دسته: موسیقی

  • آشنایی با ساز بوزوکی؛ ساز اصیل یونانی

    آشنایی با ساز بوزوکی؛ ساز اصیل یونانی

    بوزوکی یک ساز سنتی و اصیل مربوط به کشور یونان است که خیلی شبیه به ماندولین ساخته شده است. این ساز نقش مهمی در موسیقی ربتیکا ایفا می‌کند، اما در سبک‌های متنوع دیگری مانند جاز، بلوگرس، فولک و راک نیز از آن استفاده می‌شود. اگر کنجکاو هستید و می‌خواهید اطلاعات بیشتری درباره این ساز به دست آورید، پیشنهاد می‌کنیم این مطلب را در وبلاگ آنبین دنبال کنید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، معرفی سازسنج را از دست ندهید.

    ساختار ساز بوزوکی

    ساز بوزوکی از نظر ظاهری شبیه به سازهای باغلاما و پاندورا است. صدای آن نیز به ماندولین شباهت دارد، با این تفاوت که صدای ماندولین زیرتر است و برای ساختن قطعات موسیقی مناسب‌تر می‌باشد. در مقابل، بوزوکی بیشتر نقش همراهی‌کننده با سازهای دیگر را دارد.

    این ساز معمولاً یک کاسه‌ی گلابی‌شکل و یک دسته‌ی دراز و نازک دارد. در گذشته پرده‌های آن قابلیت جابه‌جایی داشتند، اما امروزه این پرده‌ها ثابت شده‌اند. همچنین تعداد سیم‌های آن از شش عدد به هشت عدد افزایش پیدا کرده است.

    جنس چوب در ساختن این ساز بسیار اهمیت دارد و تأثیر مستقیمی روی کیفیت صدا می‌گذارد. بهترین نوع چوب برای ساخت بوزوکی، چوب درختان توت، زردآلو، گیلاس، اقاقیا و سنجد است که معمولاً رشد کمی دارند.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله معرفی ساز تام تام ادامه دهید.

    انواع بوزوکی

    ساز بوزوکی در یونان به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود. نوع اول «تری کوردو» نام دارد که سه جفت سیم دارد. نوع دوم «تتراکوردو» است و چهار جفت سیم در آن به کار رفته است. این ساز در ابتدای قرن بیستم توسط یونانی‌هایی که از منطقه آناتولی مهاجرت کرده بودند، به یونان منتقل شد و بعدها به ساز محوری در موسیقی سبک ربتیکا تبدیل گردید.

    تاریخچه

    پس از جنگی که بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۲ در منطقه‌ای به نام آسیای صغیر رخ داد، گروهی از مردم که از ترکیه به یونان مهاجرت کردند، سازی به نام بوزوکی را با خود به این کشور بردند. نخستین نمونه‌های این ساز از نوع سه‌سیمه (تری کوردو) بودند و هر کدام با فواصل مختلفی کوک می‌شدند.
    تا پایان دهه ۱۹۵۰، نوع چهارسیمه (تتراکوردو) بوزوکی محبوبیت بیشتری پیدا کرد و نحوه کوک کردن آن دقیقاً مشابه کوک استاندارد گیتار بود. از میانه‌های قرن بیستم به بعد، این ساز به عنوان نماد موسیقی و ساز ملی یونان شناخته می‌شود. همچنین در سال ۱۹۶۵، فردی به نام جانی مونیهان این ساز یونانی را به کشور ایرلند معرفی کرد.

    برای مطالعه بیشتر، به معرفی ساز دودوک ، ساز سخت ارمنی سری سر بزنید.

  • ۷ تفاوت کمانچه و ویولن را بشناسید!

    ۷ تفاوت کمانچه و ویولن را بشناسید!

    در طول زمان، همیشه کمانچه و ویولن با یکدیگر مقایسه شده‌اند. جالب است بدانید وقتی ویولن برای اولین بار به ایران آمد، مردم به آن «کمانچه فرنگی» می‌گفتند! هر دوی این سازها از دسته سازهای زهی هستند و با آرشه نواخته می‌شوند و از نظر ظاهری و صدادهی نیز نقاط مشترک زیادی دارند. با این حال، تفاوت‌های مهمی نیز بین آن‌ها وجود دارد و هر کدام شخصیت و هویت جداگانه‌ای دارند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، به بررسی این تفاوت‌ها می‌پردازیم تا پس از خواندن آن، درک بهتری از هر دو ساز پیدا کنید.

    تفاوت کمانچه و ویولن چیست؟

    ۱. ملیت و تاریخچه

    کمانچه یکی از سازهای کهن و اصیل ایرانی است که از دوره‌های تاریخی صفویه و قاجار، به عنوان یکی از ابزارهای مهم در موسیقی سنتی ایران شناخته می‌شده. این ساز آنقدر ارزشمند است که سازمان میراث فرهنگی ایران، آن را در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسانده است.
    در مقابل، ویولن سازی با ریشه کاملاً اروپایی است. پیشینه این ساز به سده نهم میلادی در اروپا بازمی‌گردد و از قرن شانزدهم به تدریج شکل و ساختار آن کامل شده است. از نخستین سازندگان مشهور ویولن، می‌توان به گاسپارو برتولتی، سازنده ایتالیایی، اشاره کرد.

    توصیه می‌کنیم این مطلب چرا گیتار از کوک خارج می شود؟ را حتماً بخوانید.

    ۲. نحوه نواختن

    مهم‌ترین فرق بین کمانچه و ویولن، روش نواختن آن‌هاست. نوازنده کمانچه معمولاً در حالت نشسته ساز را می‌نوازد. او پایه کمانچه را روی زمین، روی صندلی یا روی زانوی خود می‌گذارد. سپس ساز را به صورت ایستاده و عمودی با دست چپش نگه می‌دارد و با دست راست آرشه را روی سیم‌ها می‌کشد. یک تفاوت مهم این است که نوازنده کمانچه هنگام انگشت‌گذاری، سیم‌ها را به‌طور کامل نمی‌بیند. به همین دلیل وقتی می‌خواهد سیمی را عوض کند، مجبور است ساز را کمی بچرخاند. اما نوازنده ویولن این مشکل را ندارد؛ چون ساز را ثابت روی شانه چپش قرار می‌دهد و با دست راست آرشه می‌کشد و به‌راحتی سیم‌ها را مستقیم می‌بیند. همچنین برای نواختن ویولن حتماً لازم نیست بنشینید و می‌توانید در حالت ایستاده هم آن را بنوازید.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله ساز ترومپت ،ساز سپاهیان روم به شما کمک خواهد کرد.

    ۳. اندازه

    بزرگ‌ترین اندازه ویولن که به آن سایز کامل یا ۴/۴ می‌گویند و مناسب افراد بزرگسال است، تقریباً ۳۵ سانتی‌متر طول دارد. در مقابل، طول ساز کمانچه از قسمت پایین آن تا انتهای بالای کاسه‌اش به حدود ۸۰ سانتی‌متر می‌رسد.

