ارژنگ کامکار نوازنده تنبک و همچنین نقاش است. او یکی از اعضای گروه موسیقی کامکارها به شمار میرود. در این نوشته از وبلاگ آنبین، قصد داریم بیشتر با این هنرمند توانا آشنا شویم. امیدواریم تا پایان این مطلب با ما همراه بمانید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً استاد نورعلی برومند ،پزشکی که نابینا شد را بخوانید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه ساز چنگ را بیشتر بشناسید.
بیوگرافی ارژنگ کامکار
ارژنگ کامکار از همان سالهای کودکی عاشق نقاشی و نواختن تنبک بود. او در ابتدا با سازهایی مثل سنتور و موسیقی جاز آشنا شد، اما در نهایت نواختن تنبک را به طور جدی انتخاب کرد. بعدها در ارکستر موسیقی سنندج، که پدرش رهبری آن را بر عهده داشت، به عنوان نوازنده فعالیت خود را ادامه داد.
در صورت علاقهمندی، مطلب تفاوت تصنیف با سرود و آواز را از دست ندهید.
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله منشاء موسیقی به کجا باز میگردد مراجعه کنید.
زمانی که گروه کامکارها شکل گرفت، ارژنگ در نقش نوازنده تمبک، همراه ارکستر فرهنگ و هنر سنندج شد. او پس از مدتی همکاری با این ارکستر را به صورت رسمی شروع کرد و تا سال ۱۳۵۴ به همکاری خود ادامه داد. در طول این سالها، او در برنامههای هنری و فرهنگی مختلفی شرکت داشت و همواره با تنبک مینواخت.
توصیه میکنیم این مطلب تاثیر موسیقی کلاسیک بر فشار خون را حتماً بخوانید.
در سال ۱۳۵۵ او به تهران رفت و علاوه بر یادگیری درسهای تخصصی موسیقی، به تقویت تکنیکهای تنبکنوازی خود پرداخت. پس از آن، در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، تحصیل در رشته نقاشی را پی گرفت.
حضور در رادیو ایران
او در سال ۱۳۵۵ به رادیو ایران رفت و همکاری خود را با گروه «شیدا» که زیر نظر محمدرضا لطفی فعالیت میکرد، شروع کرد.
ارژنگ کامکار در این باره میگوید: “از وقتی همکاری من با گروه «شیدا» به سرپرستی محمدرضا لطفی آغاز شد، در نواختن تنبک پیشرفت زیادی کردم و به همین دلیل، این همکاری برای سالها در گروه ادامه پیدا کرد.”
ارژنگ کامکار به عنوان هنرمند نقاش
ارژنگ کامکار در درجه اول خود را یک نقاش میداند و به این هنر علاقه بیشتری دارد، اما عشق عمیقی هم به نواختن تنبک دارد. او تاکنون نمایشگاههای متعددی از نقاشیهایش برگزار کرده که مهمترین آنها در سالهای ۱۳۷۰ و ۱۳۷۶ در گالری سیحون برپا شده است.
این هنرمند، که عضو شناختهشده گروه موسیقی کامکارها و نوازنده تنبک این گروه است، پس از وقفی ۱۲ ساله، مجموعاً ۷۲ اثر از سه دهه فعالیت نقاشی خود را در نگارخانه اصلی فرهنگسرای نیاوران به نمایش گذاشت.
در یک گفتوگوی کوتاه با ارژنگ کامکار، از او پرسیده شد: “شما نقاشی را از چه زمانی و چگونه شروع کردید؟”
مقاله بیوگرافی سعدی افشار حاوی اطلاعات جامعی است.
او در پاسخ گفت: “از بچگی به نقاشی علاقه داشتم، اما آنچه مرا به صورت جدی به این سمت کشاند، عشق به طبیعت بود. تا قبل از ۲۰ سالگی بسیار به کوهنوردی میرفتم و از دیدن مکانهای دستنخورده مثل کوهستانها، روستاها و طبیعت زیبا لذت میبردم.
سالهای زیادی بدون داشتن معلم، طراحی و آبرنگ کار میکردم. در خانه، تصاویری از طبیعت خلق میکردم و از این راه دوباره با طبیعت پیوند میخوردم. این علاقه به طبیعت، نقش بسیار مهمی در مسیر نقاش شدن من داشت.
بعدها به شکل آکادمیک و دانشگاهی نقاشی را ادامه دادم. طراحی با آبرنگ و آب مرکب را یاد گرفتم و در رشته نقاشی دانشگاه تهران پذیرفته شدم. از آموزش استادان بزرگی مانند هانیبال الخاص، حلیمی، استاد عربعلی شروه و دیگران بهره بردم و علاوه بر درس دانشگاه، به طور مستقل نیز بسیار تمرین و تلاش کردم.
اولین نمایشگاهم را در گالری سیحون داشتم و پس از آن به ترتیب نمایشگاههای بعدی را برگزار کردم تا به امروز که پس از ۱۲ سال وقفه، نمایشگاه «رنگ ترانهها» را در فرهنگسرای نیاوران برپا کردهام.”
افتخارات :
در ششم بهمنماه سال ۱۳۹۷، همزمان با جشن نوزدهسالگی تأسیس خانه موسیقی ایران، از ارژنگ کامکار با اهدای لوح تقدیر و تندیس، قدردانی به عمل آمد.
او پیش از این، در سال ۱۳۸۳ کتابی با عنوان «۶۰ قطعه برای تنبک» منتشر کرده بود که بخشی از دانش و تجربههای ارزشمند او در طول سالهای فعالیت هنری را در خود جای داده است.
دیدگاهتان را بنویسید