علی تجویدی، هنرمندی بود که در نواختن ویولن و سهتار مهارت داشت و همچنین آهنگسازی، پژوهش و نویسندگی میکرد. او را به عنوان یکی از استادان بزرگ موسیقی ایرانی میشناسند. اگر دوست دارید اطلاعات بیشتری درباره زندگی و فعالیتهای هنری این استاد موسیقی به دست آورید، در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما بمانید.
تولد و کودکی علی تجویدی
علی تجویدی در پانزدهم آبانماه ۱۲۹۸ در محلهای از تهران به نام کوچه ظهیرالاسلام به دنیا آمد. خانواده او اصالتاً اهل اصفهان بودند و به هنر علاقهی زیادی داشتند. پدرش، هادی تجویدی، هم نقاش بود و هم موسیقی میدانست و نزد استادان بزرگی مانند کمالالملک و درویشخان آموزش دیده بود.علی دو برادر به نامهای محمد و علیاکبر داشت که هر دو به نقاشی روی آوردند و بعدها از نقاشان نامدار شدند؛ اما خود او از همان کودکی به موسیقی علاقه نشان داد.نخستین معلم موسیقی علی، پدرش بود. پس از آن، نواختن فلوت را نزد ظهیرالدینی فراگرفت و در دوازده سالگی به تمام دستگاههای موسیقی ایرانی تسلط پیدا کرد. در شانزده سالگی، آموزش ویولن را نزد حسین یاحقی شروع کرد و در هجده سالگی، نزد ابوالحسن صبا رفت و به صورت جدیتر آموزش دید.علی تجویدی هشت سال شاگرد استاد صبا بود و آنقدر پیشرفت کرد که وقتی استادش غایب بود، کلاسهای او را اداره میکرد. با پشتیبانی و راهنمایی استاد صبا، به محفل هنری محمد ایرانی مجرد راه پیدا کرد و در آنجا با هنرمندان بزرگی مانند محمد ایرانی مجرد، اسماعیل قهرمانی، سید حسین طاهرزاده و رکنالدین مختاری آشنا شد. او در این هشت سال، علاوه بر موسیقی ایرانی، با موسیقی غربی و نوازندگی ویولن کلاسیک نیز آشنا شد.
آثار
علی تجویدی پیش از انقلاب، آهنگهای فراوانی برای خوانندگان سرشناس ساخت. او در آن دوران نه فقط یک آهنگساز و نوازنده ویولن مشهور بود، بلکه در هنرستان موسیقی نیز تدریس میکرد و شاگردان بسیار توانایی پرورش داد. پس از انقلاب، فعالیت هنری او بسیار کاهش یافت، ولی همکاریهای کوتاهی با افرادی مانند علیاصغر شاهزیدی، محمدرضا شجریان و فرهاد فخرالدینی داشت. افزون بر کارهای موسیقایی، او پس از انقلاب سه کتاب با عنوانهای “موسیقی ایران یک” و “موسیقی ایران دو” توسط انتشارات سروش و کتاب سوم با نام “ماهور” از سوی نشر ماهور منتشر کرد.
