دنیای موسیقی و سازها، مانند بسیاری از زمینههای دیگر، همیشه در حال نو شدن و ابداع است. این تازگیها گاهی در شکل سازها دیده میشود و گاهی در شیوهای که صداها با هم ترکیب میشوند. در این قسمت از وبلاگ آنبین، قصد داریم یک ساز منحصربهفرد و جذاب را به شما معرفی کنیم: سازی به نام فلوت بینی!
مقاله آواز یا آهنگ دشتی چیست؟ حاوی اطلاعات جامعی است.
فلوت بینی (The Nose Flute)
جالب است که این ساز در نقاط مختلف دنیا نواخته میشود. فلوت بینی در اصل متعلق به نیمکره شرقی، تمدنهای پولینزی و سرزمینهای اطراف اقیانوس آرام است. سازهای مشابهی نیز در جاهایی مثل چین، هند یا مناطق بیابانی آفریقا دیده میشود. در هاوایی به این ساز “ohe hano ihu” میگویند که یعنی «فلوت بامبویی بینی». این فلوت فقط از یک قطعه چوب بامبو درست شده و سه یا چهار سوراخ دارد که نوازنده انگشتانش را روی آنها میگذارد. در هاوایی معمولاً این ساز را در جمع دوستان یا در تنهایی برای دلخوشی خودشان مینوازند. البته گاهی هم پیش میآید که از آن همراه با خواندن، آواز و حتی حرکات رقص استفاده میکنند.
برای مطالعه بیشتر، به روش های بهبود صدای تو دماغی سری سر بزنید.
ساز شگفتانگیزی به نام فلوت بینی وجود دارد. این ساز را با بینی مینوازند، نه با دهان. نوازنده هوا را از راه سوراخهای بینی خود به داخل ساز میدمد و با انگشتانش روی سوراخهای ساز مینوازد تا نتهای گوناگونی ایجاد کند.
این ساز در برخی فرهنگهای کهن، به ویژه در هند و نپال، شناخته شده است و در مراسم مذهبی و موسیقی محلی به کار میرفته است. صدای آن معمولاً نرم و آرامشبخش است و با سازهای دیگر تفاوت دارد.
نواختن فلوت بینی نیاز به تمرین دارد، زیرا کنترل نفس از راه بینی و هماهنگی آن با حرکت انگشتان میتواند چالشبرانگیز باشد. این ساز نمونهای جالب از خلاقیت انسان در ساخت ابزارهای موسیقی است.
نحوه ساخت
در کشور نیوزیلند، فلوت مخصوصی وجود دارد که آن را از دندان نهنگ میسازند و نامش «اِنگورو» است. روی این ساز معمولاً نقشهای زیبا و دقیقی کندهکاری میشود و به همین دلیل اغلب آن را سازی مقدس میدانند. در تانزانیا نیز از دو فلوت استفاده میکنند که هر یک را در یک سوراخ بینی قرار میدهند.
شاید نواختن ساز با بینی در نگاه اول غیرمعمول به نظر برسد، اما این روش به نوازنده امکان میدهد تا هنگام کشیدن هوا از راه بینی، از فضای دهان خود به عنوان محفظهای برای تغییر حالت و رنگ صدا استفاده کند. به این ترتیب، به جای تولید نتهای ثابت و جداگانه، میتوان رشتهای نرم و پیوسته از نتهای زیر و بم را پدید آورد.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره اُرف چیست؟ بیابید.
متأسفانه امروزه هنر نواختن این ساز ویژه در جهان به سرعت در حال فراموشی است. با این حال، برخی موسیقیدانان میکوشند تا این ساز شگفتانگیز را زنده نگه دارند. نمونهی جدیدی از این ساز با نام «هیومناتون» در سال ۱۹۰۴ توسط جیمز جی. استیورز در نیویورک ساخته شد. برخلاف فلوتهای بینی سنتی، هیومناتون امروزی از جنس پلاستیک ساخته میشود و شکل آن کمی به ملخ هواپیما شباهت دارد.
دیدگاهتان را بنویسید