بیوموزیک یا زیست موسیقی چیست؟

بیوموزیک یا زیست موسیقی چیست؟

بیوموزیک یا موسیقی زیستی، یک سبک جذاب و آزمایشی در دنیای موسیقی است. این سبک به صداهایی توجه دارد که نه توسط انسان، بلکه از طریق فرآیندهای طبیعی یا عملکردهای زیستی بدن انسان به وجود می‌آیند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم این سبک موسیقی را به طور کامل برای شما معرفی کنیم.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً دوتار ،سازی با فقط دو تار را بخوانید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با انواع سازهای بادی را بخوانید.

برای یادگیری پیشرفته، به ساز های بادی به چه ساز هایی گفته میشود؟ مراجعه کنید.

بیوموزیک چیست؟

بیوموزیک که به آن موسیقی زیستی نیز گفته می‌شود، به صداهایی گفته می‌شود که از منابع غیرانسانی مانند طبیعت، گیاهان و محیط زیست به وجود می‌آیند. در این سبک موسیقی، گاهی از صداهای تولید شده توسط انسان نیز استفاده می‌شود، اما به شرطی که این صداها به صورت مستقیم و بیولوژیکی از بدن انسان ایجاد شده باشند، بدون استفاده از هیچ وسیله یا ابزار خارجی. برای مثال، سیگنال‌های مغزی یک آهنگساز می‌تواند بخشی از یک قطعه بیوموزیک باشد، اما صدای خوانندگی یا آواز انسان در این دسته قرار نمی‌گیرد.
در بیوموزیک معمولاً از صداهای حیوانات، گیاهان و پدیده‌های طبیعی استفاده می‌شود. در برخی آثار، موسیقی کاملاً برپایه این صداها شکل می‌گیرد و در موارد دیگر، یک آهنگساز این صداها را جمع‌آوری و در قالب یک اثر هنری سازماندهی می‌کند.

برای گسترش دانش خود، مقاله آشنایی با مفهوم پاساژ در موسیقی را مطالعه کنید.

برای مطالعه بیشتر، به ساز پن فلوت ،سازدهنی سرخ‌پوستان سری سر بزنید.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره نادر گلچین، خواننده ای که استاد خاصی نداشت  بیابید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با ساز گلوکن اشپیل، بلز ارکستری.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله سبک اکاپلا ، صدا سازی با دهان را مطالعه کنید.

جالب‌ترین صداهای مورد استفاده در زیست موسیقی

صدای پرندگان از جمله پرکاربردترین صداها در دنیای بیوموزیک است. از پیشگامان این عرصه، آهنگساز فرانسوی اولیویه مسیئن (Olivier Messiaen) بود که به شکلی خلاقانه از آواز پرندگان در آثار خود استفاده کرد.
علاوه بر پرندگان، آوای نهنگ‌ها نیز الهام‌بخش آهنگسازان موسیقی تجربی در قرن بیستم بوده است. برای نمونه، آهنگساز آمریکایی آلن هوهانس (Alan Hovhaness) در قطعه‌ی خود به نام “و خداوند نهنگ‌های بزرگ را خلق کرد” (And God Created Great Whales)، صدای واقعی نهنگ‌ها را مستقیماً به سالن اجرا برد.
یکی دیگر از روش‌های خلاق در بیوموزیک، نوروفیدبک است. در این روش، امواج مغزی انسان با دستگاهی به نام الکتروانسفالوفون به صدا تبدیل می‌شود. دیوید روزنبوم (David Rosenboom) از آمریکا و ادواردو رک میراندا (Eduardo Reck Miranda) از برزیل از جمله کسانی بودند که برای نخستین بار از نوروفیدبک در موسیقی بهره بردند. البته استفاده از امواج مغزی در بیوموزیک هنوز در مراحل آزمایشی قرار دارد و چندان همه‌گیر نشده است.

مقاله علی‌نقی وزیری، پدر موسیقی‌ جدید ایران‌ پس‌ از انقلاب‌ مشروطه‌ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *