موسیقی الکترونیک سبکی از موسیقی است که برای ساخت آن از ابزارها و فناوریهای الکترونیکی بهره میگیرند. در این سبک، معمولاً از سازهای معمولی و آکوستیک برای تولید صدا استفاده نمیشود. ویژگی اصلی که موسیقی الکترونیک را از دیگر سبکها متمایز میکند، همان صدای متمایزی است که توسط دستگاههای الکترونیکی ایجاد میشود. برای آگاهی بیشتر در این زمینه، ادامه مطلب را در وبلاگ آنبین دنبال کنید.
توصیه میکنیم این مطلب انواع پیکاپ های اکتیو و پسیو را حتماً بخوانید.
موسیقی الکترونیک چیست ؟
به طور کلی، هر موسیقی که در ساخت یا تغییر آن از ابزارهای الکترونیکی یا الکترومکانیکی استفاده شده باشد، موسیقی الکترونیک نامیده میشود.
در این سبک، آهنگساز باید فرآیند پردازشی که بعداً روی ایده موسیقایی او انجام میشود را از قبل پیشبینی کند و درباره آن تصمیم بگیرد. بنابراین، اثر نهایی تا حدی نشاندهنده رابطه بین آهنگساز و ابزارهای تولید موسیقی است.
از نمونههای سازهای الکترومکانیکی میتوان به تلهارمونیوم، ارگ هموند و گیتار الکتریک اشاره کرد. برای تولید صدای کاملاً الکترونیک نیز از ابزارهایی مانند ترمین، سینثسایزر و رایانه استفاده میشود. موسیقی الکترونیک معمولاً بدون کلام است.
در آغاز، این موسیقی فقط در حوزه موسیقی هنری کاربرد داشت، اما از اواخر دهه ۶۰ میلادی و با ارزانتر شدن فناوریهای تولید صدا، موسیقی ساختهشده با روشهای الکترونیک به تدریج در میان عموم مردم گسترش یافت.
امروزه موسیقی الکترونیک گونهها و زیرسبکهای بسیار زیادی دارد؛ از موسیقی تجربی هنری گرفته تا سبکهای رایج موسیقی رقص الکترونیک.
مقاله پیکاپ مگنتیک چیست ؟ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در ویژگی های پوست مناسب برای ساز تار پیدا کنید.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در مصاحبه آموزشگاه الهام با علیرضا فیروزیان، مدرس فلوت پیدا کنید.
توصیه میکنیم حتماً مقاله تاثیر انتخاب موسیقی مناسب برای ورزش را مطالعه کنید.
امکانات بالقوه نامحدودی برای پدید آوردن صدا
در این سبک موسیقی، آهنگساز از تواناییهای بیپایانی برای ساختن صدا و هدایت آن استفاده میکند. ابزارها و دستگاههای الکترونیکی به او اجازه میدهند تا رنگ صدا، شدت و ضعف آن و نیز زیر و بمی نتها را با دقتی بینظیر و بسیار بالا تنظیم کند.
دیگر لازم نیست آهنگساز تنها به گروه محدودی از نوازندگان متکی باشد. در اینجا، آهنگساز و تنظیمکننده میتوانند مستقیماً و بدون نیاز به واسطه، ایدههای خود را عملی کنند. بنابراین مسئولیت ایجاد تغییرات ظریف در ریتم، رنگ صوتی و شدت قطعه، کاملاً بر عهده خود آنهاست.
اگر سوالاتی دارید، مقاله بیوگرافی پیر بولِز،یکی از بنیانگذاران سبک سریالیسم به شما کمک خواهد کرد.
صدایهای به کار رفته ممکن است الکترونیکی باشند، یا از نویزها و صداهای مختلف گرفته شده باشند، یا حتی اجرای زنده نوازندگان. گاهی هم نوازندگان با بخشی از موسیقی که قبلاً توسط خودشان ضبط شده و با روشهای الکترونیکی تغییر یافته، همنوازی میکنند یا به صورت دونوازی با آن میپردازند.
توصیه میکنیم این مطلب تاریخچه نسل های موسیقی کانتری را حتماً بخوانید.
در صورت علاقهمندی، مطلب سازی عجیب با نام فلوت بینی را از دست ندهید.
در این موسیقی، معمولاً از سازهای آکوستیک به شکل مرسوم و سنتی استفاده نمیشود. صداها یا از ابتدا توسط مدارهای الکترونیکی مانند سینتیسایزر تولید میشوند، یا با نمونهبرداری از صدای سازهای معمولی یا صدای انسان، و سپس پردازش دیجیتالی آنها خلق میگردند. با کمک نرمافزارها، این صداها در محدودههای فرکانسی غیرطبیعی پخش شده و با افزودن افکتهای مختلف، صداهایی پدید میآیند که پیش از این هرگز شنیده نشدهاند.
مقاله معرفی ساز تار منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
دیدگاهتان را بنویسید