در نوشتههای قبلی، به طور کامل به معرفی سبک موسیقی فیوژن یا تلفیقی پرداختیم. اکنون در این بخش از وبلاگ آنبین، قصد داریم گروههای ایرانیای را به شما معرفی کنیم که در زمینه موسیقی تلفیقی فعالیت میکنند.
معرفی گروه های ایرانی با سبک موسیقی فیوژن
گروه آویژه
رامین بهنا از نخستین کسانی است که موسیقی تلفیقی را در ایران پایهگذاری کرد. او در سال ۱۳۷۵ به همراه پدرام درخشانی، بابک ریاحیپور و رضا آبایی، گروه موسیقی آویژه را بنیان نهاد. اجراهای زنده این گروه، به عنوان اولین نمونههای موسیقی تلفیقی در ایران شناخته میشوند.
گروه اوهام
گروه موسیقی اوهام در سال ۱۳۷۸ در تهران به وجود آمد. پایهگذار این گروه شهرام شعرباف، خواننده و آهنگساز، بود که همراه با شاهرخ ایزدخواه (نوازنده گیتار الکتریک) و بابک ریاحیپور (نوازنده گیتار بیس) فعالیت خود را شروع کرد. این گروه اولین آلبوم خود به نام «نهال حیرت» را در تابستان همان سال ضبط کرد، اما موفق به دریافت مجوز رسمی برای انتشار آن نشد.
توصیه میکنیم این مطلب مخترع گیتار کیست؟ را حتماً بخوانید.
گروه رومی
بعد از متوقف شدن فعالیت گروه آویژه، پدرام درخشانی بیش از هر کس دیگری به ادامه دادن مسیر موسیقی تلفیقی پرداخت.
او به همراه رضا آبایی و چند نوازنده دیگر، گروه جدیدی به نام رومی را تشکیل داد. درخشانی در این گروه جدید، نکاتی که از گروه قبلی چندان خوشش نمیآمد را تغییر داد و ایدههای مورد علاقهاش را به شکلی که میپسندید، به مخاطبانش ارائه کرد. این رویکرد باعث شد گروه رومی خیلی زود مورد استقبال و محبوبیت قرار بگیرد.
گروه باراد
گروه “باراد” یک گروه راک ایرانی بود که در سال ۱۳۸۲ یک آلبوم با نام خودشان منتشر کردند. موسیقی این آلبوم، ترکیبی از راک و ملودیهای محلی مناطق مختلف ایران بود.
این گروه را پویا محمودی بنیان گذاشت و کارهایش از ترانههای بومی جنوب ایران الهام گرفته بود. گروه باراد تنها دو سال بعد از انتشار آلبومشان در سال ۱۳۸۲ از هم پاشید و دلیل این جدایی هرگز به طور عمومی اعلام نشد.
گروه دارکوب
گروه دارکوب در سال ۱۳۸۶ با هدف تمرکز بر موسیقی با محوریت سازهای کوبهای شکل گرفت. در ابتدا، هسته اصلی این گروه را همایون نصیری، حبیب مفتاح بوشهری و رضا گلزار تشکیل میدادند.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه تاریخچه سرود ملی ایران.
در صورت علاقهمندی، مطلب بیو گرافی امین بانی را از دست ندهید.
گروه کامنت
گروه کامنت یا کامنت بند، یک گروه موسیقی ایرانی در سبک آلترناتیو راک است. این گروه در سال ۱۳۸۶ به وسیله کیان پورتراب و نیما رمضان در تهران پایهگذاری شد. پس از آن، با پیوستن دیگر اعضا به گروه، چندین قطعه از ساختههای کیان پورتراب ضبط شد و در نهایت نخستین آلبوم گروه با نام «میرم بالاتر» در سال ۱۳۸۸ منتشر گردید.
گروه بهنا
گروه بهنا در فصل پاییز سال ۱۳۸۵ به سرپرستی رامین بهنا شکل گرفت. هدف اصلی این گروه، ارائه موسیقیای بود که در عین تلفیقی بودن، هویت و رنگوبوی ایرانی خود را حفظ کند. کار این جمع صمیمی و کوچک، با تمرین آهنگهای قدیمیتر ساخته رامین بهنا آغاز شد؛ آهنگهایی که پیش از این برای گروه آویژه خلق شده بودند.
گروه دنگشو
اولین بار در سال ۱۳۸۳ ایده تشکیل گروهی به نام “دنگ شو” به ذهن طاها پارسا و رضا شایا رسید. این دو، پسران علیرضا شجاعنوری (بازیگر معروف سینما، تئاتر و تلویزیون) هستند. با این حال، آنها مسیر و علاقهی شخصی خود را دنبال کردند و در نهایت به موسیقی رسیدند، جایی که گروه دنگشو متولد شد.
در دنیای موسیقی ایران، گروههای جالبی هستند که سبکی به نام «فیوژن» را دنبال میکنند. فیوژن به معنای تلفیق و ترکیب است. این گروهها موسیقی سنتی ایرانی را با سبکهای دیگر مانند جاز، راک، بلوز یا حتی موسیقی مناطق مختلف جهان درهم میآمیزند.
توصیه میکنیم حتماً مقاله آشنایی با اصطلاح مایه در موسیقی را مطالعه کنید.
هدف آنها خلق یک صدای تازه و امروزی است، در حالی که ریشههای موسیقی اصیل ایرانی در کارشان حفظ میشود. با این کار، هم مخاطبان داخلی بیشتری جذب میشوند و هم امکان معرفی موسیقی ایرانی به گوش جهانیان فراهم میگردد.
این گروهها معمولاً از سازهای سنتی مانند تار، سنتور و نی استفاده میکنند و آنها را در کنار سازهای مدرنی مانند گیتار بیس، درامز و سینتیسایزر مینوازند. حاصل این ترکیب، موسیقی پویا و شنیدنی است که هم برای نسل جوان جذاب است و هم برای دوستداران موسیقی کلاسیک ایرانی.
گروه بمرانی
گروه بمرانی کار خود را از سال ۸۷ با ضقط آلبومی به نام «آسمان زرد خورشید آبی» شروع کرد. بهزاد عمرانی این آلبوم را با همراهی حمیدرضا بهزادیان تهیه کرد و پس از آن، یک اجرای زنده در مجتمع فنی تهران داشتند. این گروه از جمله گروههای نادری است که در این سالها توانسته به آرامی و بدون وقفه، راه خود را در موسیقی بیابد و همچنین اعضای اصلی خود را از ابتدا تا به امروز حفظ کند.
گروه پالت
گروه موسیقی پالت در سال ۱۳۸۸ به شکل کاملاً تصادفی تشکیل شد. اعضای گروه برای یک اجرا در مؤسسه خیریه محک کنار هم قرار گرفتند. این تجربه برایشان آنقدر لذتبخش و دلچسب بود که از همان زمان، آغاز رسمی فعالیت پالت کلید خورد.
اگر سوالاتی دارید، مقاله تعریف ارکستراسیون یا سازآرایی به شما کمک خواهد کرد.
گروه دیوار
گروه “دیوار” در سال ۱۳۹۰ توسط مسعود همایونی، که گیتار الکتریک مینوازد، و یاشار خسروی، نوازنده ساکسوفون، بنیانگذاری شد. پس از آن، پویا نیکپور به عنوان نوازنده کیبورد و پیانو، بابک ریاحیپور که نوازنده گیتار باس است و ایلیار خسروی در نقش درامر به گروه اضافه شدند تا در نهایت گروه “دیوار” به طور کامل شکل بگیرد.
گروه چارتار
گروه چارتار یک مجموعه موسیقی ایرانی است که در سال ۱۳۹۰ پایهگذاری شد. این گروه را آئین احمدی فر، آرش فتحی، آرمان گرشاسبی و احسان حائری تشکیل دادند. نتیجهی نگاه خلاقانه و ایدهمحور این اعضا، آلبومی با نام «باران تویی» بود که در بهمنماه سال ۱۳۹۰ روانه بازار موسیقی شد.
گروه پیتر سلیمانیپور
گروه پیتر سلیمانیپور در زمستان سال ۱۳۹۱ با هدف حضور در اولین «هفتهی موسیقی تلفیقی» تشکیل شد. اساس کار این گروه، تعدادی از قطعات قدیمی سلیمانیپور و نگرش هنری او در آن دوره بود؛ آثاری که به دلایلی هرگز فرصت اجرا روی صحنه را پیدا نکرده بودند.
