دسته: آموزش های هنری

  • چرا گیتار از کوک خارج می شود؟

    چرا گیتار از کوک خارج می شود؟

    اگرچه گیتار سازی پرطرفدار است، اما گاهی پیش می‌آید که از کوک خارج شود و این موضوع می‌تواند برای نوازنده آزاردهنده باشد و بارها تکرار شود. اما چه دلایلی باعث می‌شود گیتار کوک خود را از دست بدهد؟ در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، هفت دلیل اصلی این اتفاق را مرور می‌کنیم. با ما همراه باشید.

    چرا گیتار از کوک خارج می شود؟

    چرا گیتار از کوک خارج می شود؟

    سیم‌ها

    شاید این موضوع ساده به نظر برسد، اما سیم‌های قدیمی و فرسوده می‌توانند باعث شوند گیتار کوک خود را حفظ نکند. وقتی سیم‌های گیتار کهنه می‌شوند، دیگر نمی‌توانند کشش و فشار لازم را تحمل کنند، شکننده می‌شوند و در تولید نت‌های دقیق دچار مشکل می‌شوند. در نتیجه، برخی از نت‌ها ممکن است ناکوک و زیرتر از حد معمول به صدا درآیند.

    آب و هوا

    تغییرات ناگهانی دما اثر زیادی روی ساز گیتار و سیم‌های آن می‌گذارد. وقتی هوا گرم می‌شود، سیم‌ها منبسط و شل می‌شوند و در نتیجه صدای گیتار کمی بم‌تر می‌شود. برعکس، در هوای سرد سیم‌ها منقبض و کشیده‌تر می‌شوند و باعث می‌شوند صدای ساز زیرتر به گوش برسد.

    کاپو

    اگر کاپو را به درستی روی گیتار قرار ندهید، ممکن است کوک سازتان به هم بریزد. هنگام بستن کاپو، امکان دارد این وسیله سیم‌ها را به سمت دسته گیتار بکشد و وقتی آن را باز می‌کنید، سیم‌ها روی دسته جابجا شوند. بنابراین دقت کنید که کاپو را به شکل صحیح نصب کنید.

    رگلاژ

    گیتار باید به شکل صحیح تنظیم شده باشد؛ در غیر این صورت، کوک آن به زودی به هم می‌ریزد. اگر تنظیمات اولیه به درستی انجام نشده باشد، می‌توان با تغییر تراس راد که در طول دسته گیتار قرار دارد، این مشکل را برطرف کرد. همچنین ممکن است نیاز باشد ارتفاع بریج یا پرده‌بان (نات) را نیز تغییر دهید تا به بهترین حالت صدا و نواختن دست پیدا کنید.

    ماشین‌های کوک

    فرسودگی قطعات گیتار ممکن است باعث لق شدن پیچ‌های تنظیم کوک شود؛ به طوری که دیگر نتوانند سیم‌ها را به خوبی کوک نگه دارند. با سفت کردن پیچ‌های این قطعات به کمک پیچ‌گوشتی، می‌توان اطمینان حاصل کرد که پیچ‌های کوک به شکل مناسبی به دسته گیتار متصل شده و کوک ساز را بهتر حفظ می‌کنند.

    نات

    هر سیم گیتار از داخل یک شیار روی خرک در ابتدای دسته ساز رد می‌شود. اگر این شیارها صاف و هموار نباشند، سیم در حرکت خود با مشکل روبرو شده و فشار نامتعادلی به یک طرف خرک وارد می‌کند. همچنین اگر سیم‌ها به خوبی در شیارهای پایینی خرک قرار نگیرند، در تمام طول دسته، صدای ناخواسته و ناهماهنگی ایجاد خواهد شد.

    گاهی ممکن است شیارهای خرک برای ضخامت سیم‌های شما بیش از حد کم‌عمق یا تنگ باشند. این موضوع می‌تواند باعث گیر کردن سیم یا خارج شدن آن از جای خود شود. برای رفع این مشکل می‌توانید از یک سوهان مخصوص خرک یا در برخی موارد از مواد روان‌کننده مخصوص سیم‌ها استفاده کنید.

    ترمولو

    چرا گیتار از کوک خارج می شود؟

    چرا گیتار از کوک درست خارج می‌شود؟
    وقتی اهرم ترمولو را به سمت پایین فشار می‌دهید، سیم‌ها کمی شل می‌شوند. اگر سیم‌ها به طور منظم و محکم دور گوشی‌های کوک پیچیده نشده باشند، در نهایت صدای گیتار از حالت صحیح خود خارج می‌شود.
    این اتفاق هنگام کشیدن اهرم ترمولو به سمت بالا هم می‌افتد، چون این کار باعث سفت شدن و بالا رفتن کوک سیم‌ها می‌شود. مشکل همچنین می‌تواند از سمت خرک (نات) گیتار باشد؛ زیرا حرکت سیم‌ها ممکن است باعث جابجایی آنها در محل خرک شده و مانع از بازگشت سیم‌ها به کوک اولیه و دقیق شود.

