دسته: آموزش های هنری

  • اکتاو چیست؟

    اکتاو چیست؟

    یکی از کلمه‌هایی که ممکن است نوآموزان پیانو زیاد بشنوند، «اکتاو» است. اما اکتاو به چه معناست؟
    در دانش موسیقی، اکتاو به فاصله‌ی بین دو نت هم‌نام پشت سر هم گفته می‌شود.
    اگر دوست دارید این مفهوم را بهتر درک کنید، پیشنهاد می‌کنیم ادامه‌ی این نوشته را در وبلاگ آنبین دنبال کنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بیوگرافی احمد ابراهیمی ،ردیف‌دان و مدرس آواز.

    اُکتاو چیست؟

    در دانش موسیقی، اُکتاو به فاصله بین دو نت هم‌نام پشت سر هم گفته می‌شود. هر ساز موسیقی، محدوده خاصی از صداها را تولید می‌کند که با شمردن تعداد این فواصل هشت‌تایی سنجیده می‌شود. طبیعتاً سازهای گوناگون، تعداد اکتاوهای متفاوتی دارند.

    اگر فرکانس دو نت متوالی که یک اکتاو با هم فاصله دارند را اندازه بگیریم، می‌بینیم فرکانس یکی دو برابر دیگری است. این یعنی نت‌هایی که با فاصله یک اکتاو از هم قرار می‌گیرند، یک دنباله عددی را تشکیل می‌دهند. برای نمونه، نت «لا» در اکتاو چهارم پیانو (A4) فرکانسی برابر ۴۴۰ هرتز دارد و نت «لا»ی بعدی (A5) فرکانسی معادل ۸۸۰ هرتز خواهد داشت.

    اُکتاو در ساز محبوب پیانو

    اکتاو که گاهی به شکل‌های ۸ve و P8 هم نشان داده می‌شود، در لاتین به معنای “هشت” است.
    در موسیقی، هفت نت اصلی داریم: Do, Re, Mi, Fa, Sol, La, Si. وقتی به نت هشتم می‌رسیم، دوباره به Do بازمی‌گردیم، اما این بار با فرکانسی بالاتر. به این فاصلهٔ هشت نتی یک «اکتاو» گفته می‌شود.

    معمولاً محدودهٔ صوتی سازها را با شمارش همین اکتاوها اندازه‌گیری می‌کنند. هر ساز بسته به نوع خود، ممکن است چند اکتاو را پوشش دهد.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله معرفی ساز آکاردئون ،نوستالژی موسیقی خیابانی مراجعه کنید.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در تنها شاهکار شناخته شده‌ی تاریخ اپرا  اثر کیست ؟ پیدا کنید.

    به این ترتیب، محدودهٔ اصوات موسیقی به بخش‌هایی به نام اکتاو تقسیم می‌شود. هر اکتاو یک بازهٔ فرکانسی مشخص دارد، که در آن فرکانس نت آغاز و پایان با هم برابر است.

    یک نکتهٔ اساسی این است که فرکانس هر نت، دو برابر فرکانس نت هم‌نام خود در اکتاو پیشین است.
    مثلاً اگر فرکانس نت «لا» در اکتاو ۳ برابر ۴۳۷ هرتز باشد، فرکانس نت «لا» در اکتاو ۴ برابر ۸۷۴ هرتز خواهد بود.
    فرکانس نت‌هایی که پشت سر هم و با فاصله‌های موسیقایی یکسان قرار می‌گیرند، به صورت تصاعد هندسی افزایش پیدا می‌کنند.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله آشنایی با اجزای اصلی تشکیل دهنده ی ساز درام ادامه دهید.

    در سازهایی مثل پیانو، یک اکتاو شامل همان هفت نت اصلی، به اضافهٔ تمام کلیدهای سیاهی است که بین آن‌ها قرار گرفته‌اند.

    پیانو چند اکتاو دارد؟

    حالا که با معنی اکتاو آشنا شدید، باید بگوییم یک پیانوی معمولی و رایج، ۵۲ کلید سفید و ۳۶ کلید سیاه دارد. اگر این اعداد را با هم جمع کنید، می‌بینید که در مجموع ۸۸ کلید دارد که معادل هفت اکتاو کامل است. وقتی می‌گوییم یک اکتاو را می‌نوازیم، منظورمان فقط نت‌های سفید یا همان کلیدهای اصلی نیست، بلکه پنج کلید سیاه که نت‌های فرعی بین یک اکتاو محسوب می‌شوند نیز بخشی از آن هستند.

    این نکته را فراموش نکنید که برای نواختن بسیاری از آهنگ‌ها، لازم نیست از همه هفت اکتاو پیانو استفاده کنید. احتمالاً قطعاتی را خواهید نواخت که بیشتر بر اساس نت‌های میانی صفحه کلید ساخته شده‌اند و از نت‌های خیلی پایین یا خیلی بالا در آن‌ها کمتر استفاده شده است.

    نامگذاری اکتاوها

    وقتی که می‌خواهیم یک گام را به طور دقیق تعریف کنیم، باید محدوده صوتی یا «رجیستر» آن را هم در نظر بگیریم. در واقع، اگر نت‌هایی مثل C دیز یا B بمل در کار باشد، دیگر فقط یک گام ساده نداریم، بلکه با یک «کلاس گام» روبرو هستیم. این کلاس گام، همراه با رجیستر، در کنار هم یک گام مشخص را تشکیل می‌دهند.

    مقاله ساز درام کیت چیست ؟ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله آشنایی با اصطلاح تحول مقام به دستگاه به شما کمک خواهد کرد.

    توصیه می‌کنیم این مطلب آشنایی با استاد جواد معروفی را حتماً بخوانید.

    ما برای مشخص کردن محدوده صوتی از سیستم استاندارد بین‌المللی (ISO) استفاده می‌کنیم. در این روش، نت C میانی (C وسط) با نام C4 شناخته می‌شود. اگر یک اکتاو بالاتر برویم، به C5 می‌رسیم و اگر یک اکتاو پایین‌تر بیاییم، آن نت C3 نام دارد.

    مقاله پیتر سلیمانی پور را بیشتر بشناسید منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    نکته مهم در این سیستم این است که هر اکتاو از نت C شروع شده و به نت B ختم می‌شود. بنابراین، اگر یک گام صعودی از نت C وسط (C4) شروع کنیم، نت‌های آن به این ترتیب خواهند بود.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله بیوگرافی استاد ابوالحسن صبا را مطالعه کنید.

  • پلیفونی در پیانو به چه معناست؟

    پلیفونی در پیانو به چه معناست؟

    پیانو یکی از سازهای بسیار محبوب است که می‌توان آن را به صورت تکنوازی یا با چندین صدا همزمان نواخت. به تعداد نتی که یک کیبورد پیانو قادر است همزمان تولید کند، «پلی‌فونی» گفته می‌شود. در این نوشته، این مفهوم را به زبان ساده توضیح می‌دهیم.

    پلی‌فونی در پیانو چیست؟
    واژهٔ پلی‌فونی از دو بخش تشکیل شده: «پلی» به معنی چند، و «فونی» به معنی صدا. بنابراین پلی‌فونی یعنی «چندصدایی». به قطعه‌های موسیقی که چندین صدا یا خط ملودی دارند نیز هموفونیک گفته می‌شود.
    وقتی یک ملودی اصلی همراه با آکوردها و هارمونی‌هایش پخش می‌شود، در واقع بافت هموفونیک داریم. برای نمونه، وقتی کسی همزمان با گیتار آواز می‌خواند، یک نمونه از چندصدایی ساده را می‌شنویم.
    در سازهای دیجیتالی مثل پیانو، پلی‌فونی به حداکثر تعداد نتی اشاره دارد که همزمان قابل اجرا هستند. این مقدار معمولاً ۳۲، ۶۴، ۱۲۸ یا ۲۵۶ نت است.

