دسته: موسیقی

آیدا هندل نوازنده ویولن و مدرس لهستانی بود که از پنج سالگی به خاطر استعداد خارق‌العاده‌اش در نواختن ویولن شهرت پیدا کرد. او به دلیل معروف شدن در سنین پایین، عمر هنری پربار و طولانی داشت و برای بیش از هفتاد سال به شکل حرفه‌ای در عرصه موسیقی فعال بود. در این نوشته از وبلاگ آنبین، نگاهی به زندگی‌نامه این هنرمند خواهیم داشت.

تولد و کودکی آیدا هندل

آیدا هندل در پانزدهم دسامبر ۱۹۲۸ در شهر چلم و در یک خانواده یهودی با اصالت لهستانی به دنیا آمد. او از سه سالگی، وقتی ویولن خواهرش را برای اولین بار در دست گرفت، نبوغ و اشتیاقش به این ساز نمایان شد. در پنج سالگی و در سال ۱۹۳۳، او با نواختن کنسرتو ویولن بتهوون، دو جایزه معتبر را از آن خود کرد: مدال طلای کنسرواتوار ورشو و جایزه هوبرمان. دو سال بعد، وقتی هفت سال داشت، در مسابقه ویولن هنریک وینیاوسکی حاضر شد و در میان نوازندگان بزرگی مانند دیوید اویستراخ و ژینت نئوو، موفق به کسب رتبه هفتم شد. این موفقیت‌های چشمگیر در سنین کم، باعث شد او فرصت یادگیری نزد استادان برجسته‌ای مانند کارل فلش در لندن و جورج انسکو در پاریس را پیدا کند.

ضبط آثار موسیقی

کارهای موسیقی که آیدا هندل ثبت می‌کرد، همیشه مورد ستایش کارشناسان موسیقی بود. او اولین اثر خود را در سال ۱۹۴۰ با همکاری شرکت دکا ضبط کرد و فعالیت حرفه‌ای خود را با اجرای قطعات تکنوازی و گروه‌نوازی کوچک آغاز نمود. این هنرمند در سال ۱۹۴۵، هردو کنسرتوی مشهور چایکوفسکی و مندلسون را ضبط کرد و دو سال بعد نیز کنسرتوی آنتونین دووراک را به ثبت رساند. او فعالیت خود در زمینه ضبط اثر را برای مدت هفتاد سال ادامه داد و با نام‌های بزرگ صنعت موسیقی مانند ای‌ام‌آی و هارمونیا موندی همکاری نزدیک داشت.

تدریس و داوری آیدا هندل

بسیاری از نوازندگان جوان و سرشناس امروزی مانند آنه سوفی موتر، دیوید گرت و ماکسیم ونگروف، تحت تأثیر هنر آیدا هندل قرار گرفته‌اند.
همچنین، آیدا هندل در سال ۲۰۱۲ به عنوان هنرمند افتخاری در جشنواره جهانی ویولن کمبریج انتخاب شد.
او علاوه بر این، در مسابقات معتبر ویولن مانند سیبلیوس، کارل فلش، بنجامین بریتن و هنریک وینیاوسکی نیز به عنوان داور حضور داشته است.

یک میز مخصوص، وسیله‌ای ضروری برای کسانی است که سنتور می‌نوازند. اگر نوازندگان روی میزهای نامناسب یا حتی روی زمین بنوازند، ممکن است به مشکلاتی مانند قوز کردن کمر، حالت نادرست بدن و فرم غلط دست‌ها در هنگام نگه‌داشتن مضراب دچار شوند. برای جلوگیری از ایجاد این عادت‌های نادرست، لازم است یک میز مناسب و استاندارد برای سنتور خود انتخاب کنید. در این نوشته از وبلاگ آنبین، به ویژگی‌های یک میز خوب برای سنتور می‌پردازیم.

توصیه می‌کنیم این مطلب آواز خواندن از چه سنی مناسب است؟ را حتماً بخوانید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب بیوگرافی محمد اصفهانی را بخوانید.

قابلیت تنظیم ارتفاع و شیب

بلندی و شیب میز سنتور، مستقیماً روی حالت بدن شما هنگام نواختن اثر می‌گذارد. بهتر است از میز‌هایی استفاده کنید که بتوانید بلندی و زاویهٔ آن را با توجه به صندلی خود تنظیم کنید. این نوع میزها معمولاً فلزی هستند. اگر به هر دلیلی خواستید از میز چوبی و ثابت (غیرقابل تنظیم) استفاده کنید، دقت کنید که شیب آن باید حدود ۳۰ درجه باشد و لبه‌ای از میز که به شما نزدیک‌تر است، باید پایین‌تر از طرف دیگر باشد. همچنین ارتفاع میز باید با صندلی شما هماهنگ باشد.

محل قرار‌گیری نت

یک میز سنتور خوب باید جایی مخصوص برای گذاشتن نت‌های موسیقی داشته باشد. اگر میز چنین قسمتی نداشته باشد، هنگام نواختن با مشکل مواجه خواهید شد و مجبور می‌شوید به دنبال یک پایهٔ نت جداگانه بگردید تا بتوانید نت‌ها را روی آن قرار دهید.

فضای کافی برای تجهیزات

یک میز مناسب برای سنتور باید به اندازه کافی جا داشته باشد تا نت‌های موسیقی، کتاب‌های آموزشی، یادداشت‌های استاد، مترونوم و دیگر وسایل مورد نیاز روی آن قرار بگیرد. چرا که هنرجویان در ابتدای راه، معمولاً هنگام تمرین به ابزارهای گوناگونی نیاز پیدا می‌کنند.

قابلیت حمل

اگر میز چوبی دارید که نمی‌شود ارتفاع یا جای آن را تغییر داد، باید یک محل ثابت برای آن در نظر بگیرید. این نوع میز همیشه در یک جا قرار می‌گیرد و نمی‌توان آن را جابه‌جا کرد. بهتر است از میزهای تاشو استفاده کنید تا بعد از تمام شدن کار یا تمرین، بتوانید آنها را جمع کرده و در جایی بگذارید. همچنین اگر قصد سفر داشته باشید یا بخواهید در مهمانی یا فضای باز ساز بزنید، به راحتی می‌توانید میزهای تاشو را همراه خود ببرید.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب آشنایی با سبک موسیقی هیپ هاپ را از دست ندهید.

صفحه استاندارد

سطح میزی که سنتور روی آن قرار می‌گیرد، باید بسیار محکم و بادوام باشد تا بتواند وزن ساز را برای مدت زمان طولانی تحمل کند. علاوه بر این، طراحی آن باید به گونه‌ای باشد که به بدنه سنتور هیچ صدمه‌ای وارد نشود.

سالن موسیقی کاتالان، یک مجموعه شناخته‌شده در شهر بارسلون اسپانیا است. این مکان در طول سال‌های گذشته میزبان بسیاری از هنرمندان و موسیقی‌دانان مشهور جهان بوده و در فهرست آثار جهانی یونسکو نیز به ثبت رسیده است. سالانه بیش از پانصد هزار نفر برای شنیدن کنسرت‌ها و برنامه‌های مختلف به این سالن می‌روند. اما دلیل این محبوبیت و برجستگی چیست؟ چه ویژگی‌هایی این سالن موسیقی را تا این حد ویژه و منحصربه‌فرد کرده است؟ در ادامه این مطلب همراه ما باشید تا پاسخ این پرسش‌ها را بیابیم.

کاخ موسیقی کاتالان کجاست؟

کاخ موسیقی کاتالان، از مهم‌ترین سالن‌های موسیقی در سراسر جهان به شمار می‌رود. طراحی و ساخت این ساختمان را لوییز دومانچه ای مونتانر، معمار اسپانیایی، بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۸ بر عهده داشت. این تالار با سبک معماری مدرنیستای کاتالونیایی و با سرمایه‌گذاری افراد ثروتمند ساخته شد و در ابتدا فقط مخصوص یک گروه کر به نام «اورفئو کاتالان» بود. اما به تدریج به یک مرکز فرهنگی و هنری تبدیل شد و میزبان هنرمندان و موسیقی‌دانان بزرگ از سراسر جهان گردید.

یک سال پس از پایان ساخت، یعنی در ۱۹۰۹، معمار این بنا از طرف شهرداری بارسلون تقدیر و جایزه دریافت کرد. همچنین در فاصله سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۹، بازسازی‌های گسترده‌ای روی این بنا انجام شد که زیر نظر دو معمار به نام‌های اسکار توسکتس و کارلس دیاز صورت گرفت. سرانجام در سال ۱۹۹۷، این اثر در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. علاوه بر این، یک مرکز اسناد موسیقی نیز در این کاخ فعالیت دارد که با نگهداری مدارک و اسناد تاریخی ارزشمند، بر اهمیت و اعتبار این مجموعه افزوده است.

معماری کاخ موسیقی کاتالان

بدون شک دلیل اصلی شهرت سالن کنسرت کاتالان، طراحی خارق‌العاده و معماری چشمگیر آن است. در ساخت این بنا از شیشه‌های رنگارنگ، موزاییک‌هایی با طرح گل، کاشی‌های رنگی، تزئینات گچی و پله‌های سنگ مرمر استفاده شده و سبک طراحی آن نیز ترکیبی از معماری اسپانیایی و عربی است. در تزئینات داخلی این کاخ، مجسمه‌هایی از مشاهیر بزرگ موسیقی جهان مانند جیووانی پیرلوئیجی دا پالسترینا، یوهان سباستین باخ، لودویگ ون بتهوون و ریچارد واگنر به چشم می‌خورد. یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های این ساختمان، سقف سالن اصلی آن است. این سالن، تنها سالن کنسرت در اروپاست که در روز، نور طبیعی خورشید از طریق یک نورگیر بزرگ شیشه‌ای آن را روشن می‌کند. این نورگیر زیبا را آنتونی ریگالت طراحی کرده است. این کاخ ظرفیت پذیرش نزدیک به ۲۲۰۰ نفر را دارد.

مرکز اسناد موسیقی کاتالان

در مجموعه کاخ موسیقی کاتالان، بخش ویژه‌ای به نام مرکز اسناد موسیقی وجود دارد که ارزش این مکان را بسیار افزایش می‌دهد. در این مرکز، بیش از ۷۰۰۰ کتاب مرتبط با موسیقی نگهداری می‌شود که بعضی از آن‌ها متعلق به قرن هفدهم میلادی هستند. علاوه بر این، مجموعه‌ای نادر از امضاهای آهنگسازان سرشناسی مانند آنتونی سولر، کارلس باگر، فرانچسک والس، فران سور و خواکیم مالاتس نیز در این مرکز موجود است. هزاران تصویر، مدرک و آلبوم از اجراهای مختلفی که در کاخ موسیقی کاتالان برگزار شده، در این آرشیو نگهداری می‌شود. به همین دلایل، مرکز اسناد این کاخ، منبع مهمی برای پژوهشگران و دوستداران موسیقی به شمار می‌آید.

برخی از هنرمندانی که در این سالن اجرا کرده‌اند

پابلو کاسالس
انریکه گرانادوس
ریچارد اشتراوس
ایگور استراوینسکی
آرنولد شونبرگ

حتماً برای شما هم پیش آمده که با شنیدن یک آهنگ، ناگهان در زمان سفر کنید و به روزهایی بروید که سال‌ها از آن گذشته است. موسیقی توانایی عجیبی در زنده کردن یاد گذشته دارد؛ اما دلیل این اتفاق چیست و چطور رخ می‌دهد؟ در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم به طور کامل به رابطه بین موسیقی و یادآوری خاطرات بپردازیم.

میزان تاثیر موسیقی بر خاطرات

در یک پژوهش علمی، ارتباط میان موسیقی و یادآوری خاطرات مورد مطالعه قرار گرفت. در این تحقیق، دانشمندان مقایسه‌ای بین تأثیر موسیقی، کلمات و صداهای مختلف انجام دادند.
ابتدا کلماتی با بار احساسی برای شرکت‌کنندگان خوانده شد و تأثیر آن‌ها بر فراخوانی خاطرات در ذهن افراد سنجیده شد. سپس صداهای احساسی مانند صدای باران یا امواج دریا پخش شد و فعالیت مغز افراد دوباره بررسی گردید. در مرحله آخر نیز قطعات موسیقی شاد و غمگین برای آن‌ها پخش شد.
یافته‌های این تحقیق نشان داد که موسیقی در مقایسه با کلمات و صداهای دیگر، تأثیر بیشتری در یادآوری خاطرات، به ویژه خاطرات خوب و مثبت دارد. به همین دلیل است که از موسیقی‌درمانی می‌توان برای زنده کردن خاطرات زیبا و تقویت احساسات مثبت استفاده کرد.

موسیقی چطور باعث یادآوری خاطرات می‌شود؟

ارتباط میان موسیقی و یادآوری خاطرات در مغز، بسیار عمیق و جالب توجه است. موسیقی قسمت‌های مختلفی از مغز را فعال می‌کند، به ویژه مناطقی که مسئول احساسات و حافظه هستند؛ مانند هیپوکامپ و قشر پیشانی. وقتی یک قطعه موسیقی با یک رویداد یا مجموعه‌ای از اطلاعات گره می‌خورد، می‌تواند خاطره‌ای جدید شکل دهد. این ویژگی حتی در کمک به بیماران مبتلا به آلزایمر نیز استفاده می‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهند بسیاری از این بیماران، حافظه موسیقایی خود را حفظ می‌کنند؛ بنابراین با پخش آهنگ‌های آشنا می‌توان خاطرات از دست رفته را در ذهن آن‌ها زنده کرد.

نکته قابل توجه دیگر این است که معمولاً وقتی ذهن در حالت آرام و آزاد باشد، خاطرات بهتر با موسیقی ثبت می‌شوند. برای نمونه، اگر کسانی در حال پیاده‌روی، سفر یا استراحت باشند و همزمان موسیقی گوش دهند، احتمال اینکه در آینده با شنیدن همان آهنگ، خاطرات آن لحظات ویژه دوباره زنده شود، بسیار بیشتر خواهد بود.

حتماً برای شما هم پیش آمده که با شنیدن یک آهنگ، ناگهان از زمان حال دور شوید و به روزهای گذشته بروید. موسیقی توانایی عجیبی در زنده کردن یادها دارد؛ اما چطور چنین چیزی ممکن است؟ در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم به طور کامل به رابطه‌ی موسیقی و یادآوری خاطرات بپردازیم.

برای گسترش دانش خود، مقاله بهترین آموزشگاه آموزش تنبک را مطالعه کنید.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله معرفی موسیقی نظامی ادامه دهید.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله بیوگرافی استاد لوریس هایکازی ادامه دهید.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب گیتار Slite چیست ؟ را از دست ندهید.

میزان تاثیر موسیقی بر خاطرات

در یک پژوهش علمی، ارتباط موسیقی و یادآوری خاطرات مورد مطالعه قرار گرفت. در این تحقیق، ابتدا کلماتی با بار احساسی برای افراد خوانده شد و تأثیر آن‌ها در به خاطر آوردن خاطرات سنجیده شد. سپس، صداهای احساسی مانند صدای باران یا امواج دریا پخش شد و عملکرد مغز افراد دوباره بررسی گردید. در مرحله آخر نیز قطعات موسیقی شاد و غمگین برای شرکت‌کنندگان پخش شد.

توصیه می‌کنیم این مطلب آشنایی با انواع ساز ساکسیفون را حتماً بخوانید.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب بیوگرافی پرویز منصوری از پیشگامان توسعه آموزش نوین موسیقی علمی را از دست ندهید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب مفهوم آواز ابوعطا در موسیقی را بخوانید.

یافته‌های این تحقیق نشان داد که موسیقی در مقایسه با کلمات و صداهای دیگر، تأثیر بیشتری در یادآوری خاطرات، به ویژه خاطرات خوب و مثبت دارد. به همین دلیل است که از موسیقی‌درمانی می‌توان برای زنده کردن خاطرات زیبا و تأثیرگذاری مثبت بر روحیه افراد استفاده کرد.

مقاله آشنایی با مهفوم موسیقی فولکور منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

اگر سوالاتی دارید، مقاله ترانه مادر من در فیلم خواهران غریب از که بود؟ به شما کمک خواهد کرد.

برای مطالعه بیشتر، به تفاوت سبک موسیقی راک و متال سری سر بزنید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه سینتی سایزر ساز تولید کننده صداهای عجیب.

موسیقی چطور باعث یادآوری خاطرات می‌شود؟

ارتباط میان موسیقی و یادآوری خاطرات در مغز، بسیار عمیق و جالب توجه است. موسیقی قسمت‌های مختلفی از مغز را فعال می‌کند، به ویژه مناطقی که مربوط به احساسات و حافظه هستند، مانند هیپوکامپ و قشر پیشانی. زمانی که یک قطعه موسیقی با یک رویداد خاص یا مجموعه‌ای از اطلاعات گره می‌خورد، می‌تواند یک خاطره را در ذهن ما شکل دهد. این ویژگی حتی در کمک به بیماران مبتلا به آلزایمر نیز کاربرد دارد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که بسیاری از این بیماران، حافظه موسیقایی خود را از دست نمی‌دهند؛ به همین دلیل می‌توان با پخش آهنگ‌های آشنا، خاطرات به فراموشی سپرده شده را در ذهن آن‌ها زنده کرد. همچنین باید به این موضوع توجه داشت که معمولاً وقتی ذهن در حالت آرام و بدون دغدغه قرار دارد، خاطرات بهتر با موسیقی ثبت می‌شوند. به عنوان مثال، اگر کسی در حال قدم زدن، سفر یا استراحت به موسیقی گوش دهد، احتمال اینکه در آینده با شنیدن همان آهنگ، خاطرات آن لحظات برایش زنده شود، بسیار بیشتر خواهد بود.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً چگونه از تکرار آهنگ در ذهنمان جلوگیری کنیم؟ را بخوانید.

امیرسالار کرامتی، مدرس حرفه‌ای سازهای کوبه‌ای است. او از سال ۱۳۸۵ کار یادگیری موسیقی را آغاز کرده است. وی زیر نظر استادانی چون کامبیز گنجه‌ای، سامان بهشتی، عمران فروزش و سعید میرک آموزش دیده و در کلاس‌های پیشرفته‌ی بسیاری حضور یافته و با مربیان بین‌المللی نیز دوره‌های تخصصی گذرانده است. او در حال حاضر هشت سال سابقه‌ی تدریس دارد.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً دانستنی های جالب در مورد موسیقی را بخوانید.

برای مطالعه بیشتر، به برای دسته بندی موسیقی باید به چه مواردی دقت کنیم؟ سری سر بزنید.

امیرسالار کرامتی در مکان‌های معتبری مانند تالار وحدت، ایوان شمس، سالن صدا و سیما، برج آزادی و فرهنگسراهایی چون نیاوران و ارسباران به اجرای برنامه پرداخته است. علاوه بر این، با گروه‌های موسیقی مختلفی از جمله ارکستر هیژان، مسیحا، عزال، بیدار و نیز چند خواننده‌ی پاپ همکاری داشته و موفق شده مقام اول جشنواره امیرجاهد را به عنوان بهترین گروه پاپ کسب کند. او همچنین تجربه‌ی همکاری با رادیو و برنامه خندوانه را در کارنامه خود دارد.

برای مطالعه بیشتر، به موسیقی الکترونیک چیست ؟ سری سر بزنید.

حتماً برای شما هم پیش آمده که نام “کلوب ۲۷” را در مورد بعضی از خواننده‌ها و نوازنده‌های دهه ۶۰ تا ۹۰ شنیده باشید. اما این کلوب ۲۷ دقیقاً چیست و چرا به یکی از غمگین‌ترین و تأثیرگذارترین داستان‌های دنیای موسیقی تبدیل شده است؟ در این نوشته از وبلاگ آنبین، به این پرسش پاسخ می‌دهیم.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بیوگرافی استاد ابوالحسن صبا.

کلوب ۲۷ چیست؛ افسانه یا نفرین؟

بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱، شمار زیادی از افراد مشهور به طور ناگهانی از دنیا رفتند که بسیاری از آن‌ها نوازندگان راک اند رول بودند. از جمله این چهره‌های سرشناس می‌توان کرت کوبین، برایان جونز، جیمی هندریکس، جنیس جاپلین و جیم موریسون را نام برد. هر یک از این هنرمندان به دلیلی جداگانه مانند قتل، خودکشی، مصرف بیش از حد مواد یا حادثه جان خود را از دست دادند. اما نکته مشترک در مرگ همه آن‌ها، سنشان بود: همه در ۲۷ سالگی درگذشته بودند! به همین خاطر، اصطلاح «کلوب ۲۷» به تدریج در میان مردم رواج یافت و به فهرستی غیررسمی از هنرمندان درگذشته در این سن تبدیل شد.

بسیاری از مردم باور داشتند که احتمال مرگ ستارگان و به ویژه موسیقی‌دانان بزرگ در سن ۲۷ سالگی بیشتر است. این باور آنقدر قوت گرفت که به یک پدیده فرهنگی تبدیل شد و حتی موضوع پژوهش‌های علمی قرار گرفت. در سال ۲۰۱۱، مقاله‌ای در مجله پزشکی بریتانیا منتشر شد که به همین موضوع پرداخته بود. پژوهشگران در این تحقیق به این نتیجه رسیدند که شهرت می‌تواند خطر مرگ را در نوازندگان افزایش دهد، اما این خطر فقط به سن ۲۷ سال محدود نیست. با این که محققان هیچ نشانه‌ای از افزایش مرگ‌ومیر در بین موسیقی‌دانان در ۲۷ سالگی پیدا نکردند، اما اصطلاح کلوب ۲۷ همچنان میان مردم رواج دارد.