  • آیا جنس چوب گیتار بر صدای ساز تاثیر می گذارد؟

    آیا جنس چوب گیتار بر صدای ساز تاثیر می گذارد؟

    اگر به گیتار علاقه دارید، حتماً متوجه شده‌اید که برخی گیتارها صدای بهتری تولید می‌کنند یا قیمتشان تفاوت زیادی با بقیه دارد. در ابتدا ممکن است فکر کنید مهارت نوازنده یا کیفیت خود ساز دلیل این تفاوت‌هاست. هرچند این دو عامل واقعاً تأثیر زیادی بر صدا دارند، اما باید به نوع چوبی که در ساخت گیتار به کار رفته نیز دقت کرد.
    در این نوشته از وبلاگ آنبین، به یکی از پرسش‌های مهم دوستداران گیتار پاسخ می‌دهیم: آیا جنس چوب گیتار بر صدای آن اثرگذار است؟ تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

    آیا جنس چوب گیتار بر صدای ساز تاثیر می گذارد؟

    جنس چوبی که در ساخت گیتار آکوستیک به کار می‌رود، نقش بسیار مهمی در کیفیت و شخصیت صدا دارد. هر نوع چوب، با ویژگی‌های منحصر به فرد خود، بر طنین، گرمی و شفافیت صدای ساز تأثیر می‌گذارد. در واقع، چوب مانند قلب تپنده‌ی گیتار است و مشخص می‌کند که صدای آن چگونه به گوش شنونده برسد.

    Tonewood

    به چوب‌هایی که برای ساختن گیتار، مخصوصاً گیتار آکوستیک به کار می‌روند، چوب‌های صوتی یا Tonewood گفته می‌شود.
    هر نوع چوب، کیفیت و رنگ صدای خاص خود را دارد. این ویژگی‌ها زمانی بیشتر به گوش می‌رسند که از آن چوب برای ساخت صفحه رویی گیتار استفاده شود. در بین تمام بخش‌های چوبی گیتار، صفحه رویی یا همان تاپ، بیشترین نقش را در شکل‌دهی به صدای ساز ایفا می‌کند.
    رنگ صدا و قدرت آن در یک گیتار، به فاکتورهای گوناگونی مانند شکل ساز، اندازه‌ی آن و نوع موادی که در ساختش به کار رفته بستگی دارد.
    مهم‌ترین بخش برای تولید صدا در گیتار، کاسه‌ی آن است. این کاسه از صفحه جلویی (تاپ)، صفحه پشتی و دیواره‌های کناری تشکیل شده و معمولاً هر کدام از این قسمت‌ها از جنس چوب‌های متفاوتی ساخته می‌شوند.

    آیا جنس چوب گیتار بر صدای ساز تاثیر می گذارد؟

    Solid

    به گیتارهایی که بدنه‌شان کاملاً از چوب طبیعی و یک‌تکه ساخته شده باشد، گیتار «چوب جامد» یا Solid می‌گویند. قیمت این گیتارها معمولاً بالاتر است و به نوع چوبی که در ساخت آن به کار رفته بستگی دارد.

    بعضی از سازندگان، برای کاهش هزینه‌ها، از چوب‌های معمولی‌تر برای بدنه ساز استفاده می‌کنند و سپس یک لایه نازک از چوب باکیفیت و مرغوب روی آن می‌کشند. به این دسته از گیتارها اصطلاحاً «چوب لایه‌ای» یا Laminated گفته می‌شود.

  • انواع چوب های مناسب برای ساز گیتار

    انواع چوب های مناسب برای ساز گیتار

    در ساخت گیتار، عوامل مختلفی بر کیفیت صدای آن تأثیر می‌گذارند؛ از جنس سیم‌ها گرفته تا مهارت فردی که آن را می‌نوازد. اما یکی از بخش‌های مهمی که گاهی نادیده گرفته می‌شود، نوع چوبی است که بدنه و صفحه ساز از آن ساخته شده است. در این نوشته از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام، شما با گونه‌های مختلف چوب مناسب برای ساخت گیتار آشنا خواهید شد.

    انواع چوب های مناسب برای ساز گیتار

    صفحه رویی (Sound board) :

    صفحه جلویی گیتارهای آکوستیک مهم‌ترین بخش در ایجاد صدا است. معمولاً این صفحه را از چوب صنوبر یا سدر می‌سازند. ضخامت صفحه و همچنین طرح و شکل تیرک‌های پشت آن هم بر کیفیت نهایی صدا تأثیر زیادی دارد.

    چوب کاج (Spruce):

    چوب کاج، چوبی سبک است که در برابر کشش مقاومت نسبتاً خوبی دارد، اما در مقابل ضربه آسیب‌پذیر است. رگه‌های این چوب به صورت عمودی قرار گرفته‌اند. این نوع چوب، یکی از رایج‌ترین چوب‌ها برای ساخت صفحه رویی گیتار محسوب می‌شود و توانایی تولید صدایی شفاف و رسا را دارد. چوب کاج خود گونه‌های مختلفی دارد که از میان آن‌ها می‌توان به اسپروس سیتکا، آدیراندک و انگلمن اشاره کرد.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب آکورد چیست؟ را بخوانید.

    چوب آدیراندک گزینه ایده‌آلی برای صفحه رویی گیتار است، زیرا هم وضوح صدای بالایی دارد و هم در نواختن قوی و پرقدرت عملکرد بسیار خوبی نشان می‌دهد. با این حال، قیمت آن بالا است و برای اجراهای ملایم و آرام چندان مناسب نیست. در مقابل، چوب انگلمن برای نواختن قطعات آرام گزینه مناسبی به شمار می‌رود. چوب سیتکا نیز کیفیتی بین این دو نوع دارد و در واقع پرکاربردترین چوب کاج در میان این سه گونه محسوب می‌شود.

    چوب سرو (Cedar):

    چوب سدر نسبت به چوب صنوبر رنگ تیره‌تری دارد و همچنین چگالی و سنگینی کمتری دارد. این نوع چوب می‌تواند صدایی نرم‌تر و گرم‌تر از چوب کاج ایجاد کند، اما در هنگام تولید صداهای قوی و پرحجم، وضوح و تفکیک کمتری دارد و بیشتر مناسب نوازندگانی است که سبک نوازندگی ملایم و آرامی دارند.

