دسته: موسیقی

بچه‌ها در سنین کم، معمولاً عاشق موسیقی و صدا هستند. آن‌ها دوست دارند آهنگ‌های کارتون‌ها یا هر موسیقی دیگری را که می‌شنوند، همراهی کنند، برقصند و با آن واکنش نشان دهند. این همراهی و تعامل با موسیقی، تأثیرات مثبت زیادی برایشان دارد.

کارشناسان توصیه می‌کنند برای کودکان، آهنگ‌های با کیفیت و خوب پخش کنید و آن‌ها را تشویق کنید تا وقتی موسیقی می‌شنوند، مشارکت کنند؛ مثلاً دست بزنند، حرکت کنند یا آواز بخوانند. اما یک سوال مهم اینجاست: چه نوع موسیقی برای بچه‌ها مناسب است؟ موسیقی خوب برای کودک چه ویژگی‌هایی دارد؟ چه آهنگ‌هایی به رشد مغزی کودک و شناخت او از دنیای موسیقی کمک می‌کنند؟ در این نوشته از وبلاگ آنبین، به این پرسش‌ها پاسخ خواهیم داد.

ویژگی موسیقی مناسب کودکان

تنوع سبکی

بهتر است برای فرزندتان فقط یک نوع موسیقی پخش نکنید. اجازه دهید با گونه‌های مختلف موسیقی آشنا شود. پیشنهاد می‌شود از قطعات محلی و بومی، ترانه‌های مشهور جهانی و سبک‌های گوناگونی مانند جز، کلاسیک و بلوز استفاده کنید. کودک با شنیدن هر قطعه، تجربه‌ای تازه به دست می‌آورد و توانایی درک و هوش موسیقایی او رشد می‌کند. همچنین، این کار باعث می‌شود او با ریتم‌ها و گام‌های مختلف نیز آشنا شود.

موسیقی کلاسیک

موسیقی کلاسیک یکی از گزینه‌های خوب برای کودکان به شمار می‌رود چون معمولاً قطعات با کیفیت و زیبایی را شامل می‌شود. بهتر است آهنگ‌های بسیار بلند ارکستری برای کودک پخش نکنید، چون ممکن است حوصله‌اش سر برود. سعی کنید قطعات کلاسیکی که برای فرزندتان انتخاب می‌کنید، بیشتر از ۴ یا ۵ دقیقه طول نداشته باشند. همچنین از پخش قطعاتی که تنها یک ساز در آن‌ها به کار رفته (مانند کوارتت‌های زهی) خودداری کنید. کودکان معمولاً به این نوع آهنگ‌ها علاقه‌ای نشان نمی‌دهند. در عوض، قطعاتی که ترکیبی از سازهای مختلف مانند کوبه‌ای، بادی، برنجی و زهی دارند، برای آن‌ها جذاب‌تر و گیراتر هستند.

ترانه مناسب

سعی کنید آهنگ‌هایی را برای کودک پخش کنید که متن ترانه‌های آن‌ها ساده و مناسب سن او باشد. بعضی از سبک‌های موسیقی مانند هیپ‌هاپ ممکن است دارای کلمات و مفاهیمی باشند که برای کودک قابل درک نیست یا مناسب نیست. در مقابل، موسیقی‌های پاپ معمولاً ترانه‌های ساده‌تر و قابل فهم‌تری دارند که برای کودکان مناسب‌تر است.

سولینگ که با نام سرولینگ نیز شناخته می‌شود، نوعی فلوت چوبی است که اصالتاً به مردم سوندانی در اندونزی تعلق دارد. این ساز علاوه بر اندونزی، در دیگر مناطق جنوب شرق آسیا همچون فیلیپین، سنگاپور، برونئی و مالزی نیز نواخته می‌شود. اگر دوست دارید اطلاعات بیشتری درباره این ساز شرقی جذاب به دست آورید، در ادامه این مطلب از وبلاگ آنبین همراه ما بمانید.