    پلی‌فونی مناسب برای پیانو چقدر است؟
    یک پیانو باید حداقل بیش از ۳۲ نت پلی‌فونی داشته باشد. بیشتر پیانوهای دیجیتالی امروزی حدود ۱۲۸ نت یا بیشتر پلی‌فونی ارائه می‌دهند و این برای نوازندگان اهمیت زیادی دارد.
    اگر پیانویی با پلی‌فونی کم بخرید، ممکن است وقتی در آینده پیشرفت کردید و خواستید قطعات پیچیده‌تری بنوازید، با محدودیت روبه‌رو شوید.
    به طور کلی:
    – پلی‌فونی ۳۲: مناسب افراد تازه‌کار
    – پلی‌فونی ۶۴: برای سبک‌های مختلف کافی است
    – پلی‌فونی ۱۲۸ و بالاتر: مناسب آهنگسازان و نوازندگان حرفه‌ای که از لایه‌های صوتی و افکت‌های مختلف استفاده می‌کنند
    با این حال، برای بسیاری از افراد، پلی‌فونی ۶۴ پاسخگوی نیازهای معمول است و حتی بیش از آنچه لازم دارند، امکانات در اختیارشان می‌گذارد.
    وقتی از قابلیت‌هایی مانند صداهای چندلایه، افکت، ریتم و درام استفاده می‌کنید، اهمیت پلی‌فونی بیشتر می‌شود. چون تعداد نت‌های در حال پخش، با اضافه شدن این افکت‌ها و آکوردهای پیچیده و استفاده از پدال، چند برابر می‌شود. این موضوع به‌ویژه برای کسانی که با پیانوی دیجیتالی موسیقی کلاسیک کار می‌کنند، بسیار مهم است.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله آشنایی با ساز ترومبون،تاریخچه و کاربرد آن را مطالعه کنید.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره بهترین آموزشگاه هنگ درام در شرق تهران بیابید.

    تاریخچهٔ موسیقی پلی‌فونی در پیانو
    موسیقی چندصدایی از حدود قرن دوم میلادی آغاز شد. پیش از آن، تقریباً همهٔ قطعات به صورت تکنوازی اجرا می‌شدند. پس از آن، به تدریج موسیقی کلیساها نیز پیچیده‌تر و چندصدایی شد.
    در قرن نهم میلادی، استفاده از پلی‌فونی بیشتر در پیانو رایج شد و تحول بزرگی در دنیای موسیقی ایجاد کرد. یوهان سباستین باخ اولین کسی بود که این سبک موسیقی را با پیانو به شکلی برجسته اجرا کرد و به همین دلیل به عنوان پدر موسیقی چندصدایی شناخته می‌شود.

    توصیه می‌کنیم این مطلب آشنایی با ساز کوبه ای تانگ درام یا هپی درام را حتماً بخوانید.

    چه مقدار پلی‌فونی لازم داریم؟
    مقادیر رایج پلی‌فونی در پیانوهای دیجیتال معمولاً ۶۴، ۱۲۸، ۱۹۲ و ۲۵۶ است. برخی از پیانوهای ارزان‌قیمت و مبتدی تنها ۶۴ نت پلی‌فونی دارند. اما حتی برای نوازندگان تازه‌کار نیز این مقدار کم است.
    اگرچه نوآموزان در ابتدا آکوردهای پیچیده یا نت‌های در گسترهٔ اکتاوهای بالا و پایین را اجرا نمی‌کنند، اما معمولاً به امکانات دیگری مانند مترونوم، ریتم درام یا افکت‌های صوتی علاقه دارند.
    بسیاری از جنبه‌های لذت‌بخش یادگیری پیانو، در آزمایش کردن با همین ویژگی‌ها نهفته است. این قابلیت‌های اضافی می‌توانند در روند یادگیری کمک‌کننده باشند، اما در عین حال پلی‌فونی بیشتری مصرف می‌کنند.
    بنابراین حتی برای نوآموزان نیز بهتر است از پیانوهایی با پلی‌فونی ۶۴ نت صرف‌نظر کنند، مگر اینکه تنها قصد نواختن قطعات ساده و بدون افکت یا همراهی درام را داشته باشند.
    پلی‌فونی ۱۲۸ نت گزینهٔ معقول‌تری است و انعطاف بیشتری در اختیار نوازنده قرار می‌دهد. این مقدار، یک حداقل مناسب برای نوازندگی معمول روی پیانو محسوب می‌شود.

  • گیتار هفت سیم چیست؟

    گیتار هفت سیم چیست؟

    گیتار یک ساز موسیقی است که سیم دارد و معمولاً با انگشت یا مضراب نواخته می‌شود. این ساز به خانواده سازهای زهی تعلق دارد، چون صدا از لرزش سیم‌های آن تولید می‌شود. گیتار معمولی شش سیم دارد، اما نوع دیگری به نام گیتار هفت سیم نیز وجود دارد. اگرچه این دو از نظر ساختاری شباهت زیادی دارند، ولی تفاوت‌هایی نیز با هم دارند. در ادامه مطلب از وبلاگ آنبین خواهید خواند که گیتار هفت سیم چیست و چه خصوصیاتی دارد.

    گیتار هفت سیم چیست؟

    از نظر ساختار کلی، گیتار هفت سیم تفاوت اساسی با گیتار شش سیم ندارد و تنها در اندازه، فرم و تعداد سیم‌ها با هم فرق می‌کنند. وقتی شما یک گیتار ۷ سیم در دست می‌گیرید، امکان‌های بیشتری نسبت به گیتار شش سیم در اختیار دارید؛ با این حال، بسیاری از نوازندگان در نگاه اول آن را سازی غیرمعمول و غریب می‌دانند. اما با کمی تمرین و عادت کردن، گیتار هفت سیم می‌تواند راه‌های تازه‌ای برای نواختن پیش روی شما بگذارد.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله نحوه نگهداری از ساز کالیمبا ادامه دهید.

    مقاله نحوه تشخیص سازدهنی مناسب برای خرید منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    البته ممکن است شما ترجیح دهید همان گیتار شش سیم محبوبتان، مثلاً یک Les Paul، را بردارید و آن را روی کوک B یا Drop B تنظیم کنید، اما باید بدانید که برای تبدیل یک گیتار معمولی به سازی که چنین کوک‌های پایینی را به خوبی اجرا کند، به تغییرات و تنظیمات بیشتری نیاز دارید. برخی معتقدند که کیفیت صدا و طنین گیتار هفت سیم متفاوت است، چون چوب بیشتر، سطح گسترده‌تر و توانایی تشدید هارمونیک غنی‌تری در طراحی آن در نظر گرفته شده است.

    بسیاری از گیتارهای هفت سیم به خاطر داشتن یک سیم بیس اضافه، بیشتر برای نواختن بخش‌های ریتم استفاده می‌شوند. البته این ساز کاربردهای دیگری هم دارد؛ مثلاً در نوازندگی لید (ملودی) نیز می‌توان از آن استفاده کرد. برای این کار، نوازنده باید گام‌ها و آرپژهای رایج در گیتار لید را به سیم سل (سیم هفتم) گسترش دهد. با این روش، محدوده صوتی گیتار لید شما به محدوده صدای پیانو نزدیک‌تر خواهد شد.

    برای مطالعه بیشتر، به نکات جالب درمورد کالیمبا سری سر بزنید.

    برخی مزایای گیتار ۷ استرینگ

    به آهنگ‌هایی که گروه هالی با گیتار شش سیم و کوک B اجرا کرده‌اند، خوب گوش دهید و سپس آن را با صدای گیتار هفت سیم مقایسه کنید. قطعاً تفاوت را حس خواهید کرد! معمولاً صدای گیتار هفت سیم شفاف‌تر و جزئی‌ات آن بیشتر به گوش می‌رسد.

    بعضی افراد فکر می‌کنند این کیفیت به خاطر پیکاپ‌های این نوع گیتار است. در واقع، بسیاری از سازندگان پیکاپ، با تولید پیکاپ‌های مخصوص کوک‌های پایین (Down-Tune)، این ویژگی را برای گیتارهای هفت سیم فراهم کرده‌اند. عده‌ای دیگر هم معتقدند که طراحی این گیتار — با چوب بیشتر، سطح گسترده‌تر و هارمونی‌های غنی‌تر — باعث طنین و رنگ صدای متفاوت آن شده است.

