حسین نورشرق، هنرمند و خواننده ایرانی است که در ایران و روسیه زندگی و فعالیت هنری خود را دنبال میکند. او با صدای پرقدرت و دانش گستردهای که از موسیقی اصیل ایرانی (ردیف) دارد، به شکلی پویا در حفظ و گسترش میراث کهن موسیقی ایران میکوشد. نورشرق بهراحتی با موسیقیدانان از فرهنگهای گوناگون همکاری میکند و در قالب پروژههای مشترک بینالمللی، مخاطبان بسیاری را در سرتاسر جهان با اجراهای تأثیرگذار خود جذب میکند. در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر با زندگی و مسیر هنری حسین نورشرق آشنا خواهید شد.
زندگی نامه حسین نورشرق
نورشرق از همان سالهای کودکی خواندن آواز ایرانی را آغاز کرد. از نوجوانی تا امروز، زمان زیادی از زندگیاش را به جستجو و لذت بردن از دنیای پربار موسیقی ایرانی گذرانده است.
او در کشورهای مختلف نیز به اجرای کنسرت پرداخته و در جشنوارههایی حضور یافته که در آنها ایرانیان کمشمار بودهاند و آشنایی مردم با فرهنگ ایران و ایرانیان، اندک بوده است.
فعالیت هنری
نورشرق در مورد کار هنری خود میگوید: حدود شانزده سال است که از ایران به روسیه رفتهام. تحصیلاتم را در مقطع دکتری در رشتههای حقوق و نیز فرهنگشناسی با تمرکز بر موسیقی ملل به پایان بردهام. علاوه بر این، دورهای را به عنوان کارآموز در رشته کارگردانی تئاتر در انستیتوی تئاتر شوکین گذراندهام. از سال ۲۰۰۸ نیز در کنسرواتوار چایکوفسکی مشغول به کار شدهام و در سمت معاون مرکز فرهنگ موسیقی ملل و مدیر بخش مطالعات خاورمیانه فعالیت میکنم.
در این کنسرواتوار مرکزی با نام “مرکز فرهنگ موسیقایی ملل” وجود دارد که نزدیک به چهل سال پیش بنیان گذاشته شده است. طی این سالها، پژوهشهای گوناگونی در قالب پایاننامههای کارشناسی و دکتری درباره موسیقی خاورمیانه و به ویژه موسیقی ایران در این مرکز انجام و دفاع شده است. همچنین این مرکز به طور ویژه همایشهایی درباره موسیقی ایران و خاورمیانه برگزار کرده است.
پیش از این، وقتی بنیانگذار این مرکز، جیوانی کنستاتینو ویچ میخایلوف، زنده بود و تا حدود میانه دهه ۱۹۹۰، فعالیتهای این مجموعه در قالب یک واحد درسی در کنسرواتوار ارائه میشد. اما پس از درگذشت زودهنگام این آهنگساز و محقق، این واحد درسی به یک مرکز پژوهشی و هنری تبدیل شد.
من خود از سال ۲۰۰۸ به این مرکز پیوستم و از آن زمان تاکنون، پژوهشهای مربوط به موسیقی ایرانی و خاورمیانه، با محوریت فرهنگ موسیقی ایران، شکل منسجم و جدیتری به خود گرفته است.
شناخت موسیقی ایران به جهان
نورشرق در ادامه بیان کرد: پس از آمدنم به روسیه متوجه شدم بسیاری از مردم اینجا، ما و سرزمینمان را به خوبی نمیشناسند و حتی گاهی ایران و عراق را با هم اشتباه میگیرند.
روبرو شدن با فرهنگی که ایران را نمیشناسد، برای من به یک دغدغه و جذابیت شخصی تبدیل شد. موسیقی ایرانی در شهرهایی مانند مسکو و سنت پترزبورگ شنوندگان خاص خود را دارد و این نشان میدهد که اگر موسیقی ما با آشنایی درست و طبیعی، و بدون اجبار یا تحمیل، ارائه شود، میتواند مخاطبان واقعی پیدا کند.
او با اشاره به تنوع بسیار زیاد موسیقی در کشورمان گفت: این موسیقی که قدمتی طولانی دارد، هنوز در گوشه و کنار ایران نه به شکل یک اثر موزهای، بلکه به عنوان بخشی زنده و جاری از زندگی مردم جریان دارد.
همچنین بخشی از موسیقی ما، موسیقی کلاسیک ایرانی است که به دلیل نزدیکی بیشتر با زندگی شهرنشینی و تحولات اجتماعی، بیشتر در معرض دگرگونیها و پیامدهای این تغییرات قرار میگیرد.
حسین نورشرق در پایان درباره بازخوردهای اجرای ارکستر در روسیه گفت: به باور من، حضور این ارکستر سمفونیک که با همکاری دوستان محقق شد، میتواند اهمیت زیادی داشته باشد؛ زیرا علاوه بر ارزش هنری و اجرایی، از جنبه فنی نیز قابلیت تحلیل و بررسی دارد و امیدوارم این ارزیابی صورت بگیرد.