ساختار فلوت سولینگ

فلوت سولینگ یک ساز بادی از جنس نی بامبو است که به شکل لوله‌ای ساخته می‌شود. انتهای پایینی این فلوت باز است و در قسمت بالایی آن، یک سوراخ طبیعی به نام راس (ros) وجود دارد که آن قسمت را می‌بندد. این ساز معمولاً از یک تکه بامبوی بلند با جداره نازک درست می‌شود. بهترین نوع بامبو برای ساختن سولینگ، پرینگ وولوه نام دارد.
در قسمت دهنی فلوت، یک نوار باریک از چوب خیزران قرار داده می‌شود. بیشتر سولینگ‌ها بین ۴ تا ۶ سوراخ برای انگشت‌گذاری دارند. اگر فلوت ۴ سوراخ داشته باشد، فقط یک گام موسیقی را می‌توان با آن نواخت؛ اما سولینگ‌های ۶ سوراخه امکان اجرای تا سه گام مختلف را فراهم می‌کنند. گاهی برای افزایش محدوده صوتی ساز، نمونه‌های سفارشی با تعداد سوراخ بیشتر (حتی تا ۹ سوراخ) نیز ساخته می‌شوند.

نحوه نواختن سولینگ

نوازندگان برای نواختن فلوت سولینگ، در فاصله‌ی بین لبه‌ی ساز و لوله‌ی بامبویی آن، هوا می‌دمند. صدای تولید شده عمدتاً به دو چیز بستگی دارد: جای قرارگیری انگشت‌ها و شدت هوایی که از دهان خارج می‌شود. زیر و بمی نهایی صدا به این بستگی دارد که انگشت‌هایتان را روی کدام سوراخ‌ها می‌گذارید. همچنین سرعت هوایی که می‌دمید، روی ارتفاع نُت موسیقی اثر می‌گذارد.

سولینگ در خارج از اندونزی

امروزه ساز فلوت سولینگ فقط مخصوص کشور اندونزی نیست. این ساز در کشور بروئنی نیز در جشن‌های فرهنگی و مراسم سنتی، همراه با دیگر سازها به صدا درمی‌آید. در بخش شرقی مالزی، به ویژه در ایالت صباح، این فلوت در کنار سازهای بادی دیگر نواخته می‌شود. همچنین در ایالت ساراواک، مردان اقوام دایاک نیز این ساز را می‌نوازند.

خیلی از پدر و مادرها، بچه‌هایشان را در سنین کم به کلاس موسیقی می‌فرستند. گاهی بچه‌ها به دلایل مختلفی حوصلهٔ تمرین کردن ندارند و این مسئله باعث نگرانی والدین می‌شود. در چنین شرایطی، آن‌ها به دنبال راهی می‌گردند تا فرزندشان را به تمرین کردن ترغیب کنند. متأسفانه اگر والدین در این مسیر روش درستی در پیش نگیرند، ممکن است کودک را از موسیقی زده کنند و علاقه‌اش را از بین ببرند. اگر دوست دارید همراهی مؤثر و مشوقی خوب برای فرزندتان در زمینهٔ یادگیری موسیقی باشید، این نوشته از وبلاگ آنبین را از دست ندهید.

اشتباهات والدین در موسیقی کودک

１. انتخاب ساز برای کودک

یک اشتباه معمول که پدر و مادرها در زمینه موسیقی کودکان مرتکب می‌شوند، این است که اجازه نمی‌دهند فرزندشان ساز یا سبک موسیقی مورد علاقه خودش را انتخاب کند.
به جای این کار، خودشان سازی را برای کودک در نظر می‌گیرند و او را مجبور به یادگیری آن می‌کنند.
البته این درست است که کودک ممکن است شناخت کاملی از انواع سازها و سبک‌های موسیقی نداشته باشد و لازم باشد والدین راهنمایی‌اش کنند؛ اما در نهایت، باید این علاقه و اشتیاق در کودک باشد که ساز را دوست داشته باشد و از نواختن آن لذت ببرد.