    گیتارهای هفت سیم، امکان اجرای آکوردهای متنوع‌تر و غنی‌تری نسبت به گیتارهای شش سیم در اختیار نوازنده قرار می‌دهند. اگر شما گیتار شش سیم خود را به کوک B تغییر دهید، در واقع فقط محدوده صوتی ساز را جابه‌جا کرده‌اید، نه اینکه آن را گسترش داده باشید.

    در مقابل، گیتار هفت سیم فضای بیشتری برای نواختن و خلاقیت در اختیارتان می‌گذارد. برای کسانی که با آکوردها آشنایی دارند، این گیتار امکان تولید صداهای کامل‌تر و عمیق‌تری را فراهم می‌کند.

    برخلاف چیزی که شاید بعضی بگویند، از گیتار هفت سیم می‌توان در سبک‌های مختلف موسیقی استفاده کرد. دلیل محکمی وجود دارد که نوازندگان مطرحی مانند کریس بردریک از گروه مگادث، از گیتارهای بزرگ‌تر و حرفه‌تری استفاده می‌کنند. آن‌ها این کار را انجام می‌دهند چون با گسترش محدوده صوتی ساز، می‌توانند صداهای کلاسیک بهتر و متنوع‌تری خلق کنند.

    با گیتار ۷ سیم می توانید جز بنوازید

    برای ده‌ها سال، نوازندگان سبک جز از گیتارهای هفت سیم استفاده کرده‌اند. در دهه ۱۹۳۰، جورج ون اپس یک گیتار هفت سیم مخصوص به خود طراحی کرد. به نظر می‌رسد این گیتار که به نام او شناخته می‌شود، یکی از اولین نمونه‌های تولید انبوه این نوع گیتار برای بازار عمومی بوده است.

    نوازندگان دیگر نیز که تحت تأثیر کیفیت گیتار ون اپس قرار گرفته بودند، به سرعت اقدام به خرید این گیتار کردند. برخلاف باور رایج، گیتار هفت سیم فقط به یک سبک خاص محدود نیست و برای موسیقی کلاسیک، جز، دث متال و بسیاری سبک‌های دیگر کاملاً مناسب است.

    شما می‌توانید هر قطعه‌ای را که با گیتار شش سیم قابل نواختن است، با گیتار هفت سیم نیز بنوازید و در بیشتر موارد حتی نیازی به تغییر کوک گیتار خود ندارید. اما احساس موفقیت واقعی زمانی به دست می‌آید که بتوانید آهنگ‌هایی را که برای گیتار هفت سیم ساخته‌اید، روی یک گیتار شش سیم اجرا و انتقال دهید.

  • موسیقی لوفای چیست؟

    موسیقی لوفای چیست؟

    سبک لوفای یکی از جذابترین گونه‌های موسیقی است که طرفداران زیادی در میان دوستداران موسیقی پیدا کرده است. به همین دلیل، در این نوشته از وبلاگ آنبین، نگاهی به ویژگی‌های این سبک موسیقی انداخته‌ایم. اگر شما هم به موسیقی لوفای علاقه‌مند هستید، پیشنهاد می‌کنیم تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره  استاد حسین تهرانی، پدر معاصر ساز تنبک بیابید.

    موسیقی لوفای چیست؟

    سبک لوفای یکی از محبوب‌ترین سبک‌های موسیقی است، چون معمولاً قوانین معمول را نمی‌پذیرد و راه خودش را می‌رود. لوفای (Lo-Fi) مخفف عبارت Low Fidelity به معنی «وفاداری کم» است. وفاداری در اینجا یعنی پایبند ماندن به کیفیت اصلی صدای ضبط‌شده.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله خلیفه میرزا آغه غوثی، پدر دف ایران سر بزنید.

    لوفای در مقابل های-فای (Hi-Fi) قرار می‌گیرد که در آن هدف، حفظ حداکثر وفاداری به صدای اصلی است. در واقع لوفای یک شیوهٔ ضبط صدا محسوب می‌شود. در این سبک، نوازندگان و تولیدکنندگان به عمد اشکالاتی را در موسیقی قرار می‌دهند که در ضبط‌های استاندارد معمولاً از آنها پرهیز می‌شود. اما در لوفای، این نقص‌ها بخشی از زیبایی اثر هستند و به عنوان جزئی از تجربهٔ شنیدن پذیرفته می‌شوند.

    در قطعه‌های این سبک، بسیاری از اصول رایج ضبط موسیقی — مانند حذف صدای زمزمه‌گونه (Hum)، جلوگیری از اعوجاج صدا، پاک کردن نویزهای اضافی و رعایت تعادل در محدوده فرکانس‌ها — رعایت نمی‌شود.

    تاریخچه موسیقی لوفای

    در ده سال گذشته، موسیقی لوفا هواداران زیادی پیدا کرده و به عنوان یکی از سبک‌های مهم و شناخته‌شده در عرصه موسیقی جهان مطرح شده است.
    در ابتدا اما، این قطعات توسط هنرمندان زیرزمینی ساخته می‌شد و همین موضوع باعث شد این سبک با جدیت بیشتری دنبال شود.
    علت به وجود آمدن لوفا این بود که تعدادی از هنرمندان شروع به استفاده از درام‌ماشین‌هایی کردند که در اواخر قرن بیستم ساخته می‌شد. آن‌ها تلاش کردند با کمک این دستگاه‌ها، موسیقی‌ای با حال و هوای ملودیک و آرام خلق کنند.
    این هنرمندها دور هم جمع شدند و آنچه ساختند را می‌توان نخستین موج موسیقی لوفا به شمار آورد.
    وقتی به این آهنگ‌ها گوش می‌دهید، احساس آرامش عمیقی به شما دست می‌دهد. به همین دلیل بسیاری از شنوندگان، این سبک را هنگام انجام کارهای روزمره مثل کار کردن، مطالعه کتاب و سایر فعالیت‌ها می‌شنوند.

    تبدیل یک صدا به لو- فای

    روش‌های گوناگونی برای خلق یا تبدیل صدا به سبک لو-فای وجود دارد. مثلاً می‌توان با استفاده از میکروفون‌های قدیمی و پرنویز، ضبط با کیفیت پایین، یا حتی ثبت صدا روی دستگاه‌های فرسوده، این حس را ایجاد کرد. همچنین روش‌های دیجیتالی مثل تبدیل فایل به فرمت‌های کم‌کیفیت نیز برای ساخت موسیقی لو-فای به کار می‌روند. نتیجه در همهٔ این روش‌ها یکسان است: کاهش کیفیت صدا.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله مصاحبه کیمیانیوز با فرهاد بادپا مدرس و موزیسین سر بزنید.

    ریشهٔ این سبک به دههٔ ۸۰ میلادی برمی‌گردد؛ زمانی که نوازندگان و تهیه‌کنندگان موسیقی با تجهیزات ساده و در استودیوهای خانگی آهنگ تولید می‌کردند. هرچند لو-فای از همان دهه‌های ۸۰ و ۹۰ وجود داشت، اما تعریف و استانداردهای آن به مرور زمان کامل شد و در آن دوره به شکل امروزی شناخته نمی‌شد.

    اغلب قطعه‌های لو-فای بدون کلام هستند و اگر هم از صدای خواننده استفاده شود، معمولاً به عنوان نمونه‌ای کوتاه در پس‌زمینه به کار می‌رود. در این سبک، استفاده از صدای گویندگان رادیو و تلویزیون، دیالوگ‌های فیلم‌ها یا سخنان شخصیت‌های معروف، بیشتر از ترانه و آواز معمول است. به همین دلیل، موسیقی لو-فای اغلاف حس آرامش‌بخشی دارد و هدفش جلب توجه مخاطب نیست، بلکه می‌خواهد فضایی ایجاد کند تا شنونده بتواند همزمان روی کار دیگری تمرکز کند.

    یکی دیگر از ویژگی‌های لو-فای، تنظیم خاص آن است. در این سبک معمولاً از نمونه‌های موسیقی زیرزمینی دههٔ ۴۰ و جز دههٔ ۶۰ استفاده می‌شود. هر نوع موسیقی یا محتوایی که حال‌وهوای نوستالژیک داشته باشد، در ترکیب با المان‌های الکترونیک، می‌تواند مادهٔ اولیهٔ خوبی برای هنرمند لو-فای باشد.

