سیتار یکی از سازهای سنتی هند است که با زخمه زدن به سیمهایش نواخته میشود. این ساز در دسته سازهایی مانند لوت قرار میگیرد. سیتار دستهای دراز و باریک و کاسهای شبیه به گلابی دارد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر با این ساز شنیدنی آشنا خواهیم شد. با ما همراه بمانید تا پایان این مطلب.
برای گسترش دانش خود، مقاله ترانه مادر من در فیلم خواهران غریب از که بود؟ را مطالعه کنید.
سیتار از سازهای زهی زخمهای موسیقی هندی
یکی از کهنترین فرهنگهای جهان، فرهنگ هند است که از میراث موسیقایی پرباری برخوردار است. تاریخ موسیقی در این سرزمین به حدود چهار هزار سال پیش از میلاد بازمیگردد.
اگر به این موضوع علاقه دارید، قمرالملوک وزیری، ام کلثوم ایران را از دست ندهید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً فرم پرلود در موسیقی به چه فرمی گفته می شود؟ را بخوانید.
سبک موسیقی هند و به طور کلی منطقه شبهقاره، در مقایسه با کشورهای غربی که با سرعت زیاد تغییر میکنند، کمتر دگرگون شده است. موسیقیدانان هندی به ندرت بدون توجه به بنیانهای اصلی موسیقی سرزمین خود، دست به آفرینش اثر میزنند.
آنان موسیقی را یک نوآوری همیشگی و جاری در فرهنگ خود میدانند که پیوسته روی آن کار شده و آفرینش دوباره نغمهها و وزنها از هزاران سال گذشته تاکنون بیوقفه ادامه دارد.
سازی از خانواده لوت
سیتار یک ساز زهی و از دسته سازهای زخمهای در موسیقی هند است که به خانواده لوتها تعلق دارد. این ساز دستهای دراز و باریک و کاسهای گلابیشکل دارد. سیتار هفت سیم اصلی و بین ۱۱ تا ۱۳ سیم تشدیدکننده دارد که زیر سیمهای اصلی قرار میگیرند. این ساز با یک مضراب فلزی نواخته میشود و در مناطق شمال هند، پاکستان و بنگلادش رواج دارد.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در مفهوم آواز ابوعطا در موسیقی پیدا کنید.
سیمهای اصلی سیتار که مسئول ایجاد نتهای موسیقی هستند، پس از زخمه خوردن، سیمهای تشدیدکننده را نیز به لرزش درمیآورند. پردههای روی دسته این ساز از جنس فلز و به شکل کمان هستند.
طول معمول سیتار حدود ۱.۲ متر است و بدنهای کدومانند دارد. دسته آن چوبی، توخالی، پهن و کشیده است و دارای گوشیهایی در جلو و کنار و حدود ۲۰ پرده متحرک خمیده میباشد.
سیمهای ساز از جنس فلزند. معمولاً پنج سیم برای اجرای ملودی، یک یا دو سیم برای تأکید روی ضربآهنگ و سیزده سیم کمکی در زیر پردهها وجود دارد که روی نتهای خاصی از راگا (چارچوب ملودیک موسیقی هند) کوک میشوند.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره آشنایی با علامت دیز، هشتگ نت ها بیابید.
پردههای برجسته فلزی در طول دسته ثابت شدهاند و امکان جابهجایی محدود را فراهم میکنند. اغلب یک کدوی تشدیدکننده دیگر نیز در انتهای بالایی دسته و نزدیک گوشیها وجود دارد. این بخش نهتنها به تعادل وزن ساز کمک میکند، بلکه در زمان استراحت نوازنده، تکیهگاهی برای نگهداری ساز به شمار میرود.
مقاله چگونه از تکرار آهنگ در ذهنمان جلوگیری کنیم؟ حاوی اطلاعات جامعی است.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در ویژگی های پیش درآمد در موسیقی سنتی چیست؟ پیدا کنید.
نحوه نواختن سیتار
نوازندگان سیتار معمولاً در حالت نشسته ساز را با زاویهای نزدیک به ۴۵ درجه روی پاهای خود قرار میدهند. آنها با استفاده از یک مضراب سیمی که بر انگشت راست میکنند، سیمها را به صدا درمیآورند. همزمان، دست چپ روی سیمها حرکت میکند و با فشار آرام یا کشیدن سیمها به طرفین، نتهای مختلف را ایجاد میکند.
سیتارهای امروزی معمولاً شش یا هفت سیم اصلی برای نواختن ملودی دارند که بعضی از این سیمها بیشتر برای همراهی و تأکیدهای ریتمیک استفاده میشوند. علاوه بر این، دوازده سیم تشدیدکننده یا بیشتر در زیر سیمهای اصلی قرار دارد. برخی سیتارها همچنین یک کدوی کوچک تشدیدکننده دارند که به قسمت بالایی دسته ساز متصل است.
در صورت علاقهمندی، مطلب آشنایی کامل با فرم واریاسیون را از دست ندهید.
سیتار مشهورترین ساز تکنواز در اجراهای سنتی موسیقی هند است و در این اجراها اغلب با یک جفت طبلا همراهی میشود. این ساز امروزه در بسیاری از کشورهای خارج از هند نیز شناخته شده است.
نوع دیگری از سیتار وجود دارد که در هند به آن Mind گفته میشود. این ساز قابلیت نواختن گام مینور را دارد که برای بسیاری از گیتاریستهای راک یک امکان ایدهآل به شمار میرود. نواختن با این گام به نوازنده اجازه میدهد تا ملودیها را به طور کامل اجرا کند و صدایی شبیه به ناله یا گریه انسان ایجاد نماید.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره کاپو یا باره بند گیتار چیست؟ بیابید.
دیدگاهتان را بنویسید