دسته: موسیقی

  • ۲۵ حقیقت جالب در مورد دیوید بویی

    ۲۵ حقیقت جالب در مورد دیوید بویی

    دیوید بویی خواننده و موسیقیدان مشهور انگلیسی بود. او در طول پنج دهه فعالیت هنری، از محبوب‌ترین چهره‌های دنیای موسیقی به شمار می‌رفت و به ویژه در دهه ۱۹۷۰ میلادی به اوج شهرت رسید. بویی به خاطر ظاهر و صدای همیشه متغیرش، به «آفتاب‌پرست موسیقی» معروف بود. در ادامه، با ۲۵ واقعیت خواندنی درباره زندگی و کارهای او در وبلاگ آنبین آشنا می‌شوید. با ما بمانید.

    ۲۵ حقیقت جالب در مورد دیوید بویی

    نام اصلی این ستاره مشهور، دیوید رابرت جونز بود، اما همه او را با نام هنری دیوید بویی می‌شناسند.

    در یک نظرخواهی که شبکه بی‌بی‌سی در سال ۲۰۰۲ انجام داد، این هنرمند برجسته در رده بیست و نهمین “بزرگترین بریتانیایی‌های تاریخ” قرار گرفت.

    بویی از بدو تولد مشکل تفاوت رنگ عنبیه چشم‌ها را نداشت.

    این تفاوت رنگ در چشمان او، نتیجه یک دعوای دوستانه بود که به عضله عنبیه چشم چپش آسیب زد و آن را فلج کرد.

    دیوید بویی
    ۵- دیوید بویی و پیتر فرامپتون (هنرمند انگلیسی) از همان سال‌های کودکی با هم دوست بودند.
    ۶- او در نوجوانی با التون جان (که یک تاجر، دریانورد و سازنده کشتی انگلیسی بود) نیز رابطه دوستی داشت.
    ۷- دیوید در نوجوانی در برنامه‌ای از شبکه بی‌بی‌سی درباره «جمعیت پیگیری از بی‌عدالتی در مورد موبلندها» صحبت کرد و در آن برنامه از حقوق مردان موبلند دفاع نمود.
    ۸- ترانه «شگفتی فضا» در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۹ منتشر شد و به عنوان قطعه آغازین آلبوم دیوید بویی قرار گرفت.
    ۹- او در رده بیست‌وسوم فهرست «برترین خوانندگان تمام دوران» جای گرفته است.
    ۱۰- برادر دیوید، الهام‌بخش بخش بزرگی از موسیقی او بود.
    ۱۱- دیوید بویی علاوه بر خوانندگی، در زمینه‌های بازیگری، تهیه‌کنندگی، موسیقی، نقاشی و نیز تولید آثار هنری فعال بود.
    ۱۲- این هنرمند در دهه ۷۰ میلادی و در طول پنج دهه، همواره از چهره‌های محبوب دنیای موسیقی به شمار می‌رفت.

    ستاره راک انگلیسی

    ۱۳- دیوید در دهه هفتاد میلادی به مصرف کوکائین اعتیاد پیدا کرده بود و رژیم غذایی عجیبی داشت که فقط شامل فلفل قرمز و شیر می‌شد. او حتی گاهی آنقدر ترسیده بود که از بیم دزدیده شدن ادرارش، آن را در یخچال نگه می‌داشت!

    ۱۴- آیمــان، همسر دوم دیوید بویی، به نشانه احترام به او، خنجــری بر روی قوزک پایش تتو کرد.

    ۱۵- بویی در سال ۲۰۰۰ از همسر دوم خود صاحب دختری به نام الکساندریا شد.

    ۱۶- او در وقت آزاد خود، کارهایی مثل نقاشی، مجسمه سازی و نویسندگی را دوست داشت.

    ۱۷- دیوید وقتی فقط ۱۲ سال داشت، نواختن ساکسیفون را یاد گرفت.

    ۱۸- به خاطر ظاهر و سبک موسیقی همیشه در حال تغییرش، به او لقب “آفتاب‌پرست دنیای راک” داده بودند.

    ۱۹- بویی در سال ۲۰۰۷ در ساخت موسیقی انیمیشن محبوب “باب اسفنجی” مشارکت کرد.

    ۲۰- او عاشق مطالعه بود و هر روز کتاب می‌خواند.

    ۲۱- پسر دیوید به یاد پدرش، یک باشگاه کتاب راه اندازی کرد.

    ۲۲- این باشگاه آنلاین، شامل همه کتاب‌های مورد علاقه دیوید بود.

    ۲۳- او حدود ۱۸ ماه با بیماری سرطان جنگید و سرانجام در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۶ در خانه خود درگذشت.

    ۲۴- یک دسته از موهای دیوید به قیمت ۱۸۷۵۰ دلار فروخته شد.

    ۲۵- در یک نظرسنجی فرهنگی از سوی بی‌بی‌سی، بویی به عنوان چهارمین چهره برتر و نماد زندگی در بریتانیا انتخاب شد.

  • گلیساندو چیست ؟

    گلیساندو چیست ؟

    همانطور که احتمالاً می‌دانید، در دنیای موسیقی روش‌های گوناگونی برای نواختن نتها وجود دارد. هر کدام از این روش‌ها ممکن است در سبک‌های مختلف یا با سازهای متفاوت به کار بروند. یکی از این تکنیک‌های مهم که در این نوشته از وبلاگ آنبین به آن پرداخته‌ایم، گلیساندو نام دارد. اگر دوست دارید با این تکنیک آشنا شوید، خواندن ادامه این مطلب را از دست ندهید.

    برای اطلاعات بیشتر، به مقاله انواع پیکاپ های اکتیو و پسیو مراجعه کنید.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله پیکاپ مگنتیک چیست ؟ ادامه دهید.

    گلیساندو چیست ؟

    گلیساندو که با نام‌های لَغْزه یا سُرش نغمه‌ای نیز شناخته می‌شود، یک روش نوازندگی در موسیقی است. در این روش، نوازنده به جای اجرای نت‌های جداگانه، انگشت خود را به آرامی روی سیم ساز حرکت می‌دهد و از یک نت به نت دیگر می‌رود. به این ترتیب، تمام صداهای بین آن دو نت نیز به صورت پیوسته و لغزان شنیده می‌شوند.

    این حرکت معمولاً با کشیدن انگشت در راستای سیم، از پایین به بالا یا از بالا به پایین انجام می‌شود. در تکنیک گلیساندو، صداها آنقدر به هم نزدیک هستند که گویی هیچ فاصله‌ای بین نت‌ها وجود ندارد و هر نت به نت بعدی می‌چسبد.

    گلیساندو یکی از تکنیک‌های بسیار پرکاربرد در نوازندگی است و فقط به یک ساز خاص محدود نمی‌شود. این روش در انواع مختلف سازها مانند سازهای کوبه‌ای، سازهای مضرابی و سازهای آرشه‌ای قابل اجرا است.