    حلقه‌های تکرارشونده از موسیقی جز، ملودی‌های گیتار آکوستیک و ریتم‌های هیپ‌هاپ در بازه‌های زمانی طولانی، از عناصر همیشگی این سبک هستند. ترکیب هیپ‌هاپ با المان‌های لو-فای را با نام‌های لوفای-هیپ‌هاپ، چیل‌هاپ یا لوفای بیتس نیز می‌شناسند.

    در نهایت، میکس‌های طولانی، قطعات موسیقی در حلقه‌های تکرارشونده، ویدیوهای انیمه یا گیف‌های کارتونی معروف، درام‌های الکترونیک با تمپوی کند، همراه با نویز و صداهای اضافه، همه با هم نشانه‌های سبک لو-فای هستند. این ویدیوهای طولانی با حلقه‌های آرام و ریتم‌های کم‌حجم، حس غرق‌شدگی در فضایی آرام و دل‌نشین به شنونده می‌دهند.

  • علیرضا مظفری پور مدرس هارمونیکا (ساز دهنی)

    علیرضا مظفری پور مدرس هارمونیکا (ساز دهنی)

    یکی از سازهای جذاب و کوچک که به راحتی می‌توان آن را همه جا برد، ساز دهنی یا هارمونیکا است. این ساز در گروه سازهای بادی قرار دارد و انواع مختلفی دارد. نواختن این ساز را علیرضا مظفری‌پور آموزش می‌دهد.

    ساز دهنی یا هارمونیکا

    سازدهنی که با نام هارمونیکا هم شناخته می‌شود، یک ساز بادی است و در گروه سازهای “زبانه آزاد” جای دارد. در این سازها، صدا توسط تیغه‌های کوچک فلزی تولید می‌شود که یک سرشان به بدنه چسبیده و سر دیگرشان آزاد است. وقتی هوا از کنار این تیغه‌ها عبور می‌کند، آن‌ها به لرزش درمی‌آیند و این لرزش، صدای ساز را به وجود می‌آورد. سازهای دیگری مانند ملودیکا، کنسرتینا و آکاردئون نیز از همین گروه هستند. اگر گاهی اوقات حس کرده‌اید که صدای سازدهنی و آکاردئون شبیه به هم هستند، علت آن ساختار مشابه و روش یکسان تولید صدا در هر دوی این سازهاست.

    علیرضا مظفری پور مدرس هارمونیکا (ساز دهنی)

    علیرضا مظفری در سال ۱۳۶۳ به دنیا آمد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت بازرگانی از دانشگاه تهران دریافت کرده است. علاقه فراوان او به موسیقی باعث شد تا وارد این زمینه شود.

    مظفری فراگیری سازدهنی (هارمونیکا) را از سال ۱۳۸۵ نزد استاد منصور پاکزاد شروع کرد. او با استفاده از آموزش‌های هنرمندان بزرگ جهانی مانند استیو بیکر، به یادگیری و پیشرفت در نواختن این ساز ادامه داد.

    توصیه می‌کنیم این مطلب بیوگرافی کارن همایونفر را حتماً بخوانید.

    فعالیت های هنری

    علیرضا مظفری در رویدادهای هنری مختلفی در مکان‌هایی مانند فرهنگسرای نیاوران، قیطریه و اشراق اجرا داشته است. او علاوه بر این، با گروه‌های شناخته‌شده‌ای مانند گروه آوای ماندگار، ارکستر آکادمیک تهران و ارکستر حسن خانی همکاری کرده و این تجربیات را در کارنامه هنری خود ثبت نموده است.

    توصیه می‌کنیم این مطلب ماجرای نی نوازی که از ملکه انگلیس گردنبند گرفت را حتماً بخوانید.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله آشنایی با متد آموزش ویولن به سبک سوزوکی مراجعه کنید.

    تدریس ساز هارمونیکا

    علیرضا مظفری‌پور به خاطر عشق و علاقه‌ای که به آموزش این ساز داشت، کار تدریس آن را در آموزشگاه‌های موسیقی شروع کرد. او در حال حاضر به عنوان مدرس سازدهنی (هارمونیکا) در آنبین مشغول به فعالیت است.

  • مسعود زنگنه مجد، استاد برجسته فلوت ایران

    مسعود زنگنه مجد، استاد برجسته فلوت ایران

    علاقه‌مندان به موسیقی و نوازندگی فلوت، بدون شک نام مسعود زنگنه را شنیده‌اند. این هنرمند بزرگ از سنین پایین به موسیقی علاقه داشت و در طول فعالیت هنری خود، فلوت را به عنوان ساز اصلی خود برگزید. در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر با مسعود زنگنه مجد آشنا خواهید شد.

    مقاله آیا آموزش ویولنسل یا چلو سخت است؟ حاوی اطلاعات جامعی است.

    بیوگرافی استاد مسعود زنگنه مجد

    مسعود زنگنه مجد در سال ۱۳۲۶ در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. او از زمان کودکی عشق فراوانی به موسیقی داشت. زنگنه یادگیری موسیقی را از هفت سالگی آغاز کرد و در سیزده سالگی به عنوان مدرس موسیقی تدریس می‌کرد. او با ارکسترهای رادیو نیز همکاری داشت. در هفده سالگی، اولین آهنگش با ارکستر گلها و با صدای کورس سرهنگ‌زاده ضبط شد.

    فلوت، ساز تخصصی استاد زنگنه مجد

    مسعود زنگنه از آموزش‌های استادان بزرگ موسیقی بهره‌های فراوانی برده است. او در سال ۱۳۴۹ در تهران، نزد مرحوم استاد حسن رادمرد که از مدرسان موسیقی در دانشکدهٔ موسیقی تهران بود، شاگردی کرد و به خوبی با روش تنظیم ارکستر و آهنگسازی آشنا شد. همچنین دانش هارمونی و سازشناسی را نزد استاد مصطفی کمال پورتراب آموخت و ردیف‌های موسیقی ایرانی را از طریق کتاب‌های تألیف‌شده توسط موسی معروفی فراگرفت. ساز تخصصی او فلوت است و در نواختن بیشتر سازها مهارت دارد.

    مقاله تفاوت های ویلون با ویلونسل حاوی اطلاعات جامعی است.

    مسعود زنگنه‌مجد مدرک فوق‌لیسانس موسیقی خود را در سال ۱۳۵۰ از دانشگاه رم در ایتالیا دریافت کرده است. او به عنوان موزیسین، آثار بسیاری برای چهره‌هایی مانند: کوروس سرهنگ‌زاده، منوچهر طاهرزاده، شهرام ناظری، نادر گلچین، سید جلال محمدیان و دیگران ساخته است و بسیاری از هنرمندان سرشناس موسیقی سنتی نیز از شاگردان او بوده‌اند.

    این هنرمند برجسته، علاوه بر موسیقی، دارای مدرک لیسانس حسابداری و لیسانس حقوق از دانشگاه تهران است و از سال ۱۳۶۳ به عنوان کارشناس در دادگستری فعالیت کرده است.

    توصیه می‌کنیم این مطلب نت c در موسیقی چیست؟ را حتماً بخوانید.

    نواختن ردیف‌های موسیقی ایرانی با فلوت

    مسعود زنگنه اولین کسی بود که در کرمانشاه، فلوت کلیددار را به عنوان ساز تخصصی خود انتخاب کرد و قطعات موسیقی ایرانی (ردیف) را با این ساز اجرا نمود.
    او از استادانی محسوب می‌شد که موسیقی پاپ را با سازهای ایرانی درهم آمیخت. زنگنه سال‌های زیادی در تهران و کرمانشاه به فعالیت هنری پرداخت و گروه “تنبورنوازان کرمانشاه” را بنیان نهاد. این گروه در سال ۱۳۵۸ در تالار رودکی (وحدت تهران) با صدای سید جلال‌الدین محمدیان و اجرای آهنگ “باز هوای وطن” توانست ساز تنبور را به جامعه هنردوستان و هنرمندان بشناساند.
    او حدود ۱۵۰ قطعه آهنگ برای تنبور (اعم از حقانی و مجازی) ضبط کرد که امروزه نیز خوانندگان از آنها در کارهای گروهی تنبور استفاده می‌کنند.
    زنگنه سال‌ها به عنوان مدرس موسیقی در اداره فرهنگ و هنر کرمانشاه در رشته‌های سنتور، فلوت و آواز تدریس کرد و همچنین سرپرست ارکستر و آهنگساز رادیو کرمانشاه بود. پس از تأسیس مرکز حفظ و اشاعه موسیقی در کرمانشاه در سال ۱۳۵۷، او مسئولیت این مرکز را بر عهده گرفت و با پشتکار فراوان به کار خود ادامه داد.
    همزمان با شروع جنگ تحمیلی، او آهنگ‌های محلی و حماسی زیادی برای تقویت روحیه رزمندگان ساخت و تمام این آثار را به همراه همه اعضای گروه، در حضور رزمندگان و در مناطق جنگی اجرا کرد. از جمله این سرودها می‌توان به “برادر بسیجی”، “از گلوگاه تفنگ” و “باز هوای وطن” اشاره کرد.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه رازهایی از زندگی شخصی بتهوون ، نابغه ناشنوا.

    وفات

    در نهایت استاد زنگنه، که یکی از بهترین نوازندگان فلوت در ایران به شمار می‌رفت، پس از دوره‌ای مبارزه با بیماری سرطان، در سی‌ویکم مرداد ماه سال ۱۳۹۵ چشم از جهان فروبست.
    روحش شاد و یادش گرامی باد.

    توصیه می‌کنیم این مطلب آشنایی با ساز فلوت آلتو را حتماً بخوانید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، ساز سرخپوستی یا ساز پن فلوت با نوایی حزین و رویایی را از دست ندهید.

  • قشنگ کامکار، نخستین زنی است که پس از انقلاب روی صحنه رفت

    قشنگ کامکار، نخستین زنی است که پس از انقلاب روی صحنه رفت

    قشنگ کامکار از اعضای خانواده هنری کامکارها است. او اولین خواننده زنی است که پس از انقلاب اسلامی، بر روی صحنه حضور یافت و به اجرای زنده موسیقی پرداخت. در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، اطلاعات بیشتری درباره این هنرمند کسب خواهید کرد.

    برای گسترش دانش خود، مقاله معرفی ساز یوکللی یا اوکله له را مطالعه کنید.

    بیوگرافی قشنگ کامکار

    قشنگ کامکار در بیست و پنجم بهمن ماه سال ۱۳۳۲ در شهر سنندج به دنیا آمد. او نوازنده‌ی سازهای سه‌تار و ویلن است و یکی از اعضای خانواده‌ی هنری کامکارها محسوب می‌شود. او از همان روزهای اولیه‌ی تشکیل این گروه، به جمع آنان پیوست و در نخستین کنسرتی که در سال ۱۳۴۴ برگزار کردند، به عنوان خواننده با گروه همکاری کرد.

    فعالیت هنری

    قشنگ کامکار یادگیری ویلن را از همان دوران کودکی نزد پدرش، استاد حسن کامکار شروع کرد و در همان سنین کم، با تسلط قابل توجهی قطعات استاد صبا را می‌نواخت. او در گروه موسیقی پدرش، علاوه بر نوازندگی ویلن، نقش خواننده را نیز بر عهده داشت.

    آشنایی او با ساز سه‌تار از طریق برنامه‌های رادیو و شنیدن نوازندگی‌های استاد احمد عبادی در سنندج اتفاق افتاد. وقتی ۱۴ ساله بود، به تهران رفت و نزد استادانی مانند سعید هرمزی، محمدرضا لطفی و حسین علیزاده به فراگیری سه‌تار پرداخت.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه ۵ موسیقی برتر تاریخ سینمای جهان.

    گروه کامکارها برای اولین بار در سال ۱۳۴۴ در شهر سنندج به عنوان یک گروه خانوادگی شکل گرفت. سرپرستی گروه با حسن کامکار (نوازنده ویلن) بود و اعضای آن شامل هوشنگ (آکاردئون)، بیژن (خواننده)، پشنگ (سنتور)، قشنگ (خواننده و ویلن) و ارژنگ (تمبک) می‌شد. این گروه برنامه‌های زیادی در مکان‌هایی مانند باشگاه افسران، مدارس و سالن‌های شهر سنندج اجرا کرد. آن‌ها اولین جلسات تمرین خود را شب‌ها در کنار حوض کوچک حیاط خانه‌شان برگزار می‌کردند. با گذشت زمان و بزرگ‌تر شدن فرزندان، این گروه کامل‌تر و گسترده‌تر شد.

    قشنگ کامکار علاوه بر حضور فعال در برنامه‌های گروه کامکاران، به همراه سیما بینا نیز همکاری داشته و کنسرت‌هایی ویژه بانوان در خارج از ایران اجرا کرده‌است.

    ازدواج قشنگ کامکار

    محمدرضا لطفی در دوران خدمت سربازی، به عنوان سپاه دانش به شهر سنندج اعزام شد. در آنجا با خانواده کامکار آشنا شد. این آشنایی باعث شد قشنگ کامکار که در آن زمان حدود ۱۶ یا ۱۷ سال داشت، با محمدرضا لطفی ازدواج کند. اما تفاوت‌های فکری و دیدگاه‌های سیاسی لطفی در نهایت باعث جدایی این زن و شوهر هنرمند شد.

    سرانجام لطفی و قشنگ کامکار در سال ۱۳۷۵ از هم جدا شدند. با این حال، این جدایی هیچ وقت باعث نشد احترام خانواده کامکار به لطفی کم شود و وقتی لطفی از دنیا رفت، کامکارها بسیار غمگین و داغدار شدند. حاصل این ازدواج، پسری به نام امید لطفی است که اکنون خود از نوازندگان تار و از اعضای گروه موسیقی کامکارها به شمار می‌رود.

    اجرای صحنه قشنگ کامکار

    قشنگ نخستین خواننده زنی است که بعد از انقلاب، روی صحنه رفت و در تالار وحدت همراه با گروه کامکارها کنسرت اجرا کرد. این اتفاق پس از یک وقفه کوتاه رخ داد و به نقطه عطفی تبدیل شد که راه را برای حضور گسترده‌تر زنان هنرمند در عرصه موسیقی روی صحنه‌ها هموار کرد.

    برخی آثار قشنگ کامکار

    از جمله کارهای هنری زیبایی که قشنگ در همکاری با گروه کامکارها انجام داده، می‌توان به این آثار اشاره کرد:
    مجموعه قطعات کامکارها، ماهی برای سال نو، گل نیشان (۱۳۷۵)، کنسرت موسیقی کردی (اجرای فستیوال لندن و آلمان)، سماع ضربی‌ها (۱۳۸۰)، گلاویژ، گل به دامن، زردی خزان، راز نگاه، در گلستانه (۱۳۶۶)، بر فراز باد، به یاد حافظ و بهاران آبیدر (۱۳۶۳).

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب بیوگرافی استاد لوریس هایکازی را از دست ندهید.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله تفاوت سبک موسیقی راک و متال سر بزنید.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در بیوگرافی همایون شجریان پیدا کنید.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله معرفی موسیقی نظامی را مطالعه کنید.

  • پنج  دلیل مهم برای یادگیری یک ساز

    پنج  دلیل مهم برای یادگیری یک ساز

    تحقیقات گسترده‌ای درباره تأثیرات گوش دادن به موسیقی یا نواختن ساز انجام شده و دلایل زیادی برای توصیه به یادگیری ساز وجود دارد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، پنج دلیل اصلی برای یادگیری یک ساز موسیقی را مرور می‌کنیم. امیدواریم تا پایان این مطلب همراه ما بمانید.

    ورزشی برای ذهن

    بیایید در نگاه اول، مغز را مانند یک ماهیچه در نظر بگیریم؛ مهم‌ترین ماهیچه‌ای که در بدن شما وجود دارد. همان‌طور که یک ورزشکار برای قوی‌تر کردن بدنش، مرتب به باشگاه ورزشی می‌رود، ما هم باید مغز خود را تمرین دهیم و آن را پرورش دهیم.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله بیوگرافی پیر بولِز،یکی از بنیان‌گذاران سبک سریالیسم ادامه دهید.