    چوب سدر بسیار زودتر از چوب کاج به اصطلاح «باز» می‌شود و به حالت ایده‌آل خود می‌رسد؛ به طوری که پس از چند ماه نواختن، صدایی گرم و غنی از هارمونی‌های بالا تولید می‌کند. در مقابل، چوب کاج برای رسیدن به چنین کیفیتی به سال‌ها نوازندگی و زمان نیاز دارد.

    صحفه پشت و کناره ها (Back and Sides):

    معمولاً چوبی که برای ساخت پشت و کناره‌های ساز به کار می‌رود، از یک نوع است. این چوب در مقایسه با چوب صفحه جلویی، سخت‌تر، سنگین‌تر و فشرده‌تر است.

    برای ساختن پشت و کناره‌ها می‌توان از گونه‌های مختلف چوب استفاده کرد. در ادامه، برخی از رایج‌ترین انواع این چوب‌ها را معرفی می‌کنیم:

    رز وود (Rosewood):

    رز وود از چوب‌های بسیار پرطرفدار برای ساختن گیتار محسوب می‌شود. این چوب در سه گونه اصلی یافت می‌شود: رز وود هندی، رز وود برزیلی و رز وود ماداگاسکار. نوع برزیلی آن قیمت بسیار بالایی دارد و ظاهری زیبا و لوکس به ساز می‌بخشد.

    ماهون (Mahogany)

    چوب ماهون، چوبی سنگین و فشرده با رنگ تیره و خط‌هایی ریز و نزدیک به هم است. در مجموع، رنگ و حس آن در مقایسه با چوب‌هایی مانند سرو یا صنوبر، گرم‌تر و تیره‌تر است. اگرچه این چوب بیشتر برای تزئین پشت و اطراف بدنه گیتار به کار می‌رود، اما گاهی از آن به عنوان ماده اصلی ساخت نیز استفاده می‌شود.

    وقتی از چوب فشرده ماهون برای ساخت رویه گیتار استفاده شود، صدایی قوی و شفاف ایجاد می‌کند که دارای هارمونی‌های محدود و فرکانس‌های بالا و دلنشین است. همچنین، پشت و کناره‌های ساخته‌شده از ماهون، معمولاً فرکانس‌های پایین و بم را قوی‌تر می‌کنند، هارمونی‌ها را برجسته‌تر می‌سازند و در نهایت صدایی غنی و گرم با حال‌وهوای طبیعی چوب ارائه می‌دهند.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در بهترین کلاس دف در شرق تهران پیدا کنید.

    افرا (Maple)

    افرا، چوبی سنگین با ظاهری زیبا و صدایی شفاف است که انواع گوناگونی دارد. اگرچه از افرا کمتر در ساختن سازها استفاده می‌شود، ولی برخی از معروف‌ترین و محبوب‌ترین گیتارهای آکوستیک جهان با این چوب ساخته شده‌اند. افرا از سخت‌ترین و فشرده‌ترین چوب‌های مناسب ساز است و علاوه بر طرح‌ریزی دقیق و تفکیک خوب نت‌ها، صدایی بسیار تمیز و خوش‌آهنگ ارائه می‌دهد.

    نوئل سیتکایی (Sitka Spruce)

    سیتکا اسپروس از چوب‌های بسیار پرطرفدار برای ساخت صفحه رویی گیتارهای آکوستیک است. این چوب، با وجود سبکی، مقاومت خوبی دارد و صدایی روشن و پرقدرت تولید می‌کند.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب آشنایی با آکوردهای چهارگانه را از دست ندهید.

    اسپروس سرخ (Red Spruce)

    این چوب گزینه‌ای ایده‌آل برای ساختن صفحه رویی گیتارهای آکوستیک با سیم‌های فولادی است. چراکه صدایی رسا، پرقدرت، واضح و پرحجم تولید می‌کند.

    کوآ (Koa)

    چوب کوآ، بسیار سفت و فشرده است. وقتی از این چوب برای ساختن صفحه رویی گیتار استفاده می‌شود، صدایی محکم و استوار ایجاد می‌کند. این محکمی به ویژه در نت‌های زیر (فرکانس‌های بالا) به گوش می‌رسد و همچنین صداهای محدوده میانی نیز قوی‌تر می‌شوند. اگر از چوب کوآ برای بدنه و صفحات کناری گیتار بهره ببرند، صدایی شبیه به چوب ماهوگانی تولید می‌کند.

    ساپلی (Sapele):

    ساپلی یک نوع چوب است که اصالتاً متعلق به قاره آفریقا می‌باشد. این چوب از نظر ظاهری شباهت زیادی به چوب ماهون دارد، با این تفاوت که وزن آن کمی کمتر است. صدای حاصل از این چوب، شفاف و رساست.

  • ریدیس فینگربورد یا شعاع صفحه انگشت‌گذاری چیست؟

    ریدیس فینگربورد یا شعاع صفحه انگشت‌گذاری چیست؟

    هر بخش از این ساز کاربرد ویژه‌ای دارد. اگر شناخت کاملی از این بخش‌ها پیدا کنید، می‌توانید تسلط خود روی ساز را افزایش داده و به شکلی حرفه‌ای‌تر بنوازید. در این بخش از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم شما را با یک قسمت مهم از ساز گیتار آشنا کنیم. در ادامه، بیشتر با ریدیس فینگربورد یا انحنای صفحه انگشت‌گذاری آشنا خواهید شد.

    برای یادگیری پیشرفته، به داستان جالب خلق تنصیف سپیده مراجعه کنید.

    ریدیس فینگربورد یا شعاع صفحه انگشت‌گذاری چیست؟

    وقتی قصد خرید گیتار یا گیتار بیس دارید، یکی از ویژگی‌هایی که با آن روبرو می‌شوید، «شعاع صفحه انگشت‌گذاری» است. اگر با این مفهوم آشنا نباشید، ممکن است نتوانید انتخاب درستی انجام دهید.

