معرفی ساز زیتر | ساختار و تاریخچه

معرفی ساز زیتر

در این نوشته از وبلاگ آنبین، می‌خواهیم یکی از سازهای قدیمی و تأثیرگذار را به شما معرفی کنیم که هنوز هم در موسیقی امروزی جایگاه ویژه‌ای دارد. اگر دوست دارید با سازها آشنا شوید و خصوصاً بیشتر درباره‌ی ساز زیتر بدانید، پیشنهاد می‌کنیم این مطلب را تا پایان دنبال کنید.

ساز زیتر چیست؟

نام ساز زیتر از کلمه یونانی “cithara” گرفته شده است. به طور کلی، به هر سازی که دارای سیم‌های زیاد روی یک صفحه صاف باشد و طول سیم‌ها با اندازه بدنه ساز برابر باشد، زیتر گفته می‌شود. این ساز می‌تواند از یک تا بیش از پنجاه سیم داشته باشد؛ اما نمونه اروپایی آن معمولاً بین ۳۰ تا ۴۰ سیم دارد.

اگر سوالاتی دارید، مقاله تاریخچه آموزش موسیقی کودک در جهان به شما کمک خواهد کرد.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً روحوضی یا سیاه بازی ،ترکیبی از نمایش و موسیقی را بخوانید.

زیتر را معمولاً روی میز یا روی پاهای نوازنده قرار می‌دهند و با انگشتان یا یک مضراب می‌نوازند. سیم‌های نزدیک‌تر با دست چپ و سیم‌های دورتر با دست راست نواخته می‌شوند. سیم‌های سمت چپ معمولاً در دسته‌های سه یا چهارتایی قرار گرفته‌اند و برای نواختن آکورد با دست چپ استفاده می‌شوند. سیم‌های سمت راست نیز به صورت تکی یا دوتایی هستند و برای نواختن ملودی کاربرد دارند.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب نت سفید و نت سیاه چیست؟ را بخوانید.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب بالاترین عمل پرستش در کلیسای غرب با فرم مس را از دست ندهید.

مقاله چه افرادی از کاپو استفاده می‌کنند؟ حاوی اطلاعات جامعی است.

اگر سوالاتی دارید، مقاله بیوگرافی لئونارد کوهن به شما کمک خواهد کرد.

کوک این ساز ممکن است بسته به سازنده یا مدل آن بسیار متفاوت باشد؛ اما معمولاً روی بدنه ساز یک نمودار رنگی نصب شده یا زیر سیم‌ها برچسبی وجود دارد که نحوه کوک را نشان می‌دهد. امروزه اصطلاح زیتر معمولاً به سه نوع اصلی اشاره دارد: زیتر کنسرت، زیتر آلپاین و زیتر آکورد.

برای یادگیری پیشرفته، به آشنایی با اصطلاحات پایه ای و اصلی موسیقی مراجعه کنید.

تاریخچه ساز زیتر

قدیمی‌ترین سازی که از خانواده زیتر کشف شده، یک ساز چینی به نام گوکین است که در آرامگاه مارکیز یی زنگ پیدا شده و قدمت آن به ۴۳۳ سال قبل از میلاد می‌رسد. در اواخر قرن هجدهم، دو مدل اصلی از زیترهای کنسرتی در اروپا به وجود آمد: یکی زیتر سالزبورگ که یک سمت آن به شکل گرد و دور از نوازنده ساخته می‌شد، و دیگری زیتر میتن‌والد که هر دو طرف آن گرد بود. هر دوی این مدل‌ها هنوز هم در اجراهای امروزی دیده می‌شوند، اما زیتر سالزبورگ رواج بیشتری دارد.

در شروع قرن نوزدهم، زیتر به یک ساز محلی پرطرفدار در مناطق باواریا و اتریش تبدیل شد و با نام Volkszither شناخته می‌شد. در این دوره، یوهان پتزمایر، نوازنده اهل وین، به چهره‌ای سرشناس در نواختن این ساز بدل شد و آن را به سازی محبوب در محیط خانه تبدیل کرد.

برای گسترش دانش خود، مقاله فرت گیتار چیست؟ را مطالعه کنید.

زیتر دو دوره اوج محبوبیت را در ایالات متحده تجربه کرد. دوره اول از اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم بود که در بسیاری از خانه‌ها یک زیتر وجود داشت. اما در دهه ۱۹۲۰، با همه‌گیر شدن سازهای زهی دیگر مانند گیتار و همچنین محبوبیت سبک جدید جاز، از استقبال از زیتر کاسته شد. سپس در دهه ۱۹۵۰، پس از موفقیت فیلم بریتانیایی “The Third Man”، باراترج به این ساز زنده شد. این علاقهٔ تازه تا دهه ۱۹۶۰ ادامه یافت و نوازندگانی مانند کَرَس، راث وِلکام و شرلی اَبیکِیر آلبوم‌های پرفروشی منتشر کردند. با این حال، در اواخر دهه ۱۹۶۰، محبوبیت زیتر دوباره کاهش پیدا کرد.

مقاله بهترین آموزشگاه دف در شرق تهران منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *