ آنبین، بیشتر با گذشته و داستان ساز چنگ آشنا خواهید شد.

ساز چنگ

در ابتدا، چنگ شبیه یک ساز مثلثی چوبی دیده می‌شود. این ساز در ابعاد گوناگونی ساخته می‌شود و بسته به اندازه‌اش، تعداد سیم‌های آن از ۱۹ تا ۴۷ عدد متغیر است. به چنگ‌هایی که دارای پدال هستند و معمولاً بین ۴۰ تا ۴۷ سیم دارند، چنگ پدالی (Pedal Harp) گفته می‌شود.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله موزه موسیقی اصفهان، نمونه ای زیبا از یک موزه موسیقی را مطالعه کنید.

تاریخچه ساز چنگ     

اگر بخواهیم پیشینه چنگ را در نوشته‌های کهن دنبال کنیم، متوجه می‌شویم که در ادبیات فارسی بسیار از این ساز یاد شده است. حتی سیاره زهره را با عنوان چنگ‌زن می‌شناختند.

مهری گلی که در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۶ میلادی توسط دو باستان‌شناس دانشگاه شیکاگو به نام‌های پیناس دلوگاز و هلن کانتور در تپه چغامیش خوزستان کشف شد، به دوران ایلامیان و هزاره چهارم پیش از میلاد تعلق دارد. روی این مهر، تصویر یک نوازنده در حال نواختن چنگ منحنی دیده می‌شود. این چنگ دارای شش رشته است.

برای گسترش دانش خود، مقاله همه چیز در مورد بالشتک ویولن را مطالعه کنید.

به نظر می‌رسد چنگ کهن‌ترین ساز ایرانی دارای تار باشد. نام این ساز بیش از هر ساز دیگری در کتاب‌ها ذکر شده و نقش و تصویر آن نیز در آثار باستانی برجای مانده، بسیار دیده می‌شود.

بررسی ساز در حجاریهای بابل و آشور و نواحی مجاور

بر اساس آثار باستانی به‌جای‌مانده از تمدن‌های بابل و آشور و مناطق اطراف آن، می‌توان فهمید که بیش از هشت قرن قبل از میلاد مسیح، انواع سازهای مختلف در این مناطق ساخته می‌شد و نوازندگان از آن‌ها استفاده می‌کردند.

نگاره‌ها و نقش‌های تاریخی که از آن دوران باقی مانده، نشان می‌دهد که سازهایی مانند چنگ، سنتور و قانون، از قدیمی‌ترین سازهای جهان هستند و از حدود دو هزار سال قبل از میلاد، در این نواحی رواج داشته‌اند.

قدمت چنگ

بر اساس نوشته‌ها و مدارکی که از روزگاران قدیم باقی مانده، ساز چنگ همواره از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده و تا دوره صفویه از آن استفاده می‌شده است. سلطان محمد چنگی، آخرین کسی است که در آن عصر، این ساز را می‌نواخته است.

چنگ نیز مانند بسیاری از سازهای دیگر، به تدریج کامل‌تر و پیشرفته‌تر شده و در طول زمان، انواع گوناگونی پیدا کرده است. به طور کلی، انواع چنگ‌هایی که در تاریخ موسیقی ایران و جهان از آنها استفاده شده، به این صورت دسته‌بندی می‌شوند: چنگ ارکستری، چنگ سنتی، چنگ باستانی و چنگ تزیینی.

مقاله تفاوت ساز ویولن و ویولا حاوی اطلاعات جامعی است.

این سازها از نظر شکل ظاهری به ۱۷ مدل و قالب گوناگون تقسیم می‌شوند که چنگ زاویه‌دار، چنگ منحنی، چنگ ون و چنگ کندوگ، نمونه‌هایی از آنها هستند.

فرهاد فخرالدینی از بزرگان موسیقی ایران و پایه‌گذار ارکستر ملی ایران است. او آهنگساز، موسیقی‌دان و رهبر ارکستری چیره‌دست است که قطعات معروف بسیاری برای فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی خلق کرده است. از میان آثار ارزشمند او می‌توان به موسیقی سریال‌های «سربداران»، «امام علی» و «بوعلی سینا» اشاره کرد. در ادامه این نوشته در وبلاگ آنبین، بیشتر با زندگی و کارهای فرهاد فخرالدینی آشنا خواهید شد.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه ویژگی های پیش درآمد در موسیقی سنتی چیست؟.