    گلیساندو چیست ؟

    گلیساندو در چه سازهایی قابل اجرا می باشد؟

    با سازهایی مثل پیانو، زیلوفون یا چنگ، گلیساندو به یک حرکت سریع و لرزانی گفته می‌شود که در آن صداها پشت سر هم و بدون فاصله شنیده می‌شوند. دلیل این است که بین نت‌های موسیقی، فواصلی وجود دارد که نمی‌توان آن‌ها را به صورت جداگانه نواخت. در پیانو، دو روش برای اجرای گلیساندو وجود دارد: یا روی کلیدهای سفید، یا روی کلیدهای سیاه.
    در مورد سازهای بادی مانند کلارینت نیز تقریباً در بیشتر محدوده‌های صوتی می‌توان گلیساندو اجرا کرد، به جز در چند جای خاص که ساز از حالت «باز» به حالت «بسته» تغییر می‌کند.

    برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب تاریخچه نسل های موسیقی کانتری را بخوانید.

    گلیساندو در پیانو

    نواختن این روش در پیانو، در مقایسه با سازهای دیگر، کمی دشوارتر است. این موضوع به دلیل ساختار متفاوت پیانو است.
    شیوه‌ی اجرای این تکنیک روی پیانو به این صورت است:
    ۱- اجرای تکنیک از چپ به راست
    ۲- اجرای تکنیک از راست به چپ

     گلیساندو در ویولن

    یکی از روش‌های ویژه و پرکاربرد در نواختن ویولن، تکنیک گلیساندو نام دارد. در این روش، نوازنده انگشت خود را بر روی سیم می‌کشد و به آرامی آن را جابه‌جا می‌کند. این حرکت باعث ایجاد صدایی لغزنده و پیوسته می‌شود. از گلیساندو در قطعات مختلف موسیقی، به ویژه در ملودی‌های شرقی، بسیار استفاده می‌شود.

    گلیساندو در گیتار

    در گیتار، تکنیک گلیساندو همان مفهوم کلی خود را دارد، اما روش انجام آن با دیگر سازها فرق می‌کند.

    گلیساندو در تار و سه تار

    در سازهای ایرانی مانند تنبک، تار و سه‌تار نیز از تکنیک گلیساندو استفاده می‌شود. این روش در واقع نوعی لیز خوردن یا سریدن انگشت از یک پرده به پرده‌ی دیگر است. این شیوه در بیشتر سازهایی که با انگشت‌گذاری نواخته می‌شوند، دیده می‌شود.
    مثلاً در سه‌تار، وقتی روی پرده‌ی فا مضراب می‌زنید، با ادامه‌ی همان صدا، انگشت خود را به آرامی روی دسته می‌کشید تا به پرده‌ی دو برسید.

  • رگلاژ گیتار کلاسیک چیست؟

    رگلاژ گیتار کلاسیک چیست؟

    برای اینکه گیتار شما صدای زیبا و رسایی داشته باشد، باید در مراقبت از آن کوشا باشید و مانند هر وسیلهٔ ارزشمند دیگری، به قسمت‌های مختلف آن توجه کنید. یکی از کارهای ضروری که صاحبان گیتار باید انجام دهند، رگلاژ گیتار است. در ادامه، در این مطلب از وبلاگ آنبین، بیشتر با رگلاژ گیتار آشنا خواهید شد.

    ساز گیتار

    گیتار یک ساز موسیقی است که سیم دارد و معمولاً با انگشت یا مضراب نواخته می‌شود. وقتی سیم‌های آن به لرزه درمی‌آیند، صدا تولید می‌کنند و به همین دلیل آن را در دسته‌ی سازهای زهی قرار می‌دهند. گیتار معمولاً شش سیم دارد. این ساز گذشته‌ی پرباری دارد، هم در شیوه‌ی ساخت و هم در روش‌های نواختن آن. گیتار همراه با تغییرات موسیقی در غرب پیشرفت زیادی کرده و به همین دلیل انواع مختلفی از آن پدید آمده است. امروزه گیتار جایگاه مهم و ویژه‌ای در موسیقی دنیا پیدا کرده‌است.

    رگلاژ گیتار

    تنظیم گیتار (که در ایران به آن رگلاژ گیتار هم گفته می‌شود) یکی از کارهای مهم و ضروری برای مراقبت از این ساز است. انجام این تنظیمات کار پیچیده‌ای نیست و اگر آن را به خوبی یاد بگیرید، قطعاً نواختن گیتار برای شما لذت‌بخش‌تر خواهد شد.

    سیم‌های گیتار عمر مشخصی دارند و معمولاً بعد از مدتی (مثلاً شش ماه) خاصیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهند و نواختن با آن‌ها سخت می‌شود. علاوه بر این، سیم‌های فرسوده باعث ساییدگی فرت‌های گیتار شده و روی کیفیت و طنین صدا هم اثر منفی می‌گذارند.

    با هزینه‌ای کم و انجام تنظیمات دوره‌ای گیتار، می‌توانید از مشکلاتی مانند ترک خوردن صفحه، ساییده شدن فرت‌ها یا ایجاد صدای ناخوشایند جلوگیری کنید. با این کار هم از سالم بودن سازتان مطمئن می‌شوید و هم از نوازندگی با آن بیشتر لذت می‌برید.

    روش رگلاژ گیتار کلاسیک

    تنظیم تراسراد  (TRUSSROD)

    یک گیتار خوب و مناسب باید دسته‌ای کاملاً صاف و بدون خمیدگی داشته باشد. در گیتارهای کلاسیک امروزی، معمولاً یک میله فلزی به نام «تراسراد» داخل دسته کار گذاشته می‌شود.
    تراسراد در واقع میله‌ای است که پیش از نصب صفحه انگشت‌گذاری (فرتبورد)، درون دسته گیتار قرار می‌گیرد. این میله دارای یک پیچ در سر خود است که با چرخاندن آن می‌توان انحنای دسته گیتار را تنظیم کرد و آن را صاف نمود.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب آشنایی با ساز شنگ ،ساز سنتی چینی را از دست ندهید.

    تنظیم کردن گیتار کلاسیک به چه معناست؟

    برای گسترش دانش خود، به مقاله آشنایی با استاد محمد نوری، خالق ترانه های ماندگار ایرانی سر بزنید.

    وقتی می‌گوییم گیتار کلاسیک را “رگلاژ” می‌کنیم، منظورمان این است که سیم‌های آن را به گونه‌ای دقیق تنظیم می‌کنیم تا هر نت، به درستی و با فرکانس مشخصی به صدا درآید. این کار باعث می‌شود صدای گیتار، کاملاً صحیح و خوش‌آهنگ باشد.

    برای انجام این تنظیم، معمولاً از یک دستگاه الکترونیکی به نام “تونر” استفاده می‌شود. این دستگاه، فرکانس صدای هر سیم را نشان می‌دهد و به ما کمک می‌کند تا با چرخاندن گوشی‌های گیتار، سیم‌ها را سفت یا شل کنیم تا به نت مورد نظر برسیم.

    نت‌های استاندارد برای سیم‌های گیتار کلاسیک (از پایین به بالا) به این صورت است:
    سیم اول: می (E)
    سیم دوم: سی (B)
    سیم سوم: سل (G)
    سیم چهارم: ر (D)
    سیم پنجم: لا (A)
    سیم ششم: می (E)

    این فرآیند تنظیم، یک کار معمول و ضروری برای همه گیتارهاست و برای اینکه گیتار همیشه صدای خوبی داشته باشد، باید به طور مرتب انجام شود.

    تنظیم زاویه نک در رگلاژ گیتار کلاسیک

    در حالت مطلوب، قطعه‌ی سر دسته گیتار باید با یک زاویه بسیار کم روی بدنه نصب شود، به طوری که هیچ فشاری به سیم‌ها وارد نشود. بهتر است سر دسته را کمی به سمت پایین مایل کنید تا قسمت بالایی صفحه‌ی انگشت‌گذاری در امتداد صفحه‌ی اصلی بدنه قرار گیرد. همچنین، سر دسته باید به اندازه‌ای کوتاه باشد که آخرین فرت دقیقاً قبل از نقطه اتصال به بدنه قرار بگیرد.

    اگر زاویه‌ی سر دسته به درستی تنظیم شده باشد، صفحه‌ی فرت‌برد باید از بالای خرک گیتار عبور کند.

    رگلاژ نات گیتار کلاسیک 

    بعد از اینکه مشکل میله تراس و زاویهٔ نت کاملاً برطرف شد، می‌توانید اکشن گیتار را در قسمت نت تنظیم کنید. برای این کار، هر سیم را بعد از فرت دوم به سمت پایین فشار دهید و سپس اکشن را در اولین فرت بالا بررسی کنید.

    این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه موسیقی کانتری چیست ؟.

    می‌توانید اکشن گیتارتان را با کمک شیارهای روی نت، با استفاده از یک سوزن نازک، پایین بیاورید. بعد از اتمام تنظیم نت، پیشنهاد می‌کنیم کمی روغن مخصوص به شیارها بزنید. این کار وقتی سیم‌ها کوک هستند، از پایین آمدن بیش از حد نت جلوگیری می‌کند.

    تنظیم سدل 

    بلندی سدل گیتار نقش مهمی در تنظیم فاصله سیم‌ها از دسته گیتار دارد. فقط بعد از انجام همه مراحل قبلی، نوبت به کار روی سدل می‌رسد. برای تنظیم سدل، با استفاده از یک سنباده و یک بلوک ساب، مقداری از material آن را برداشته و کم می‌کنیم. قسمت بالایی سدل باید کمی حالت محدود یا مورب داشته باشد تا سیم‌های نازک‌تر در سطحی کمی پایین‌تر قرار بگیرند. معیارهای کلی برای فاصله سیم‌ها ممکن است بر اساس مدل گیتار متفاوت باشد، اما به طور معمول، فاصله ۳/۱۶ اینچی سیم‌ها از فرت دوازدهم یک استاندارد رایج و قابل قبول محسوب می‌شود.

     چه زمانی باید گیتار خود را رگلاژ کنیم؟

    در ادامه چند نکته کلی و ساده درباره زمان مناسب برای تنظیم گیتار بیان می‌شود:

    – اگر از آخرین باری که گیتارتان تنظیم شده، بیشتر از یک سال گذشته است.
    – اگر تازه یک گیتار نو خریده‌اید و دوست دارید با سلیقه و نیاز شما هماهنگ شود.
    – اگر گیتار دست‌دومی خریداری کرده‌اید و از زمان آخرین تنظیم آن اطلاعی ندارید.
    – اگر فاصله سیم‌ها از صفحه گیتار زیاد شده و نواختن برایتان سخت شده است.
    – اگر بعضی از نت‌ها صدا نمی‌دهند یا صدای نامطلوبی دارند.
    – اگر کوک گیتار در اکتاوهای مختلف هماهنگ نیست (مثلاً دو نت هم‌نام روی یک سیم، با فاصله یک اکتاو، با هم کوک نباشند).
    – اگر آسیب واضح و قابل مشاهده‌ای به گیتار وارد شده باشد.
    – اگر لبه‌های فرت‌ها یا نات‌ها تیز شده و هنگام نواختن دستتان را اذیت می‌کند.
    – اگر گیتارتان کوک را نگه نمی‌دارد و زود از کوک خارج می‌شود.
    – اگر یکی از سیم‌ها همیشه در یک نقطه خاص پاره می‌شود؛ مثلاً نزدیک بریج یا نزدیک نات.

  • مینا آقارضایی مدرس ویولن

    مینا آقارضایی مدرس ویولن

    در دنیای موسیقی، سازهای زهی که با آرشه نواخته می‌شوند، به خاطر صدای نرم، گرم و دلچسبی که دارند، از محبوبیت زیادی برخوردارند. ویولن یکی از قدیمی‌ترین این سازهاست که صدایی منحصر به فرد و زیبا تولید می‌کند. این ساز، چه در اجرای تکنوازی، چه در گروه‌نوازی و چه در ارکسترهای بزرگ، نقشی بسیار مهم و اساسی دارد؛ به همین دلیل است که به آن لقب “شاه سازها” داده‌اند. از ویولن معمولاً در موسیقی کلاسیک غربی و همچنین در سبک جاز استفاده می‌شود. بسیاری از افراد، به دلیل شیوه‌ی نواختن جذاب و صدای دلنشین این ساز، به آن علاقه‌مند هستند. اگر شما هم جزو این دسته از علاقه‌مندان هستید، در ادامه با مینا آقارضایی، مدرس ویولن آموزشگاه آنبین، همراه شوید.

    در این مقاله آهنگ های ساده برای نواختن گیتار اطلاعات مفیدی آمده است.

    مینا آقارضایی مدرس ویولن

    مینا آقارضایی در سال ۱۳۶۵ به دنیا آمد. او به خاطر عشق و علاقه‌ای که به موسیقی داشت، از سال ۱۳۸۰ نواختن ویولن را نزد استاد ارسلان کامکار آغاز کرد.
    سپس در سال ۱۳۸۳ در رشتهٔ نوازندگی ویولن در دانشکده هنرهای زیبا ادامهٔ تحصیل داد و بعد از آن، در سال ۱۳۹۴، تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد با ساز ویولا در همان دانشکده پی گرفت.
    او همچنین در کلاس‌های آموزشی استادان بزرگی مانند دکتر آذین موحد، دکتر ستاره بهشتی، ابراهیم لطفی، علیرضا مشایخی، شاهین فرهت، کیاوش صاحب‌نسق، علی رادمان، پیام گرایلی و ایمان فخر شرکت کرده است.
    علاوه بر این، دوره‌های پیشرفتهٔ آموزشی (مسترکلاس) کاترین مورداک و ماتیاس بوخهولتز را نیز با موفقیت گذرانده است.

    مدرس ویولن

    فعالیت هنری

    مینا آقا رضایی تجربه‌ی نوازندگی هم دارد. او در گروه‌های موسیقی مختلفی مانند نیلپر، آیسو، کروما، اینتر ارکستر، موسیقی نو و آنسامبل قنبری مهر فعالیت کرده است.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله آشنایی با استاد احمد عبادی، مبدع روش کوک نوین برای سه‌تار به شما کمک خواهد کرد.

    تدریس

    مینا آقارضایی به عشق آموزش و علاقه‌ای که به یاد دادن داشت، ساز تخصصی خود، ویولن، را برای تدریس برگزید. او در حال حاضر به عنوان مدرس ویولن با مجموعه آنبین همکاری می‌کند.

    برای مطالعه بیشتر، به مصاحبه آموزشگاه الهام با سینا صالحی، مدرس ویولن سری سر بزنید.

  • انواع سبک های موسیقی بی کلام

    انواع سبک های موسیقی بی کلام

    موسیقی بی‌کلام یکی از گونه‌های موسیقی است که طرفداران زیادی دارد. وقتی به موسیقی بدون کلام گوش می‌دهید، راحت‌تر می‌توانید روی بخش‌های مختلف آن مانند ملودی و آکوردها تمرکز کنید و ذهن شما با شعر و صدای خواننده مشغول نمی‌شود. در ادامه این نوشته در وبلاگ آنبین، با سبک‌های گوناگون موسیقی بی‌کلام آشنا خواهید شد.

    انواع سبک های موسیقی بی کلام

    سبک کلاسیک

    موسیقی کلاسیک، سبکی مهم از موسیقی در اروپا و غرب است که از حدود قرن پنجم میلادی شکل گرفت و پیشرفت کرد. به نظر متخصصان این زمینه، ریشه‌های اصلی این موسیقی بی‌کلام، به باورهای غیرمذهبی و همچنین آیین‌های دینی گذشته برمی‌گردد. این سبک از موسیقی از قرن پنجم تا به امروز، در دوره‌های مختلفی ادامه یافته است: دوره میانه، رنسانس، باروک، رمانتیک، مدرن و در نهایت دوره معاصر.

    علاوه بر این، اولین روش منظم برای دسته‌بندی قطعات و نوشتن نت‌های موسیقی، در سبک کلاسیک پایه‌گذاری شد. به همین دلیل، این سبک را می‌توان پایه و مادر همه سبک‌های موسیقی دانست. بسیاری از مشهورترین آهنگسازان و نوازندگان تاریخ مانند موتسارت، یوهان سباستین باخ، بتهوون، فردریک شوپن و دیگران، در این سبک به شهرت جهانی رسیده‌اند.

     سبک اکسترنال

    موسیقی ارکسترال که با نام سازگان هم شناخته می‌شود، به سبکی از موسیقی گفته می‌شود که به سبک کلاسیک نزدیک است. در این سبک، یک قطعه موسیقی توسط گروهی از نوازندگان و به رهبری یک رهبر ارکستر اجرا می‌گردد. سمفونی‌های بزرگ و مشهور جهان نیز در دسته‌ی موسیقی بی‌کلام و در سبک ارکسترال جای می‌گیرند. برای نواختن موسیقی ارکسترال، معمولاً از سازهای زهی مانند ویولن، سازهای کوبه‌ای و سازهای بادی چوبی استفاده می‌شود. البته امروزه در این سبک، از سازهای الکترونیک نیز بهره برده می‌شود.

     سبک لایت

    این نوع موسیقی، بخشی از موسیقی ارکستری به شمار می‌رود که ویژگی اصلی آن، ریتم‌های نرم و آرامش‌بخش است. موسیقی بی‌کلام در سبک لایت، از قرن هجدهم و نوزدهم میلادی آغاز شده و تا امروز نیز ادامه دارد.
    به خاطر ریتم‌های ملایم و فضای آرام آن، این سبک را با نام موسیقی آرام نیز می‌شناسند. سازهایی که بیشتر در این سبک به کار می‌روند شامل ساکسیفون، فلوت و گیتار هستند.

    انواع سبک های موسیقی بی کلام

    موسیقی بی‌کلام به شکل‌های گوناگونی وجود دارد. در این نوع موسیقی، خبری از خواننده و متن آواز نیست و تمام توجه به سوی ملودی و آهنگ جلب می‌شود. این سبک‌ها می‌توانند حس‌های مختلفی را در شنونده ایجاد کنند.

    برخی از این سبک‌ها عبارتند از:
    * **موسیقی کلاسیک:** این نوع موسیقی معمولاً با ارکسترهای بزرگ نواخته می‌شود و بسیار عمیق و پرجزئیات است.
    * **موسیقی الکترونیک:** این سبک با استفاده از سازها و نرم‌افزارهای دیجیتال ساخته می‌شود و معمولاً ریتمی تکراری و مدرن دارد.
    * **موسیقی جاز:** در این سبک، نوازندگان اغلب به صورت بداهه و خلاقانه قطعاتی را می‌نوازند که ریتمی آزاد و پیچیده دارد.
    * **موسیقی امبینت:** این موسیقی بسیار آرام و فضایی است و بیشتر برای ایجاد یک حس و حال خاص در فضا استفاده می‌شود.
    * **موسیقی متن فیلم:** این قطعات مخصوصاً برای فیلم‌ها ساخته می‌شوند تا احساسات صحنه‌ها را تقویت کنند.

    هر کدام از این سبک‌ها دنیای جداگانه‌ای دارند و برای سلیقه‌ها و موقعیت‌های مختلف مناسب هستند.

    در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره آشنایی با انواع سازهای بادی بیابید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب نادر گلچین، خواننده ای که استاد خاصی نداشت  را از دست ندهید.

     سبک الکترونیک

    موسیقی بی‌کلام الکترونیک، شکلی از موسیقی امروزی است که با سازهای الکترونیک تولید و پخش می‌شود. به همین دلیل، این سبک بسیار گسترده است و زیرشاخه‌های زیادی دارد.

    از جمله سازهای رایج در این سبک می‌توان به گیتار الکتریک، انواع ارگ و کیبورد و همچنین سازهایی مانند دایناموفون (تل هارمونیوم) اشاره کرد. یکی از مشهورترین آهنگسازان این سبک، یانی، موسیقیدانی یونانی است.