    افراد زیادی به شکل‌های گوناگون ذهن خود را تقویت می‌کنند: بعضی‌ها کتاب‌های سخت و فکری می‌خوانند، بعضی بازی‌های فکری انجام می‌دهند و برخی هم سراغ یادگیری زبان دیگری می‌روند. اما علاوه بر این تمرین‌ها، مغز نیاز به تغذیه مناسب دارد تا بتواند رشد کند.

    یادگیری نواختن یک ساز موسیقی، نه‌تنها به مغز شما قدرت می‌دهد و آن را تغذیه می‌کند، بلکه روی جنبه‌های مختلف فکری و حتی جسمی شما نیز تأثیر مثبت می‌گذارد.

    پنج دلیل مهم برای یادگیری ساز

    ۱ نواختن یک ساز موسیقی حافظه را بهبود می بخشد

    بر پایهٔ پژوهش‌های علمی، گوش دادن به موسیقی حالتی شبیه به مراقبه در مغز به وجود می‌آورد و موجب آرامش آن می‌شود. به همین دلیل، یادگیری موسیقی می‌تواند به تقویت حافظه کمک کند. اگر دوست دارید در امتحان‌ها نتیجهٔ بهتری بگیرید، خوب است هنگام درس خواندن به موسیقی ملایم گوش دهید.

    این موضوع به خوبی بررسی و تأیید شده که یادگیری نواختن یک ساز موسیقی، توانایی حافظه را افزایش می‌دهد. این کار نه تنها حافظهٔ فکری، بلکه حافظهٔ عملی شما را نیز تقویت می‌کند. وقتی سازی را می‌نوازید، هر دو نیمهٔ چپ و راست مغز شما با هم همکاری می‌کنند. در نتیجه مغز بیشتر به فعالیت واداشته می‌شود و به تدریج حافظه قوی‌تر می‌شود.

    محققی به نام Maestro Eduardo Marturet در این زمینه گفته:
    ” تحقیقات نشان داده است که شرکت در دوره آموزشی موسیقی در سنین پایین می‌تواند با به کار گرفتن بخش‌های مختلف مغز، به بهبود توانایی یادگیری و حافظه کودک یا فرد نوجوان کمک کند.”

    حتی از آموزش موسیقی به عنوان روشی برای بازتوانی عصبی و بهبود کارکرد مغز استفاده شده است.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله مصاحبه آموزشگاه الهام با علیرضا فیروزیان، مدرس فلوت را مطالعه کنید.

    یادگیری نواختن یک ساز موسیقی می‌تواند زندگی شما را به روش‌های شگفت‌انگیزی غنی کند. در اینجا پنج فایده مهم این کار آورده شده است:

    **۱. تقویت مغز**
    وقتی شروع به یادگیری یک ساز می‌کنید، مغز شما به طور همزمان اطلاعات زیادی را پردازش می‌کند؛ از نت‌خوانی گرفته تا هماهنگی حرکات دست‌ها. این کار مانند یک ورزش کامل برای مغز است و به تقویت حافظه، تمرکز و مهارت‌های حل مسئله کمک می‌کند.

    **۲. کاهش استرس**
    نواختن موسیقی یک راه عالی برای آرامش است. وقتی شما غرق در موسیقی می‌شوید، استرس روزانه از بین می‌رود و احساس آرامش بیشتری می‌کنید. این کار مانند مدیتیشن است و به سلامت روان شما کمک زیادی می‌کند.

    **۳. افزایش اعتماد به نفس**
    وقتی بتوانید یک آهنگ را از ابتدا تا انتها بنوازید، احساس غرور و موفقیت فوق‌العاده‌ای به شما دست می‌دهد. با گذر زمان و یادگیری آهنگ‌های سخت‌تر، این حس قوی‌تر می‌شود و اعتماد به نفس شما در دیگر جنبه‌های زندگی نیز افزایش می‌یابد.

    **۴. ایجاد فرصت‌های اجتماعی**
    موسیقی زبان جهانی است. نواختن یک ساز به شما امکان می‌دهد با افراد جدید آشنا شوید، در گروه‌های موسیقی عضو شوید و حتی برای دیگران برنامه اجرا کنید. این کار دایره دوستان شما را گسترده‌تر می‌کند.

    **۵. پرورش صبر و انضباط**
    یادگیری ساز نیازمند زمان و تمرین منظم است. شما با این کار یاد می‌گیرید که برای رسیدن به یک هدف، باید صبور باشید و پشتکار داشته باشید. این صبر و انضباط در تمام کارهای زندگی به درد شما می‌خورد.

    ۲ موسیقی به رفع استرس کمک می کند

    موسیقی به شکل ویژه‌ای روی حس و حال ما تأثیر می‌گذارد؛ گاهی ما را شاد می‌کند، گاهی غمگین، و گاهی هم احساسی را که داریم، شدت می‌بخشد.
    فراموشی دلایل مختلفی دارد، اما مهم‌ترین آن استرس است. استرس به مغز آسیب می‌زند و فرآیند یادگیری را سخت می‌کند.
    یکی از راه‌های مقابله با استرس، یادگیری موسیقی است. استرس و آشفتگی ذهنی باعث از بین رفتن ارتباطات عصبی در مغز (که خاطرات بلندمدت را می‌سازند) می‌شود و حتی می‌تواند به افسردگی منجر شود. افسردگی نیز با کاهش سطح دوپامین و سروتونین در مغز همراه است.
    نکته مهم این است که این دو ماده شیمیایی در مغز، هر دو در شکل‌دهی حافظه نقش دارند. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که موسیقی می‌تواند به آرامش شما کمک کند؛ حتی مشخص شده که باعث کاهش ضربان قلب و فشار خون می‌شود و در نتیجه سطح هورمون استرس (کورتیزول) پایین می‌آید و ما آرام‌تر می‌شویم.
    هرچند فقط گوش دادن به موسیقی هم مفید است، اما تحقیقات نشان می‌دهد یادگیری نواختن یک ساز به صورت روزانه، احساس خوبی در فرد ایجاد می‌کند و به کاهش استرس کمک می‌نماید.

    ۳ موسیقی دقت شما را بالا میبرد

    بررسی‌های علمی نشان می‌دهند افرادی که به یادگیری موسیقی می‌پردازند، معمولاً از هم‌سن‌و‌سالان خود که با موسیقی آشنایی ندارند، از هوش بیشتری برخوردارند. وقتی شما شروع به نواختن یک ساز می‌کنید، مغزتان باید با بخش‌های مختلف بدن که در این فرآیند نقش دارند، همکاری و هماهنگی دقیقی ایجاد کند.

    مقاله ویژگی های پوست مناسب برای ساز تار حاوی اطلاعات جامعی است.

    کودکانی که نواختن یک ساز را فراگرفته‌اند، در درس‌های مدرسه نیز نتایج بهتری نسبت به کودکانی که موسیقی کار نکرده‌اند، کسب کرده‌اند. همان‌طور که اشاره شد، موسیقی تأثیر چشمگیری در بهبود کارایی مغز دارد و چون هر دو نیمکره مغز را به کار می‌گیرد، نه‌تنها حافظه را تقویت می‌کند، بلکه توانایی‌های دیگر را نیز پرورش می‌دهد.

    ۴ موسیقی می تواند اعتماد به نفس شما را تقویت کند

    اعتماد به نفس بخش مهمی از سلامت روان است و یکی از ویژگی‌های کلیدی یک شخصیت سالم محسوب می‌شود. معمولاً کسانی که اعتماد به نفس بالاتری دارند، در زندگی و کارهایشان موفق‌تر عمل می‌کنند.

    موسیقی چیزی است که تقریباً همه، در هر سن و سالی، به آن علاقه دارند. گوش دادن به آهنگ‌های مورد علاقه می‌تواند حال آدم را بهتر کند و نکته مهم‌تر این که به افزایش اعتماد به نفس کمک می‌کند.