کلوب ۲۷ از کجا شروع شد و به کجا رسید؟

چارلز آر کراس، که یک روزنامه‌نگار و نویسنده است، می‌گوید اصطلاح “کلاب ۲۷” از زمانی رواج پیدا کرد که کرت کوبین در سال ۱۹۹۴ خودکشی کرد. در به وجود آمدن این عبارت، رسانه‌ها و خبرنگاران نقش مهمی داشتند. علاوه بر این، مادر کرت کوبین پس از مرگ پسرش در یک بیانیه گفت: «حالا او رفته و به آن کلوب احمقانه پیوسته است. به او گفتم که به آن کلوب احمقانه نپیوندد!»

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره تاریخچه سرود ملی ایران بیابید.

در مورد منظور دقیق مادر کوبین از این حرف، نظرات مختلفی وجود دارد. بعضی فکر می‌کنند او به خواننده‌های دیگری اشاره می‌کرد که در جوانی از دنیا رفته بودند. عده‌ای دیگر هم می‌گویند احتمالاً منظورش دو دایی بزرگ‌تر کرت بوده که آنها هم خودکشی کرده بودند! به هر حال، روزنامه‌نگاران از همین جمله، عبارت “کلاب ۲۷” را برداشت کردند.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در آشنایی با طریقه کوک کردن سیم های تار پیدا کنید.

مقاله آشنایی با استاد جواد معروفی حاوی اطلاعات جامعی است.

هفده سال بعد، در سال ۲۰۱۱، مرگ امی واینهاوس در ۲۷ سالگی، دوباره توجه همگان را به این افسانه جلب کرد؛ به ویژه چون امی واینهاوس در ۲۵ سالگی به این موضوع اشاره کرده و گفته بود می‌ترسد سرنوشتی مانند جیم موریسون، برایان جونز و کرت کوبین پیدا کند و به “کلاب ۲۷ راک” بپیوندد. متأسفانه این ترس به واقعیت تبدیل شد و بر شهرت این افسانه افزود. جای تعجب نیست که هنوز هم برخی عدد ۲۷ را برای موسیقی‌دانان راک بدشگون می‌دانند!

جالب است بدانید امروزه از این افسانه الهام گرفته‌اند و رمان‌ها، فیلم‌ها، نمایش‌ها، آهنگ‌ها، بازی‌های ویدیویی و کتاب‌های مصور زیادی بر اساس آن ساخته‌اند.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله پوئم سمفونی «تختی» بیانگر زندگی جهان پهلوان تختی را مطالعه کنید.

برخی از اعضای کلوب ۲۷

کرت کوبین
رابرت جانسون
برایان جونز
جیمی هندریکس
جنیس جاپلین
جیم موریسون
پیتر هم
الکساندر باشلاچف
میا زاپاتا
ریچی ادواردز
کریستن فاف
ایمی واینهاوس
کیم جونگ هیون

مقاله معرفی ساز آکاردئون ،نوستالژی موسیقی خیابانی منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

ویولن سل یکی از اعضای مهم خانوادهٔ سازهای زهی است. این ساز در موقعیت‌های مختلفی مانند اجراهای تکنوازی، گروه‌نوازی‌ها، ارکسترهای بزرگ سمفونیک و همینطور ارکسترهای کوچک مجلسی نقش مهمی دارد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، با حقایق خواندنی و کمترشنیده‌شده‌ای دربارهٔ ویولن سل آشنا خواهید شد.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب آشنایی با انواع سازهای بادی را از دست ندهید.

حقایق جالب درباره ویولن سل

۱. ویولن سل، بعد از کنترباس، بزرگ‌ترین سازی است که با آرشه نواخته می‌شود و به خانواده سازهای زهی تعلق دارد.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با ساز کهن و حماسی نقاره را بخوانید.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره نادر گلچین، خواننده ای که استاد خاصی نداشت  بیابید.

برای گسترش دانش خود، مقاله نقاره زنی چیست؟ را مطالعه کنید.

۲. قدیمی‌ترین ویولن سل جهان که به آن «ویولن سل شاه» می‌گویند، توسط آندریا آماتی در فاصله سال‌های ۱۵۳۸ تا ۱۵۶۰ ساخته شده. این ساز امروزه در موزه ملی موسیقی در داکوتای جنوبی نگهداری می‌شود.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه اصطلاح موومان به چه معناست؟.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه تفاوت موسیقی عرفانی و موسیقی سنتی.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله آشنایی با سبک موسیقی لو فای مراجعه کنید.

۳. نوازنده ویولن سل را چِلیست یا ویولن‌سِلیست می‌نامند.

