گیتار کلاسیک یکی از سازهای محبوب و شناختهشده در سراسر جهان است که در کشور ما ایران نیز طرفداران زیادی دارد. یکی از افراد تأثیرگذار در معرفی و گسترش این ساز در ایران، سیمون هاروتیونی آیوازیان است. او با تلاشهای فراوان خود، نقش مهمی در شناساندن گیتار کلاسیک به ایرانیان ایفا کرده و به همین دلیل بسیاری او را پدر گیتار کلاسیک ایران مینامند. در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر با زندگی و کارهای این استاد بزرگ آشنا خواهیم شد.
بیوگرافی پدر گیتار کلاسیک ایران
سیمون هاروتیونی آیوازیان در سال ۱۳۲۳ در شهر بندر انزلی متولد شد. او استاد دانشگاه، معلم گیتار و معماری، نوازنده گیتار کلاسیک و فلامنکو و همچنین عکاس ایرانیتبار است. به دلیل تأثیر چشمگیرش در گسترش و پیشرفت ساز گیتار در ایران، از او به عنوان پدر گیتار کلاسیک ایران یاد میشود.
او نواختن گیتار را نزد اساتید مشهور اسپانیایی مانند خوان آلبا، آلریو دیاز، جولیا بایزنتین و ژان دورینگ فرا گرفت و نیز موفق به دریافت مدرک دکترای معماری از دانشگاه سوربون فرانسه شد.
از کارهای حرفهای او میتوان به این موارد اشاره کرد: تدریس معماری و موسیقی در دانشگاه تهران، عضویت در هیئت علمی دانشگاه تهران، اجرای گیتار کلاسیک و فلامنکو در جشنوارهها و مسابقات متعدد، ارائه سخنرانی در همایشها و جشنوارههای مختلف موسیقی، تألیف کتابها و مقالههای فراوان در حوزه معماری و نقاشی ایرانی و نیز حضور در بیش از ده نمایشگاه انفرادی و گروهی در زمینه نقاشی و عکاسی.
شروع نوازندگی
سیمون هاروتیونی آیوازیان نواختن ساز را از دوازده سالگی و با ماندولین شروع کرد. وقتی چهارده ساله شد، با گیتار آشنا شد و به مدت هفت سال، گیتار کلاسیک را به روشهای علمی و به شکل خودآموز یاد گرفت.
او در بیست و یک سالگی اولین استاد فلامنکوی خود، خوان آلبا، را ملاقات کرد و پنج «توکه» از قطعات مشهور اسپانیایی را نزد او آموخت. همزمان با یادگیری گیتار فلامنکو، به تمرین گیتار کلاسیک نیز ادامه میداد.
او برای مدتی شاگرد خصوصی آلیریو دیاز، گیتاریست مشهور ونزوئلایی که بعدها دستیار سگوویا شد، بود. همچنین برای مدت کوتاهی از راهنماییهای تخصصی جولیان بایزنتین، از شاگردان برجسته جولیان بریم، بهره برد.
مدتی نیز نزد آلیریو دیاز، گیتاریست نامدار ونزوئلایی که در سالهای پایانی دستیار سگوویا بود، به صورت خصوصی آموزش دید.
کسب چهار مدال طلای نوازندگی گیتار
پس از آن، برای مدتی از راهنماییهای جولیان بایزنتین، که از شاگردان برجسته جولیان بریم بود، بهره برد. بین سالهای ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۸، چهار مدال طلای نوازندگی گیتار از مسابقات دانشگاهها و آموزشگاههای عالی کشور دریافت کرد. همچنین موفق به کسب جایزه ویژه هیئت داوران در کنگره دانشجویی (مخصوص دانشجویان خارجی) در شهر مادرید شد.
او در فاصله سالهای ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ نزد «ژان دورینگ» آموزش دید که خود از شاگردان «نارسیسو یپس» و از دانشآموختگان ممتاز کنسرواتوار پاریس بود. همچنین بین سالهای ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۴، بیش از ۱۳۴۳ کنسرت گیتار به صورت تکنوازی و همراهی با دیگر نوازندگان اجرا کرده است.
ورود به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران
پس از پایان دبیرستان، در رشته معماری دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پذیرفته شد و پس از فارغالتحصیلی، به عنوان استاد در همان دانشگاه مشغول به کار شد.
چند سالی به تدریس پرداخت و سپس برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت. او دکترای خود را در رشته معماری و باستانشناسی از دانشگاه سوربون پاریس گرفت و دوباره به دانشگاه تهران بازگشت. در آنجا علاوه بر تدریس معماری، به آموزش عکاسی و موسیقی نیز پرداخت و در نهایت به درجه استادی رسید.
«سیمون آیوازیان» در بسیاری از جشنوارهها و مسابقات نوازندگی گیتار کلاسیک و فلامنکو شرکت کرده و در جشنوارهها و همایشهای مختلف به عنوان سخنران حضور فعالی داشته است. در این مراسمها که هر یک بخشی از تاریخ گیتار ایران را نمایندگی میکنند، بارها از او تقدیر شده است.
از جمله این رویدادها میتوان به جشنوارههای فجر، جوان، مسابقات گیتار کلاسیک و فلامنکو ایران، همایش سراسری فلامنکو ایران و جشنواره گیتارنوازان اصفهان اشاره کرد.
دیدگاهتان را بنویسید