    فینگربرد :

    صفحه انگشت‌گذاری (که در سازهای دارای فرت، فرت‌برد نامیده می‌شود) بخشی از بیشتر سازهای زهی است. این صفحه یک نوار باریک و بلند از جنس چوب است که در امتداد دسته‌ی ساز و زیر سیم‌ها قرار می‌گیرد و آن را به قسمت‌های مختلف تقسیم می‌کند.

    هنگام نواختن این سازها، نوازنده با فشار دادن انگشتانش بر روی سیم‌ها در طول این صفحه، طول بخش مرتعش سیم را کم و زیاد می‌کند. این تغییر طول، نت تولیدشده را عوض می‌کند. به این عملِ متوقف کردن سیم در نقطه‌ای مشخص، “استاپ” کردن گفته می‌شود.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بهترین کلاس آواز در شرق تهران.

    سطح صفحه انگشت‌گذاری

    صفحه انگشت‌گذاری گیتارها هم مانند دسته‌های آن‌ها با هم فرق دارد. معمولاً رویه این صفحه دارای یک انحنای عرضی است که برای راحتی حرکت انگشت‌ها در تکنیک‌های گوناگون نوازندگی طراحی شده است. این انحنا می‌تواند از حالت تقریباً صاف (با انحنای بسیار کم) تا حالت کاملاً منحنی (با انحنای زیاد) ساخته شود.

    منظور از “ریدیس فینگربورد” همان انحنای عرضی صفحه انگشت‌گذاری است. این قوس عرضی به آسانی قابل دیدن است و با کمی توجه متوجه خواهید شد که صفحه انگشت‌گذاری بیشتر گیتارهای الکتریک و بیس، چنین انحنایی دارد.

    ریدیس فینگربورد یا شعاع صفحه انگشت‌گذاری چیست؟

    شعاع صفحه انگشت‌گذاری یا فینگربورد چیست؟
    در بسیاری از سازهای زهی دیگر، صفحه انگشت‌گذاری این انحنا را ندارد. در بیشتر گیتارهای کلاسیک، گیتارهای رزونیتور، بانجوها و انواع زیادی از گیتارهای آکوستیک با سیم‌های فلزی، صفحه انگشت‌گذاری کاملاً صاف و بدون انحناست.
    شعاع فینگربورد به معنی اندازه‌ی انحنای آن است. اگر انحنای صفحه را ادامه دهیم، یک دایره فرضی به دست می‌آید. شعاع آن دایره، همان عددی است که به عنوان شعاع فینگربورد شناخته می‌شود و میزان خمیدگی صفحه را نشان می‌دهد.

    اهمیت ریدیس فینگربورد

    وقتی با گیتار بداهه‌نوازی می‌کنید، باید در یک لحظه بتوانید ارتباط بین نت‌ها را روی دسته گیتار پیدا کنید. اگر حتی کمی درنگ کنید و به آن فکر کنید، ریتم و جریان کار از دست می‌رود.

    برای گسترش دانش خود، مقاله رابطه تغذیه و صداسازی را مطالعه کنید.

    اگر این موضوع را به خوبی درک نکنید، همیشه مجبورید قطعات دیگران را از روی نت یا تابلوها حفظ کنید و هرگز نمی‌توانید با ساز خود حرف بزنید. دلیلش این است که شما ارتباط واقعی بین نت‌ها روی دسته گیتار را نمی‌شناسید.

    برای اینکه در مسیر یادگیری دسته گیتار سریع‌تر پیش بروید، اول باید از حفظ کردن نام نت‌ها و ارتباط خشک بین آن‌ها دست بردارید. اگر می‌خواهید بر دسته گیتار مسلط شوید، بهتر است به جای فکر کردن به نام نت‌ها، به نقش و فاصله‌های بین آن‌ها توجه کنید.

    این روش کمک می‌کند تا خیلی زود بر دسته گیتار چیره شوید و در یک لحظه و به صورت بداهه، بفهمید که کدام نت‌ها بهترین گزینه‌ها برای نواختن هستند.

  • آشنایی با سازدهنی ترمولو

    آشنایی با سازدهنی ترمولو

    به طور معمول سه مدل اصلی از سازدهنی یا هارمونیکا در دسترس است: ترمولو، دیاتونیک و کروماتیک. در این نوشته از وبلاگ آنبین می‌خواهیم به معرفی و بررسی سازدهنی ترمولو بپردازیم. تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

    سازدهنی ترمولو

    سازدهنی ترمولو نوعی از سازدهنی است که برای هر نت، دو تیغه صوتی دارد. این دو تیغه با فاصله‌ای اندک نسبت به هم کوک می‌شوند؛ یکی کمی زیرتر و دیگری کمی بم‌تر. در نتیجه، وقتی ساز نواخته می‌شود، صدایی موج‌دار و لرزان ایجاد می‌شود که به دلیل هم‌نوایی آن دو تیغه است.

    سازدهنی ترمولو (Tremolo Harmonica) پرطرفدارترین نوع سازدهنی در آسیا و به ویژه در شرق این قاره به شمار می‌رود. همچنین در برخی مناطق اروپا و آمریکا نیز علاقه‌مندان بسیاری دارد.

    این ساز بر اساس گام دیاتونیک کوک می‌شود و تنها نت‌های موجود در این گام را می‌توان با آن نواخت.
    مشخصه بارز ظاهری سازدهنی ترمولو، سوراخ‌های دو ردیفه آن است. در این نوع سازدهنی، هر سوراخ تنها با عمل دمیدن هوا به داخل یا مکش هوا به بیرون به صدا درمی‌آید.