    تأثیر موسیقی در تقویت اعتماد به نفس کاملاً قابل توجه است و از نظر علمی نیز ثابت شده است. هر چقدر در یادگیری موسیقی پیشرفت کنید و شناخت و تسلط شما روی ساز بیشتر شود، به طور طبیعی به توانایی‌های خود بیشتر ایمان می‌آورید.

    کسانی که به این مرحله می‌رسند، درمی‌یابند که هر زمان اراده کنند، می‌توانند مهارت‌های خود را بهبود بخشند و روزبه‌روز بهتر شوند.

    نواختن ساز در جمع، به شما کمک می‌کند تا در موقعیت‌های مختلف، چه در محیط‌های غیردرسی و چه در شرایط امتحان و ارزیابی، تسلط و اطمینان بیشتری داشته باشید. شما می‌توانید از آموزش‌های رایگان پیانو سازکالا استفاده کنید.

    علاوه بر افزایش اعتماد به نفس، یادگیری یک ساز موسیقی حس موفقیت بزرگی در شما ایجاد می‌کند. هیچ چیز مانند اجرای بی‌عیب و نقص یک قطعه سخت موسیقی لذت‌بخش نیست. این حس پیروزی می‌تواند انگیزه‌ای برای رسیدن به موفقیت‌های بیشتر در زندگی شما باشد!

    ۵ موسیقی سرگرم کننده است

    موسیقی می‌تواند برای ما شادی و لذت به ارمغان بیاورد، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد که فواید روانی دیگری هم دارد. این ایده که موسیقی می‌تواند بر طرز فکر، احساسات و رفتار ما تأثیر بگذارد، چیز عجیبی نیست.
    برخلاف برخی سرگرمی‌های دیگر، مثل تماشای تلویزیون یا پرسه زدن در فضای مجازی که سود چندانی برای زندگی ما ندارند، موسیقی ذهن ما را فعال و تقویت می‌کند، حالمان را خوب می‌کند و اوقاتمان را به خوبی پر می‌کند.
    موسیقی نقش ویژه‌ای در ایجاد نشاط، آرامش و رضایت دارد و به همین دلیل به بهتر شدن حال ما و زیباتر شدن زندگی همه کمک می‌کند.

  • اثر نزدیکی در میکروفن چیست؟

    اثر نزدیکی در میکروفن چیست؟

    همانطور که می‌دانید، میکروفون یا صدابَر وسیله‌ای است که صدا را به سیگنال الکتریکی تبدیل می‌کند.
    اما هنگام استفاده از میکروفون ممکن است پدیده‌هایی رخ دهد که در زمینهٔ موسیقی و ضبط صدا بسیار مهم هستند.
    یکی از این پدیده‌ها که در این نوشته از وبلاگ آنبین به آن پرداخته‌ایم، «اثر نزدیکی» در میکروفون است.

    میکروفن

    امروزه بیشتر میکروفن‌ها برای تبدیل امواج صوتی به سیگنال الکتریکی از روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند. این روش‌ها شامل القای الکترومغناطیسی (که در میکروفن‌های دینامیک به کار می‌رود)، تغییر ظرفیت خازنی (مورد استفاده در میکروفن‌های خازنی)، اثر پیزوالکتریک و همچنین مدولاسیون نوری هستند. هر میکروفن پنج ویژگی اصلی و اساسی دارد که عبارت‌اند از:

    حساسیت
    امپدانس
    پاسخ فرکانسی
    جهت‌داری
    مغناطیس

    دلیل اثر نزدیکی میکروفون

    وقتی میکروفون را به منبع صدا نزدیک می‌کنید، فرکانس‌های بم صدا بیشتر تقویت می‌شوند. این اتفاق به دلیل تفاوت در نحوه حرکت امواج صوتی با فرکانس‌های بالا و پایین در نزدیکی میکروفون رخ می‌دهد. در نتیجه، صدای ضبط شده دارای باس قوی‌تری خواهد بود.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در مصاحبه آموزشگاه الهام با ماهر پورعبیات، مدرس گیتار پیدا کنید.

    این پدیده که به “اثر نزدیکی” معروف است، نشان می‌دهد هرچه فاصله میکروفون از منبع صدا کمتر شود، میزان باس در ضبط افزایش می‌یابد. اگرچه این حالت گاهی ممکن است مشکل‌ساز شود، اما در عین حال می‌توان از آن به عنوان یک روش برای بهبود و شکل‌دهی به کیفیت صدا استفاده کرد.

    مزایا و معایب اثر مجاورت

    اثر نزدیکی یا مجاورت، یک ویژگی در میکروفن‌هاست که به صداها، حالتی گرم و پُربار می‌بخشد، طوری که گویی صدا عمق و غنای بیشتری پیدا کرده است. اگر این اثر وجود نداشت، بسیاری از خواننده‌ها ممکن بود صدایی نازک و ضعیف‌تر داشته باشند.

    با این حال، این پدیده می‌تواند هم مفید باشد و هم گاهی مشکل‌ساز. اگر هدف شما رسیدن به یک صدای متعادل و شفاف است، نباید در استفاده از آن زیاده‌روی کنید.

    این اثر معمولاً روی فرکانس‌های بم (زیر ۲۰۰ هرتز) بیشتر خود را نشان می‌دهد. به همین دلیل، هنگام ضبط صدای آقایان، به‌ویژه آن‌هایی که صدای بم‌تری دارند، باید به این موضوع توجه کرد. اما اثر آن روی صدای بانوان معمولاً چندان محسوس نیست.

    هنگام ضبط گیتار، اثر نزدیکی گاهی چالش‌برانگیز می‌شود. سیم‌های بم گیتار (مثلاً سیم می با فرکانس حدود ۸۰ هرتز) ممکن است بیش از حد غُر بزنند و گیتارهای آکوستیک اگر خیلی به میکروفون نزدیک باشند، اغلب صدایی بسیار گِرم و بم‌دار تولید می‌کنند. با این حال، برای سازهای کوبشی و بیس‌دار مانند درامز کیک، گیتار بیس یا کنترباس، این اثر می‌تواند بسیار مفید باشد و به صدای آن‌ها قدرت و غنای بیشتری ببخشد.

    مقاله نحوه نگهداری صحیح از پیانو حاوی اطلاعات جامعی است.

    به طور خلاصه، اثر نزدیکی در میکروفن چیست؟ این اثر، افزایش و تقویت طبیعی فرکانس‌های بم است وقتی که منبع صدا (مانند دهان خواننده) بسیار به میکروفون نزدیک می‌شود.

    جلوگیری از اثر نزدیکی میکروفون

    همانطور که خواندید، این روش فوایدی هم دارد و می‌توانید در زمان لازم از آن بهره ببرید. اما برای پیشگیری از این اتفاق، راه‌های گوناگونی وجود دارد:

    ۱ –  فاصله میکروفون

    به طور کلی، برای اینکه تأثیر نزدیکی منبع صدا به میکروفون را کمتر کنید، بهتر است میکروفون را در فاصله‌ای بین ۱۵ تا ۳۰ سانتی‌متری از منبع صدا قرار دهید. البته این فاصله بستگی به نوع میکروفون شما دارد؛ چه از نوع کندانسور باشد و چه داینامیک.

    به همین دلیل، لازم است قبل از شروع کار، میکروفون خود را امتحان کنید و با چگونگی پخش صدا در فاصله‌های مختلف آشنا شوید. شاید این کار در ابتدا دشوار به نظر برسد، اما بخش مهمی از کار یک مهندس صدا است تا بتواند صدایی واضح و باکیفیت ثبت کند.

    مقاله ابداع‌گر سنفونی و چهارنوازی برای سازهای زهی کیست؟ حاوی اطلاعات جامعی است.

    ۲ – استفاده از میکروفون مخصوص

    یک راهکار مفید دیگر برای کم کردن اثر مجاورت میکروفون، انتخاب مدل‌هایی است که به شکل ویژه برای این مشکل ساخته شده‌اند. البته تعداد این نوع میکروفون‌ها در بازار زیاد نیست.
    این میکروفون‌ها طوری طراحی شده‌اند که حتی وقتی خیلی به منبع صدا نزدیک می‌شوید، روی کیفیت صدا یا محدوده فرکانسی آن تأثیر منفی نگذارد. در نتیجه شما می‌توانید با خیال راحت میکروفون را نزدیک دهان یا منبع صدا بگیرید، بدون اینکه نگران افت کیفیت صدا باشید.

