سنتور یک ساز اصیل ایرانی است که میگویند ابونصر فارابی آن را ابداع کرده است. این ساز، مانند بربط، در طول تاریخ به کشورهای دیگر راه یافت. تفاوت سنتور در ظاهر و نامهای گوناگونی است که در نقاط مختلف جهان دارد. این ساز از تعداد زیادی سیم تشکیل شده که با زدن مضراب به آنها، صدا تولید میشود. در این نوشته از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام، با انواع سیمهای سنتور آشنا خواهید شد. تا پایان این مطلب با ما بمانید.
آشنایی با انواع سیم های سنتور
سنتور دارای تعداد زیادی سیم است که هر کدام وظیفه خاص خود را دارند. با این حال، میتوان همه این سیمها را به دو گروه اصلی تقسیم کرد:
سیم های زرد
سیمهای زردرنگ از جنس برنج ساخته شدهاند و صدای بم ایجاد میکنند. این سیمها به صورت یکی در میان روی خرکهای سمت راست ساز نصب شدهاند.
سیم های سفید
سیمهای سفیدرنگ سنتور که از ترکیب فلز نیکل ساخته شدهاند، وظیفه تولید صداهای زیر و بلند را بر عهده دارند. این سیمها به صورت ردیفی روی خرکهای سمت چپ ساز قرار گرفتهاند.
برای یادگیری پیشرفته، به ساز گوژنگ ساز سنتی چین و آسیای شرقی مراجعه کنید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، تفاوتهای آواز سنتی و آواز پاپ را از دست ندهید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً منظور از اورتور در موسیقی چیست؟ را بخوانید.
در گذشته، حدود صد سال پیش که سیمهای فلزی در دسترس نبود، سازندگان سنتور به جای سیم از رشتههای روده گوسفند برای ساخت این بخش از ساز استفاده میکردند.
برای نواختن سنتور از دو چوب سبک و باریک به نام «مضراب» استفاده میشود. این چوبها در واقع پل ارتباطی بین دستان نوازنده و سیمهای سنتور هستند و نوازنده با کمک آنها میتواند ساز را به صدا درآورد.
۴ قسمت عمده تشکیل دهنده مضراب عبارتند از :
سر مضراب، بدنه، حلقه و دسته.
انگشتان دست به شکل منظم و مشخصی داخل حلقهٔ مضراب قرار میگیرند. نوازنده با چرخاندن مچ دست و استفاده از قسمت سر مضراب، به سیمها ضربه میزند. در قدیم مضرابها بدون نمد بودند، اما امروزه به آنها نمد اضافه میکنند تا صدای سنتور نرمتر و زیباتر شود.
دیدگاهتان را بنویسید