    آشنایی با سازدهنی ترمولو

    سازدهنی ترمولو یکی از سازهای بادی کوچک و محبوب است که صدایی گرم و لرزان ایجاد می‌کند. این ساز دو ردیف سوراخ دارد که هر جفت سوراخ کنار هم، نت یکسانی را با اندکی اختلاف کوک تولید می‌کنند. همین تفاوت کوچک، باعث پیدایش صدای لرزان یا «ترمولو» می‌شود که به موسیقی حال و هوای خاص و دلنشینی می‌بخشد.

    سازدهنی ترمولو معمولاً برای نواختن ملودی‌های ساده، ترانه‌های فولکلور و موسیقی محلی در فرهنگ‌های مختلف به کار می‌رود. یادگیری آن نسبتاً آسان است و نیازی به دانش موسیقی پیچیده ندارد. با کمی تمرین می‌توانید آهنگ‌های زیبایی را با آن بنوازید و از همراهی با این ساز لذت ببرید.

    Tremolo Effect

    در سازدهنی ترمولو، دو نوار فلزی کوچک (زبانه) برای هر سوراخ وجود دارد که با اندکی تفاوت در کوک نسبت به هم تنظیم شده‌اند. هنگامی که هوا از این سوراخ‌ها عبور می‌کند، این دو نوار با هم به لرزش درمی‌آیند و در نتیجه، صدایی دوگانه و موج‌دار ایجاد می‌کنند. این پدیده صوتی “اثر ترمولو” نامیده می‌شود. به نظر می‌رسد نام این ساز نیز از همین ویژگی گرفته شده باشد، زیرا کلمه “ترمولو” در زبان ایتالیایی به معنای “لرزان” است. این نوع سازدهنی با نام سازدهنی اکو نیز شناخته می‌شود و معمولاً در سبک‌های موسیقی پاپ و راک در آسیا مورد استفاده قرار می‌گیرد.

  • مفهوم گوشه در موسیقی

    مفهوم گوشه در موسیقی

    اگر به موسیقی ایرانی علاقه‌مند باشید، حتماً با برخی از واژه‌های تخصصی آن نیز روبرو شده‌اید. یکی از واژه‌های مهم و پرکاربرد در این موسیقی، «گوشه» است. برای درک بهتر این مفهوم، پیشنهاد می‌کنیم ادامه این نوشته را دنبال کنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه ریدیس فینگربورد یا شعاع صفحه انگشت‌گذاری چیست؟.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب آشنایی با سازدهنی ترمولو را از دست ندهید.

    مفهوم گوشه در موسیقی

    موسیقی سنتی ایران بر پایه قواعد و چارچوب مشخصی بنا شده که به آن شخصیت و ویژگی‌های منحصربه‌فردی می‌بخشد. این ویژگی‌ها آن را از بسیاری از سبک‌های موسیقی در جهان متمایز می‌کند. سه مفهوم کلیدی در این مجموعه، گوشه، دستگاه و ردیف هستند که ستون‌های اصلی موسیقی ایرانی به شمار می‌روند. در این نوشته، به بررسی معنای گوشه می‌پردازیم.

    در موسیقی ایرانی، ردیف به مجموعه‌ای از نغمه‌ها و ملودی‌های مشخص گفته می‌شود. هر کدام از این نغمه‌ها یک گوشه نام دارد. هر گوشه معمولاً بخشی از یک یا چند دستگاه یا آواز محسوب می‌شود.

    گوشه‌ها در ساختن قطعات موسیقی کاربرد دارند. آن‌ها اغلب به صورت ثابت برای آموزش ردیف استفاده می‌شوند، اما در هنگام اجرا می‌توانند نقطه شروع بداهه‌نوازی و آفرینش ملودی‌های تازه باشند.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً انواع چوب های مناسب برای ساز گیتار را بخوانید.

    گوشه یا تیکه

    آهنگی که در محدوده‌ی چهار نت اجرا می‌شود و معمولاً از چند نت بیشتر نیست. با جابجا کردن همین چند نت و کشیدن زمان آن‌ها به شکل‌های مختلف، ملودی اصلی آن گوشه ساخته می‌شود. به یاد داشته باشیم که هر گوشه دو نت کلیدی به نام‌های شاهد و ایست دارد که ویژه‌ی خودش است.

    معنای گوشه در موسیقی ایرانی در طول زمان ثابت نبوده و به ویژه پس از دگرگونی مقام به دستگاه، تعریف آن تغییر کرده است. همچنین شمار گوشه‌ها در ردیف‌های گوناگون موسیقی یکسان نیست.

    تعریف گوشه را می‌توان به شکل دیگری هم بیان کرد:
    “گوشه آهنگی است که در فاصله‌ی یک دانگ یا یک پنجم اجرا می‌شود و معمولاً از چند نت فراتر نمی‌رود و در این چند نت تغییر اساسی داده نمی‌شود؛ بنابراین نمی‌توان برای آن گام مشخصی در نظر گرفت.
    گوشه‌ها بخش‌های کوچک‌تر و اجزای دیگری ندارند و آنچه قابل تشخیص است، تعیین نت‌های شاهد و ایست برای آنهاست.”

    هر نغمه از چندین گوشه تشکیل می‌شود؛ برای مثال، گیلکی، کردبیات و دو‌بیتی از گوشه‌های نغمه‌ی دشتی هستند.

  • علت نامگذاری اسامی گوشه های ردیف موسیقی سنتی ایران

    علت نامگذاری اسامی گوشه های ردیف موسیقی سنتی ایران

    گوشه‌ها در موسیقی ایرانی نقش بسیار مهمی دارند. در نوشته‌های قبلی توضیح دادیم که گوشه چیست. هر گوشه نام ویژه خود را دارد، اما دلیل انتخاب این نام‌ها برای گوشه‌های ردیف موسیقی سنتی ایران چه بوده است؟ در ادامه می‌توانید پاسخ این پرسش را در وبلاگ آنبین مطالعه کنید.

