دسته: موسیقی

  • ساز سوتک، یکی از ابتدایی ترین سازهای بادی

    ساز سوتک، یکی از ابتدایی ترین سازهای بادی

    در دنیای موسیقی، انواع بسیار گوناگونی از سازها وجود دارند. برای اینکه بتوانیم آنها را بهتر بشناسیم، معمولاً آنها را در گروه‌های جداگانه‌ای دسته‌بندی می‌کنیم. اگرچه تعداد و تنوع این سازها بسیار زیاد است، اما این دسته‌ها همه نوع ساز، از انواع بسیار ساده گرفته تا مدل‌های فوق‌العاده پیچیده را شامل می‌شوند. یکی از ساده‌ترین سازها که مطمئناً شما هم در دوران بچگی با آن بازی کرده‌اید، ساز سوتک است. در ادامه این نوشته در وبلاگ آنبین، بیشتر با ساز سوتک که از اولین سازهای بادی محسوب می‌شود، آشنا خواهیم شد.

    سوتک، یکی از ابتدایی ترین سازهای بادی

    سازهای بادی یا سازهای هواصدا، نوعی از سازهای موسیقی هستند که در آن‌ها صدا از طریق لرزش هوا به وجود می‌آید. این سازها معمولاً به دو گروه اصلی تقسیم می‌شوند: سازهای هواصدای آزاد و سازهای هواصدای معمولی که هر کدام براساس شکل ساخت و روش تولید صدا، انواع گوناگونی دارند.

    در این مقاله ۱۰ ابزار ضروری که هر گیتاریست باید داشته باشد اطلاعات مفیدی آمده است.

    سوتک یکی از کهن‌ترین سازهای ایرانی به شمار می‌رود که نمونه‌های مشابه آن در فرهنگ‌ها و تمدن‌های باستانی مختلف جهان دیده شده است. می‌توان گفت این ساز، یکی از نخستین و ساده‌ترین نمونه‌ها در مسیر پیشرفت و تکامل سازهای بادی در جهان است.

    ظاهر غیرعادی و ویژهٔ این ساز، حتی برای کسانی که اطلاعات چندانی از موسیقی ندارند، جذاب و شگفت‌انگیز است.

    ساز سوتک

    سوتک نوعی ساز ساده است که معمولاً از جنس سفال ساخته می‌شود و قابلیت تولید نت‌های محدودی دارد. این ساز از دو بخش اصلی تشکیل شده: قسمتی که صدا در آن تولید می‌شود و بدنهٔ ساز.

    روش ایجاد صدا در تمام سوتک‌ها یکسان است: هوا از یک روزنهٔ باریک عبور کرده و به لبه‌ای تیز برخورد می‌کند و در نتیجه صدا به وجود می‌آید.
    بر روی بدنهٔ بعضی از سوتک‌ها، چند سوراخ تعبیه شده که با باز و بسته کردن آن‌ها می‌توان صدای ساز را تغییر داد.

    نکتهٔ جالب این است که در استان کرمان، نوعی ویژه از سوتک وجود دارد که وقتی نوازنده در آن می‌دمد، صدایی شبیه قل قل آب و آواز دلنشین پرندگان تولید می‌کند. به این نوع سوتک، «قلقلک» نیز گفته می‌شود. در کل، سوتک یک ساز ساده و غیرتخصصی است و بیشتر مورد استفادهٔ کودکان قرار می‌گیرد.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله آشنایی با دستگاه راست‌پنج‌گاه  ادامه دهید.

    سوتک

    صدای سوتک

    صدای سوتک که در زبان محلی به آن «شوتک» می‌گویند، با وجود قشنگ و جذاب بودنش، تنها یک وسیله بازی و سرگرمی برای کودکان نیست. این وسیله گاهی برای تقویت حس شنوایی به کار می‌رود، گاهی وسیله‌ای برای ارتباط برقرار کردن است و در مواقع ضروری، حتی برای درخواست کمک نیز از آن استفاده می‌شود.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله آشنایی با دستگاه نوا در موسیقی سر بزنید.

    استاد محمد شمسی، از هنرمندان با سابقه سفالگری در شهر ساوه، از جمله کسانی است که نه تنها این هنر را دوباره زنده کرده، بلکه آثاری خلق کرده که هر کدام ویژگی‌های هنری منحصر به فردی دارند. سوتک‌های ساخته‌ی او علاوه بر اینکه کاربرد اصلی خود را حفظ کرده‌اند، به عنوان یک اثر هنری و مجسمه‌ی گلی نیز قابل توجه هستند. تاکنون ۹ اثر از این هنرمند در فهرست ملی صنایع دستی ثبت شده و ۲ اثر او نیز به ثبت جهانی یونسکو رسیده است.

    ساختمان ساز

    در شهرهای مختلف ایران، انواع گوناگونی از ساز سوتک وجود دارد. همه‌ی این سوتک‌ها یک ویژگی مشترک دارند: جنس و بخش اصلی تولید صدا در آن‌ها یکسان است.

    همه‌ی این سازها از جنس گل ساخته می‌شوند و بخشی به نام «لبک» دارند. لبک یک قسمت پنجره‌شکل است که در سر ساز قرار گرفته و سوراخی برای دمیدن هوا در آن وجود دارد. با دمیدن در این قسمت، صدای سوتک تولید می‌شود.

    سوتک‌ها در دسته‌ی سازهای بسیار قدیمی و ابزارهای اطلاع‌رسانی قرار می‌گیرند. از آن‌ها در گذشته برای شکار، آهنگ‌های ساده، بازی بچه‌ها، فرستادن پیام در جنگ‌ها و همچنین برای برقراری ارتباط پنهانی استفاده می‌شده است. برای ساختن این ساز از مواد مختلفی مانند گل پخته شده، میوه‌های گرد، چوب، استخوان و شاخه‌ی درختان بهره می‌برند.

    اغلب سوتک‌ها روی بدنه‌ی خود چهار سوراخ دارند و شکل ظاهری آن‌ها می‌تواند بسیار متنوع باشد. گاهی آن‌ها را به شکل حیوانات، پرندگان، انسان‌ها یا شکل‌های هندسی درست می‌کنند. این طراحی نه تنها برای زیبایی، بلکه برای تولید صدای رساتر و بلندتر نیز انجام می‌شود.

    برای گسترش دانش خود، مقاله اولین نت ها را چه کسی نوشته است؟ را مطالعه کنید.

    برای یادگیری پیشرفته، به کاربرد پدال در پیانو چیست ؟ مراجعه کنید.

    بیشتر سوتک‌ها یک محفظه‌ی هوای بسته در ته خود دارند که شکل‌های گوناگونی مانند کره، تخم‌مرغ، استوانه یا مثلث با ارتفاعی بین یک تا دو سانتیمتر می‌تواند داشته باشد. این سازهای ساده معمولاً بین یک تا چهار سوراخ روی بدنه دارند. امروزه پیدا کردن نمونه‌های اصلی و قدیمی این سوتک‌ها در ایران کار بسیار دشواری است.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با موسیقی محرم و سازهای مورد استفاده در آن.

  • مهسا کریمی، مدرس گیتار پاپ و کلاسیک

    مهسا کریمی، مدرس گیتار پاپ و کلاسیک

    گیتار انواع مختلفی دارد که هر کدام ویژگی‌های خود را دارند. از جمله این مدل‌ها می‌توان به گیتار پاپ، کلاسیک، فلامنکو، آکوستیک، آویشن و گیتار برقی اشاره کرد. در بین این انواع، گیتار پاپ و گیتار کلاسیک از محبوبیت بیشتری در بین هنرجویان موسیقی برخوردار هستند. اگر شما نیز به نواختن گیتار علاقه‌مند شده‌اید و دوست دارید این ساز را به خوبی یاد بگیرید، پیشنهاد می‌کنیم در ادامه این نوشته با مهسا کریمی، مدرس گیتار پاپ و کلاسیک در آموزشگاه آنبین، بیشتر آشنا شوید. تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

    گیتار کلاسیک

    گیتار کلاسیک یک ساز زهی است که با انگشت نواخته می‌شود. این ساز مانند پیانو توانایی بالایی در اجرای قطعات مختلف دارد؛ هم می‌توان با آن ملودی‌های ظریف و پیچیده نواخت و هم آکوردها و نت‌های هم‌زمان متعدد را اجرا کرد. به همین دلیل است که گیتار کلاسیک اغلب به عنوان یک ساز مستقل و کامل برای تکنوازی شناخته می‌شود. این ساز معمولاً شش سیم دارد: سه سیم اول از جنس نایلون برای تولید صدای زیر و سه سیم بعدی از جنس فلز برای تولید نت‌های بم هستند.

    گیتار پاپ

    یادگیری گیتار پاپ در واقع بر دو مهارت اصلی تمرکز دارد: گرفتن آکوردها و درک ریتم. همانطور که می‌دانید، موسیقی پاپ به گونه‌ای است که مورد پسند عموم مردم قرار می‌گیرد و بسیاری از شنیدن آن لذت می‌برند. اگر بتوانید آکوردها را به خوبی بنوازید و ریتم قطعات را درک کنید، خیلی سریع‌تر قادر خواهید بود آهنگ‌های پاپ مورد علاقه‌تان را بنوازید. این دو مهارت، بخش اساسی و مهم دوره‌های آموزش گیتار پاپ را تشکیل می‌دهند و در کنار دیگر درس‌ها به هنرجویان آموزش داده می‌شوند.

    مهسا کریمی مدرس گیتار پاپ و کلاسیک

    مهسا کریمی یادگیری موسیقی را از سال ۱۳۹۱ و با ساز گیتار کلاسیک شروع کرد. علاقه زیاد او به موسیقی باعث شد راه هنری خود را با ورود به دانشگاه هنر تهران در مقطع کارشناسی، در رشته نوازندگی ساز جهانی (گیتار) در سال ۱۳۹۷ ادامه دهد.

    او گیتار کلاسیک را نزد استادانی مانند اشکان عقبایی و فرزین طهرانیان فرا گرفت.

    سپس، آموزش سلفژ (نت‌خوانی و آواز) را با راهنمایی استادانی چون فرشاد شیخی، مهدی قاسمی و حسین محمدی به پایان رساند. در ادامه نیز دانش موسیقی را نزد اساتیدی همچون محمدرضا تفضلی، امیرحسین رمضانی، علی احمدی فر و حمید عسکری آموخت.

    تدریس

    مهسا کریمی کار تدریس خود را از سال ۱۳۹۸ به شکل خصوصی شروع کرد. زمینه‌های آموزشی او شامل تدریس تئوری موسیقی، هارمونی و همچنین نواختن گیتار کلاسیک و پاپ است. او در حال حاضر به عنوان مدرس گیتار پاپ و کلاسیک با آنبین همکاری می‌کند.

  • چوب های مناسب برای ساخت ساز

    چوب های مناسب برای ساخت ساز

    برخی از سازهای ایرانی مانند تار، سه‌تار و تنبور، از چوب ساخته می‌شوند. نوع چوبی که در ساختن این سازها به کار می‌رود، تأثیر زیادی روی کیفیت صدا و نواختن آن دارد. به همین دلیل، شناخت چوب‌های مناسب می‌تواند به شما در انتخاب یک ساز خوب کمک کند. همچنین اگر قصد دارید سازسازی را شروع کنید، لازم است با انواع چوب‌های مناسب برای این کار آشنا شوید. در ادامه این مطلب از وبلاگ آنبین، شما را با بهترین چوب‌ها برای ساخت ساز آشنا می‌کنیم.

    چوب های مناسب برای ساخت ساز

    اگر بخواهیم از بین انواع چوب‌ها یکی را برگزینیم، باید بگوییم که چوب توت سیاه بهترین گزینه است. این چوب بسیار کمیاب است و پیدا کردن نوع مرغوب آن کار آسانی نیست. سازندگان ساز تار، معمولاً از چوب توت برای ساخت این ساز استفاده می‌کنند، زیرا پس از ساخت، ظاهری زیبا و خوش‌دست پیدا می‌کند، در برابر آفات مقاوم است و رگه‌های طبیعی چوب به ساز جلوه‌ای منحصر به فرد می‌بخشد.