    ۴. پوست

    کمانچه دارای یک کاسه گرد و توخالی است که روی آن را با یک لایه پوست می‌پوشانند. همین پوست است که به صدای کمانچه حال و هوای شرقی می‌بخشد و در سازهای ایرانی دیگری مانند تار نیز دیده می‌شود. اما در ساز ویولن، چنین پوستی به کار نرفته است.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آموزش موسیقی کودک را بخوانید.

    ۵. خرک

    یکی از تفاوت‌های کمانچه و ویولن، محل قرارگیری خرک آن‌هاست. خرک در کمانچه روی پوست ساز قرار دارد و همین موضوع باعث می‌شود صدای ساز کمی گرفته و قدیمی به گوش برسد. در مقابل، خرک ویولن مستقیماً روی بدنه چوبی ساز قرار می‌گیرد و به همین دلیل صدای آن شفاف و رساست.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره زایلوفون یک شروع عالی موسیقی کودک بیابید.

    ۶. تعداد سیم‌ها

    ویولن معمولاً چهار سیم دارد. در گذشته، کمانچه فقط سه سیم داشت. اما بعد از اینکه ویولن به ایران آمد، کمانچه هم از آن الگوبرداری کرد و کمکم به سازی چهارسیمی تبدیل شد.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب زندگی شخصی استاد محمدرضا شجریان را بخوانید.

    در این مقاله چگونه بهترین آموزشگاه موسیقی را انتخاب کنیم ؟ اطلاعات مفیدی آمده است.

    ۷. آرشه

    تفاوت اصلی بین کمانچه و ویولن به شل و سفت کردن آرشه آن‌ها برمی‌گردد، نه به جنس آرشه؛ چون آرشه هر دو ساز از موی اسب ساخته می‌شود. در ویولن، یک پیچ در انتهای آرشه وجود دارد که نوازنده به راحتی می‌تواند با چرخاندن آن، موهای آرشه را سفت یا شل کند. اما آرشه کمانچه چنین پیچی ندارد و نوازنده باید با فشار دست خود، میزان کشش موهای آرشه را تنظیم کند.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله کوک استاندارد گیتار چیست؟ مراجعه کنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بهترین آموزشگاه سنتور در شرق تهران.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، آیا جنس چوب گیتار بر صدای ساز تاثیر می گذارد؟ را از دست ندهید.

  • آشنایی کامل با موسیقی خراسان و انواع آن!

    آشنایی کامل با موسیقی خراسان و انواع آن!

    موسیقی خراسان جایگاه ویژه‌ای در گذشته، فرهنگ و هنر ایران داشته و در رشد و پیشرفت موسیقی ایرانی نیز نقش مهمی ایفا کرده است. به همین دلیل، لازم است برای درک بهتر موسیقی این منطقه، به جستجو و شناخت بپردازیم. در این نوشته از وبلاگ آنبین، شما را به سفری به سرزمین خراسان می‌بریم و غنای موسیقی آن را با هم مرور می‌کنیم. اگر علاقه‌مند به شناخت موسیقی دیگر مناطق ایران هستید، پیشنهاد می‌کنیم سری هم به دیگر مطالب وبلاگ ما بزنید.

    تاریخچه

    مدارک تاریخی نشان می‌دهد که موسیقی در منطقه خراسان قدمتی بسیار طولانی دارد و به شکل خودانگیخته و از طریق آموزش مستقیم، از نسل استادان به نسل شاگردان رسیده است. در گذشته، بیشتر خوانندگان خراسانی، کشاورزانی بودند که هنگام کار در کشتزارها، با دل و جان آواز می‌خواندند.

    مقاله ساز عجیب حلزونی منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    اگر نگاهی عمیق‌تر به تاریخ بیندازیم، به دوره صفویه می‌رسیم. در آن زمان، ترک‌ها و کردها به دلایل سیاسی به شمال خراسان کوچ کردند. حکومت مرکزی توانایی مقابله با قوم ترکمن را نداشت، بنابراین از قوم کرد برای کنترل آنها استفاده می‌کرد. این وضعیت سبب درگیری‌های محلی در شمال خراسان شد. نتیجه این برخوردها، تأثیرپذیری موسیقی این دو قوم از یکدیگر بود؛ به عنوان مثال ساز کردی دوزله به منطقه ترکمن‌نشین صحرا راه یافت. همچنین، روش‌های نواختن دوتار و نی توسط ترک‌ها، در میان مناطق کردنشین رواج پیدا کرد.

    خراسان به عنوان یک منطقه با فرهنگ‌های گوناگون، از این تعاملات فرهنگی و دستاوردهای موسیقایی ترک‌ها و کردها بهره برد. امروزه نیز در دسته‌بندی موسیقی این منطقه، دو گونه موسیقی کرمانجی و ترکی وجود دارد.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله استفاده از ساز دیجیریدو در علم پزشکی را مطالعه کنید.

    تقسیم بندی موسیقی خراسان از نظر نواحی

    موسیقی در منطقه خراسان به چهار سبک اصلی ترکی، ترکمنی، کرمانجی و فارسی تقسیم می‌شود. همانطور که پیش‌تر گفتیم، موسیقی ترکی و کرمانجی بیشتر در شمال خراسان رواج دارد و ریشه در کوچ این دو گروه به این منطقه دارد. موسیقی ترکمنی هم در شهرهایی مانند درگز، جرگلان و راز متولد شده و از نظر صدا و حال‌وهوا بسیار به موسیقی ترکی شبیه است. اما موسیقی کردی با سه سبک دیگر تفاوت بیشتری دارد و هویت و ویژگی‌های خاص خود را حفظ کرده است.

    تقسیم‌بندی اقلیمی موسیقی خراسان

    موسیقی منطقه خراسان از دید جغرافیایی هم به دو دسته مجزا تقسیم می‌شود: موسیقی جلگه‌ای و موسیقی کوه‌پایه‌ای. هر یک از این نواحی، لهجه و ویژگی‌های آوایی خاص خود را دارند.
    موسیقی جلگه‌ای: در مناطق جلگه‌ای مانند قوچان، تمرکز اصلی بر روی نواختن سازهاست.
    موسیقی کوه‌پایه‌ای: در نواحی کوهستانی مانند هزارمسجد، بیشتر بر خواندن و آواز تأکید می‌شود.

    موسیقی آوازی

    در موسیقی آوازی منطقه خراسان، داستان‌های کهن و اخلاقی مانند شاهنامه جایگاه ویژه‌ای دارند. این موسیقی با جهش‌های نغمگی شناخته می‌شود که در آن فواصل مشخصی تکرار می‌شوند و الگوهای آوازی همواره بازمی‌گردند. همچنین شیوه بیان و ادای شعر در این سبک موسیقی بسیار مهم است؛ زیرا خواننده از طریق کلام و متن، اوج و فرودهای نغمگی و همچنین تغییرهای ضربی را به نمایش می‌گذارد.

    موسیقی سازی در خراسان

    در موسیقی منطقه خراسان، سازهای گوناگونی نواخته می‌شوند که در ادامه به شناخته‌شده‌ترین آن‌ها می‌پردازیم.