    گوشه در موسیقی سنتی ایران

    گوشه‌ها قطعه‌های موسیقی ثبت‌شده‌ای در موسیقی سنتی ایران هستند که استادان این هنر، آن‌ها را در طول سال‌ها جمع‌آوری کرده و به شاگردان خود آموزش می‌دهند.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره آشنایی با اصطلاح مایه در موسیقی بیابید.

    اگر به این موضوع علاقه دارید، تفاوت پیانو، ارگ و کیبرد را از دست ندهید.

    هر دستگاه در موسیقی ایرانی، شامل چندین گوشه است. این گوشه‌ها را استادان گوناگون به شیوه‌های کمی متفاوت — اما در کل بسیار شبیه به هم — ثبت و نگهداری کرده‌اند. منبع اصلی گردآوری این گوشه‌ها، معمولاً آهنگ‌هایی است که نوازندگان محلی در مناطق مختلف ایران می‌نواخته‌اند.

    برآورد شده که نزدیک به ۳۰۰ گوشه در موسیقی ایرانی وجود دارد و یادگیری کامل آن‌ها نیازمند سال‌ها زمان و تمرین است.

    علت نامگذاری اسامی گوشه های ردیف موسیقی سنتی ایران

    دلیل انتخاب نام‌های گوشه‌ها در ردیف موسیقی ایرانی

    در موسیقی سنتی ایران، مجموعه‌ای از نغمه‌ها و ملودی‌های اصیل وجود دارد که به آن «ردیف» می‌گویند. این ردیف به بخش‌های کوچک‌تری تقسیم می‌شود که هر کدام «گوشه» نام دارند. هر گوشه، حال و هوای خاص خود را دارد و با نامی ویژه شناخته می‌شود.

    این نام‌ها معمولاً از چند جا سرچشمه می‌گیرند:
    گاهی نام یک گوشه از منطقه یا شهری گرفته شده که آن نغمه نخستین بار در آنجا رواج داشته است. گاهی هم نام گوشه نشان‌دهنده احساس یا حالتی است که آن موسیقی در شنونده ایجاد می‌کند، مانند شادی یا اندوه. برخی نام‌ها نیز از داستان‌ها، شعرهای کهن یا حتی شغل‌های رایج در گذشته الهام گرفته شده‌اند.

    مقاله تعریف ارکستراسیون یا سازآرایی حاوی اطلاعات جامعی است.

    به طور کلی، این نام‌ها مانند کلیدی هستند که فضای عاطفی و فرهنگی هر گوشه موسیقایی را به ما نشان می‌دهند و کمک می‌کنند تا ریشه‌های عمیق و پیوند این موسیقی با زندگی و تاریخ مردم ایران بهتر درک شود.

    در این مقاله تاثیر موسیقی بر جنین و نوزاد اطلاعات مفیدی آمده است.

    علت نامگذاری اسامی گوشه ها

    ۱ – برگرفته از مناطق مختلف ایران باستان: مانند زابل، عراق، خاوران، آذربایجان، بختیاری، گیلان، شوشتر و…
    ۲ – انتخاب شده از نام استادان و هنرمندان موسیقی: محمد صادق‌خانی و مهدی ضرابی (در آواز بیات ترک)، مرادخانی (در دستگاه ماهور)، نی‌داوود (در دستگاه همایون)، جوادخانی (نوعی تحریر در گوشه رضوی دستگاه شور)، حسن موسی (در آواز ابوعطا) و…
    ۳ – بیانگر زیبایی‌های طبیعت و جهان آفرینش: سپهر، بحر نور، چکاوک، سارنج، نوروز عرب و عجم و…
    ۴ – بازگوکننده موضوعات عشق و احساس: حزین، مویه، راز و نیاز، سوز و گداز، کرشمه، جامه‌دران و…
    ۵ – داستان‌های ادبی و عاشقانه مشهور: خسرو و شیرین، لیلی و مجنون
    ۶ – الهام گرفته از صداهای محیط اطراف: مانند رنگ شتر، زنگوله، ناقوس، قطار و…

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله آشنایی با تاریخچه موسیقی هرمزگان مراجعه کنید.

    توصیه می‌کنیم این مطلب بیوگرافی استاد داوود آزاد را حتماً بخوانید.

  • موسیقی کرال ایرانی چیست ؟

    موسیقی کرال ایرانی چیست ؟

    در دنیای موسیقی، دسته‌های مختلفی فعالیت می‌کنند که هر کدام بر اساس ویژگی‌های خاص خود نام‌گذاری شده‌اند. برای نمونه، گروه کُرال یا هم‌سرایان، مجموعه‌ای است که از چندین خواننده تشکیل می‌شود. در این نوشته از وبلاگ آنبین، قصد داریم به معرفی و بررسی گروه‌های کُرال ایرانی بپردازیم. تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

    موسیقی کرال ایرانی چیست ؟

    موسیقی کرال ایرانی

    موسیقی گروهی ایرانی
    موسیقی گروهی یا کُرال ایران، به آهنگ‌هایی گفته می‌شود که آهنگسازان ایرانی برای خواندن به صورت جمعی و توسط یک گروه طراحی کرده‌اند. یکی از شناخته‌شده‌ترین کارهای این حوزه، تنظیم آهنگ‌های محلی ایران برای اجرای گروهی در دهه ۱۳۲۰ خورشیدی است که توسط روبیک گریگوریان انجام شد و به شکل کتاب در تهران چاپ گردید.

