در نوشتههای قبلی درباره ساز هورن صحبت کردیم. در این بخش از وبلاگ آنبین میخواهیم چگونگی پیشرفت و داستان گذشته این ساز را برای شما شرح دهیم. خواهشمندیم تا پایان این نوشته با ما همراه بمانید.
اگر سوالاتی دارید، مقاله موسیقی الکترونیک چیست ؟ به شما کمک خواهد کرد.
توصیه میکنیم حتماً مقاله برای دسته بندی موسیقی باید به چه مواردی دقت کنیم؟ را مطالعه کنید.
تاریخچه تکامل ساز هورن
تا قبل از قرن نوزدهم، ساز هورن دارای سوپاپ نبود. انواع قدیمی این ساز بسیار سادهتر از هورنهای امروزی بودند و در واقع از لولههای برنجی با چند خمیدگی و یک دهانی تشکیل میشدند. در ابتدا از این ساز به عنوان بوق شکار استفاده میشد و نوازنده با تغییر حالت لبهایش، نتهای مختلفی تولید میکرد.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره پدر موسیقی ایران کیست؟ بیابید.
هورنهای نخستین معمولاً در کلیدهای فا، می، می بمل، سی بمل و دو ساخته میشدند. از آنجا که سایر نتها باید با هارمونی کلید اصلی ساز هماهنگ میشدند، نواختن در کلیدهای دیگر ممکن نبود. تنها راه حل این محدودیت، استفاده از قطعههای قلابمانند به نام “کروک” بود که با اتصال به ساز، طول لوله را تغییر میداد و در نتیجه کوک ساز عوض میشد.
برای یادگیری پیشرفته، به دانستنی های جالب در مورد موسیقی مراجعه کنید.
برای مطالعه بیشتر، به با ثروتنمدترین افراد فعال در حوزه موسیقی جهان آشنا شوید سری سر بزنید.
پیش از اختراع سوپاپ، در ارکسترها آن دسته از هورنهایی که نتهای زیر را مینواختند، در فاصلهای دورتر از دیگر سازها قرار میگرفتند و هورنهای نوازندهی نتهای بم، در بخش داخلی ارکستر جای میگرفتند.
تاریخچه تحول ساز هورن
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً آشنایی با موسیقی مازندرانی را بخوانید.
انواع هورن ها
پس، سازهای هورن اول و سوم در عمل نقش «هورن اول» را با نتهای اصلی خود ایفا میکردند و همین موضوع برای هورنهای دوم و چهارم نیز برقرار بود. به همین دلیل است که حتی امروزه در ارکستر، برخلاف دیگر سازها، جایگاه و اولویت نوازندگان هورن بر اساس محل نشستن آنها تعیین نمیشود؛ بلکه اولویت با نوازندگان «هورن اول و سوم» است و پس از آنها، نوازندگان «هورن دوم و چهارم» قرار میگیرند.
در سال ۱۸۱۵ برای نخستین بار ایده استفاده از پیستون برای این ساز مطرح شد. هدف از این تغییر، رفع مشکلاتی بود که نوازندگان هنگام تعویض قطعات اضافی (crook) ساز در میانه اجرا با آن روبرو میشدند.
بعدها استفاده از سوپاپها، امکانهای تازهای را در اختیار این ساز گذاشت و توانایی آن را برای نواختن در گامهای مختلف بیشتر کرد. در واقع، این پیشرفت هورن را به سازی کاملاً کروماتیک تبدیل نمود و تأثیر زیادی بر آهنگسازی برای این ساز در سده نوزدهم گذاشت.
پس از ساخت سوپاپها، فرانسویها هورنهای کوچکتری با سوپاپهای فشاری و آلمانیها هورنهای بزرگتری با سوپاپهای چرخان ساختند. با فشار دادن سوپاپ توسط دست چپ نوازنده، رشتهای که سوپاپهای گوناگون را کنترل میکند، کشیده میشود و این کار باعث تغییر نت میگردد.
نوازندگان هورن برای تنظیم و کنترل صدای ساز، دست راست خود را درون بخش شیپوری شکل (bell) ساز قرار میدهند.
دیدگاهتان را بنویسید