    **دوتار:** این ساز، مهم‌ترین و اصلی‌ترین ساز در موسیقی خراسان به شمار می‌رود. دوتار در بخش‌های شمالی و جنوبی خراسان با هم تفاوت دارند. یکی از تفاوت‌ها در اندازه کاسه ساز است؛ کاسه دوتار در جنوب خراسان بزرگ‌تر از شمال آن است. تفاوت دیگر در تعداد پرده‌هاست؛ دوتار شمال خراسان ۱۲ پرده و دوتار جنوب خراسان ۱۳ پرده دارد.

    **کمانچه:** این ساز بیشتر در مناطق شمال خراسان و به ویژه در شهر قوچان رواج دارد.

    **سرنا:** سرنا یک ساز بادی بسیار قدیمی با اصالت ایرانی است و نوازندگان قوچانی اغلب از آن استفاده می‌کنند.

    **دایره:** دایره یک ساز کوبه‌ای و شبیه به دف است، با این تفاوت که اندازه‌ای کوچک‌تر دارد و معمولاً حلقه‌های فلزی (زنجیره) روی آن نصب نمی‌شود. این ساز نیز در این مناطق بسیار معمول است.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در گلپا ،پیشرو معرفی آواز و موسیقی ایرانی در سطح جهان پیدا کنید.

    **نی:** نی نیز از سازهای بادی اصیل ایرانی است که در موسیقی محلی خراسان کاربرد زیادی دارد.

    **قوشمه:** این ساز یک ساز بادی و کاملاً محلی است که مخصوص شمال خراسان می‌باشد. قوشمه از دو قطعه استخوان که به هم متصل شده‌اند ساخته می‌شود.

  • جاشوا بل؛ از بهترین ویولنیست‌های زنده جهان

    جاشوا بل؛ از بهترین ویولنیست‌های زنده جهان

    جاشوا بل یکی از بزرگ‌ترین نوازندگان ویولن در دنیای امروز به شمار می‌رود. در این نوشته از وبلاگ آنبین، سرگذشت این موسیقیدان و رهبر ارکستر آمریکایی را برای شما گردآوری کرده‌ایم.

    تولد و کودکی جاشوا بل

    جاشوا دیوید بل در نهم دسامبر ۱۹۶۷ در شهر بلومینگتون ایالت ایندیانا به دنیا آمد. پدر و مادر او هر دو روانشناس بودند. شاید آشنایی آن‌ها با روانشناسی باعث شد استعداد پسرشان را زود تشخیص دهند. وقتی جاشوا تنها چهار سال داشت، مادرش دید که او با وسایل خانه در حال ساختن یک ویولن است! این اتفاق باعث شد پدر و مادر به علاقه او به موسیقی پی ببرند و وقتی پنج ساله شد، برایش یک ویولن واقعی خریدند. دونا بریخت اولین معلم ویولن او بود. پس از او، میمی تسوایگ و سپس ژوزف گینگولد آموزش جاشوا را بر عهده گرفتند. جاشوا در کنار نواختن ویولن، از بازی‌ها و سرگرمی‌های معمول بچه‌ها هم لذت می‌برد. او در بازی‌هایی مثل بولینگ، تنیس و بازی‌های ویدیویی بسیار خوب بود. حتی در ده سالگی در یک مسابقه تنیس در سطح کشور شرکت کرد و در کل، دوران کودکی شاد و بی‌دغدغه‌ای را سپری کرد.

    فعالیت‌های حرفه‌ای جاشوا بل در دنیای موسیقی

    جاشوا بل در سن چهارده‌سالگی به عنوان نوازندهٔ تک‌نواز به ارکستر فیلادلفیا پیوست.

    مقاله کوک فیثاغورثی چیست؟ حاوی اطلاعات جامعی است.

    او آموزش ویولن را در مدرسهٔ موسیقی جاکوبز در دانشگاه ایندیانا ادامه داد و در سال ۱۹۸۴ از دبیرستان بلومینگتون فارغ‌التحصیل شد.

    در هفده‌سالگی و در سال ۱۹۸۵، با اجرای سمفونی سنت لوئیس در تالار کارنگی روی صحنه رفت. او در سال ۱۹۸۹ موفق به دریافت دیپلم هنر در رشتهٔ نوازندگی ویولن از دانشگاه ایندیانا شد.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب عاشیق ها به چه افرادی گفته می شود؟ را بخوانید.

    در سال ۱۹۹۰ و در سن ۲۲ سالگی، در اولین تور مشترک هنرمندان جوان آمریکایی و روسیه شرکت کرد. پس از آن با بسیاری از ارکسترهای بزرگ جهان همکاری نمود و در سال ۱۹۹۳ جایزهٔ گرمی را به دست آورد.

    او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ به عنوان شریک هنری در ارکستر مجلسی سنت پل فعالیت کرد و همچنین به عنوان استاد مهمان در آکادمی سلطنتی موسیقی لندن تدریس کرد.

    در سال ۲۰۰۷، در مرکز لینکلن نیویورک، جایزهٔ اوری فیشر را دریافت نمود.

    در سال ۲۰۰۹، در تک‌نوازی ویولن برای موسیقی فیلم «فرشتگان و شیاطین» با هانس زیمر همکاری کرد.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه سیما بینا، نخستین زنی که در تالار وحدت کنسرت اجرا کرد.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در سبک نیو ایج، سبکی با کاربردهای درمانی! پیدا کنید.

    سرانجام در سال ۲۰۱۱ به عنوان مدیر موسیقی آکادمی سنت مارتین در فیلدز (ASMF) منصوب شد.

    آزمایش معروف جاشوا بل در مترو

    یکی از داستان‌های معروف درباره جاشوا بل، مربوط به آزمایش جالبی است که در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۷ انجام شد. این ایده را روزنامه واشنگتن‌پست ارائه داده بود. در این آزمایش، جاشوا بل بدون این که کسی او را بشناسد، به ایستگاه مترو رفت و با ویولن ارزشمندش چند قطعه موسیقی را به صورت رایگان برای مردم نواخت؛ همان قطعاتی که چند روز قبل در یک سالن کنسرت اجرا کرده بود.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در بیوگرافی پدر گیتار کلاسیک ایران پیدا کنید.

    نکته عجیب این بود که با وجود گذشتن بیش از هزار نفر از مقابل او، تنها هفت نفر برای شنیدن موسیقی‌اش توقف کردند. جاشوا در ۴۵ دقیقه نواختن در مترو، فقط ۳۲ دلار دریافت کرد که از این مقدار، ۲۰ دلار را یک نفر که او را می‌شناخت به او داد.

    این رویداد در سراسر جهان بازتاب گسترده‌ای داشت و نظرات مختلفی در مورد آن مطرح شد. بسیاری معتقدند این آزمایش نشان می‌دهد که چقدر شرایط و محیط بر قضاوت ما تأثیر می‌گذارد. همچنین گاهی آنقدر درگیر زندگی روزمره می‌شویم که زیبایی‌های ساده اطراف خود را نمی‌بینیم و حتی ممکن است صدای یک نوازنده چیره‌دست نیز برایمان عادی به نظر برسد.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله با پدر عود ایران آشنا شوید مراجعه کنید.