زندگی نامه فرهاد فخرالدینی    

فرهاد فخرالدینی در ۲۱ اسفند ۱۳۱۶ در روستای گده بی، نزدیک شهر گنجه در جمهوری آذربایجان کنونی به دنیا آمد. پدر او اهل اسکو و مادرش اهل گنجه بود. پدرش محمدعلی فخرالدینی که با نام هنری «محزون» شناخته می‌شد، از شاعران بنام آذربایجان، آهنگساز و رهبر ارکستر ملی بود و از افراد فرهیخته و ادیب به شمار می‌رفت. این فضای فرهنگی و هنری خانواده باعث شد تا فرزندانش نیز به هنر روی آورند.

برادر بزرگ‌تر او، فخرالدین فخرالدینی، عکاس مشهوری است که در زمینه عکاسی پرتره شهرت دارد. برادر کوچک‌ترش، فاروق فخرالدینی، علاوه بر کار عکاسی، از ورزشکاران معروف بوده و سال‌ها به عنوان مربی تیم ملی والیبال ایران فعالیت کرده است.

کودکی

دو ماه بعد از به دنیا آمدن او، خانواده فخرالدینی به روستای زنور در استان آذربایجان شرقی نقل مکان کردند. آنها برای مدت کوتاهی در خانه خواهر پدرشان زندگی کردند و پس از آن، به شهر تبریز رفتند و در آنجا ساکن شدند.

آغاز کار هنری

فخرالدینی از همان سال‌های بچگی شروع به نواختن ویلون کرد. ابتدا ردیف‌های موسیقی را نزد احمد مهاجر یاد گرفت و پس از آن، شاگرد استاد ابوالحسن صبا شد و ویولن را به عنوان ساز اصلی خود برگزید. از دوستان صمیمی او که در کلاس‌های استاد صبا با هم همدرس بودند، می‌توان علی تجویدی، همایون خرم و مهدی خالدی را نام برد.

تحصیلات موسیقی‌

او آموزش موسیقی خود را در «هنرستان عالی موسیقی ملی» و همچنین در «مؤسسه موسیقی‌شناسی» گذراند. این مؤسسه فقط برای یک دوره چهارساله در دهه چهل شمسی در تهران فعالیت داشت. حتی قبل از اینکه تحصیلاتش در هنرستان به پایان برسد، حسین دهلوی که در آن زمان رئیس هنرستان بود، از او دعوت کرد تا در همان هنرستان به تدریس بپردازد.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با علامت دیز، هشتگ نت ها.

همکاری با رادیو

فخرالدینی همکاری خود با رادیو را از سال ۱۳۴۴ شروع کرد و از سال ۱۳۵۲ به مدت شش سال، رهبری ارکستر بزرگ رادیو و تلویزیون را بر عهده داشت. او ساخت موسیقی برای فیلم را از سال ۱۳۴۷ و با ساختن آهنگ‌های فیلم سینمایی «شوهر آهو خانم» به کارگردانی داوود ملاپور آغاز کرد.

این هنرمند در دهه پنجاه، آلبوم‌هایی منتشر کرد که یکی از مهم‌ترین آن‌ها، «چهار گاهی» است. او این اثر را با صدای استاد محمدرضا شجریان اجرا و عرضه کرد. یکی از قطعه‌های این آلبوم، بیش از سی سال است که به عنوان موسیقی آغازین برنامه پرمخاطب «قصه ظهر جمعه» از رادیو پخش می‌شود. فخرالدینی در این اثر برای اولین بار برای بخش آواز نیز قطعه‌ای مستقل نوشت و از این نظر، کار تازه‌ای را پایه گذاشت.

در ساخته‌های فرهاد فخرالدینی، حس و رنگ موسیقی ایرانی به روشنی دیده می‌شود. برخی از آثار او مانند موسیقی سریال «سربداران» در کشورهای دیگر نیز اجرا شده است.

جایزه بهترین موسیقی متن فرهاد فخرالدینی

فخرالدینی در سال ۱۳۶۵ برای فیلم «گزارش یک قتل» و در سال ۱۳۶۶ برای فیلم «پرستار شب» جایزهٔ بهترین موسیقی متن را از جشنواره فیلم فجر دریافت کرده است.

برای مطالعه بیشتر، به قمرالملوک وزیری، ام کلثوم ایران سری سر بزنید.

ساز چنگ از کهن‌ترین سازهای ایران زمین است. اگر به نقش‌ها و نگاره‌های باستانی نگاه کنید، تصویر این ساز را در بسیاری از آن‌ها خواهید دید. چنگ در گذر سال‌ها و سده‌ها دگرگونی‌های بسیاری به خود دیده تا به شکلی که امروز می‌بینیم درآمده است. در ادامه این نوشته، با تحولات و تغییرات ظاهری ساز چنگ در طول تاریخ بیشتر آشنا خواهید شد.

تغییر شکل ساز چنگ در طول تاریخ

این ساز در ساده‌ترین حالت خود به شکل یک مثلث بود که از یک صفحه چوبی به درازای تقریبی یک متر و یک میله چوبی تشکیل می‌شد و معمولاً شبیه به دست انسان ساخته می‌شد. این ساز دارای ۸ یا ۹ سیم بود که به موازات ضلع بلند این مثلث قائم‌الزاویه، بین صفحه چوبی و میله کشیده می‌شدند.
یک سر این سیم‌ها به صفحه چوبی متصل می‌شد و سر دیگر آن‌ها به میخ‌ها یا گوشی‌هایی که روی میله قرار داشت، پیچیده می‌شد و بخش اضافی سیم‌ها از طرف دیگر آویزان می‌ماند.
چنگ‌هایی که در نقش‌های دوران‌های پسین تمدن‌های بابل و آشور دیده می‌شوند، از نظر شکل ظاهری، روش در دست گرفتن و نحوه نواختن، با چنگ‌های دوران‌های کهن تفاوت زیادی دارند. جعبه صوتی این گونه چنگ‌ها در برخی موارد به‌صورت مستقیم و بدون خمیدگی ساخته می‌شد و در نمونه‌های دیگر، منحنی و خمیده بود.

تغییرات طرز نواختن چنگ در طول تاریخ

روش نواختن ساز چنگ هم در طول زمان عوض شده است. برخلاف گذشته که چنگ را طوری می‌گرفتند که میله چوبی آن موازی با زمین قرار می‌گرفت و سیم‌ها کاملاً عمودی نبودند، در دوره‌ای بعدی طوری آن را در دست می‌گرفتند که سیم‌ها تقریباً به صورت عمودی نسبت به زمین قرار می‌گرفتند.

در زمان ساسانیان، چنگ از مشهورترین و محبوب‌ترین سازها به شمار می‌رفت و در شاهنامه فردوسی نیز بارها از آن یاد شده است. نکیسا، موسیقیدان نامدار دربار خسرو پرویز، در نواختن این ساز استادی بی‌نظیری داشت.

اگر به این موضوع علاقه دارید، گیتار Slite چیست ؟ را از دست ندهید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه با یانی ،موسیقدان زنده جهان آشنا شوید.

انواع ساده و اولیه چنگ را می‌توان در آثار به جا مانده از تمدن‌های سومری و مصری دید. ایرانیان باستان به نوعی از چنگ، «وَن» می‌گفتند.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بهترین سن برای شروع موسیقی.

چنگ امروزی از سه بخش اصلی تشکیل شده است:
گردن، ستون و جعبه طنینی. سیم‌ها از بخش گردن به موازات ستون کشیده شده و به جعبه طنینی وصل می‌شوند. برای نواختن چنگ، معمولاً کف دست را به سیم‌ها فشار می‌دهند یا با لمس و کشیدن انگشتان بر سیم‌ها، صدا تولید می‌کنند.

برای گسترش دانش خود، به مقاله بیوگرافی پرویز منصوری از پیشگامان توسعه آموزش نوین موسیقی علمی سر بزنید.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب با پدر سمفونی جهان آشنا شوید را از دست ندهید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب بهترین آموزشگاه آموزش تنبک را بخوانید.

چنگ مثلثی شکل در اواخر قرون وسطی در غرب اروپا رواج یافت. در سال ۱۷۲۰ میلادی، در منطقه باواریا، پدال‌هایی به پایه چنگ اضافه شد که این نوآوری، توانایی و قابلیت‌های فنی این ساز را افزایش داد.

چنگ به شکل امروزی

در سال ۱۸۱۰، فردی به نام سباستین آرا، چنگ را به شکلی که امروزه می‌شناسیم تکمیل کرد. این تغییر باعث شد نواختن تمام گام‌های موسیقی، چه بزرگ و چه کوچک، امکان‌پذیر شود و از آن زمان، چنگ به عضوی ثابت در ارکسترها تبدیل شد. چنگ امروزی معمولاً ۴۷ سیم و ۷ پدال دارد.

علاوه بر این، چنگ نام یک نت موسیقی نیز هست که مدت زمان آن معادل یک‌هشتم نت گرد است. جالب است بدانید که چنگ حتی در میان عرب‌ها، پیش از ظهور اسلام نیز شناخته شده بود. این ساز در طول تاریخ و در مناطق مختلف جهان، شکل‌های گوناگونی به خود گرفته است. برای مثال، مردم شمال افغانستان به سازی به نام «زنبورک»، چنگ می‌گویند، در حالی که ازبک‌های ترک‌زبان در آسیای میانه، به نوعی سنتور ایرانی، چنگ می‌گویند.

رضا نعیمی، مدرس سازهای کوبه‌ای مانند کاخن، هنگ‌درام و درامز است و همچنین عضوی از انجمن صنفی هنرمندان موسیقی ایران محسوب می‌شود. شما می‌توانید برای آشنایی با زندگی‌نامه، سوابق هنری و فعالیت‌های این هنرمند، به این مطلب در وبلاگ آنبین مراجعه کنید.

برای گسترش دانش خود، مقاله زندگی کوتاه جرج گرشوین ،پیانیست مشهور آمریکایی را مطالعه کنید.

بیوگرافی و آغاز مسیر موسیقی

رضا نعیمی در دوازدهم مهرماه ۱۳۵۸ به دنیا آمد. او از پانزده‌سالگی کار در عرصه هنر را شروع کرد. در آن دوران، بیشتر کارهای او مربوط به تئاتر، نوشتن، بازیگری و کارگردانی بود. در همان سال‌های نوجوانی، کمک‌مچک به موسیقی علاقه‌مند شد. از سال ۱۳۷۷، آموختن مبانی موسیقی و نواختن درامز را آغاز کرد و با کنسرت‌های کوچک، پا به دنیای موسیقی گذاشت.

توصیه می‌کنیم این مطلب نانو گیتار ،کوچکترین گیتار جهان را حتماً بخوانید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب اعلام نتیجه مسابقه یلدایی آنبین را بخوانید.

تحصیلات موسیقی

آقای نعیمی در هر دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد، در زمینه موسیقی تحصیل کرده‌اند. ایشان در دوره لیسانس، مدرک خود را در رشته «نوازندگی ساز جهانی» اخذ کردند. سپس در مقطع فوق‌لیسانس، از رشته «پژوهش هنر» فارغ‌التحصیل شدند.

فعالیت‌های هنری رضا نعیمی

نعیمی از اعضای کانون نوازندگان و خانه موسیقی ایران و همچنین انجمن صنفی هنرمندان موسیقی است. او به عنوان نوازنده درام در گروه‌های مختلفی فعالیت داشته که از میان آن‌ها می‌توان به «ارکستر سازهای کوبه‌ای سرژیک میرزاییان»، «گروه شاهو» و «گروه راک ۱۲» اشاره کرد. بیشتر برنامه‌ها و کنسرت‌های او در سبک راک برگزار شده‌اند. در ادامه، ده اجرای مهم این هنرمند به ترتیب سال فهرست شده‌اند:

– کنسرت در تالار وحدت دانشگاه هنر به سرپرستی ساویک قازاریان (۱۳۷۹)
– اجرا در کانون هنر تالار عماد فرهنگ و ارشاد اسلامی و گالری نقاشی طراحان سبز (۱۳۷۹)
– برنامه در سالن پایگاه هوانیروز و نیروی هوایی (۱۳۷۹ و ۱۳۸۰)
– کنسرت گروه هامون در تالار وحدت دانشگاه باهنر (۱۳۸۰)
– نخستین کنسرت راک ایران با گروه مانترا به سرپرستی آریا انوش ماهری (۱۳۸۱)
– کنسرت راک در فرهنگسرای کوثر (۱۳۹۰)
– اجرا در سومین همایش مدرسان آموزشگاه موسیقی بتهوون در فرهنگسرای کوثر (۱۳۹۱)
– شروع همکاری با گروه راک ۱۲ (۱۳۹۲)
– اجرای موسیقی راک در سالن فرهنگ و ارشاد اسلامی (۱۳۹۳)
– کنسرت ارکستر مجلسی فرهنگ‌سرای ارسباران با رهبری سرژیک میرزاییان (۱۳۹۵)

فعالیت در زمینه تدریس

رضا نعیمی از برجسته‌ترین اساتید در زمینه آموزش سازهای کوبه‌ای محسوب می‌شود. او کار تدریس را از سال ۱۳۸۱ با آموزش خصوصی درامز آغاز کرد. پس از شش سال، در سال ۱۳۸۷، فعالیت خود را به صورت آکادمیک و در آموزشگاه‌های موسیقی ادامه داد.

برای مطالعه بیشتر، به سازهای ابداعی استاد شجریان سری سر بزنید.

برای یادگیری پیشرفته، به تاریخچه گرامافون مراجعه کنید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه چه سازهایی در موسیقی جاز نواخته می‌شوند؟.

نعیمی علاوه بر درامز، به تدریس سازهای کوبه‌ای دیگری مانند هنگ‌درام و کاخن نیز می‌پردازد. او نه تنها به آموزش تک‌نوازی مشغول است، بلکه دوره‌های ویژه‌ای برای گروه‌نوازی سازهای کوبه‌ای نیز برگزار کرده است. همچنین، این هنرمند در زمینه تدریس ریتم‌شناسی و وزن‌خوانی نیز تجربه دارد. در حال حاضر، رضا نعیمی با آنبین به عنوان مدرس هنگ‌درام و کاخن همکاری می‌کند. برای دریافت اطلاعات بیشتر درباره کلاس‌های ایشان، می‌توانید با ما تماس بگیرید.

رپ یکی از سبک‌های محبوب موسیقی است و مانند هر سبک دیگری، اصطلاحات و واژه‌های خاص خود را دارد. برای اینکه بهتر با این سبک آشنا شوید، خوب است که این اصطلاحات را هم یاد بگیرید.
اگر به موسیقی رپ علاقه‌مند هستید، در ادامه می‌خواهیم شما را با مفهوم “رب بتل” یا “بتل رپ” آشنا کنیم. پس پیشنهاد می‌کنیم تا پایان این مطلب با ما همراه بمانید.

رپ بتل چیست ؟

رپ بتل که با نام‌های نبرد رپ یا بتل رپ هم شناخته می‌شود، یک مسابقهٔ رپ خوانی بین دو یا چند رپر است. در این مسابقه‌ها، شرکت‌کنندگان با استفاده از کلمات، خودستایی می‌کنند، به رقیب توهین می‌کنند و با بازی با کلمات، سعی در برتری جویی دارند.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله گروه موسیقی رستاک ادامه دهید.

مقاله مرصع خوانی چیست ؟ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

به بیان دیگر، رپ بتل مسابقه‌ای است بین دو نفر که رو در روی هم قرار می‌گیرند و هر کدام به نوبت، ۴۵ ثانیه فرصت دارند تا رقیب خود را «دیس» کنند. یعنی در قالب شعر و کلام، او را تحقیر کرده یا مورد تمسخر قرار دهند. ابتدا نفر اول ۴۵ ثانیه برای نفر دوم شعر می‌خواند و بعد نفر دوم همین کار را در مورد نفر اول انجام می‌دهد. این مسابقات بسیار پرهیجان هستند و طرفداران زیادی دارند.

همان‌طور که اشاره شد، این نبردهای رپ معمولاً به صورت بداهه و در برنامه‌های زنده اجرا می‌شوند.

رپ بتل
از همان روزهای اولیه پیدایش موسیقی رپ، مسابقات رپ بخش مهمی از فرهنگ هیپ هاپ بوده و در طول زمان تغییرات زیادی کرده‌اند.
در این مبارزات، رپرها سعی می‌کنند با اجراهای خلاقانه و متن‌های هوشمندانه، مخاطبان را تحت تأثیر قرار دهند. برای موفقیت در این زمینه، باید با انواع سبک‌های رپ آشنا بود.
این روزها، مسابقات رپ محبوبیت بیشتری پیدا کرده‌اند، کیفیت اجراها بالاتر رفته و این عرصه پیچیده‌تر از قبل شده است.
نوتوریوس بی.آی.جی از رپرهای مشهور جهانی است که بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ در سبک‌های رپ و هیپ هاپ فعالیت می‌کرد. او را به عنوان یکی از بهترین‌های تاریخ در زمینه رپ بتل می‌شناسند و الهام‌بخش بسیاری از رپرهای جهان بوده است.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله آشنایی با گروه موسیقی چارتار مراجعه کنید.