     سبک امبینت

    موسیقی امبینت، که معمولاً بدون کلام است، بخشی از خانواده بزرگ موسیقی الکترونیک محسوب می‌شود. پیدایش این سبک به دهه ۱۹۶۰ میلادی برمی‌گردد. یکی از دلایل اصلی رشد و محبوبیت این سبک، اختراع وسیله‌ای به نام سینتی‌سایزر بود. سینتی‌سایزر این امکان را فراهم می‌کند که صداهای مختلف با هم ترکیب و به طور همزمان در کنار هم پخش شوند. امروزه سینتی‌سایزر نقش بسیار مهمی در بسیاری از سبک‌های موسیقی ایفا می‌کند.

    یکی از ویژگی‌های مثبت موسیقی امبینت، ریتم‌های آرام و غالباً تکراری آن است. در واقع، مهم‌ترین شاخصه این سبک، وجود همین ریتم‌های یکنواخت و چرخشی است که فضایی آرامش‌بخش و مداوم ایجاد می‌کند.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در ساز های بادی به چه ساز هایی گفته میشود؟ پیدا کنید.

    موسیقی بی کلام فیلم، بازی و سریال

    موسیقی فیلم یا ساندترک، به آهنگ‌هایی گفته می‌شود که در فیلم‌های سینمایی، سریال‌ها، برنامه‌های تلویزیونی و بازی‌های ویدئویی پخش می‌شوند. این نوع موسیقی معمولاً با توجه به فضای کلی اثر و محتوای داستان آن ساخته می‌شود.

    در این سبک که اغلب بدون کلام است، سازهای به کار رفته ملاک اصلی دسته‌بندی نیستند، بلکه کاربرد و جایگاه موسیقی در اثر اهمیت دارد. آهنگسازان بزرگ این حوزه، با در نظر گرفتن روایت و فضای فیلم، سریال یا بازی، قطعات مناسب را خلق می‌کنند.

    معمولاً یک موسیقی متن از چند قطعه تشکیل شده که هر کدام برای صحنه یا بخش خاصی از اثر تصویری طراحی شده‌اند. از میان نام‌های شناخته‌شده در این سبک می‌توان به افرادی مانند ونجلیس، انیو موریکونه و هانس زیمر اشاره کرد.

  • محمدرضا نامجو مدرس ویولن

    محمدرضا نامجو مدرس ویولن

    ساز ویولن در ذهن خیلی از افراد، سازی سخت و پیچیده به شمار می‌رود و بیشتر مردم فکر می‌کنند یادگیری آن کار دشواری است. اما واقعیت این است که موفقیت در یادگیری هر سازی، به سه عامل مهم بستگی دارد: روش تدریس مناسب، علاقه شخصی و پشتکار کافی. اگر شما هم به ویولن علاقه دارید ولی هنوز مطمئن نیستید که می‌توانید از پس یادگیری آن بربیایید، کافی است یک معلم با تجربه و ماهر انتخاب کنید تا هم به خوبی یاد بگیرید و هم از نواختن آن لذت ببرید. در ادامه می‌توانید با محمدرضا نامجو، مدرس ویولن در آنبین، آشنا شوید.

    محمدرضا نامجو مدرس ویولن

    محمدرضا نامجو از همان روزهای اول به خاطر عشقش به موسیقی، این رشته را برای تحصیل انتخاب کرد. او مدرک لیسانس خود در رشته نوازندگی ویولن را از دانشگاه تهران گرفته و در حال حاضر نیز یکی از اعضای ارکستر ملی ایران است.

    نامجو، ویولن را به عنوان ساز اصلی خود برگزید و نواختن آن را نزد استادان بزرگی مانند امیدحسینی، مازیارظهیرالدینی، گلریز زربخش، ایمان فخر و ستاره بهشتی آموخت.

    او همچنین درس‌های تئوری موسیقی را با آموزش استادانی چون حسین خسرویان، یاسمن کیمیاوی، امین هنرمند، چنگیز شاولوخاشویلی، سارا اباذری، ساسان محبی، آذین موحد، خسرو مولانا، آرمان نوروزی و مهرداد پاکباز به پایان رسانده است.

    فعالیت هنری محمدرضا نامجو

    محمدرضا نامجو در دوازدهمین دوره از جشنواره موسیقی جوان، مقام سوم نوازندگی ویولن را به دست آورده است.
    او همچنین در چهارمین جشنواره موسیقی آوای کویر، موفق به کسب رتبه اول در نوازندگی ویولن شده است.
    از دیگر کارهای هنری او می‌توان به این موارد اشاره کرد:
    – حضور پیوسته در جشنواره موسیقی فجر از سال ۱۳۹۵ تاکنون
    – همکاری با ارکستر صدا و سیما
    – همکاری با ارکستر وزارت ارشاد
    – همکاری با ارکستر خانه هنرمندان
    – همکاری با ارکستر عصر جدید
    – همکاری با ارکستر کامراتا

    تدریس ساز ویولن

    تدریس ویولن

    محمدرضا نامجو در حال حاضر به عنوان مدرس ویولن با مجموعه آنبین همکاری می‌کند.

  • بیوگرافی جلال‌الدین تاج اصفهانی

    بیوگرافی جلال‌الدین تاج اصفهانی

    جلال‌الدین تاج اصفهانی از خوانندگان سرشناس موسیقی سنتی ایران بود. او در سال ۱۲۸۲ در شهر اصفهان به دنیا آمد. این هنرمند در عرصه آواز ایرانی از مقام و منزلت بالایی برخوردار است. در ادامه، با ما همراه باشید تا بیشتر با زندگی و هنر این چهره نامدار آشنا شوید.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب انواع سازهای زهی از نظر شیوهٔ نواختن را از دست ندهید.

    بیوگرافی جلال‌الدین تاج اصفهانی

    پدر او، شیخ اسماعیل، اهل هنر بود و با دستگاه‌ها و گوشه‌های آواز ایرانی آشنایی داشت. او در ضمن، بر منبر وعظ با صدایی گرم و جذاب آواز می‌خواند و به همین دلیل به تاج‌الواعظین معروف شده بود.
    جلال‌الدین نیز از نظر صدا و علاقه به خوانندگی، هیچ کم از پدر نداشت و با توجه به سنش، موسیقی را به خوبی درک می‌کرد. به همین خاطر، هر جا فرصتی پیش می‌آمد آواز می‌خواند، جز در حضور پدر.
    وقتی نُه سال داشت، پدرش به طور تصادفی برای نخستین بار صدای او را شنید. این کشف استعداد و نبوغ موسیقایی جلال‌الدین، پدرش را چنان شگفت‌زده و خوشحال کرد که از همان سن، آموزش و حمایت او را به عهده گرفت و سپس او را نزد استادان بزرگی مانند سیدعبدالرحیم اصفهانی، نایب اسدالله، میرزا حسین ساعت‌ساز (خضوعی)، میرزا حسین عندلیب و حبیب شاطر فرستاد تا دانش موسیقی‌اش را گسترش دهد.
    او به شعرهای سعدی علاقه‌ی زیادی داشت و بخش‌هایی از اشعار سعدی و دیگر شاعران را از حفظ بود و در موقع خواندن آواز، بسته به فضا و موقعیت، از آن شعرها استفاده می‌کرد. از ویژگی‌های آوازی او می‌توان به بیان شیوای شعر، تحریرهای استادانه، تنوع در اجرای تحریر، صدای رسا و پرقدرت و همچنین انتخاب مناسب قطعات اشاره کرد.