    از دیگر قطعات مهم موسیقی گروهی ایرانی که با ارکستر نیز همراهی می‌شود، می‌توان به قطعه «سرباز» ساخته استاد حسین دهلوی اشاره کرد. همچنین در مناطق شرقی ایران، مسعود نکویی، آهنگساز و پژوهشگر اهل کرمان، روی موسیقی گروهی بدون ساز (آکاپلا) و چندصدایی کار می‌کند. او تاکنون آثار بسیار زیادی در زمینه موسیقی گروهی بدون ساز، بر اساس ترانه‌ها و نغمه‌های سنتی مردم کرمان و شرق کشور پدید آورده است.

    تعریفی اجمالی از گروه و موسیقی کرال

    گروه کر یا هم‌سرایان، در واقع یک مجموعه از افرادی است که با هم و به صورت جمعی آواز می‌خوانند. به قطعه‌های موسیقی‌ای که مخصوص چنین گروهی نوشته می‌شود، موسیقی کرال می‌گویند.

    معمولاً به گروه‌های خواننده وابسته به کلیسا، گروه کر گفته می‌شود (حتی اگر اعضای اصلی آن نباشند). در مقابل، به گروه‌هایی که در سالن‌های کنسرت یا تئاتر برنامه اجرا می‌کنند، اغلب هم‌سرایان می‌گویند. البته این تقسیم‌بندی خیلی دقیق و ثابت نیست.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه آشنایی با موسیقی مازندرانی.

    مقاله پدر موسیقی ایران کیست؟ حاوی اطلاعات جامعی است.

    در این مقاله با ثروتنمدترین افراد فعال در حوزه موسیقی جهان آشنا شوید اطلاعات مفیدی آمده است.

    واژه “کر” گاهی اوقات به بخشی از یک اجرای بزرگ‌تر هم اشاره دارد. مثلاً ممکن است اصطلاح “کر سازهای بادی-چوبی” در یک ارکستر را بشنوید، یا در یک قطعه موسیقی چندصدایی، از “کر”های مختلف سازها و صداها نام ببرند.

    در آثار بزرگی مانند اوراتوریوها و مس‌های رایج از سده هجدهم تاکنون، از کلمه گروه کر یا هم‌سرایان استفاده می‌شود تا نشان دهد در هر بخشِ آوازی، بیش از یک خواننده حضور دارد. این اصطلاح، برای تفکیک این بخش‌ها از قسمت‌هایی است که تک‌خوان‌ها (مثلاً به صورت کوارتت) به تنهایی می‌خوانند.

  • بیوگرافی استاد حسن کسایی

    بیوگرافی استاد حسن کسایی

    در دنیای موسیقی ایرانی، چهره‌های درخشان و قابل احترام زیادی وجود دارند. یکی از این افراد که تأثیر عمیقی بر موسیقی کشورمان گذاشته، استاد حسن کسایی است. او پژوهشگر موسیقی، آشنای کامل به ردیف‌های موسیقی ایرانی، نوازنده‌ی چیره‌دست نی و سه‌تار و از استادان بزرگ موسیقی سنتی ایران، به ویژه در سبک اصفهان، به شمار می‌رود. در این نوشته از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام، با زندگی و آثار این هنرمند نامی بیشتر آشنا خواهید شد.

    بیوگرافی استاد حسن کسایی

    استاد کسایی در سوم مهرماه سال ۱۳۰۷ در محله بیدآباد اصفهان و در کوچه‌ای به نام باغ کلم متولد شد.
    پدر ایشان، حاج سید جواد کسایی، از تجار سرشناس اصفهان بود. او به موسیقی علاقه‌ای فراوان داشت و با استادان بزرگ موسیقی آن دوره مانند سید حسین طاهرزاده، جلال‌الدین تاج اصفهانی، اکبر خان نوروزی، اعضای خانواده شهناز (شعبان‌خان، حسین آقا، علی آقا و جلیل شهناز)، غلامحسین سارنج و ادیب خوانساری ارتباط و رفت‌وآمد نزدیک داشت.
    این فضای پر از موسیقی در خانواده باعث شد که استاد کسایی از پنج سالگی، کار در زمینه موسیقی را با یادگیری آواز نزد استاد جلال تاج اصفهانی شروع کند.
    علاقه شدید او به فراگیری موسیقی سبب شد که تنها یک سال بعد، از دانش و محضر استادان بزرگی چون اسماعیل ادیب خوانساری، اکبر خان نوروزی، غلامرضا خان سارنج، سید حسین طاهرزاده، علی شهناز، محمد طاهرپور و دیگران نیز بهره ببرد تا دانسته‌های خود را گسترده‌تر و عمیق‌تر کند.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره آواز خواندن از چه سنی مناسب است؟ بیابید.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در آشنایی با سبک موسیقی هیپ هاپ پیدا کنید.

    بیوگرافی استاد حسن کسایی

    تحصیلات

    استاد کسایی از سال ۱۳۱۴ خورشیدی، تحصیل خود را در مدرسه پهلوی‌ها شروع کرد. پس از آن، در سال‌های بعد به ترتیب در مدارس شاه عباسی، علّیه، حکیم نظامی و همچنین دبیرستان ادب اصفهان به ادامه تحصیل پرداخت.

    ورود به دنیای موسیقی

    حسن کسایی در ده سالگی (سال ۱۳۱۷) به دیدار استادان بزرگ موسیقی، ابوالحسن صبا و حسین تهرانی رفت. در همان ملاقات اول، او قطعه‌ای آوازی در دستگاه ابوعطا اجرا کرد که استاد صبا با ویولن او را همراهی کرد. یک سال بعد، در دبیرستان سعدی اصفهان، اولین اجرای صحنه‌ای خود را با همراهی فلوت نصیر ثقفی در آواز بیات ترک تجربه کرد.