  • ۶ تا از فواید آموزش خوانندگی به کودکان

    ۶ تا از فواید آموزش خوانندگی به کودکان

    اگر فرزند عزیز شما از همان سال‌های اولیه زندگی شروع به خواندن کند، از مزایای بسیار زیادی برخوردار خواهد شد. کودکانی که آواز می‌خوانند، از نظر فکری، احساسی و حتی جسمانی، رشد بهتری را تجربه می‌کنند. علاوه بر این، خوانندگی می‌تواند یک فعالیت سرگرم‌کننده و جذاب برای همه بچه‌ها باشد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم همه فواید آموزش آواز به کودکان را به طور کامل بررسی کنیم.

    فواید آموزش خوانندگی به کودکان چیست؟

    1. با آواز، مهارت زبانی کودک تقویت می‌شود

    کودکانی که به خواندن آواز علاقه دارند، معمولاً از تارهای صوتی خود بیشتر و بهتر استفاده می‌کنند. این تمرین مداوم، به تقویت مهارت‌های گفتاری و زبانی آن‌ها کمک زیادی می‌کند. همچنین، آن‌ها با مفاهیمی مانند ریتم و زیروبمی صدا به خوبی آشنا می‌شوند و در نتیجه، نحوه حرف زدن و لحنشان نیز بهبود می‌یابد.

    علاوه بر این، برای خواندن آواز، کودکان باید متن‌های مختلف را به خاطر بسپارند. این کار باعث می‌شود که دائماً با واژه‌های تازه روبرو شوند و دامنه لغاتشان گسترش پیدا کند.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه دوتار ،سازی با فقط دو تار.

    2. کودکان خواننده، اجتماعی‌تر هستند!

    یادگیری آواز برای کودکان معمولاً در کلاس‌های گروهی انجام می‌شود. در این کلاس‌ها، بچه‌ها می‌توانند با همسن‌های خود دوست شوند و کار گروهی را تمرین کنند. همچنین وقتی کودک در حضور بقیه اعضای گروه و مربی خود آواز می‌خواند، احساس اعتماد به نفس بیشتری پیدا می‌کند. در نتیجه، در محیط‌های اجتماعی راحت‌تر با دیگر کودکان و بزرگسالان ارتباط برقرار می‌کند.

    3. آموزش خوانندگی به کودکان، هوش هیجانی را تقویت می‌کند

    دنیای موسیقی و آواز، سرشار از شور و احساس است. کودک در این فضای پرهیجان، حالات گوناگونی را درک می‌کند؛ برای نمونه وقتی آهنگی آرام می‌خواند، درونش آسوده و ذهنش متمرکز می‌شود. اما وقتی آهنگ شاد و ریتمیکی را اجرا می‌کند، پر از انرژی و تحرک می‌شود. او برای هماهنگ خواندن با دیگر اعضای گروه، باید به احساسات خود و دیگران دقت کند. برای درک بهتر موسیقی، از تمام وجودش ـ هم فکر و هم جسمش ـ استفاده می‌کند. همه این تجربه‌ها در کنار هم، به تقویت هوش عاطفی و هیجانی کودک کمک می‌کنند.

    در این مقاله منظور از اورتور در موسیقی چیست؟ اطلاعات مفیدی آمده است.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب ساز گوژنگ ساز سنتی چین و آسیای شرقی را از دست ندهید.

    4. خوانندگی، مهارت‌های شناختی‌ کودکان را بهتر می‌کند

    یادگیری خوانندگی در سنین پایین، به کودکان کمک می‌کند مفاهیم اساسی و کاربردی را زودتر درک کنند. برای نمونه، آن‌ها با چیزهایی مانند قافیه، شمارش و ترتیب‌بندی آشنا می‌شوند. این آشنایی باعث می‌شود در دنیای اطراف خود به طور ناخودآگاه به دندار الگوهای تکراری بگردند، اشیاء مختلف را بشمارند یا حتی در صحبت‌های روزمره از کلمات هم�قافیه استفاده کنند. همه این فعالیت‌ها به رشد و تقویت ذهن کودک کمک می‌کنند.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب ساز پن فلوت ،سازدهنی سرخ‌پوستان را از دست ندهید.

    توصیه می‌کنیم این مطلب سبک اکاپلا ، صدا سازی با دهان را حتماً بخوانید.

    5. آواز خواندن کودکان، باعث تخلیه هیجانی آن‌ها می‌شود

    امروزه بیشتر خانواده‌ها در آپارتمان زندگی می‌کنند و کودکان جایی برای بیرون ریختن انرژی و احساسات خود ندارند. آواز خواندن می‌تواند هم بچه‌ها را سرگرم کند و هم به آنها کمک کند تا احساساتشان را بروز دهند. کودک حتی قبل از به دنیا آمدن و در دوران جنینی، اولین آشنایی خود با دنیا را از طریق حس شنوایی تجربه کرده است. در سال‌های بعد زندگی نیز، همه فعالیت‌های مربوط به صدا، مانند آواز خواندن، می‌توانند از لحاظ احساسی و عاطفی برای کودک سودمند باشند.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه تفاوت‌های آواز سنتی و آواز پاپ.

    6. کودکان خواننده، از نظر جسمی سالم‌تر هستند!

    آموزش آواز به بچه‌ها، علاوه بر تاثیرات مثبت روی روحیه‌شان، فواید جسمی شگفت‌انگیزی هم دارد. خواندن، درست مثل یک ورزش مفید برای بدن عمل می‌کند. وقتی کودکی آواز می‌خواند، خونِ او اکسیژن بیشتری دریافت می‌کند و سلامت قلب و عروقش بهبود پیدا می‌کند. مطالعات نیز ثابت کرده‌اند که آواز خواندن استرس را کم می‌کند، راه‌های تنفسی را تقویت می‌کند و حتی به بدن کمک می‌کند تا بهتر با سرماخوردگی و آنفولانزا مبارزه کند.

    سخن آخر…

    یاد دادن خوانندگی به بچه‌ها می‌تواند فواید زیادی برای زندگی آن‌ها داشته باشد. وقتی به کودکان آواز یاد می‌دهید، در واقع به آن‌ها کمک می‌کنید تا باهوش‌تر، بااعتمادبه‌نفس‌تر، اجتماعی‌تر و بااستعدادتر شوند. بهتر است کودکان را از این فعالیت لذت‌بخش و سودمند محروم نکنید. همچنین می‌توانید فرزندان خود را در کلاس‌های موسیقی کودک یا کلاس‌های آواز ثبت‌نام کنید و تاثیرات خوب این آموزش‌ها را به‌وضوح در زندگی آن‌ها مشاهده کنید.