برای گسترش دانش خود، به مقاله میکروفن‌ دینامیک چیست؟ سر بزنید.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله فرم در موسیقی به چه معناست؟ مراجعه کنید.

در این مقاله مهارت خود را در نوازندگی پیانو بالا ببرید اطلاعات مفیدی آمده است.

برای یادگیری پیشرفته، به ساز کوزه،ساز ساده اما توانمند مراجعه کنید.

۴. یک نکته جالب درباره این ساز این است که در قدیم، سیم‌های آن از روده گوسفند یا بز درست می‌شد؛ اما امروزه این سیم‌ها از جنس فلز هستند.

۵. در گذشته، آرشه‌هایی که برای نواختن ویولن سل در گروه‌های موسیقی استفاده می‌شدند، موهای ضخیم و سیاه داشتند؛ در حالی که برای تک‌نوازی از آرشه‌هایی با موهای روشن بهره می‌بردند.

توصیه می‌کنیم این مطلب ساز های بادی به چه ساز هایی گفته میشود؟ را حتماً بخوانید.

۶. ویولن سل امروزی معمولاً چهار سیم دارد؛ اما همیشه این‌طور نبوده است. در آلمان و مناطق هلندی در سده‌های هفدهم و هجدهم، ویولن‌سل‌های پنج‌سیمه رواج داشتند.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله سه تار مشقی چیست؟ ادامه دهید.

۷. تا حدود سده هجدهم، نوازندگان مجبور بودند ویولن سل را به صورت عمودی و بین پاهای خود روی زمین نگه دارند. برای اولین بار فردی به نام ای. اف. سِروه، از یک میله نوک‌تیز در انتهای ساز استفاده کرد؛ چون وزنش زیاد شده بود و در نگهداری ساز به مشکل خورده بود. دیگر نوازندگان هم این ایده را پسندیدند و تا پایان دهه ۱۸۴۰ استفاده از این میله رایج شد.

۸. بیشتر ویولن‌سل‌ها در لبه‌های خود یک نوار تزئینی دارند که فقط برای زیبایی نیست، بلکه دلیل علمی هم دارد: این نوار از ترک خوردن چوب در اثر فشار و ضربه جلوگیری می‌کند.

اگر سوالاتی دارید، مقاله  راه های تقویت صدای ساز ویلون  به شما کمک خواهد کرد.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در آشنایی با بیوگرافی رابرت جانسون پیدا کنید.

۹. صدای ویولن سل بسیار عمیق، پُردامنه و غنی است و به دلیل گستره و رنگ صدای نزدیک به صدای انسان، حس‌برانگیز و تأثیرگذار است.

فضل الله توکل را بیشتر مردم به عنوان نوازنده‌ی چیره‌دست سنتور می‌شناسند. با این حال، او علاوه بر سنتور، در نواختن ویولن، خوانندگی، ساختن آهنگ و سرودن ترانه نیز مهارت دارد. اگر علاقه‌مند هستید با زندگی و آثار این هنرمند برجسته بیشتر آشنا شوید، در ادامه‌ی این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما بمانید.

تولد و کودکی فضل الله توکل

فضل الله توکل در چهاردهمین روز آبان ماه سال ۱۳۲۱ در تهران به دنیا آمد. پدرش در ارتش خدمت می‌کرد و مادرش معلم درس‌های ریاضی و زبان فرانسه بود. با این حال، فضای خانه آن‌ها همیشه با موسیقی عجین شده بود. از زمان کودکی او، استادان بزرگ موسیقی مانند علی تجویدی، حسین یاحقی، مرتضی محجوبی و مهدی خالدی به خانه آن‌ها رفت‌وآمد داشتند. همچنین رهی معیری که پسرعمه‌ی مادرش بود، معمولاً به دیدن آن‌ها می‌آمد. بنابراین طبیعی بود که فضل الله در چنین فضایی به موسیقی علاقه‌مند شود.
وقتی تنها ۶ سال داشت، نزد حسین تهرانی آموزش تنبک را شروع کرد. دو سال بعد و در هشت‌سالگی، به سراغ یادگیری سنتور رفت و این ساز را نزد استاد خائفی فرا گرفت. وقتی پدرش برای انجام مأموریت به شیراز رفت، فضل الله نواختن سنتور را نزد بهادر نوذری ادامه داد. پس از مدتی نیز برای آموختن ردیف‌های موسیقی، شاگرد علی تجویدی شد و تا دوازده‌سالگی از دانش او بهره برد.