    سازهایی که از چوب توت ساخته می‌شوند، صدایی مخصوص و بی‌نظیر دارند. این ویژگی را استادان قدیمی تشخیص داده و از آن استفاده کرده‌اند. امروزه نیز سازندگان ماهر و با تجربه، ترجیح می‌دهند از چوب توت برای ساخت سازهای خود بهره ببرند.

    زمان قطع درختان

    زمان بریدن درخت نقش بسیار مهمی در کیفیت چوب و در نتیجه، ساز ساخته شده از آن دارد. برای ساختن کاسهٔ تار و سه‌تار می‌توان از چوب درختانی مثل گردو، سنجد، درختان جنگلی و حتی ریشهٔ بعضی درختان استفاده کرد؛ اما همانطور که پیش‌تر اشاره شد، مناسب‌ترین و باکیفیت‌ترین چوب برای ساخت تار، سه‌تار، دوتار و تنبور، چوب درخت توت است.

    بهترین زمان برای قطع درخت، فصل پاییز است؛ زمانی که برگ‌ها می‌ریزند و درخت به اصطلاح به خواب می‌رود و دیگر شیره و آبی در رگ‌های آن جریان ندارد. از هر قطعه چوب توت خوب، معمولاً بیش از سه کاسهٔ تار به دست نمی‌آید.

    هنگام انتخاب چوب باید دقت کافی داشت: چوب گره‌دار نباشد، پوست آن قبلاً جدا نشده باشد، آثار کرم‌خوردگی نداشته باشد و همچنین میخ یا اجسام فلزی در آن کوبیده نشده باشد، زیرا ممکن است با ضخیم شدن درخت، این اجسام درون چوب پنهان شده باشند.

    برای گسترش دانش خود، مقاله بیوگرافی استاد فرهنگ شریف را مطالعه کنید.

    توصیه می‌شود چوبی را انتخاب کنید که حلقه‌های درونی آن هم‌مرکز و موازی باشند. پس از انتخاب چوب مناسب، باید حدود ۵ سانتیمتر از یک سر آن را ببرید تا نقش و رگه‌های داخلی آن مشخص شود. اگر چوب از نظر کیفیت مطلوب بود، آنگاه می‌توانید کار ساخت ساز را آغاز کنید.

    چوب های مناسب برای ساخت ساز

    نحوه قطع درخت برای ساخت ساز

    بعد از بریدن درخت، باید آن را به تکه‌هایی تقریباً ۴۵ تا ۵۰ سانتی‌متری تقسیم کنید. سپس این قطعات را به صورت ایستاده روی زمین بگذارید و به خطوط و نقش‌های روی آن با دقت نگاه کنید.

    خوب است بدانید که بخشی از تنه درخت که در زمان رشد، رو به نور خورشید قرار داشته، معمولاً بافت ریزتر و محکم‌تری دارد. در مقابل، قسمتی که به سمت سایه بوده، بافتی درشت‌تر و نرم‌تر پیدا می‌کند.

    کاسه ساز

    قطر چوبی که برای ساختن تار انتخاب می‌کنید، نباید کمتر از ۴۵ سانتیمتر باشد و اگر بزرگ‌تر باشد، مناسب‌تر است. هنگام برش چوب، قسمت پایین کنده را در سمت گودی کاسه قرار دهید.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله بیوگرافی استاد حسن کسایی ادامه دهید.

    برای برش نهایی، ابتدا باید بخش مرکزی و نرم چوب را از وسط آن خارج کنید. به این صورت که اول چوب را به صورت عمودی از وسط دو نیم کنید، طوری که یک نیمه رو به جهت آفتاب و نیمه دیگر رو به جهت سایه نباشد.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره چه سازهایی در سبک راک مورد استفاده قرار می گیرد؟ بیابید.

    سپس از داخل هر دو نیمه، بخش مرکزی و نرم چوب را طوری خارج کنید که در قسمت داخلی کنده، هیچ اثری از آن باقی نماند. این روش دو نیم کردن باعث می‌شود چوب هنگام خشک شدن به طور یکنواخت جمع شود و هر دو قسمت کاملاً برابر بمانند.

    اگر این روش برش و تقسیم کردن رعایت نشود، دو تکه چوبی که برای ساختن صفحه‌های تار از آن استفاده می‌کنید پس از خشک شدن، یکی بزرگ‌تر و دیگری کوچک‌تر خواهد شد.

    بعد از آنکه بخش مرکزی چوب را به روش گفته شده خارج کردید، دو نیمه را روی یک سطح صاف قرار دهید، خطوط و رگه‌های چوب را با هم هم‌راستا و جفت کنید و روی آن علامت بگذارید. حالا باید از هر نیمه، یک قطعه مکعب‌مستطیل شکل با اندازه‌های مورد نیاز برش بزنید.

    نتیجه :

    سازهای ایرانی مانند تار، سه‌تار و تنبور را معمولاً از چوب درختان گوناگون می‌سازند، اما بهترین نوع چوب برای ساخت آن‌ها، چوب درخت توت است. این چوب خود انواع مختلفی دارد؛ مثل توت سیاه (شاتوت)، توت سفید و توت نرک. از بین این‌ها، توت سیاه از همه مناسب‌تر است.

    دلایل مختلفی برای استفاده از چوب توت وجود دارد، از جمله:
    – کیفیت خوب صدا
    – رگه‌های زیبا، به‌ویژه اگر درست برش داده شود
    – مقاومت بالا در برابر آفت‌ها

    پس اگر هنگام انتخاب و خرید ساز، به جنس چوب آن توجه کنید، خریدی بهتر و مناسب‌تر خواهید داشت.

  • بیوگرافی دریا دادور

    بیوگرافی دریا دادور

    دریا دادور از خوانندگان خوش‌صدا و موفق زن در روزگار ماست. او با ترکیب هنرمندانهٔ موسیقی اصیل ایرانی و نواهای غربی، سبک ویژه‌ای برای خود پدید آورده است. در ادامه، در این نوشته با این هنرمند توانای عرصهٔ موسیقی بیشتر آشنا خواهید شد.