２. برنامه‌ریزی نکردن برای تمرین موسیقی کودک

کودکان، به خصوص در سنین پایین، معمولاً نمی‌توانند برای کارهایشان برنامه‌ریزی دقیقی داشته باشند. به همین دلیل، پدر و مادر باید همراه فرزندشان یک زمان مشخص را برای تمرین موسیقی انتخاب کنند. بهتر است این زمان در برنامه هفتگی خانواده ثبت شود و همه به آن پایبند باشند. همچنین وقتی کودک مشغول تمرین است، بقیه اعضای خانواده باید مراقب باشند که کارهایی انجام ندهند که باعث حواس‌پرتی او شود.

３. نداشتن انعطاف

برای پیشرفت در نواختن موسیقی، داشتن یک برنامه منظم بسیار اهمیت دارد. با این حال، گاهی اوقات پیش می‌آید که فرزندتان به کلی تمایلی به تمرین کردن ندارد. در چنین روزهایی بهتر است کمی انعطاف به خرج دهید و به او اجازه دهید مدتی بازی کند یا استراحت کند و سپس دوباره تمرین را از سر بگیرد. حتی گاهی می‌توانید یک روز کامل را به استراحت اختصاص دهید. اگر تمرین کردن باعث شود که کودک با گریه و ناراحتی روبرو شود، به تدریج از موسیقی زده شده و آن را دوست نخواهد داشت.

４. ندادن استقلال کافی به کودک

بعضی از پدر و مادرها هنگام تمرین موسیقی، مدام کنار فرزندشان می‌مانند و اصلاً او را تنها نمی‌گذارند. آن‌ها نقش معلم را بازی می‌کنند و دائم اشتباهات کودک را به او تذکر می‌دهند. این رفتار باعث می‌شود کودک نتواند با آزادی و استقلال تمرین کند و در عوض، هنگام نواختن موسیقی، احساس نگرانی و حتی ترس داشته باشد.

５. عدم تشویق

بعضی از پدر و مادرها دائماً اشتباهات فرزندشان را به او یادآوری می‌کنند و حتی از معلم و دیگران به خاطر نواختن نادرست کودک عذرخواهی می‌کنند! این رفتار یکی از خطاهای والدین در فرآیند آموزش موسیقی به کودک محسوب می‌شود و ممکن است تأثیر منفی روی اعتماد به نفس او بگذارد.
سعی کنید در عوض، حتی برای پیشرفت‌های کوچک کودک، او را تشویق کنید و وظیفهٔ اصلاح و تذکر دادن را به عهدهٔ معلم بگذارید.

شاهین فرهت، یک آهنگساز، محقق و منتقد نام‌آشنا در عرصه موسیقی ایران است. او تا امروز آثار متعددی مانند سمفونی‌ها، کوارتت‌ها و کنسرتوهای گوناگون خلق کرده است. فرهت را از چهره‌های شاخص و تاثیرگذار در زمینه موسیقی کلاسیک و نوین ایران می‌دانند. اگر علاقه‌مندید اطلاعات بیشتری درباره این هنرمند به دست آورید، در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما بمانید.

تولد و کودکی

شاهین فرهت در هفتم فروردین‌ماه سال ۱۳۲۶ در تهران به دنیا آمد. خانواده‌اش به موسیقی علاقه‌ی زیادی داشتند و به گفته خودش، در خانه آنها تقریباً در تمام ساعات روز موسیقی شنیده می‌شد. پدرش، دکتر غلامعلی فرهت، پزشک بود و تار هم می‌نواخت. او از شاگردان درویش خان به شمار می‌رفت. شاهین فرهت از پنج‌سالگی وارد دنیای موسیقی شد و وقتی به سیزده سالگی رسید، به شکل جدی و تخصصی آموختن پیانو را شروع کرد.

تحصیلات شاهین فرهت

شاهین فرهت برای تحصیل در مقطع کارشناسی وارد دانشکده موسیقی دانشگاه تهران شد. پس از پایان این دوره، برای ادامهٔ یادگیری به خارج از کشور سفر کرد. نکتهٔ جالب اینجاست که او در ابتدا از دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس، در رشتهٔ پزشکی پذیرش گرفته بود؛ اما پدرش که خود نیز پزشک بود، از او خواست به محض مهاجرت، رشته‌اش را به موسیقی تغییر دهد. پدرش باور داشت که اگر شاهین پزشک شود، تنها یک پزشک عادی خواهد بود؛ ولی اگر به راه موسیقی برود، می‌تواند به یک آهنگساز استثنایی تبدیل شود.