مقاله آشنایی با تاریخچه موسیقی هرمزگان منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
برای گسترش دانش خود، مقاله پوئم سمفونی «تختی» بیانگر زندگی جهان پهلوان تختی را مطالعه کنید.
گروه کاسته
شاید یکی از بزرگترین مشکلاتی که گروه موسیقی “کاسته” در این سالها تجربه کرد، خروج پیتر سلیمانیپور از گروه بود. به دلایلی خاص، او از تابستان سال ۱۳۹۵ دیگر نتوانست با آنها همکاری کند. در نهایت، با پیشنهاد خود پیتر، سهیل پیغمبری به جای او به گروه پیوست. گروه “کاسته” کار خود را از سال ۱۳۹۱ با نام “تریو احسان صدیق” شروع کرد.
گروه دال
گروه دال که نامش از نخستین حرف کلمه دوستی برگرفته شده، در اسفندماه سال ۱۳۹۲ با پخش ترانه “آوازم را میرقصیدی” کار خود را آغاز کرد. این گروه در سال بعد چند ترانه دیگر را در فضای اینترنت منتشر کرد و از این طریق توانست توجه علاقهمندان به موسیقی تلفیقی را به خود جلب کند. همچنین در همان سال، این گروه قطعه “طعم شیرین خیال” را برای تیتراژ فیلمی با همین نام ساخت.
گروههای موسیقی زیادی در ایران هستند که سبک خاصی به نام «فیوژن» را اجرا میکنند. فیوژن به معنای تلفیق و ترکیب است. در این سبک، موسیقی سنتی و اصیل ایرانی با سازهای کلاسیک غربی و گاهی حتی با سازهای مناطق مختلف دنیا درهم میآمیزد و یک صدای جدید و امروزی به وجود میآورد.
این گروهها با خلاقیت خود، ملودیهای کهن ایرانی را در قالبی تازه ارائه میدهند تا برای نسل جوان جذابتر باشد. در کارهای آنها میتوانید همزمان صدای سازهای ایرانی مانند تار و سنتور را در کنار گیتار، پیانو یا درامز بشنوید.
هدف از این نوع موسیقی، احترام به roots و ریشههای موسیقی ایران و در عین حال، ایجاد یک تجربه شنیداری نو و جهانی است. این گروهها نشان میدهند که موسیقی ایرانی بسیار غنی و انعطافپذیر است و میتواند با فرهنگهای دیگر گفتوگو کند.
گروه داماهی
گروه موسیقی ایرانی «داماهی» در سال ۱۳۹۳ شکل گرفت. هدف اصلی این گروه، ساختن موسیقیای بود که با بیانی رها و آزاد، عناصر گوناگونی از موسیقیهای مختلف را در هم بیامیزد. آنها در اولین آلبوم خود، رنگوبوهایی از موسیقی محلی ایران (به ویژه نواهای مناطق جنوب کشور) را با سبکهای جهانی مانند جاز، رگه، فلامنکو، موسیقی آفریقایی، لاتین، فانک و حتی نغمههای هندی ترکیب کردند.
برای مطالعه بیشتر، به آشنایی با طریقه کوک کردن سیم های تار سری سر بزنید.
گروه کماکان
در سال ۱۳۹۴، مهدی ساکی اولین آلبوم رسمی خود به نام «کماکان» را منتشر کرد که ماکان اشگواری راهنمایی هنری آن را بر عهده داشت. او پیش از این، با اجراهای زنده مختلفی شناخته شده بود. این آلبوم توانست به یکی از پرفروشترین آثار در سبک تلفیقی تبدیل شود و موفقیت چشمگیری در این ژانر موسیقی به دست آورد.
گروه نیوش
این گروه موسیقی از سه نفر اصلی تشکیل شده است: سروش قهرمانلو که هم آواز میخواند و هم سهتار الکتریک مینوازد، آرش قهرمانلو که از بنیانگذاران گروه و مسئول برنامهریزیهاست، و کیکاووس مختاری که وظیفهٔ تنظیم قطعات را بر عهده دارد. سبک موسیقی آنها ترکیبی از راک، موسیقی سنتی و فولکلور است.
برای گسترش دانش خود، مقاله متن آهنگ ” آخ تو شب یلدای منی” را مطالعه کنید.
دیدگاهتان را بنویسید