    بیوگرافی دریا دادور

    دریا دادور در سال ۱۳۵۰ به دنیا آمد. او یک خواننده زن ایرانی است که اکنون در فرانسه زندگی می‌کند. دریا که در اروپا موسیقی کلاسیک خوانده، صدایی بسیار ظریف و زیر دارد. او آهنگ‌های محلی و سنتی ایران را با موسیقی غربی ترکیب کرده و سبک ویژه‌ای برای خودش ایجاد کرده است.

    دریا دختر «نسرین ارمگان» است و در مشهد متولد شد. او تا پنج سالگی نزد پدربزرگ و مادربزرگش که اهل گیلان بودند، زندگی کرد. بعد خانواده‌اش به تهران رفتند و او در آنجا بزرگ شد. دریا خود را هم گیلکی و هم مشهدی می‌داند. او از بچگی به خواندن علاقه زیادی داشت.

    مادرش که خواننده، ترانه‌سرا و کارگردان تئاتر عروسکی بود، نقش مهمی در علاقه‌مند کردن دریا به هنر داشت. او در کودکی در برنامه‌های موسیقی مدرسه شرکت می‌کرد. دریا در یک گفت‌وگو از معلم موسیقی‌اش در مدرسه، «سیمین قدیری» یاد کرده و گفته: «معلم آوازمون خانم سیمین قدیری بود که یک روز آمد و با ناراحتی گفت که متاسفانه درس موسیقی قدغن شده و من دارم شما را ترک می کنم. و حتی من یادم هست که منو بغل کرد و گفت قول بده به من که تو خواننده ی خوبی میشی».

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله گام در موسیقی چگونه نامگذاری می گردد ؟ ادامه دهید.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله گام در موسیقی چیست؟ را مطالعه کنید.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب خانه اپرای سیدنی، یکی از مهم‌ترین مراکز هنرهای نمایشی را بخوانید.

    پس از انقلاب سال ۱۳۵۷، کلاس‌های موسیقی در مدارس حذف شدند و دریا مجبور شد یادگیری موسیقی را در خانه و نزد مادرش ادامه دهد. او می‌گوید: «سعی می‌کردم در هر هفته یک آهنگ یاد بگیرم، چه فارسی و چه انگلیسی».

    دریا دادور

    سفر به فرانسه 

    دادور در سال ۱۹۹۱ میلادی (مصادف با ۱۳۷۰ خورشیدی) به فرانسه رفت تا زبان فرانسوی را نزد پدرش یاد بگیرد. او ترانه‌های محلی و سنتی ایران را با موسیقی غربی ترکیب کرده و سبک خاص خودش را به وجود آورده است.

    در آثارش هم از اشعار کلاسیک و هم از شعرهای نوین ایرانی استفاده می‌کند. علاوه بر این، در کنسرت‌های زنده‌اش سازهای شرقی و غربی مانند پیانو، ویولون، فلوت، چنگ و دهل را با هم درمی‌آمیزد.

    نام این هنرمند در میان «۱۰۰۰ چهره تأثیرگذار خاورمیانه و جهان عرب» قرار گرفته است.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله بیوگرافی مژگان شجریان سر بزنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بیوگرافی استاد نصرالله زرین پنجه.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در آشنایی با یکی از مفاخر موسیقی سنتی ایرانی، نصرالله ناصح پور پیدا کنید.

    تحصیلات آکادمیک

    تحصیلات دانشگاهی او در کشور فرانسه شروع شد. او در سال ۱۹۹۱ برای ملاقات با پدرش به این کشور سفر کرده بود. خودش در یک گفت‌وگو تعریف کرده که در ابتدا قصد داشت پزشکی بخواند، اما با توصیه پدرش از این فکر منصرف شد.

    یادگیری موسیقی اپرا

    در سن هجده سالگی، او آموختن اپرا را نزد معلمی پرتغالی به نام «ماریا سارتووا» در شهر تولون شروع کرد. بعد از آن، برای ادامه تحصیلات تخصصی به تولوز رفت. معلم دوم او جاسمین مرتورل بود و همچنین آنه فوندویل را به عنوان آخرین استاد اصلی خود می‌شناسد.

    مقاله موسیقی و تاثیر آن بر ترشح دوپامین در مغز منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    به گفته دادور، در دوران تحصیلش برای تأمین هزینه‌ها، شغل‌های مختلفی مانند فروشندگی برای یک شرکت فرانسوی عرضه‌کننده لوازم نقاشی و هنری داشت. پس از پایان تحصیلات، شروع به تدریس آواز کرد. این فعالیت‌ها به او کمک کرد تا پس‌انداز مناسبی برای شروع حرفه‌ای هنری خود جمع‌آوری کند.

    او دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته هنرهای تجسمی است که در سال ۱۹۹۷ دریافت کرد. به گفته خودش، تحصیل در این رشته به رشد خلاقیت او در آثار هنری‌اش کمک زیادی کرده است. دادور همچنین در دوره‌های آموزشی اساتید برجسته موسیقی از نقاط مختلف جهان مانند آنا ماریا باندی، گابریل باکر، چارلز برت، روبر دومه و جیل فلدمن شرکت کرده است.

    در سال ۱۹۹۹، از کنسرواتوار تولوز فرانسه، مدال طلای آواز لیریک را دریافت کرد و یک سال بعد، در سال ۲۰۰۰، موفق به اخذ دیپلم حرفه‌ای در رشته آواز باروک شد.

    آلبوم های دریا دادور 

    این هنرمند تا به حال سه آلبوم منتشر کرده که همگی به صورت زنده ضبط شده‌اند. اولین آلبوم او در سال ۲۰۰۴ در شهر برلین، دومین آلبوم در سال ۲۰۰۸ در تورنتو و سومین آلبوم نیز در سال ۲۰۱۴ در شهر مالمو ضبط شده است. او در طول بیست سال فعالیت حرفه‌ای خود، کنسرت‌های زیادی در کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی برگزار کرده و به طور منظم در جشنواره تیرگان در کانادا، جشنواره موسیقی زنان شرق در سوئد و همایش‌های بنیاد پژوهش‌های زنان ایران شرکت داشته است.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله موسیقی و تاثیر آن بر ترشح دوپامین در مغز سر بزنید.