شاهین فرهت برای تحصیلات تکمیلی به دانشگاه نیویورک رفت و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ آهنگسازی گرفت. سپس برای مقطع دکتری، به دانشگاه استراسبورگ در فرانسه رفت و در همین رشته به تحصیل ادامه داد. موضوع پایان‌نامهٔ دکتری او، بررسی آثار آهنگسازان ایرانی بود. وی از سال ۱۳۵۵ تدریس در دانشگاه تهران را آغاز کرد و بعدها به سمت مدیر گروه موسیقی نیز منصوب شد. این هنرمند فعالیت آموزشی خود را در خارج از ایران نیز پیگیری کرد و در کشور سوئد به عنوان مدرس موسیقی ایرانی و استاد آکادمی موسیقی در رشتهٔ آهنگسازی مشغول به کار شد.

کارنامه هنری

شاهین فرهتی از بزرگان موسیقی ایران است و به او لقب پدر سمسونی ایران داده‌اند. چرا که تا امروز بیش از ۸۰ قطعه موسیقی ساخته که بیست‌تای آن‌ها سمفونی هستند. بیشتر سمفونی‌های او حتی اگر ساختاری کلاسیک و غربی دارند، درونمایه و نغمه‌های ایرانی در خود جای داده‌اند. فرهتی از پیشگامانی بود که موضوعات rooted in فرهنگ ایران را با قالب موسیقی کلاسیک غربی درآمیخت. از مشهورترین سمفونی‌های او می‌توان به سمفونی خیام، سمفونی خلیج فارس، سمفونی فردوسی، سمفونی دماوند و سمفونی ایثار اشاره کرد.

چهار فصل ویوالدی، از مشهورترین ساخته‌های موسیقی کلاسیک جهان است که پس از صدها سال، هنوز هم شنیده می‌شود و طرفداران زیادی دارد. اگر به موسیقی کلاسیک علاقه دارید، این قطعه یکی از آثاری است که بهتر است از همان ابتدا با آن آشنا شوید. در ادامه این مطلب در وبلاگ آنبین، همراه ما باشید تا بیشتر با این اثر ماندگار ویوالدی آشنا شوید.

آشنایی چهار فصل ویوالدی

اثر چهارفصل ویوالدی، مجموعه‌ای از چهار قطعه موسیقی برای ویولن است. هر کدام از این قطعه‌ها که کنسرتو نامیده می‌شوند، خود از سه بخش مجزا تشکیل شده‌اند. الگوی این کنسرتوها شبیه به هم است؛ بخش‌های اول و سوم معمولاً سریع و پرجنب‌وجوش هستند، در حالی که بخش دوم آرام و ملایم است.

هر یک از این چهار کنسرتو، نماد یکی از فصل‌های سال است: بهار، تابستان، پاییز و زمستان. ویوالدی با آهنگ‌سازی خود، حس و حال هر فصل را به تصویر می‌کشد. برای مثال، در قطعه زمستان، ضرباهنگ تند موسیقی، شنونده را به یاد بارش دانه‌های برف می‌اندازد.

این اثر در دوره موسیقی باروک و بین سال‌های ۱۷۱۸ تا ۱۷۲۰ میلادی توسط آنتونیو ویوالدی ساخته شد. او این قطعات را در مجموعه بزرگتری به نام “رقابت بین هارمونی و ابداع” (Il cimento dell’armonia e dell’inventione) به جهان عرضه کرد.

ویوالدی برای هر کدام از این چهار کنسرتو، یک شعر کوتاه نیز سروده است. این اشعار که به نظر می‌رسد نوشته خود او باشند، به توصیف طبیعت و ویژگی‌های هر فصل می‌پردازند و در واقع چیزی هستند که موسیقی سعی در بیان آن دارد. صحنه‌های طبیعی مانند تگرگ، رعد و برق، آواز پرندگان و وزش باد که در شعرها توصیف شده‌اند، در نت‌های موسیقی نیز به وضوح شنیده می‌شوند. ویوالدی با هنرمندی و با استفاده از بافت موسیقی، این پدیده‌های طبیعی را به زیبایی بازآفرینی کرده است.

