کلارینت یکی از سازهایی است که گستره صدایی بسیار بزرگی دارد. این ساز نخستین بار حدود سال ۱۶۹۴ توسط یک سازنده آلمانی به نام کریستف دنر با الهام از ساز سورنا ساخته شد و در طول دو دهه، شکل و شمایل مخصوص خود را پیدا کرد. در این نوشته از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام، بیشتر با ساز کلارینت آشنا میشویم؛ سازی که آخرین سازی بود که به مجموعه سازهای ارکستر سمفونیک اضافه شد.
برای مطالعه بیشتر، به فوگ فرمی مهم و بنیادی در موسیقی باروک سری سر بزنید.
کلاریت؛ آخرین سازی که در ارکستر سمفونی مورد استفاده قرار گرفت
کلارینت که با نام قرهنی نیز شناخته میشود، یکی از سازهای بادی چوبی است. این ساز در کنار دیگر اعضای این خانواده مانند فلوت، ابوا و باسون قرار میگیرد. کلارینت در مقایسه با دیگر سازهای ارکستر سمفونیک، دیرتر و در بخش پایانی قرن هجدهم به جمع آنها پیوست.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه بیوگرافی محمد اصفهانی.
در صورت علاقهمندی، مطلب با اصطلاح فرم سونات آشنا شوید را از دست ندهید.
این ساز معمولاً از چوبی مانند آبنوس ساخته میشود، اما امروزه نمونههای فلزی آن نیز دیده میشود. کلارینت یک زبانه یا قمیش تک دارد، بدنهاش به شکل لولهای استوانهای است و انتهای آن کمی گشاد و شیپوری شکل میباشد. در طول بدنه ساز، تعداد زیادی کلید و سوراخ تعبیه شده است که نوازنده با کمک آنها نتهای مختلف را مینوازد.
در این مقاله آواز خواندن از چه سنی مناسب است؟ اطلاعات مفیدی آمده است.
توصیه میکنیم حتماً مقاله کنترپوآن به مثابه روشنگری کلاسیک را مطالعه کنید.
خانواده کلارینت
کلارینت یک ساز بادی است که با یک تیغه نازک چوبی به نام قمیش به صدا درمیآید. مدلهای حرفهای آن اغلب از چوب سیاه آفریقایی ساخته میشوند. این ساز در اندازههای مختلفی وجود دارد که همه آنها با هم خانواده کلارینت نامیده میشوند.
وقتی مردم از کلارینت صحبت میکنند، معمولاً منظورشان نوع سوپرانو یا همان رایجترین مدل آن است. نوعی از کلارینت هم هست که میتواند فواصل موسیقی شرقی را بنوازد و به آن قرهنی میگویند.
کلارینت یک ساز تکزبانه است و بدنه اصلی آن یک لوله استوانهای شکل است که انتهای آن کمی گشاد میشود. در قسمت بالایی ساز، یک قطعه دهانی شبیه به منقار از جنس چوب، پلاستیک یا کائوچو قرار دارد. یک طرف این قطعه صاف است و روی آن یک تیغه نئی (قمیش) ثابت میشود. به این مجموعه کامل، دهانی میگویند که هنگام نواختن در دهان نوازنده قرار میگیرد. به غیر از دهانی، بخشهای دیگر ساز نیز از هم جدا میشوند.
توصیه میکنیم این مطلب آشنایی با سبک موسیقی هیپ هاپ را حتماً بخوانید.
تعداد سوراخها و کلیدهای روی کلارینت خیلی بیشتر از سازی مثل فلوت است و به همین دلیل، یادگیری انگشتگذاری روی آن پیچیدهتر است. روی بدنه لوله، کلیدهای زیادی نصب شدهاند. سیستم کلیدهای کلارینت به دو دلیل کاملتر و پیچیدهتر از سازی مانند ابوا است:
۱ – به دلیل ویژگیهای صوتی و آکوستیکی خاص خودش.
۲ – چون نسبت به ابوا ساز جدیدتری محسوب میشود.
به همین خاطر، رنگ و طنین صدای کلارینت با صدای ابوا متفاوت است. محدوده صدایی کلارینت بیش از سه اکتاو است.
برخی از ویژگیهای کلارینت :
این ساز در دسته سازهای انتقالی قرار میگیرد و نتهای آن با کلید سل نوشته میشود.
انواع معمول کلارینت عبارتند از:
کلارینت دو: جزو سازهای انتقالی نیست.
کلارینت سی بمل (پرکاربردترین نوع): صدایی که میدهد یک فاصله دوم بزرگ بمتر از نت نوشته شده است.
کلارینت لا: صدایش یک فاصله سوم کوچک بمتر از نت ثبت شده است.
کلارینت می بمل (کلارینت کوچک): یک فاصله سوم کوچک زیرتر از نت نوشته شده صدا دارد.
دامنه صوتی کلارینت در مقایسه با سایر سازهای بادی، نسبتاً گستردهتر است.
دیدگاهتان را بنویسید