    دادور در سال ۱۳۸۱ خورشیدی در اپرای رستم و سهراب که با همراهی ارکستر فیلارمونیک ارمنستان و تحت رهبری لوریس چکناواریان در سالن میلاد تهران اجرا شد، نقش تهمینه را بازی کرد. این رویداد، اولین بار پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود که یک زن در یک جمع عمومی در ایران به تک‌خوانی می‌پرداخت.

    اگرچه او چند ماه بعد در تالار وحدت تهران دوباره آواز خواند، اما این اتفاق منجر به فراهم شدن فضای بیشتری برای فعالیتش نشد و پس از آن دادور دیگر نتوانست در ایران برنامه اجرا کند. او همچنین در نمایش موزیکال “زهره و منوچهر” به نویسندگی شاهرخ مشکین قلم و اپرت “عشق و عقل و آدمی” به سرپرستی پرواز همای و با گروه مستان نیز نقش‌آفرینی کرده است.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله ساز ها و زیرشاخه های سبک نیو ایج سر بزنید.

  • آشنایی با اصطلاح کانن در موسیقی

    آشنایی با اصطلاح کانن در موسیقی

    کانُن در زبان لاتین به معنای قانون و قاعده است. در دنیای موسیقی، کانُن یک سبک آهنگ‌سازی است که بر اساس تکرار دقیق یک ملودی پایه‌ریزی می‌شود. در این روش، یک ملودی اولیه در فاصله‌های مشخص، توسط یک یا چند بخش دیگر تکرار می‌گردد. این تکرار می‌تواند با نتها و فواصل یکسان انجام شود، یا با تغییر اکتاو و ارزش زمانی نتها همراه باشد. در ادامه این مطلب از وبلاگ آنبین، بیشتر با مفهوم کانُن در موسیقی آشنا خواهید شد.

    آشنایی با اصطلاح کانن در موسیقی

    کانُن در موسیقی، قالبی است که در آن یک ملودی اصلی به صورت دقیق و پشت سر هم توسط بخش‌های مختلف تکرار می‌شود. به این صورت که یک ملودی ابتدایی، پس از مدت زمان مشخصی، توسط یک یا چند ساز دیگر عیناً تقلید می‌شود. این تکرار می‌تواند در قالب یک آواز یا در بستری دیگر اتفاق بیفتد.

    این تقلید می‌تواند به چند شکل انجام شود: گاهی عین نت‌ها و کشش‌ها تکرار می‌شود، گاهی با کشش‌های بلندتر (افزایش) و گاهی با کشش‌های کوتاه‌تر (کاهش). در این حالت، هر تقلیدکننده، همان ملودی اولیه را با فاصله‌ای مشخص از بخش قبلی اجرا می‌کند.

    به بیان ساده‌تر، کانُن قطعه‌ای است که برای دو یا چند ساز نوشته شده و نوازندگان آن را نه با هم، بلکه پشت سر هم و با فاصله‌ی چند میزان اجرا می‌کنند.

    از جنبه‌ی ملودیک نیز ممکن است جهت حرکت ملودی در بخش تقلیدشده معکوس شود؛ یعنی نت‌ها از انتها به ابتدا اجرا شوند. همچنین ممکن است فواصل بین نت‌ها بدون تغییر باقی بمانند، اما در جهت مخالف حرکت کنند یا حتی هر دو حالت با هم رخ دهند.

    اصطلاح کانن در موسیقی

    یک فرم ساده از کانن، که مانند یک امضای شخصی برای آهنگسازان بود، از حدود سال ۱۶۰۰ پدید آمد. در این روش، بخش‌های یکسانی از موسیقی توسط نوازندگان، با گام‌های مختلف و از زمان‌های متفاوت، اجرا می‌شود. نمونه‌ای از این کار، “کانن برای سه هجویه” (۱۹۲۵-۱۹۲۶) اثر شونبرگ است که به جورج برنارد شاو تقدیم شده است.

    در این سبک، گاهی دو کانن دو بخشی همزمان اما با سرعت‌های متفاوت پیش می‌روند. همچنین، در قطعه‌ای برای چهار صدا، ممکن است یک کانن تنها بین دو صدا برقرار باشد و دو صدای دیگر آزادانه حرکت کنند؛ یا اینکه سه صدا در قالب کانن باشند و فقط یک صدا آزاد باشد.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره پدر موسیقی ایران کیست؟ بیابید.

    توصیه می‌کنیم این مطلب آشنایی با موسیقی مازندرانی را حتماً بخوانید.

    مقاله با ثروتنمدترین افراد فعال در حوزه موسیقی جهان آشنا شوید حاوی اطلاعات جامعی است.

  • تاریخچه سرود جینگل بلز

    تاریخچه سرود جینگل بلز

    یکی از معروف‌ترین آهنگ‌هایی که در جشن کریسمس پخش می‌شود، سرود شاد «جینگل بلز» است. این آهنگ برای کسانی که این مراسم را برگزار می‌کنند، بسیار محبوب و ویژه است و از سال‌های بسیار دور، بخش مهمی از جشن کریسمس به شمار می‌رود. در ادامه این نوشته در وبلاگ آنبین، با داستان پشت این سرود قدیمی بیشتر آشنا خواهید شد.

    تاریخچه سرود جینگل بلز

    آهنگ “جینگل بلز” از مشهورترین ترانه‌های کریسمس در جهان است و احتمالاً بیشتر از هر آهنگ دیگری در این ایام شنیده می‌شود. نام این آهنگ را در فارسی می‌توان “زنگ‌های جینگ‌جینگ” یا “صدای زنگوله‌ها” معنی کرد.

    جیمز لرد پیرپانت، آهنگساز و ترانه‌سرای آمریکایی، این ملودی را در پاییز سال ۱۸۵۷ میلادی ساخت و در ابتدا نام آن را “سورتمه‌ی اسب‌کش بدون سقف” گذاشت. اگرچه امروزه این آهنگ کاملاً با فضای کریسمس گره خورده، اما جالب است بدانید که در اصل برای جشن روز شکرگزاری نوشته شده بود.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله خلیفه میرزا آغه غوثی، پدر دف ایران را مطالعه کنید.

    توصیه می‌کنیم این مطلب مصاحبه کیمیانیوز با فرهاد بادپا مدرس و موزیسین را حتماً بخوانید.

    متن سرود جینگل بلز

    صدای زنگوله‌ها، صدای زنگوله‌ها
    همه‌جا این صدا می‌آید
    اوه، چه خوش می‌گذرد وقتی با سورتمه‌ای روباز که یک اسب آن را می‌کشد، سواری می‌کنیم، هی
    صدای زنگوله‌ها، صدای زنگوله‌ها
    همه‌جا این صدا می‌آید
    اوه، چه خوش می‌گذرد وقتی با سورتمه‌ای روباز که یک اسب آن را می‌کشد، سواری می‌کنیم

    برای مطالعه بیشتر، به  استاد حسین تهرانی، پدر معاصر ساز تنبک سری سر بزنید.

    **[بیت اول]**
    با سرعت در برف حرکت می‌کنیم
    سوار بر سورتمه‌ای روباز که یک اسب آن را می‌راند
    از میان دشت‌ها می‌گذریم
    و همه‌ی راه را می‌خندیم
    زنگوله‌های بسته به اسب به صدا درمی‌آیند
    و حال و هوای همه را شاد می‌کنند
    امشب چه لذتی دارد که سوار شویم و آوازی دربارهٔ سورتمه‌سواری بخوانیم

    **[کُر]**
    صدای زنگوله‌ها، صدای زنگوله‌ها
    همه‌جا این صدا می‌آید
    اوه، چه خوش می‌گذرد وقتی با سورتمه‌ای روباز که یک اسب آن را می‌کشد، سواری می‌کنیم، هی
    صدای زنگوله‌ها، صدای زنگوله‌ها
    همه‌جا این صدا می‌آید
    اوه، چه خوش می‌گذرد وقتی با سورتمه‌ای روباز که یک اسب آن را می‌کشد، سواری می‌کنیم

    **[بیت دوم]**
    یکی دو روز پیش
    فکر کردم برم برای یک سواری
    ناگهان، خانم فانی برایت
    کنارم نشست
    اسب، لاغر و ضعیف بود
    به نظر می‌رسید بدشانسی با او یار است
    او به یک تودهٔ برف رفت
    و بعد ما واژگون شدیم

  • انواع کانن در موسیقی

    انواع کانن در موسیقی

    در نوشته‌های قبلی، معنای واژهٔ «کانن» در موسیقی را یاد گرفتیم. همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، کانن یک سبک و روش آهنگ‌سازی است که بر اساس شبیه‌سازی دقیق یک ملودی اولیه شکل می‌گیرد. در این روش، یک ملودی در فاصله‌های مشخص، توسط یک یا چند بخش دیگر تکرار می‌شود. این تکرار ممکن است با نُت‌های کاملاً یکسان انجام شود یا با نُت‌های مشابه که در اکتاوهای متفاوت قرار دارند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، قصد داریم انواع مختلف کانن را به شما معرفی کنیم. پس تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

    انواع کانن 

    ۱- کانن دو صدایی

    کانن به تکنیکی در موسیقی گفته می‌شود که در آن یک ملودی اصلی، پس از مدت کوتاهی و با فاصله‌ای مشخص، در بخش دیگری از موسیقی دقیقاً تکرار می‌شود. این تکرار می‌تواند به صورت دو صدایی، سه صدایی یا چهار صدایی باشد. در واقع، گویی یک ملودی، خود را با کمی تأخیر تعقیب می‌کند و یک گفت‌وگوی موسیقایی زیبا به وجود می‌آورد.

    ۲ – کانن چهارم ،پنجم و…

    اگر یک ملودی توسط صدای دوم، دقیقاً با همان فاصله‌های موسیقایی مانند فاصله چهارم یا پنجم، چه بالاتر و چه پایین‌تر، تکرار شود، به آن کاننِ چهارم، کاننِ پنجم و غیره می‌گویند.

    ۳ –  کانن معکوس

    در کانن معکوس، بخش دوم ملودی برعکس جهت بخش اصلی حرکت می‌کند؛ یعنی اگر ملودی اول به سمت بالا رود، بخش دوم به سمت پایین می‌رود و برعکس.

    کانن افزایشی نیز نوع دیگری از کانن است. در این نوع، نتها در بخش دوم با سرعتی آرامتر و کشیده‌تر نسبت به ملودی اصلی اجرا می‌شوند.

     ۵- کانن کاهشی 

    در سبک کانن کاهشی، نغمه‌های بخش دوم با سرعتی آرام‌تر از آهنگ اصلی پیش می‌روند.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله موسیقی و تاثیر آن بر ترشح دوپامین در مغز سر بزنید.

    ۶ – کانن قهقرایی

    در کانن قهقرایی، روش کار کمی پیچیده‌تر از سایر انواع کانن است. در این نوع، صدای دوم، ملودی اصلی را از انتهای آن کپی می‌کند و به سمت ابتدای قطعه پیش می‌رود. در نهایت، هنگامی که ملودی اصلی به پایان خود می‌رسد، صدای دوم به ابتدای آن رسیده است.

    ۷ – کانن مدور

    در قالب موسیقایی مدور یا پیوسته، هر قسمت از نغمه که به پایان می‌رسد، بار دیگر از نو آغاز شده و تکرار می‌شود.

    ۸- کانن دوبل

    کانن دوتایی یا دوگانه، به سبکی از موسیقی گفته می‌شود که در آن دو خط ملودیک مستقل، همزمان و به صورت تقلیدی نواخته می‌شوند. در این روش، بخش دوم ممکن است نقش مکمل و همراهی‌کننده داشته باشد، یا اینکه هر دو بخش از ارزش و اهمیت یکسانی در قطعه برخوردار باشند.

    توصیه می‌کنیم حتماً مقاله موسیقی و تاثیر آن بر ترشح دوپامین در مغز را مطالعه کنید.

    ۹- کانن همراهی شده

    در این روش، سازهای دیگر نیز به گروه نوازندگان اضافه می‌شوند و هر کدام به طور مستقل و با هماهنگیِ آزاد، قطعهٔ کانن را همراهی می‌کنند.