درباره ویوالدی

برای آشنایی بهتر با قطعه چهارفصل ویوالدی، لازم است اطلاعات اولیه‌ای درباره خود آهنگساز آن داشته باشید. آنتونیو ویوالدی، آهنگساز، نوازنده ویولن و کشیش ایتالیایی بود که به او «کشیش موقرمز» می‌گفتند. او در سال ۱۶۷۸ در ونیز به دنیا آمد و در سال ۱۷۴۱ در شهر وین درگذشت. ویوالدی از شخصیت‌های بزرگ و تأثیرگذار موسیقی باروک به شمار می‌رود و دلیل این موضوع، خلق بیش از ۵۰۰ کنسرتوی مختلف است که بیشتر آن‌ها برای ساز ویولن نوشته شده‌اند. قطعه چهارفصل نیز یکی از کنسرتوهای ویولن اوست که بدون شک مشهورترین اثر او محسوب می‌شود.

موسیقی و مد، دو دنیای به هم پیوسته هستند که همیشه روی یکدیگر اثر داشته‌اند. هنرمندان موسیقی با نوع پوشش و استایل شخصی‌شان، سبک‌های جدیدی به دنیای مد معرفی می‌کنند. در مقابل، هر سبک موسیقی، لباس‌ها و ظاهر خاص خود را به وجود می‌آورد. اگر دوست دارید بیشتر با ارتباط جذاب بین موسیقی و مد آشنا شوید، در ادامه این مطلب در وبلاگ آنبین همراه ما باشید.

رابطه موسیقی و فشن چطور شکل می‌گیرد؟

تاثیر نوازندگان بر مد

ستارگان موسیقی و نوازندگان محبوب می‌توانند با نوع پوشش خود، روی هزاران نفر از طرفدارانشان تأثیر بگذارند.
بارها دیده شده در دنیای مد که وقتی یک خواننده مشهور از یک مارک خاص استفاده می‌کند، میزان فروش آن مارک به شدت افزایش پیدا می‌کند.
وقتی افراد به موسیقی یک هنرمند علاقه دارند، احتمال این که به شیوه لباس پوشیدن او هم علاقمند شوند و از آن تقلید کنند، بسیار زیاد است.

معروف‌ترین موسیقی‌دان‌هایی که بر صنعت مد تاثیر گذاشتند:

دیوید بویی خواننده، ترانه‌نویس، موسیقیدان و بازیگر اهل انگلستان بود. او یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تمام دوران به شمار می‌رود. بویی با سبک پوشش خاص و پیشروی خود، مرزهای دنیای مد را جابه‌جا کرد و به چهره‌ای تأثیرگذار در این عرصه تبدیل شد. لباس‌های معروف او حتی در تالار مشاهیر راک اند رول در شهر کلیولند ایالت اوهایو نیز برای بازدید عموم به نمایش درآمده‌اند.

پرینس، خواننده و هنرپیشه آمریکایی، به خاطر پوشش جسورانه و منحصربه‌فردش شهرت داشت. او با کت‌وشلوارهای غیرمعمول، بوت‌های پاشنه‌بلند و بلوزهای چین‌خورده، تأثیر چشمگیری بر دنیای مد و طراحی لباس گذاشت.

کرت کوبین، خواننده و نوازنده اصلی گروه نیروانا، با سبک خاص لباس پوشیدنش دنیای مد را دگرگون کرد. او با پوشیدن پیراهن‌های ساده فلانل، شلوارهای جین کهنه و پاره و کفش‌های ورزشی معمولی، الگویی جدید را به نمایش گذاشت. این استایل غیررسمی و راحت او، نه تنها در صحنه موسیقی، بلکه در صنعت فشن نیز تأثیر عمیقی بر جای گذاشت.