    استفاده از میکروفون چند جهته

    اگر می‌خواهید اثر نزدیکی میکروفون را به طور کامل حذف کنید، می‌توانید از میکروفون همه‌جهته به جای میکروفون جهت‌دار استفاده کنید.

    انتخاب میکروفون جهت‌دار یا همه‌جهته، به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ مثل نوع برنامه، شرایط آکوستیک محیط، فاصله‌ای که با منبع صدا دارید و نوع صدایی که می‌خواهید ثبت کنید.

    میکروفون‌های جهت‌دار معمولاً نویزهای اضافی را حذف می‌کنند و کیفیت صدا را بهتر می‌کنند. اما در یک محیط با آکوستیک مناسب، میکروفون‌های همه‌جهته می‌توانند حس و فضای طبیعی محل ضبط را حفظ کنند. این نوع میکروفون‌ها همچنین می‌توانند جلوی ایجاد اثر نزدیکی را بگیرند، اگرچه ممکن است مشکلات خاص خودشان را داشته باشند. مثلاً بعضی از آن‌ها برای ضبط در بعضی شرایط مناسب نیستند یا ممکن است با تجهیزات دیگر تداخل ایجاد کنند.

    به طور کلی، نباید اثر نزدیکی میکروفون را یک مشکل در نظر بگیرید. بهتر است آن را بشناسید و در مواقعی که به کارتان می‌آید، از آن استفاده کنید. وقتی بدانید این پدیده چطور عمل می‌کند، می‌توانید در شرایط مناسب از آن بهره ببرید و از آن فرار نکنید. اگر هم نیازی به این اثر ندارید، بهتر است از همان اول و در مرحله ضبط، آن را حذف کنید و به ویرایش صدا بعد از ضبط امیدوار نباشید. چون استفاده از اکولایزر برای این کار سخت است و ممکن است کیفیت اصلی صدا را تغییر دهد.

  • ویژگی های ساز کاخن

    ویژگی های ساز کاخن

    ساز کاخن یکی از سازهای کوبه‌ای محبوب و پرطرفدار است. نوازنده روی این ساز می‌نشیند و با ضربه زدن به سطح آن، ریتم‌های زیبا و جذابی ایجاد می‌کند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، قصد داریم ویژگی‌های ساز کاخن را به طور کامل بررسی کنیم. اگر به این ساز علاقه‌مند هستید، پیشنهاد می‌کنیم تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، روش صحیح مضراب زدن در سه تار را از دست ندهید.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب آشنایی با دیجیریدو ،یک ساز بادی چوبی را بخوانید.

    ساز کاخن

    این ساز شبیه یک صندلی است که نوازنده روی آن می‌نشیند و با کوبیدن روی بدنه‌اش، صدا تولید می‌کند. کاخن یکی از سازهای مهم در موسیقی اسپانیا به شمار می‌رود.

    نوازندگان روی این ساز کوبه‌ای می‌نشینند و با کف دست و انگشتان خود، ریتم‌ها و صداهای گوناگونی ایجاد می‌کنند. از این ساز در سبک‌هایی مانند موسیقی آفرو-پرویی، فلامینکو و جز استفاده می‌شود.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً تاریخچه ساخت اولین پیانو را بخوانید.

    برای یادگیری پیشرفته، به چند نکته مهم که باید پیش از خرید ساز هنگ درام بدانید مراجعه کنید.

    در گذشته، کولی‌های اسپانیایی برای همراهی گیتار، روی جعبه‌های میوه ضربه می‌زدند. به تدریج، این کار به شکل یک ساز درآمد و در طول زمان به کاخن امروزی تبدیل شد.

    بردگان مناطق غرب و مرکز آفریقا که به قاره آمریکا آورده شدند، اصلی‌ترین میراث‌داران این ساز هستند. امروزه کاخن در سراسر آمریکا، فیلیپین و اسپانیا شناخته شده و نواخته می‌شود.

    عواملی که روی کیفیت صدای کاخن تأثیر می‌گذارند — مانند زیر و بمی صدا، بلندی صدا، طنین و ویژگی‌های منحصر به فرد آن — عبارتند از:

    – اندازه و شکل کاخن
    – نوع چوب و ضخامت آن در ساخت ساز
    – اندازه و جای سوراخ صدا

    خصوصیات و ویژگی های ساز

    ویژگی های ساز کاخن

    کاخون یک ساز کوبه‌ای است که شبیه یک جعبه مستطیلی عمودی ساخته می‌شود. بدنه آن از چهار دیواره چوبی با ضخامت حدود ۱٫۳ تا ۱٫۹ سانتی‌متر تشکیل شده است. این ساز به طور کلی از پنج بخش اصلی تشکیل می‌شود. مهم‌ترین قسمت آن، صفحه جلویی است که تاپا نام دارد و معمولاً از جنس تخته سه‌لا ساخته می‌شود.

    صفحه تاپا اغلب از چوب درختانی مانند گیلاس، ماهون یا افرو ساخته می‌شود، در حالی که بقیه بخش‌های کاخون از چوب درختان صنوبر یا کاج تهیه می‌شوند. روی صفحه جلویی، کنار آن یا حتی روی صفحه پشتی، یک سوراخ صدا تعبیه می‌شود تا صدا از آن خارج شود.

    در داخل ساز، از قطعاتی مانند پایه‌های پلاستیکی یا لاستیکی، فنرهای مختلف و سیم‌های گیتار استفاده شده که مسئول ایجاد صداهای تیز و زنگ‌دار هستند.

    برای نواختن کاخون، از ابزارهای مختلفی که برای درامز و سایر سازهای کوبه‌ای به کار می‌روند نیز می‌توان استفاده کرد؛ مانند مَلِت‌ها، استیک‌ها و براش‌ها.

    عواملی که بر کیفیت صدای کاخون تأثیر می‌گذارند — مانند زیر و بمی صدا، بلندی و طنین آن — عبارتند از: اندازه و جای سوراخ صدا، جنس چوب و ضخامت آن و در نهایت، اندازه و شکل کلی ساز.

    همچنین خوب است بدانید که جنس صفحه تاپا، با توجه به سلیقه سازنده یا درخواست مشتری می‌تواند متفاوت باشد و این موضوع به طور مستقیم روی کیفیت نهایی صدای ساز اثرگذار است.

    کاخن در دو نوع ثابت و رگلاژی وجود دارد

    این ساز در دو نوع اصلی تولید می‌شود: کاخن‌های معمولی و کاخن‌های قابل تنظیم. هر دو مدل در اصل یک جعبه چوبی هستند.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب اردشیر کامکار ،رونق دهنده هنر کمانچه نوازی معاصر را بخوانید.

    کاخن معمولی با اینکه داخلش فنر یا سیم گیتار دارد، اما امکان تغییر صدا را به شما نمی‌دهد و فقط یک نوع صدا از آن بیرون می‌آید.

    اما کاخن قابل تنظیم، با وجود داشتن همان قطعات داخلی، این قابلیت را دارد که صدایش را عوض کنید. در نوعی که سیم دارد، می‌توانید مانند گیتار آن را کوک کنید تا صداهای زیر و بم مختلفی تولید کند. در نوع فنردار هم با شل یا سفت کردن فنرها، می‌توانید میزان صدای چوبی آن را کنترل کنید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، شهرام ناظری ، شوالیه آواز ایران را از دست ندهید.

    پرلِکسی ‌کاخن

    پرلکسی یک گونه تازه از ساز کاخون است که از ماده‌ای به نام پلکسی‌گلاس ساخته می‌شود. این ساز در مقایسه با کاخون معمولی، صدای پرحجم‌تری تولید می‌کند و همچنین اندازه‌اش بزرگ‌تر و وزنش بیشتر است.
    نکته جالب این است که صفحه چوبی روی ساز (تاپا) به طور کامل به بدنه آن متصل نیست، بلکه تنها در چند نقطه به کاخون وصل شده است. این ویژگی باعث می‌شود وقتی به صفحه ضربه می‌زنید، صدایی همراه با لرزش و موجدار به گوش برسد.