    از دوازده سالگی نواختن ساز نی را آغاز کرد و در سیزده سالگی نزد استاد نوایی آموزش دید. استاد نوایی از شاگردان نایب اسدالله بود و یاوری، دیگر شاگرد او، نیز اهل اصفهان بود. کسایی در ادامه، ردیف‌های موسیقی را نزد استاد صبا فرا گرفت و با هنرمندان سرشناسی مانند خالقی، مشیر همایون و حسین محجوبی همکاری و هم‌نوازی داشت. او همچنین کنسرت‌هایی با ادیب خوانساری و اجراهایی با تاج اصفهانی برگزار کرد.

    برای یادگیری پیشرفته، به بیوگرافی محمد اصفهانی مراجعه کنید.

    سال ۱۳۱۹ برای حسن کسایی سال بسیار مهمی بود، زیرا در این سال با ساز نی آشنا شد. در آن زمان، صدای نی خشدار و به باور بسیاری از موسیقیدانان، ناخوشایند به گوش می‌رسید.

    تکنوازی نی

    حسن کسائی، وقتی بیست سال داشت، اولین اجرای تکنوازی نی خود را در دستگاه همایون در تئاتر شهر اصفهان ارائه کرد. یک سال پس از آن، قطعه بسیار مشهور «سلام» را در دستگاه چهارگاه خلق نمود که امروزه یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار موسیقی ایرانی است. این قطعه سال‌ها بعد توسط استاد حسین علیزاده در آلبوم «صبحگاهی» با تنظیمی گسترده و ارکستری بزرگ، دوباره‌سازی و اجرا شد.

    او در سال ۱۳۲۹ برای نخستین‌بار، ساز نی را به جمع ارکسترها آورد و همکاری خود را با ارکستر رادیو ارتش اصفهان آغاز کرد. در ادامه، با بسیاری از ارکسترهای رادیو که تحت سرپرستی استادانی مانند ابوالحسن صبا، حسین یاحقی، حبیب‌الله بدیعی، محمد میرنقیبی، همایون خرم و دیگران بودند، به فعالیتش ادامه داد. در سال ۱۳۳۵ به درخواست داوود پیرنیا به برنامه رادیویی «گل‌ها» دعوت شد و از آن زمان تا سال ۱۳۵۷ که در برنامه «گلچین هفته» حضور یافت، با این مجموعه برنامه‌های ارزشمند همکاری مستمر داشت.

    وفات

    حسن کسایی در سال‌های آخر زندگی خود با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می‌کرد. او سرانجام در بیست و پنجم خردادماه سال ۱۳۹۱، پس از آن که حدود دو ماه در حالت کما به سر برد، چشم از جهان فروبست.

  • چه سازهایی در سبک راک مورد استفاده قرار می گیرد؟

    چه سازهایی در سبک راک مورد استفاده قرار می گیرد؟

    موسیقی سبک‌های گوناگون و مختلفی دارد که هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند و همین ویژگی‌ها باعث می‌شود تا سبک‌ها از یکدیگر متمایز شوند. راک نیز یکی از سبک‌های ریتمیک و پرتحرک موسیقی است. در این سبک معمولاً از صداهای بلند و قوی با ریتمی پایدار و یکنواخت استفاده می‌شود و این مورد از مشخصه‌های اصلی و شناخته‌شده موسیقی راک به شمار می‌رود. اما پرسش اینجاست که در سبک راک معمولاً از چه سازهایی استفاده می‌شود؟ پاسخ این پرسش را می‌توانید در ادامه این مطلب از وبلاگ آنبین مطالعه کنید.

    چه سازهایی در سبک راک مورد استفاده قرار می گیرد؟

    موسیقی راک را می‌توان با صدای متمایز گیتار الکتریک شناخت. علاوه بر این، سازهایی مانند گیتار باس و درامز، همراه با ریف‌های تکرارشونده، از دیگر ویژگی‌های منحصربه‌فرد این سبک هستند. در موسیقی راک، تمرکز اصلی بر روی ضرب‌آهنگ قوی و پرانرژی است.

    برای گسترش دانش خود، مقاله بیوگرافی کارن همایونفر را مطالعه کنید.

    مقاله ماجرای نی نوازی که از ملکه انگلیس گردنبند گرفت منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

    از آغاز قرن بیست و یکم، راک رفته‌رفته به سمت صداهای الکترونیکی و ترانه‌هایی با حال‌وهوای پاپ حرکت کرده است. در همین دوران، سبک تازه‌ای به نام رپ راک پدید آمد که ترکیبی از موسیقی راک و رپ بود. این تلفیق نو و جذاب، در آن سال‌ها توجه و محبوبیت زیادی را به خود جلب کرد.

    سازهای موسیقی راک

    گیتار الکتریک، گیتار باس، درامز، پیانو، کیبورد، گیتار آکوستیک، سینتی‌سایزر و آواز از سازهای اصلی و مهم در سبک موسیقی راک هستند. سازهای کلیدی مثل ارگ و پیانو نیز در بسیاری از گروه‌های راک به کار می‌روند.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب آشنایی با متد آموزش ویولن به سبک سوزوکی را بخوانید.

    در روزهای اولیه و تاریخچه شکل‌گیری موسیقی راک، سازهای بادی مانند ساکسوفون هم در بعضی شاخه‌های این سبک استفاده می‌شدند، اما در سبک‌های جدیدتری که از دهه ۱۹۹۰ به بعد پدید آمدند، کمتر از این سازها دیده می‌شود.

    موسیقی راک طیف بسیار وسیعی از زیرشاخه‌ها و سبک‌های مختلف را در بر می‌گیرد. همچنین، از نظر تأثیرگذاری بر جامعه و داشتن مخاطبان گسترده در سراسر جهان، در میان سبک‌های موسیقی جایگاه ویژه‌ای دارد.