  • بیوگرافی لودویگ گورانسون | نابغه موسیقی سوئدی

    بیوگرافی لودویگ گورانسون | نابغه موسیقی سوئدی

    لودویگ گورانسون یک آهنگساز، رهبر ارکستر و ترانه‌سرا از کشور سوئد است. او در طول فعالیت حرفه‌ای خود با خوانندگان و فیلمسازان معروف زیادی همکاری کرده و موفق به دریافت جوایز معتبری مانند گرمی، اسکار و گلدن گلوب شده است. از جمله کارهای برجسته او می‌توان به ساخت موسیقی فیلم‌های پلنگ سیاه، اوپنهایمر و تنت اشاره کرد. در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، به زندگی‌نامه کامل این هنرمند می‌پردازیم.

    تولد و کودکی لودویگ گورانسون

    لودویگ گورانسون در اول سپتامبر ۱۹۸۴ در شهر لینشوپینگ سوئد به دنیا آمد. مادر او که اهل لهستان بود یک گل‌فروش بود و پدرش معلم گیتار اهل سوئد. لودویگ یک خواهر بزرگ‌تر به نام جسیکا نیز داشت. همه اعضای خانواده او با موسیقی سر و کار داشتند: پدرش آموزش موسیقی می‌داد، مادرش پیانو می‌نواخت و خواهرش نوازنده ویولن بود. زندگی در چنین فضای پرموسیقی باعث شد استعداد لودویگ به تدریج رشد کند و پرورش یابد.

    آغاز مسیر موسیقی و تحصیلات

    لودویگ گورانسون در دوران نوجوانی به شکل جدی و حرفه‌ای به فراگیری موسیقی پرداخت. او در ابتدا از کالج سلطنتی موسیقی در استکهلم فارغ‌التحصیل شد. پس از آن در سال ۲۰۰۷ به لس آنجلس رفت و در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، در رشته‌ی فیلم‌سازی و تولید برنامه‌های تلویزیونی تحصیل کرد. در همین دانشگاه بود که با رایان کوگلر آشنا شد و این دیدار باعث شد تا او برای فیلمی از کوگلر به نام «Fig» موسیقی بسازد. این همکاری آغاز راهی بود که بعدها این دو در پروژه‌های بزرگتری مثل پلنگ سیاه، ایستگاه فروتویل و کرید کنار هم کار کردند.

    جوایز لودویگ گورانسون

    در سال ۲۰۱۹، لودویگ گورانسون موفق شد برای موسیقی فیلم «پلنگ سیاه» دو جایزهٔ معتبر دریافت کند: جایزه اسکار در بخش بهترین موسیقی متن و جایزه گرمی برای بهترین موسیقی متن در رسانه‌های تصویری.

    همچنین در همان سال، او برای ساخت موسیقی سریال «مندلورین» ـ که اولین سریال لایو-اکشن از دنیای جنگ ستارگان بود ـ برنده جایزه اِمی Primetime Emmy شد.

    در سال ۲۰۲۲، گورانسون بار دیگر برای قسمت دوم فیلم «پلنگ سیاه» موسیقی ساخت و این بار جایزه اسکار بهترین آهنگ اصلی را از آن خود کرد.

    او در سال ۲۰۲۳ نیز با کریستوفر نولان در ساخت موسیقی فیلم «اوپنهایمر» همکاری کرد. پیش از این، گورانسون موسیقی فیلم «تنت» را نیز برای نولان ساخته بود؛ اما موسیقی او برای «اوپنهایمر» با استقبال چشمگیر منتقدان روبرو شد. او برای این اثر، جوایز بزرگی همچون جایزه بفتا برای بهترین موسیقی اصلی، جایزه فیلم منتخب منتقدان برای بهترین موسیقی، جایزه گلدن گلوب برای بهترین موسیقی اصلی و نیز جایزه اسکار بهترین موسیقی متن را کسب کرد.

  • تقدیر از استاد فرهاد بادپا در بنیاد رودکی

    تقدیر از استاد فرهاد بادپا در بنیاد رودکی

    استاد فرهاد بادپا از شناخته‌شده‌ترین مدرسان سازهای کوبه‌ای در ایران است. او فراگیری تنبک را در سال ۱۳۶۷ نزد استاد بهمن رجبی شروع کرد و در نواختن دف نیز از روش‌های مرحوم خلیفه میرزا آغا غوثی پیروی می‌کند.
    وی دانش ریتم‌شناسی و هنر هم‌نوازی را نیز از استاد فقید، کامران داروغه فرا گرفت و با تشویق و راهنمایی ایشان، کار تدریس را آغاز نمود.
    استاد بادپا تا امروز حدود ۲۵ سال است که در مراکز آموزشی مختلف از جمله دانشگاه، هنرستان عالی موسیقی، بنیاد رودکی (تالار وحدت) و آموزشگاه‌های خصوصی به آموزش هنرجویان مشغول است.
    در یکشنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۲، بنیاد رودکی از این استاد برجسته و خوش‌سابقه تقدیر به عمل آورد.

    در این مقاله چه افرادی از کاپو استفاده می‌کنند؟ اطلاعات مفیدی آمده است.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، بالاترین عمل پرستش در کلیسای غرب با فرم مس را از دست ندهید.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله فرت گیتار چیست؟ سر بزنید.

    مراسم بزرگداشت اساتید مرکز آموزش هنری بنیاد فرهنگی هنری رودکی با حضور پرشور هنرجویان، خبرنگاران و علاقه‌مندان به هنر برگزار شد. در این آیین، از استاد فرهاد بادپا به عنوان استاد پیشکسوت و کهنه‌کار بنیاد رودکی قدردانی شد. در طول برنامه، فیلم‌هایی از فضای آموزشی کلاس‌های ایشان نمایش داده شد که مورد توجه و تحسین حاضران قرار گرفت. در پایان مراسم نیز هنرجویان با این استاد بزرگ عکس‌های یادگاری گرفتند. امیدواریم در آینده نیز بتوانیم از وجود ایشان در دنیای موسیقی ایران استفاده کنیم.

  • ۱۰ تا از بهترین نوازندگان ویولن سل دنیا!

    ۱۰ تا از بهترین نوازندگان ویولن سل دنیا!

    اگر عاشق صدای ویولن سل هستید، مطمئناً دوست دارید با نوازندگان بزرگ این ساز هم آشنا شوید. در این نوشته از وبلاگ آنبین، ده نوازنده برتر و مشهور ویولن سل در جهان را به شما معرفی می‌کنیم.

    بهترین نوازندگان ویولن سل دنیا چه کسانی هستند؟

    1. ویلیام هنری اسکوایر (William Henry Squire)

    ویلیام هنری اسکوایر، موسیقیدان اهل بریتانیا، در سال ۱۸۷۱ به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۳ درگذشت. او اولین نوازنده‌ای بود که در سال ۱۸۹۸ یک قطعه تکنوازی ویولنسل را ضبط کرد. بسیاری از نوازندگان سده نوزدهم در دوران ضبط موسیقی حضور نداشته‌اند و امروزه اثری از اجراهای آنان در دسترس نیست؛ اما خوشبختانه با گوش دادن به نوازندگی اسکوایر، می‌توانیم سبک و تکنیک‌های موسیقی قرن نوزدهم را احساس کنیم. ویبراتوهای ظریف و پیوسته و همچنین پورتامنتو، نمونه‌هایی از این شیوه‌های نوازندگی هستند.

    2. لین هارل (Lynn Harrell)

    لین هارل از بزرگ‌ترین نوازندگان ویولن‌سل در جهان به شمار می‌رود. او در سال ۱۹۴۴ به دنیا آمد و از شاگردان لئونارد رز بود. این هنرمند در طول شش دهه، به عنوان تکنواز با ارکسترهای معتبر بین‌المللی همکاری کرد. لین هارل در طول فعالیت هنری خود، برندهٔ جایزهٔ نخستین دورهٔ اوری فیشر و نیز دو جایزهٔ گرمی شد.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در آشنایی با دیجیریدو ،یک ساز بادی چوبی پیدا کنید.

    برای گسترش دانش خود، مقاله چند نکته مهم که باید پیش از خرید ساز هنگ درام بدانید را مطالعه کنید.

    او علاوه بر اجرا، در زمینهٔ آموزش موسیقی نیز بسیار فعال بود و حتی به عنوان رئیس آکادمی سلطنتی موسیقی لندن انتخاب شد. هارل در مؤسسات آموزشی بزرگی مانند مدرسه جولیارد و مؤسسه موسیقی کلیولند نیز به تدریس مشغول بود. ولادیمیر اشکنازی، پیانیست و رهبر ارکستر نامدار، همکاری‌های بسیاری با لین هارل داشت. این نوازندهٔ آمریکایی در نهایت در سال ۲۰۲۰ چشم از جهان فروبست.

    3. اوفرا هارنوی (Ofra Harnoy)

    اوفرا هارنوی در سال ۱۹۶۵ به دنیا آمده و دارای تابعیت دوگانه اسرائیلی و کانادایی است. او از شش سالگی فراگیری ساز ویولن سل را زیر نظر پدرش شروع کرد و در سال‌های بعد به یکی از چیره‌دست‌ترین نوازندگان این ساز در جهان تبدیل شد. او نخستین نوازنده انفرادی موسیقی کلاسیک از کانادا است که موفق شد با یک شرکت بزرگ موسیقی، قراردادی در سطح جهانی امضا کند و به فهرست نوازندگان بین‌المللی بپیوندد. این هنرمند تا امروز شش بار جایزه موسیقی جونو را دریافت کرده است.

    4. جولیان لوید وبر (Julian Lloyd Webber)

    جولیان لوید وبر، نوازنده‌ی چیرهدست ویولن سل، اهل بریتانیا است که در سال ۱۹۵۱ به دنیا آمد. او با تلاش‌های خود، نگاه مردم به این ساز را دگرگون کرد و جایگاه آن را در جامعه بالاتر برد. این هنرمند در سال ۲۰۰۵ به پاس خدمت‌هایش به دنیای موسیقی، جایزه‌ی کلاسیک اف‌ام رِد را دریافت کرد. همچنین در سال ۱۹۸۶، جایزه‌ی بهترین ضبط کلاسیک بریتانیا در مراسم جوایز بریت به او تعلق گرفت. جولیان در سال ۲۰۱۴ نیز جایزه‌ی موسیقیدان برجسته از سوی انجمن موسیقیدانان را کسب کرد.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله شهرام ناظری ، شوالیه آواز ایران ادامه دهید.

    5. یانوس استارکر (János Starker)

    یانوس استارکر یکی از بزرگ‌ترین نوازندگان ویولن‌سل در جهان به شمار می‌رود. او اهل مجارستان بود و در سال ۱۹۲۴ به دنیا آمد. از سنین کم، نبوغ و استعداد فوق‌العاده‌اش آشکار شد. اولین کنسرت‌هایش را در شش‌سالگی در شهر بوداپست ارائه کرد. وقتی هشت سال داشت، تدریس را آغاز کرد و در دوازده‌سالگی پنج هنرجو داشت. این نوازنده برجسته، شاگرد دیوید پوپر نیز بود. او توانست از چنگ نازی‌ها بگریزد و در سال ۱۹۴۸ اروپا را ترک کرد و به آمریکا نقل مکان کرد.

    6. یو یو ما (Yo-Yo Ma)

    یو یو ما از سرشناسترین نوازندگان ویولنسل در دوران معاصر به شمار می‌رود. او در شهر پاریس از پدر و مادری چینی متولد شد و تحصیلات خود را در نیویورک گذراند. یو یو ما از پنج‌سالگی در حضور جمع به نواختن موسیقی پرداخت و حتی در هفت‌سالگی برای جان اف کندی، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، برنامه اجرا کرد. او دانش‌آموخته دانشگاه‌های معتبر جولیارد و هاروارد است و تاکنون موفق به دریافت ۱۹ جایزه گرمی شده است.

    7. میشا مایسکی (Mischa Maisky)

    میشا مایسکی از بزرگ‌ترین نوازندگان ویولن سل در عصر حاضر به شمار می‌رود. او که اصالتاً اهل شوروی سابق و تبعه اسرائیل است، تحصیلات موسیقی خود را در کنسرواتوار مسکو زیر نظر استاد برجسته، روستروپویچ به پایان رساند. نقطه عطف زندگی هنری او، کسب جایزه در رقابت معتبر چایکوفسکی در مسکو بود که راه موفقیتش را هموار کرد. مایسکی امروز با وجود گذر از هفتاد سالگی، کماکان با انرژی و عشق به دنیای موسیقی خدمت می‌کند.

    8. استیون ایسرلیس (Steven Isserlis)

    استیون ایزرلیس یک نوازنده چیرهدست ویولنسل اهل بریتانیا در دوران معاصر است. او تا به حال موفق به دریافت جوایز و تقدیرنامه‌های بسیار زیادی شده است. از جمله افتخارات او می‌توان به دریافت جایزه موسیقی انجمن سلطنتی فیلارمونیک در سال ۱۹۹۳، جایزه رابرت شومان از شهر زویکائو در سال ۲۰۰۰، جایزه گرامافون، یک جایزه کلاسیک BRIT، یک جایزه از مجله موسیقی بی‌بی‌سی و نیز دو بار نامزدی برای دریافت جایزه گرمی اشاره کرد. علاوه بر این، این هنرمند چندین کتاب آموزشی موسیقی برای کودکان منتشر کرده است.

    9. ناتالیا گاتمن (ٰNatalia Gutman)

    ناتالیا گاتمن با عنوان “ملکه ویولن سل” شناخته می‌شود. او از برجسته‌ترین نوازندگان این ساز در جهان به شمار می‌آید که دوره تحصیلات خود را در کنسرواتوار مسکو به پایان رسانده است. وی آموزش‌های پیشرفته موسیقی را نیز زیر نظر مستیسلاو روستروپوویچ فرا گرفته است. این هنرمند در رویدادهای معتبر جهانی همچون جشنواره جوانان وین، مسابقه بین‌المللی دووراک و رقابت چایکوفسکی موفق به کسب جایزه شده است.