تحصیلات

او تحصیلات دوران ابتدایی را در مدرسه‌ای به نام ایران گذراند. برای دوره دبیرستان، به مدرسه پهلوی و سپس مدرسه مروی رفت و در سال ۱۳۳۹ موفق به دریافت دیپلم در رشته طبیعی شد. پس از آن، برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت و توانست مدرک فوق‌لیسانس خود در رشته اقتصاد را از دانشگاه مشهور کمبریج بگیرد.

فضل الله توکلی در رادیو

در سال ۱۳۳۵، فضل‌الله توکلی با دعوت علی تجویدی، به عضویت ارکستر شماره ۲ رادیو درآمد. یک سال بعد، به ارکستر شماره ۳ رادیو، که زیر نظر پرویز یاحقی اداره می‌شد، پیوست. در سال ۱۳۳۷، داوود پیرنیا از او دعوت کرد تا در برنامه گل‌ها شرکت کند. او در این برنامه، آثاری مانند «گل‌های صحرایی شماره ۵» و «برگ سبز شماره ۶۵» را به صورت تکنوازی اجرا کرد.

پس از انقلاب، او دیگر با رادیو همکاری نکرد؛ اما این همکاری در سال ۱۳۷۲ دوباره از سر گرفته شد. پس از آن، او به همراه اسدالله ملک، گروه موسیقی‌ای به نام همنوازان را در صدا و سیما تشکیل داد.

آهنگسازی

فضل الله توکلی فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۴۵ با ساختن آهنگ «قهر و ناز» برای اکبر گلپایگانی آغاز کرد. سپس در سال ۱۳۷۲، پس از شروع دوبارهٔ همکاری با رادیو، بار دیگر با اکبر گلپایگانی همکاری کرد و دو قطعه به نام‌های «عشق» و «آهسته آهسته» برای او خلق نمود.
در سال ۱۳۷۴ یک آلبوم کامل با عنوان «آوازه‌خوان» منتشر کرد که شامل هشت قطعه بود و تمامی ترانه‌ها و آهنگ‌های آن را خودش ساخته بود.
چهار سال بعد، در سال ۱۳۷۸، دو آلبوم دیگر به نام‌های «مست عشق» و «عقیق» برای گلپایگانی ساخت. همچنین در همین سال، همکاری خود را با علیرضا افتخاری شروع کرد و آهنگ‌های آلبوم‌های «نسیما»، «غم زمانه» و «خاطرات جوانی» را برای او ساخت.

رقابت میان ویولن‌های دست‌ساز و کارخانه‌ای، همیشه بحث‌برانگیز بوده است. خیلی از هنرجویان و نوازندگانی که تازه می‌خواهند ویولن بنوازند، هنگام خرید ساز با شک و تردید روبرو می‌شوند. برای آن‌ها این پرسش مطرح است که کدام نوع ویولن گزینه بهتری است و نیازهایشان را بهتر برآورده می‌کند. در این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما باشید تا تفاوت‌های ویولن دست‌ساز و ویولن شرکتی را بهتر بشناسید.

انواع ویولن های شرکتی

ویولن‌های کارخانه‌ای به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند. دسته اول، ویولن‌هایی با کیفیت معمولی یا پایین هستند که معمولاً توسط شرکت‌های کم‌آوازه در کشورهایی مانند چین ساخته می‌شوند. در کارخانه‌های تولید این نوع ویولن‌ها، تمرکز اصلی روی ساخت تعداد زیاد ساز در زمان کوتاه است. به همین دلیل، طبیعی است که این سازها از کیفیت خوبی برخوردار نباشند و نتوان آن‌ها را با ویولن‌های دست‌ساز مقایسه کرد.

دسته دوم ویولن‌های شرکتی، توسط برندهای شناخته‌شده در کشورهایی مانند فرانسه و ایتالیا تولید می‌شوند. این ویولن‌ها اگرچه در کارخانه ساخته می‌شوند، اما کیفیت بسیار بالایی دارند و حتی می‌توانند رقیب جدی برای ویولن‌های دست‌ساز به شمار آیند. البته قیمت این سازها هم بسیار بالا است.

متأسفانه در ایران وقتی صحبت از ویولن‌های کارخانه‌ای می‌شود، معمولاً منظور همان ویولن‌های دسته اول است. این ویولن‌های ساخت چین، در بازار ایران پرطرفدار هستند و بسیاری از نوازندگان مبتدی از آن‌ها استفاده می‌کنند.