اسکرتسو در موسیقی چیست؟ | فرم موسیقی طنز!

اسکرتسو یکی از قالب‌های موسیقی است که معمولاً در مباحث مربوط به فرم‌های موسیقی مطرح می‌شود.
این سبک موسیقی، معمولاً حال و هوایی شاد، سرزنده و پرتحرک دارد.
در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم به طور کامل به معرفی و بررسی این قالب موسیقایی بپردازیم.
امیدواریم تا پایان این مطلب با ما همراه بمانید.

برای مطالعه بیشتر، به رابطه تغذیه و صداسازی سری سر بزنید.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله بهترین کلاس آواز در شرق تهران مراجعه کنید.

اسکرتسو در موسیقی به چه معناست؟

اسکرتسو (scherzo) یک قالب موسیقایی در موسیقی کلاسیک غربی است. این قالب معمولاً به عنوان بخشی از یک سمفونی، سونات یا کوارتت زهی به کار می‌رود. در بسیاری از آثار چهار یا پنج بخشی، اسکرتسو جایگزین فرم مینوئت شده و در بخش سوم قطعه قرار می‌گیرد. ماهیت اصلی این فرم، شوخ و سرزنده است و این حالت را بیشتر با سرعت و جنب و جوش بالا نشان می‌دهد. خود واژهٔ اسکرتسو در زبان ایتالیایی به معنی “شوخی” یا “لطیفه” است. گاهی اوقات برای نامیدن این قالب، از واژه فرانسوی badinerie نیز استفاده می‌شود که آن هم معنایی نزدیک به “بازیگوشی” دارد.

وقتی یک آهنگساز از فرم اسکرتسو در اثر خود استفاده می‌کند، منظور این است که آن قطعه باید با حالتی زنده، شاد و پرتحرک نواخته شود. این فرم معمولاً از سرعت اجرای بالا، وزن‌های سه‌ضربی مانند میزان ۳/۴ و حال و هوایی پرانرژی بهره می‌برد. استفاده از این اصطلاح به اوایل دورهٔ باروک برمی‌گردد؛ آهنگسازانی مانند کلودیو مونتوردی، آنتونیو برونلی و یوهان باپتیست شنک از نخستین کسانی بودند که این فرم را در آثارشان به کار بردند. بتهوون نیز برای هر نه سمفونی خود قطعۀ اسکرتسو نوشت، اگرچه تنها در سمفونی شماره دو و سه از این نام به طور مستقیم استفاده کرد.

برای یادگیری پیشرفته، به داستان جالب خلق تنصیف سپیده مراجعه کنید.

اسکرتسو جایگزین مینوئت

مینوئت که با نام منوئه هم شناخته می‌شود، نوعی رقص فرانسوی با ریتمی آرام و سه ضربی بود. این رقص در سده هجدهم، جای خود را به اسکرتسو داد که در سده نوزدهم محبوبیت یافت. مینوئت حال و هوایی اشرافی، رسمی و درباری داشت و با شکوه اجرا می‌شد؛ در مقابل، اسکرتسو پرجنب و جوش و پرشور بود و تغییرات ناگهانی در شدت صدا داشت. با این حال، این دو رقص شباهت‌های زیادی نیز به هم دارند؛ برای مثال، هر دو بخشی به نام تریو دارند و از ریتم‌های تکراری و تغییرات ناگهانی بهره می‌برند.