    فعالیت هنری

    جلال‌الدین تاج اصفهانی کار خود در رادیو را از سال ۱۳۱۹ شروع کرد و از سال ۱۳۲۸ با رادیو اصفهان همکاری نمود. او علاوه بر خوانندگی، مسئولیت سرپرستی نوازندگان این رادیو را نیز بر عهده گرفت.
    در رادیو اصفهان، او برنامه‌هایی را همراه با تار اکبر خان نوروزی اجرا کرد و همچنین به آموزش بخش‌های مختلف دستگاه‌های موسیقی ایرانی پرداخت.
    در جوانی، به پیشنهاد قطب السادات، تاج مدتی نزد شیخ خزعل سپری کرد و پس از پایان حکومت او، به شهرهای رشت، تهران و اصفهان سفر کرد و در نهایت در اصفهان ساکن شد.

    برای مطالعه بیشتر، به بهترین آموزشگاه آموزش هنگ ‌درام سری سر بزنید.

    آتش دل

    از شناخته‌شده‌ترین کارهای او می‌توان کتاب «آتش دل» را نام برد. تاج در کنار فعالیت‌های هنری، به آموزش هنرجویان نیز می‌پرداخت.
    از جمله شاگردان مطرح او می‌توان به ایرج، علی‌اصغر شاه‌زیدی، رضا قرنیان اصفهانی، حمیدرضا نوربخش، نصرالله معین، علیرضا افتخاری، همایون فال و استاد محمدرضا شجریان اشاره کرد.

    در صورت علاقه‌مندی، مطلب مراحل کوک کردن سنتور را از دست ندهید.

    توصیف تاج از زبان شجریان

    محمدرضا شجریان در مورد تاج این‌طور بیان کرده‌اند:
    «تاج مردی بود با روحیه‌ای آرام و شخصیتی بلند. او در تمام عمرش هرگز برای ثروت یا مسائل مادی در برابر کسی سر خم نکرد و به همین دلیل هیچ‌گاه برای چاپلوسی از کسی تعریف نکرد. در عوض، همیشه از دیگران به نیکی یاد می‌کرد و همه را به خوبی می‌ستود. بعید به نظر می‌رسد کسی به یاد داشته باشد که حتی یک بار از کسی شکایت کرده یا پشت سر کسی حرف بدی زده باشد. حتی اگر از کسی ناراحت می‌شد یا دلش می‌گرفت، این ناراحتی را با سکوتی پر از بزرگ‌منشی تحمل می‌کرد. تاج همیشه از استادان خود با احترام بسیار زیادی یاد می‌کرد.»

    وفات

    جلال‌الدین تاج اصفهانی در بامداد روز سیزدهم آذر سال ۱۳۶۰، در سن ۸۶ سالگی، در خانه پدری خود چشم از جهان فروبست. پیکر او را در مقبره خانوادگی‌شان در قبرستان تخت فولاد اصفهان به خاک سپردند.

  • ری چارلز رابینسون، اسطوره ای که نابینا بود

    ری چارلز رابینسون، اسطوره ای که نابینا بود

    ری چارلز رابینسون، که همه او را با نام هنری «ری چارلز» می‌شناسند، یک موسیقیدان بزرگ آمریکایی بود. او نوازندهٔ چیره‌دست پیانو و سازهای کلاویه‌ای و همچنین خواننده‌ای در سبک‌های جاز و ریتم‌اند‌بلوز به شمار می‌رفت. بسیاری از مردم، ری چارلز را به خاستعداد چشمگیرش در موسیقی و همچنین زندگی پربارش با وجود نابینایی می‌شناسند. در ادامه این نوشته، بیشتر با این اسطورهٔ نابینای دنیای موسیقی آشنا خواهید شد.

    ری چارلز رابینسون

    ری چارلز که نام کامل او ری چارلز رابینسون بود، فرزند بیلی رابینسون و آرتا ویلیامز به شمار می‌رفت. پدر و مادرش هر دو افرادی ساده و زحمت‌کش بودند. او از کسانی بود که سبک موسیقی سول را پایه‌گذاری کرد و در نواختن پیانو نیز بسیار توانا بود. ری چارلز توانست بر ریتم اند بلوز تأثیر بگذارد و حال و هوای سول را به انواع گوناگون موسیقی، از ترانه‌های کانتری تا قطعات مشهور پاپ، اضافه کند. حتی فرانک سیناترا درباره او گفته: «تنها نابغه واقعی در حرفه ما».

    از دست دادن بینایی در کودکی

    ری چارلز در سنین کم بینایی خود را از دست داد. اگرچه نابینایی زندگی را برایش دشوار کرد، اما باعث شد در یکی از مدارس ویژه در فضای نژادپرستانه آن زمان آمریکا ثبت نام کند. اولین درس‌های موسیقی را نیز در همان مدرسه فرا گرفت.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله آشنایی با انواع ساز ساکسیفون ادامه دهید.

    مقاله سینتی سایزر ساز تولید کننده صداهای عجیب حاوی اطلاعات جامعی است.

    او یکی از برترین آهنگسازان سده بیستم شناخته می‌شود و شمار زیادی از هنرمندان عرصه موسیقی، در سبک کار و نحوه اجرای خود، از او الهام گرفته‌اند.