    ۱۰ – کانن آزاد

    یک کانن آزاد، نوعی کانن است که در بخش تقلید ملودی، از نُت‌های کروماتیک و تغییر یافته استفاده می‌کند. این کار باعث می‌شود که ملودیِ تقلید شده، با ملودی اصلی تفاوت داشته باشد.

    ۱۱-  کانن ریتمیک

    در سبک موسیقی امروزی، به جای کپی کردن نغمه‌ها، از الگوی ضرب‌آهنگ و گام‌های صوتی استفاده می‌شود.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله بیوگرافی استاد نصرالله زرین پنجه ادامه دهید.

    ۱۲-  کانن همصدا

    در کانن هم‌صدا، هنگامی که بخش دوم، دقیقاً همان ملودی بخش اول را در همان محدوده صوتی تکرار کند، به آن کانن هم‌صدا گفته می‌شود.

  • مهسا سلوک ساران مدرس آواز پاپ و کلاسیک

    مهسا سلوک ساران مدرس آواز پاپ و کلاسیک

    همان‌طور که در دنیای موسیقی، گونه‌های مختلفی از سبک‌ها وجود دارد، در زمینهٔ خوانندگی هم می‌توان سبک‌های گوناگونی را برشمرد. از میان مهم‌ترین دسته‌بندی‌های آواز می‌توان به آواز سنتی، پاپ و کلاسیک اشاره کرد. اگر شما نیز به هنر خوانندگی و آواز علاقه‌مند هستید، در ادامهٔ این نوشته از وبلاگ آنبین با مهسا سلوک ساران، مدرس آواز پاپ و کلاسیک این آموزشگاه، بیشتر آشنا خواهید شد.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه انواع پیکاپ های اکتیو و پسیو.

    آواز پاپ و آواز کلاسیک

    همانطور که می‌دانید، موسیقی پاپ یک سبک کلی است که انواع مختلفی از ترانه‌های محبوب و همه‌پسند را در بر می‌گیرد. در خوانندگی پاپ، تمرکز اصلی بر اجرای ترانه‌هایی با این سبک است. اما در آواز کلاسیک، تأکید زیادی بر روی تقویت صدا و یادگیری سلفژ وجود دارد. در واقع، وقتی یک هنرجو به سلفژ مسلط شود، می‌تواند به شکلی درست، اصولی و فنی بخواند.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب تاریخچه نسل های موسیقی کانتری را بخوانید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه پیکاپ مگنتیک چیست ؟.

    مهسا سلوک ساران مدرس آواز پاپ و کلاسیک

    مهسا سلوک ساران در سال ۱۳۶۸ به دنیا آمد. او از زمانی که کودک بود، یادگیری موسیقی را با شرکت در کلاس‌های ارف آغاز کرد.
    سپس، نواختن ساز و مبانی موسیقی را نزد استادان بزرگی مانند بصیر فقیه نصیری، بابک میلانی و آرش گران فرا گرفت. پس از این دوره، به سراغ آموزش آواز کلاسیک رفت و از دانش استادانی چون آزاده رضایی و هاسمیک کاراپتیان بهره برد. او همچنین در کارگاه‌های آموزشی اولین شورکبر، استاد اتریشی، حضور یافت. مهسا دوره‌های روش تدریس آواز را نزد هاسمیک کاراپتیان و محمد سلمان گذرانده و در کلاس‌های آموزش گروه‌خوانی و رهبری کر انزلی نیز شرکت کرده است.

    مهسا سلوک ساران مدرس آواز پاپ و کلاسیک

    فعالیت هنری

    از کارهای هنری که او روی صحنه اجرا کرده، می‌توان به این موارد اشاره کرد:
    او در چندین گروه کر زیر نظر رهبرانی مانند آرش فلاحی، آرش گوران، بردیا کیارس، میلاد امرانلو و سحر انزلی فعالیت داشته و در اجراهای مهمی مانند «رکوئیم موتزارت»، «کامینابورانا» و موزیکال «بینوایان» حضور یافته است. همچنین در برنامه‌های متعدد تک‌خوانی (رسیتال) نیز به اجرا پرداخته است.

    تدریس

    مهسا سلوک ساران، علاوه بر فعالیت‌های هنری خود، آموزش خوانندگی را نیز شروع کرد. او در حال حاضر به عنوان مدرس آواز در سبک‌های پاپ و کلاسیک با مجموعه‌ی آنبین همکاری می‌کند.

  • هیدرولوفون، سازی که با آب نواخته می شود

    هیدرولوفون، سازی که با آب نواخته می شود

    همانطور که می‌دانید، سازها را بر اساس شیوه‌ی نواختن و ویژگی‌هایشان در گروه‌های مختلفی طبقه‌بندی می‌کنند. مثلاً به سازهایی که با ضربه زدن به صدا درمی‌آیند، سازهای کوبه‌ای می‌گویند و سازهایی که با دمیدن هوا نواخته می‌شوند، سازهای بادی نام دارند. اما ساز عجیبی هم وجود دارد که با استفاده از آب نواخته می‌شود! اگر شما هم به سازهای غیرمعمول و جالب توجه علاقه دارید، در ادامه با ساز هیدرولوفون بیشتر آشنا شوید.

    ساز هیدرولوفون، سازی که با آب نواخته می شود

    هیدرولوفون یک ساز موسیقی است که صدای آن از طریق آب ایجاد می‌شود. این ساز با لمس مستقیم آب یا گاهی دیگر مایعات نواخته می‌شود و صوت آن به کمک حرکت و لرزش آب تولید می‌گردد. هیدرولوفون را می‌توان نخستین سازی دانست که منبع اصلی صدای آن آب است. همان‌طور که در سازهای بادی، صدا توسط نوسان‌های هوا به وجود می‌آید، در این ساز نیز لرزش‌های آب نقش اصلی را در تولید صدا ایفا می‌کنند.