    10. ترولز مورک (Truls Mork)

    ترولز مورک به خاطر نواختن پراحساس و پرقدرتش مشهور است. او در شهر برگن و در خانواده‌ای بزرگ شد که عاشق موسیقی بودند. پدر او نوازنده ویولن سل و مادرش پیانیست بود. مورک اولین نوازنده از کشورهای اسکاندیناوی است که در سال ۱۹۸۲ به مرحله نهایی مسابقات معروف چایکوفسکی راه یافت. او چند سال به دلیل یک آسیب دیدگی نتوانست ویولن سل بنوازد، اما حالا دوباره به عنوان نوازنده انفرادی به صحنه موسیقی بازگشته است.

  • فواید یادگیری پیانو که در علم ثابت شدند!

    فواید یادگیری پیانو که در علم ثابت شدند!

    یادگیری پیانو اگرچه چالش‌برانگیز است، اما فواید بسیار ارزشمندی برای زندگی فرد به همراه دارد. پژوهش‌های جدید نشان داده‌اند کسانی که پیانو می‌نوازند، از نظر ذهنی، روحی و حتی فیزیکی، توانایی‌های رشد یافته‌تری دارند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، به بررسی دقیق این مزایا خواهیم پرداخت.

    فواید یادگیری پیانو

    بهبود سلامت جسمی

    وقتی پیانو می‌نوازید، معمولاً در حالت نشسته قرار دارید؛ اما با این حال، فواید جسمی زیادی برای شما دارد.

    اول اینکه، نواختن پیانو باعث تقویت مهارت‌های حرکتی دقیق در انگشتان و دست‌های شما می‌شود. دوم، به هماهنگی بیشتر بین دست‌ها و چشمان شما کمک می‌کند. سوم، این فعالیت ترشح هورمون رشد را در بدن افزایش می‌دهد که تأثیرات پیری را کاهش می‌دهد.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه زایلوفون یک شروع عالی موسیقی کودک.

    در پایان نیز باید گفت که کاهش استرس، پایین آمدن ضربان قلب و فشار خون و همچنین قوی شدن سیستم ایمنی بدن از دیگر مزایای یادگیری و نواختن پیانو هستند.

    بهبود سلامت روانی

    در روش درمان با موسیقی، برای کمک به مشکل کم‌توجهی، از ساز پیانو بهره می‌گیرند. چرا که هنگام نواختن پیانو، چندین بخش از مغز در یک زمان به کار می‌افتند و این امر باعث بهبود تمرکز فرد می‌شود. همچنین، نواختن پیانو از احساس فشار عصبی، نگرانی، تنهایی و غم می‌کاهد و اعتماد به نفس فرد را نیز افزایش می‌دهد.

    تقویت حافظه

    یادگیری پیانو می‌تواند حافظه شما را به شکل قابل توجهی تقویت کند. مطالعات نشان داده‌اند کسانی که پیانو می‌نوازند، معمولاً حافظه کلامی بهتری دارند. به عنوان مثال، در یک تحقیق مشخص شد کودکانی که پیانو آموزش دیده بودند، نسبت به دیگر کودکان، حدود ۲۰ درصد واژه‌های بیشتری را به خاطر سپردند. علاوه بر این، پیانیست‌ها در به خاطر سپردن متن‌ها، سخنرانی‌ها و دیگر فعالیت‌های وابسته به حافظه کلامی، عملکرد بهتری دارند.

    تقویت سیستم پردازش مغز

    با بالا رفتن سن، مغز ما کندتر کار می‌کند و به ویژه در پردازش صداها و شنیدن، با مشکل روبرو می‌شود. اما یک مطالعه جدید نشان داده افرادی که در طول زندگیشان پیانو نواخته‌اند، در سنین بالا کمتر با این گونه مشکلات شنوایی مواجه می‌شوند و مغز آن‌ها اطلاعات را با سرعت بیشتری پردازش می‌کند.

    برای یادگیری پیشرفته، به چگونه بهترین آموزشگاه موسیقی را انتخاب کنیم ؟ مراجعه کنید.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره آموزش موسیقی کودک بیابید.

    بهبود مهارت‌ ریاضی

    مارتین گاردنر، یک نویسنده آمریکایی است که آثار زیادی در زمینه ریاضیات دارد. او در یکی از پژوهش‌های خود کشف کرد کودکانی که پیانو می‌نوازند، در درس ریاضی نیز پیشرفت چشمگیری داشته‌اند.
    علت این موضوع آن است که هنگام نواختن پیانو، بخش‌هایی از مغز فعال می‌شوند که با توانایی‌های ریاضی و درک فضایی در ارتباط هستند.

    تقویت مهارت‌ زبانی

    در دهه نود میلادی، پژوهشی انجام شد که به نتیجه جالبی رسید: مغز پیانیست‌ها هنگام نواختن ساز، تقریباً شبیه به زمانی عمل می‌کند که در حال گفت‌وگو هستند. به مرور زمان، با ادامه نواختن پیانو، این بخش‌های مغز قوی‌تر می‌شوند و در نتیجه، فرد در زمینه مهارت‌های زبانی پیشرفت چشمگیری پیدا می‌کند.

    همچنین، یک پیانیست باید بتواند صداهای مختلف را از هم تشخیص دهد. این توانایی در تشخیص صداها، ارتباط مستقیمی با مهارت خواندن دارد. به همین دلیل است که معمولاً پیانیست‌ها در خواندن و درک مطالب، عملکرد بهتری دارند.

    خلاقیت

    یک پژوهشگر به نام دکتر آنا پینیو، مطالعه‌ای درباره نوازندگان پیانو در سبک جاز انجام داد. او کشف کرد هنگامی که این نوازندگان در حال اجرا هستند، بخشی از مغز آن‌ها که مسئول رفتارهای اتوماتیک و تکراری است، تقریباً غیرفعال می‌شود. در عوض، در همان زمان، قابلیت آن‌ها برای نواختن بداهه و خلق ایده‌های نو، به بالاترین حد خود می‌رسد.

    مهارت مدیریت زمان

    توانایی مدیریت زمان، یک مهارت ضروری در زندگی پرمشغله امروزی است که همه به آن احتیاج دارند. خبر خوب این است که نوازندگان پیانو در این زمینه بسیار توانمند هستند. به طور کلی، پیانیست‌ها به ویژه کسانی که از سنین پایین شروع کرده‌اند، همیشه مجبور بوده‌اند به طور منظم تمرین کنند. تمرین مداوم در طول سال‌های طولانی تنها با برنامه‌ریزی دقیق و اصولی امکان‌پذیر است؛ در نتیجه آن‌ها به تدریج در برنامه‌ریزی ماهر می‌شوند.