    زندگی نامه

    ری چارلز رابینسون در شش سالگی به خاطر بیماری آب سیاه، بینایی خود را کاملاً از دست داد.
    اولین کسی که به او موسیقی آموخت، صاحب یک مغازه کوچک در همسایگی‌شان بود. ری از سه سالگی به آن مغازه می‌رفت و با دقت به نواختن پیانوی او نگاه می‌کرد. همان مرد بود که ملودی‌های ساده را به ری یاد داد و اولین قدم را برای تبدیل شدن پسری فقیر به یک موزیسین بزرگ برداشت.
    وقتی ری هفت ساله شد، یک مؤسسه خیریه به او بورسیه داد تا در مدرسه‌ای مخصوص کودکان نابینا و ناشنوا درس بخواند.
    او در مدرسه سنت اگوستین که مخصوص نابینایان و ناشنوایان بود، با دنیای موسیقی آشنا شد و نواختن سازهای مختلف را یاد گرفت. متأسفانه در پانزده سالگی، هر دو والدین خود را از دست داد.
    در میانه‌های دهه ۱۹۴۰، او در فلوریدا شروع به کار در زمینه موسیقی کرد و پس از جمع‌آوری پس‌انداز، در سال ۱۹۴۷ به سیاتل نقل مکان کرد و کار جدی خود در موسیقی را آغاز نمود.
    ری به شکل آکادمیک، آهنگسازی و نواختن سازهایی مثل پیانو، ارگ، ساکسوفون، کلارینت و ترومپت را فراگرفت. علاقه‌اش به سبک‌های مختلف موسیقی بسیار گسترده بود؛ هم از آثار هنرمندان معروف آن زمان مانند Artie Shaw و Count Basie لذت می‌برد و هم به موسیقی کلاسیک آهنگسازانی چون شوپن و سیبلیوس علاقه داشت.
    اما بیش از هر چیز، صدای صمیمی و روحانی موسیقی انجیلی و احساس عمیق موسیقی بلوز، قلب او را تسخیر کرده بود. این عشق به انواع موسیقی، به وضوح در آثارش دیده می‌شود.
    در سال ۱۹۵۱، آهنگ «Baby Let Me Hold Your Hand» او برای اولین بار در فهرست ده آهنگ برتر قرار گرفت.
    در آن دوره، سبک‌های R&B و سول هواداران خود را داشتند، اما در اواخر دهه ۵۰، ری چارلز با استفاده از انرژی راک اند رول و صدای متمایز پیانوی الکتریک، ترانه «What’d I Say» را اجرا کرد و توجه طرفداران موسیقی پاپ را نیز به خود جلب نمود.

    اگر سوالاتی دارید، مقاله آشنایی با مهفوم موسیقی فولکور به شما کمک خواهد کرد.

    ری چارلز رابینسون

    ترانه «آنچه میگویم»

    شاید بتوان بهترین اثر دوره همکاری ری با گروه رائلتس را آهنگ «آنچه میگویم» دانست. این قطعه با نواختن ری بر روی پیانو الکتریک شروع می‌شود که حال و هوایی شاد و ریتمیک دارد و سپس صدای همراهی‌کننده زنان گروه به آن می‌پیوندد. هماهنگی بین آن‌ها و دیگر نوازندگان با صدا و موسیقی چارلز، واقعاً کم‌نظیر است. این آهنگ در ابتدا به صورت بداهه خلق و اجرا شد و خیلی زود در میان مردم محبوبیت پیدا کرد.

    در شروع دهه ۱۹۶۰، او دو آهنگ زیبای “Hit the road Jack” و “Unchain my heart” را به علاقه‌مندان موسیقی سول تقدیم کرد و در همین دوره به اوج محبوبیت رسید.
    ری چارلز رابینسون تا اوایل دهه ۱۹۶۰ همچنان معروف و موفق بود، اما از سال ۱۹۶۵ به دلیل اعتیاد، برای حدود یک سال از دنیای موسیقی کنار رفت. سپس در سال ۱۹۶۶ با آهنگ “Let’s get Stoned” دوباره توانست حضوری پررنگ داشته باشد.

    در سال ۲۰۰۲، او آلبومی منتشر کرد که حاصل همکاری دوئتی با بزرگان موسیقی مانند بی.بی. کینگ، ویلی نلسون، مایکل مک‌دونالد و جیمز تیلور بود. این آلبوم با استقبال بسیار خوبی از سوی مردم روبرو شد.

    درگذشت 

    ری چارلز رابینسون در سال ۲۰۰۳ به دلیل بیماری، عمل جراحی انجام داد و سرانجام در دهم ژوئن سال ۲۰۰۴، در خانه‌اش در بورلی هیلز، دار فانی را وداع گفت.

  • تمرین‌های کارآمد برای بالا بردن ظرفیت ریه

    تمرین‌های کارآمد برای بالا بردن ظرفیت ریه

    تقویت ظرفیت ریه‌ها می‌تواند به شما کمک کند تا با صدایی رساتر بخوانید و قطعات طولانی‌تری را اجرا کنید. اگر دوست دارید ظرفیت شش‌های خود را افزایش دهید، می‌توانید از تمرین‌های مناسب و مؤثری استفاده کنید که در ادامه در وبلاگ آنبین به آن‌ها پرداخته‌ایم. تا پایان این نوشته با ما همراه بمانید.

    مقاله سوئیت ،مجموعه‌ای از چند موومان الهام گرفته از رقص حاوی اطلاعات جامعی است.

    توصیه می‌شود به مطالعه مقاله پنج اشتباه رایج گیتاریست ‌ها ادامه دهید.

    تمرین‌های کارآمد برای بالا بردن ظرفیت ریه

    شنا روی زمین

    یکی از روش‌های ساده برای تقویت ظرفیت شش‌ها، انجام حرکت شنا روی زمین است. این تمرین اگرچه در نگاه اول ممکن است سخت به نظر برسد، اما بدون فشار آوردن به شانه‌ها، به آرام‌سازی عضلات و افزایش ظرفیت تنفسی کمک می‌کند. برای انجام این حرکت، مراحل زیر را دنبال کنید:

    ۱- کف دست‌ها را با فاصله‌ای مناسب روی زمین بگذارید و پنجه‌ی پاها را نیز محکم روی زمین قرار دهید تا بدن در حالت متعادل و ثابت باشد. کمرتان را صاف نگه دارید و عضلات شکم را به سمت داخل جمع کنید.

    ۲- سر و گردن را در راستای بدن و در وضعیت طبیعی نگه دارید و کمر را نیز صاف و کشیده حفظ کنید. سپس به نرمی و آرامی بدن را به سمت زمین پایین ببرید. در این حالت آرنج‌ها خم می‌شوند تا زمانی که چانه به زمین نزدیک شود. در تمام مدت حرکت، بدن باید همچون یک خط راست باشد و آرنج‌ها به سمت عقب هدایت شوند.

    ۳- در مرحله بازگشت به سمت بالا، هوای درون شش‌ها را به آرامی بیرون دهید.

    تمرین قایق خیالی

    این حرکت ورزشی شبیه به پارو زدن در یک قایق تخیلی است.
    برای اجرای آن به یک کش ورزشی نیاز دارید. این تمرین علاوه بر تقویت عضلات سینه و پشت، به شما کمک می‌کند تا در حین ورزش، تنفس عمیق را نیز تمرین کنید.
    برای انجام این حرکت، این مراحل را دنبال کنید:

    – روی زمین بنشینید و پاهای خود را صاف دراز کنید.
    – کش را دور پاهای خود بیندازید و با هر دو دست، دو سر کش را بگیرید.
    – سپس به آرامی کش را به سمت عقب بکشید.
    – کمر خود را صاف نگه دارید و شکم را به سمت داخل جمع کنید.
    – کش را تا جایی بکشید که دست‌هایتان نزدیک قفسه سینه برسد.
    – بعد از کشیدن، به آرامی کش را رها کنید و به حالت اولیه برگردید.