    مقاله بیوگرافی استفان لارنس شوارتز آهنگساز برجسته آمریکایی منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    هیدرولوفون

    نحوه نواختن ساز هیدرولوفون

    در این ساز، نوازنده با گذاشتن انگشت روی سوراخ‌های آن، مسیر آب را می‌بندد و نت دلخواهش را به صدا درمی‌آورد. این ساز بر اساس روشی که نوازنده جریان آب را قطع می‌کند یا بر مبنای سیستم تولید صدای هیدرولیکی نام‌گذاری شده است. هیدرولوفون‌ها در واقع از جریان آب برای ایجاد صوت استفاده می‌کنند.

    این ساز یک صفحه کنترل دارد که در آن فواره‌های آب مسئول تولید صدا هستند. بعضی از هیدرولوفون‌ها مجهز به نی هستند (یک یا چند نی برای هر سوراخ) و بعضی دیگر بدون نی ساخته شده‌اند و در عوض برای هر سوراخ یک قطعه ثابت و بدون حرکت در نظر گرفته‌اند که باعث می‌شود قسمت‌های متحرک نداشته باشند و کمتر فرسوده شوند.

    هیدرولوفون در دهه ۱۹۸۰ توسط استیون مان، دانشمند و مخترع کانادایی که به خاطر کارهایش در زمینه عکاسی رایانه‌ای شناخته می‌شود، اختراع شد تا افراد نابینا یا کم‌بینا بتوانند از طریق حواس دیگری غیر از بینایی، موسیقی اجرا کنند.

    اگرچه این ساز در نگاه اول ممکن است پیچیده به نظر برسد، اما مکانیسم درونی آن بسیار ساده است و عملکردی مشابه سازهای بادی مثل ساکسیفون و قره‌نی دارد. از نظر ظاهری نیز شبیه به کیبوردهای الکتریکی است و می‌توان آن را روی انواع مختلفی از دستگاه‌های صوتی نصب کرد. جالب است بدانید که هیدرولوفون کاربردهای متنوعی دارد؛ مثلاً می‌توان نمونه‌ای از آن را در یک وان آب گرم قرار داد و از نواختن در آب لذت برد.

    ایده ساخت ساز

    استیون مان می‌گوید ایده ساخت ساز هایدروفولون کاملاً تصادفی به ذهنش رسید. این اتفاق زمانی افتاد که او کامیونی را می‌دید که مخزن‌هایش با هیدروژن مایع پر می‌شد. صدایی که هنگام حرکت هیدروژن در لوله‌های دستگاه ایجاد می‌شد، او را مجذوب خود کرد و به نوعی الهام‌بخش او بود. او این لحظه را این‌طور تعریف می‌کند:
    «صدای جریان پیدا کردن آن مایع به نحوه ماورایی و جادویی بود. صدایی خاص که تا به حال مشابه آن را نشنیده بودم. شاید هم شنیده بودم ولی تا آن روز به آن توجهی نداشتم».
    به این ترتیب، ساز هایدروفولون که یکی از عجیب‌ترین سازهای دنیاست، متولد شد. شاید ظاهر این ساز کمی پیچیده به نظر برسد، اما روش کار آن بسیار ساده است و شباهت زیادی به سازهای بادی مانند قره‌نی و ساکسیفون دارد.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله آشنایی با اصطلاح پُلی فونی و مقدار مناسب آن در پیانو سر بزنید.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله بیوگرافی لیلی افشار ادامه دهید.

  • Slite، یک گیتار پازلی

    Slite، یک گیتار پازلی

    گیتار سازی است که نواختن آن در جمع‌های دوستانه، لحظات شاد و به یاد ماندنی ایجاد می‌کند. با این حال، اندازه نسبتاً بزرگ این ساز باعث می‌شود گاهی افراد از بردن آن به مهمانی‌ها و سفرها منصرف شوند. با این وجود، خیلی‌ها هستند که ترجیح می‌دهند گیتارشان همیشه همراهشان باشد. اگر شما هم دوست دارید سازتان را همه‌جا به همراه داشته باشید، در ادامه با Slite، که یک گیتار پازلی است، بیشتر آشنا شوید.

    Slite ، گیتار پازلی

    گیتار ماژولار اسلایت برای حمل آسان، به ویژه در سفرها طراحی شده است. شرکت فرانسوی روهو، که سازنده این گیتار است، برای تأمین مالی پروژه، یک کمپین حمایتی در کیک‌استارتر راه انداخته که هنوز هم فعال می‌باشد.

    اسلایت یک گیتار کامل است که از ۵ قطعه قابل جداسازی تشکیل شده. بخش مرکزی بدنه آن از آلومینیوم ساخته شده تا اتصال قطعات به هم راحت‌تر انجام شود.

    دسته گیتار از دو تکه تشکیل شده و ۲۴ فرت دارد. رویه بدنه از پلاستیک بازیافت‌پذیر براق (ABS) و دسته آن از چوب افرا ساخته شده‌اند.

    نکته جالب این است که تمام قطعات در یک کیف مخصوص جای می‌گیرند که اندازه آن حداکثر به اندازه یک کیف لپ‌تاپ است.

    علاوه بر این، شرکت روهو برای راحتی بیشتر، قطعات مخصوصی طراحی کرده که به کمک آن‌ها می‌توان سیم‌های گیتار را هنگام جمع‌کردن شل کرد. به گفته این شرکت، سرهم کردن گیتار اسلایت حداکثر ۲۰ ثانیه زمان می‌برد.

    در مدل ساده، بخش پایینی بدنه گیتار، پیش‌تقویت کننده و کنترل‌های لمسی مربوط به پیکاپ را در خود جای داده است. اما مدل مجهز به آمپلیفایر، به یک تقویت کننده ۱۵ وات و یک باتری با ۶ ساعت عمر در بخش بالایی دسته مجهز شده است.

    Slite، یک گیتار پازلی

    محصولات جانبی

    برای اینکه هنگام تمرین، دیگران آزار نبینند، یک جک هدفون هم روی این گیتار نصب شده است. همچنین، شرکت Reveho علاوه بر مدل Slite، لوازم و قطعات جانبی این گیتار را نیز به صورت جداگانه می‌فروشد. در ادامه، برخی از این محصولات آورده شده است:

    – مدل‌های High Gain و Low Gain برای قسمت پایین بدنه
    – پیکاپ‌های اضافی
    – ماژول افکت لوپ (برای بهبود سازگاری و افزایش امکانات ورودی و خروجی گیتار)