  • ۶ تا از اشتباهات رایج پیانیست های مبتدی‌+راه‌حل

    ۶ تا از اشتباهات رایج پیانیست های مبتدی‌+راه‌حل

    پیانو از مشهورترین و پرکاربردترین سازهای جهان به شمار می‌رود. این ساز می‌تواند ۸۸ نت مختلف را بنوازد و به دلیل گستردگی محدوده صوتی که دارد، از بیشتر سازهای دیگر فراتر است. به همین خاطر است که پیانو را اغلب “مادر سازها” می‌نامند. البته یادگیری این ساز ساده نیست و راه پرچالشی پیش روی هنرجویان قرار دارد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، به خطاهای معمولی که نوازندگان تازه‌کار پیانو مرتکب می‌شوند می‌پردازیم تا به آن‌ها کمک کنیم سریع‌تر پیشرفت کنند.

    اشتباهات رایج پیانیست های مبتدی

    ۱. توجه بیش از حد به نت‌ها

    خیلی از کسانی که تازه شروع به یادگیری پیانو کرده‌اند، فقط به نت‌ها نگاه می‌کنند. اگر شما هم در ابتدای راه هستید، احتمالاً تنها دغدغه‌تان این است که نتها را درست و به موقع بنوازید. اما باید بدانید که نواختن پیانو فقط زدن کلیدهای صحیح نیست!
    شما باید همزمان به روش نوازندگی، کیفیت صدا و نحوهٔ درست نشستن نیز توجه کنید.
    برای اینکه عادت نکنید همیشه فقط به نت‌ها فکر کنید، می‌توانید این روش تمرین را امتحان کنید: هر آهنگ را سه بار پشت سر هم بنوازید و هر بار یک جنبهٔ مختلف را بررسی کنید. بار اول فقط به نت‌ها دقت کنید، بار دوم روش و تکنیک نوازندگی را بسنجید و بار سوم وضعیت بدن و نشستن خود را مرور کنید.
    با تکرار این کار، به تدریج یاد می‌گیرید که هنگام نواختن به هر سه مورد با هم توجه کنید.

    ۲. تمرینات فرسایشی

    یادگیری پیانو سفری است با بالا و پایین‌های زیاد. اگر بیش از حد به خودتان فشار بیاورید، خیلی زود از نواختن پیانو خسته می‌شوید. خیلی از هنرجویان تازه‌کار، روزی چند ساعت تمرین می‌کنند تا سریع‌تر پیشرفت کنند، اما کیفیت تمرین آن‌ها پایین است. از طرف دیگر، وقتی یک روز زیاد تمرین می‌کنند، در روزهای دیگر هفته دیگر انرژی و انگیزه‌ای برای تمرین ندارند.

    به جای تمرین‌های طولانی و نامرتب، بهتر است برنامه‌ای کوتاه، باکیفیت و منظم داشته باشید. نیم ساعت تمرین هوشمندانه و درست در روز، بسیار بهتر از سه ساعت تمرین بی‌دقت و اشتباه است! علاوه بر این، به خاطر داشته باشید که یادگیری مبانی موسیقی در ابتدا مهم است، اما ممکن است برایتان کسل‌کننده شود. سعی کنید در هر جلسه، در کنار درس‌های اصلی، یک قسمت کوچک از آهنگ مورد علاقه‌تان را نیز بنوازید تا از روند یادگیری لذت ببرید.

    ۳. نواختن قطعات بیش از حد سخت

    یک اشتباه معمول بین نوازندگان تازه‌کار پیانو این است که سراغ قطعات دشوار می‌روند. گاهی در مسیر یادگیری پیانو، فرد احساس خستگی و توقف می‌کند. این حس به گونه‌ای است که انگار سال‌ها درجا زده و نمی‌تواند به هدف دلخواهش برسد. در چنین مواقعی، بسیاری از نوازندگان وسوسه می‌شوند قطعه‌ای سخت و زیبا را امتحان کنند تا ببینند چقدر پیشرفت کرده‌اند. اما این کار معمولاً فقط باعث ناامیدی بیشتر و کم شدن اعتماد به نفس آن‌ها خواهد شد.

    مقاله تاثیرات درمانی موسیقی بر بدن منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    ما برای این شرایط راه حل بهتری داریم: به جای پریدن به سمت قطعات سخت، کمی به عقب برگردید. یکی از آهنگ‌هایی را که قبلاً به خوبی یاد گرفته‌اید، انتخاب کنید. این بار سعی کنید همان قطعه را با سرعتی تندتر یا کندتر، یا با روشی متفاوت اجرا کنید. همین تغییر کوچک می‌تواند یک چالش جذاب و در عین حال قابل دسترس برای شما باشد. علاوه بر این، این کار می‌تواند احساس یکنواختی را از بین ببرد و پیشرفت شما را دوباره به چشمتان بیاورد.

    ۴. تنش در دست‌ها

    خیلی از کسانی که تازه شروع به یادگیری پیانو کرده‌اند، به طور ناخودآگاه عضلات دست‌هایشان را سفت می‌کنند. استرس و نگرانی آنها به دست‌ها و سپس به کل بدنشان سرایت می‌کند و باعث می‌شود در وضعیت آرام و راحتی قرار نگیرند. داشتن دست‌های خشک و بدنی پر از فشار، هرگز برای نواختن پیانو مناسب نیست. باید به تدریج یاد بگیرید که بر این مشکل چیره شوید. یک راه این است که قبل از شروع نواختن، چند نفس آرام و عمیق بکشید و چند حرکت کششی سبک برای دست‌هایتان انجام دهید.

    ۵. خودداری از نواختن در مقابل دیگران

    یکی از اشتباهات معمول در میان نوازندگان تازه‌کار پیانو، این است که برای دیگران قطعه‌ای اجرا نمی‌کنند. طبیعی است که در ابتدای راه، از نواختن در حضور دیگران بترسید و احساس نگرانی کنید؛ اما هر نوازنده‌ای در نهایت باید با این ترس روبه‌رو شود. لازم نیست کار را با یک اجرای رسمی در سالن بزرگ شروع کنید. کافی‌است برای چند نفر از اعضای خانواده یا دوستان نزدیک، یک قطعه کوتاه بنوازید. این کار را بخشی از تمرین‌های جدی خود بدانید. اگر همیشه از اجرا در برابر دیگران دوری کنید، ممکن است در آینده فرصت‌های ارزشمندی را برای حضور روی صحنه از دست بدهید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً بیوگرافی محسن چاووشی را بخوانید.

    ۶. یکسان دانستن نت‌ها و کلیدها

    گاهی هنرجویان پیانو به اشتباه تصور می‌کنند هر نتی که می‌خوانند، دقیقاً معادل یک کلید مشخص روی ساز است. اما باید به خاطر داشت که کلیدهای پیانو ثابت و همیشه در جای خود قرار دارند؛ در حالی که هر نت می‌تواند به شکل‌های گوناگونی نوشته و اجرا شود. با یادگیری مبانی موسیقی، به مرور زمان این تفاوت را به خوبی خواهید فهمید.

    برای مطالعه بیشتر، به موسیقی فیوژن چیست؟ سری سر بزنید.