    شنا کردن

    پزشکان می‌گویند شنا کردن در استخر باعث قوی‌تر شدن ریه‌ها می‌شود. وقتی شنا می‌کنید، هوا را از راه بینی به داخل می‌کشید و بعد از راه دهان بیرون می‌دهید. این کار باعث می‌شود ظرفیت ریه‌های شما بیشتر شود.

    تمرین پلانک

    تمرین پلانک یک حرکت عالی برای قوی کردن عضلات مرکزی بدن و بهبود حالت ایستادن و نشستن شماست.
    برای انجام این حرکت، به ترتیب زیر عمل کنید:

    ۱- ابتدا روی شکم دراز بکشید، طوری که صورتتان به سمت زمین باشد.

    ۲- سپس آرنج‌های خود را دقیقاً زیر شانه‌ها قرار داده و زاویه‌ی ۹۰ درجه ایجاد کنید. بعد، کل بدن را از زمین بلند کنید تا با سطح زمین موازی شود.

    ۳- وزن بدن را روی ساعد و بازوها بیندازید و عضلات شکم و باسن را سفت نگه دارید.

    ۴- مراقب باشید که کمرتان کاملاً صاف باشد، نه قوس بردارد و نه به سمت پایین فرورفتگی داشته باشد.

    ۵- سر را در راستای ستون فقرات نگه دارید و این حالت را برای ۳۰ ثانیه حفظ کنید.

    ۶- برای تأثیر بیشتر، می‌توانید کف دست‌ها را کاملاً روی زمین بگذارید و بازوها را به صورت عمود بر زمین نگه دارید.

    برای گسترش دانش خود، به مقاله آیا جنس فرت ها درگیتار از نقره است؟ سر بزنید.

    دوچرخه سواری برای تقویت ریه

    دوچرخه ثابت هم گزینه ورزشی مناسبی برای کسانی است که مشکل انسداد ریوی دارند. به این نکته دقت کنید که هر وقت احساس کردید نفس‌نفس می‌زنید یا نفس کم آوردید، چند دقیقه ورزش را متوقف کنید، بنشینید و به بدنتان استراحت بدهید.

    تمرینات پیلاتس

    تمرینات پیلاتس معمولاً با تمرکز بر روی نفس‌کشیدن انجام می‌شوند؛ یعنی هنگام انجام حرکات، به دم و بازدم خود دقت می‌کنید. این کار به تقویت ریه‌ها کمک کرده و مقدار اکسیژنی که به بدن می‌رسد را افزایش می‌دهد.

    پیاده روی کنید (حدود ۲۰ دقیقه )

    بالا بردن ظرفیت ریه

    پیاده‌روی یک فعالیت ساده و روزمره است که هم ضربان قلب را بالا می‌برد و هم به قوی‌تر شدن ماهیچه‌های پا کمک می‌کند. با این حال، جالب است بدانید که پزشکان معمولاً آن را به عنوان بخشی از برنامه درمانی برای کسانی که در حال بهبودی و تقویت ریه‌های خود هستند، توصیه می‌کنند.

    شش هایتان را بطور کامل خالی کنید

    یکی از مؤثرترین ورزش‌ها برای تخلیه کامل ریه‌ها، حرکت خم شدن به جلو در حالت ایستاده است. برای انجام این حرکت، ابتدا صاف بایستید و سپس به آرامی از ناحیه کمر به سمت پاهایتان خم شوید. هنگام خم شدن، سعی کنید تمام هوای درون ریه‌ها را بیرون دهید. سپس یک نفس عمیق بکشید و تا جایی که می‌توانید هوا را به داخل ریه‌هایتان وارد کنید. نفس خود را به مدت ۲۰ ثانیه نگه دارید و بعد به آرامی به حالت ایستاده بازگردید و در حین بازگشت، نفس خود را به تدریج بیرون دهید. این حرکت به تقویت بافت ریه و کشش عضلات بدن کمک می‌کند. بهتر است این تمرین را ۴ بار پشت سر هم انجام دهید.

  • علیرضا امان الهی مدرس گیتار کلاسیک

    علیرضا امان الهی مدرس گیتار کلاسیک

    گیتار کلاسیک نوعی ساز زهی است که با انگشت نواخته می‌شود و در دسته‌ی سازهای زهی قرار دارد. این ساز ویژگی‌های منحصر به فردی دارد که بسیاری از هنرجویان به خاطر همین خصوصیات، آن را برای نواختن انتخاب می‌کنند. اگر شما نیز به گیتار کلاسیک علاقه‌مند هستید یا قصد دارید نواختن آن را آغاز کنید، می‌توانید در این بخش با علیرضا امان الهی، مدرس گیتار کلاسیک در آنبین، بیشتر آشنا شوید.

    گیتار کلاسیک

    گیتار کلاسیک بهترین ساز برای نواختن موسیقی کلاسیک به شمار می‌رود. منظور از موسیقی کلاسیک، طیف گسترده‌ای از آثار آهنگسازان بزرگی مانند باخ، بتهوون، موتزارت و شوپن است. این سبک موسیقی تنها به گذشته تعلق ندارد و امروزه نیز بسیاری از موسیقیدانان در آهنگ‌سازی‌های خود از آن الهام می‌گیرند. بنابراین، نواختن قطعات کلاسیک، بخش اصلی و مهم در هنر گیتار کلاسیک محسوب می‌شود.

    علیرضا امان الهی مدرس گیتار کلاسیک

    علیرضا امان الهی در سال ۱۳۶۷ در تهران به دنیا آمد. او از زمان بچگی به موسیقی علاقه داشت و به همین دلیل، یادگیری آن را از سنین کم به طور جدی شروع کرد.

    همانطور که اشاره شد، علیرضا امان الهی آموزش موسیقی را از پانزده سالگی و با نواختن پیانو آغاز کرد. بعدها به ساز گیتار کلاسیک علاقمند شد و نواختن این ساز را نزد استادانی مانند علی شهرآشوب، افشین ضیائیان و علیرضا تفقدی آموخت.

    او تحصیلات دانشگاهی خود را نیز در همین زمینه به پایان رساند و از دانشگاه هنر و معماری تهران مرکز فارغ‌التحصیل شد.

    این هنرمند همچنین در زمینه‌های هارمونی، کنترپوان و سلفژ از آموزش‌های اساتیدی چون شهاب شرفی، وارطان ساهاکیان و فرشاد شیخی استفاده کرده است.

    تدریس

    پس از پایان دوران تحصیل، به خاطر عشق و علاقه‌ای که به آموزش دادن داشت، کار تدریس ساز تخصصی خود، یعنی گیتار کلاسیک را شروع کرد. امان اللهی در حال حاضر به عنوان مدرس گیتار کلاسیک با آنبین همکاری می‌کند.