توصیه می‌کنیم این مطلب سوالات رایج در مورد سیم سنتور و زمان تعویض آن را حتماً بخوانید.

توصیه می‌کنیم این مطلب محبوب ترین سازها برای کودکان را حتماً بخوانید.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره دانستی های جالب در مورد سیم های سنتور بیابید.

در دنیای موسیقی، سازهای عجیب و غیرمعمولی وجود دارند که یکی از جالب‌ترین آن‌ها، ترمین نام دارد. نکته شگفت‌انگیز در مورد این ساز، روش نواختن آن است. نوازنده برای تولید صدا، نیازی به لمس کردن صفحه کلید، دکمه یا حتی دمیدن در ساز ندارد؛ بلکه تنها با حرکت دست در فضا و تأثیرگذاری بر امواج نامرئی، صدا را به وجود می‌آورد. اگر این ساز توجه شما را جلب کرده و دوست دارید بیشتر درباره آن بدانید، در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، با ترمین این ساز شگفت‌انگیز آشنا شوید.

ترمین، سازی با سیم های نامرئی

ساز ترمین یک وسیله موسیقی الکترونیکی بسیار جالب و منحصر به فرد است که برای نواختن آن نیازی به لمس کردن یا تماس فیزیکی نیست. این ساز اولین بار توسط دانشمند و مخترع معروف، لئون ترمین، در سال ۱۹۲۰ در کشور شوروی سابق اختراع شد.

نام های دیگر ساز ترمین

این ساز با نام‌های دیگری مثل اتروفون، ترمینوفون و ترمینووکس نیز شناخته می‌شود، اما ترمین نامی است که بیشتر رواج دارد.
وقتی این ساز برای نخستین بار ساخته شد، نوازندگان در مورد نحوه استفاده از دست و حالت‌های مختلف نواختن آن، دیدگاه‌های متفاوتی داشتند. برای نمونه، بعضی از روش‌های نواختن آن از شیوه‌های نوازندگی ویولن الهام گرفته شده است.

نواختن سیم های نامرئی

نوازندگان فکر می‌کنند که بین آنتن ساز و بدنشان، یک رشته نامرئی وجود دارد. انگار که نت‌های موسیقی را روی همین رشته نامرئی می‌نوازند. برای اینکه بتوانید این ساز را به خوبی و دقیق بنوازید و به زیر و بم نت‌ها دقت کنید، بهتر است گوش موسیقایی قوی داشته باشید.

نواختن با اتکا بر مهارت شنیداری

نواختن ساز ترمین نیازمند تمرکز بالا و تسلط بر کنترل دقیق صدا است. از آنجایی که این ساز هیچ کلید یا نشانه‌ای برای راهنمایی ندارد، نوازنده فقط باید به گوش خود اعتماد کند و نت‌ها را بر اساس شنیدن بسازد.

برای گسترش دانش خود، به مقاله تفاوت های ویلون با ویلونسل سر بزنید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب کدام انیمیشن ها بهترین موسیقی متن را داشته اند؟ را بخوانید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، بیوگرافی استاد شهرام ناظری را از دست ندهید.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب آشنایی با ساز فلوت آلتو را از دست ندهید.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در جایگاه مهم موسیقی در دوران هخامنشیان پیدا کنید.

نوازندگان مشهور ساز ترمین

با وجود اینکه نواختن ساز ترمین سخت است، هم به صورت تکنوازی و هم در کنار دیگر سازها در ارکستر مورد استفاده قرار می‌گیرد. هنرمندان سرشناس زیادی برای خلق آثار خود از این ساز استفاده کرده‌اند. از جمله این نوازندگان می‌توان به ژان میشل ژار، ردیوهد، رولینگ استونز، لد زپلین و پورتیس هد اشاره کرد.

برای مطالعه بیشتر، به پدر پیانوی ایران کیست ؟ سری سر بزنید.

توصیه می‌کنیم این مطلب آشنایی با کلید سل را حتماً بخوانید.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله نت c در موسیقی چیست؟ مراجعه کنید.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در کنسرت شاهنامه خوانی استاد شهرام ناظری در کشور مراکش پیدا کنید.