تحریر و ویبره، دو روش مهم و پراستفاده در آوازخوانی هستند. تشخیص تفاوت این دو روش برای افراد معمولی یا کسانی که تازه شروع به خوانندگی کردهاند، کار سختی است؛ در حالی که این دو تکنیک با هم تفاوتهای زیادی دارند. در این نوشته از وبلاگ آنبین، با ما همراه باشید تا سه تفاوت اصلی تحریر و ویبره را برای شما توضیح دهیم.
در صورت علاقهمندی، مطلب بیوگرافی همایون شجریان را از دست ندهید.
تفاوت تحریر و ویبره در خوانندگی چیست؟
１. سبک موسیقی
چهچهه یا تحریر، صداهایی هستند که هنگام بیرون دادن نفس تولید میشوند و با توقفهای سریع توسط ماهیچههای گلو قطع و وصل میگردند. این روش آوازی، حال و هوایی شبیه به آواز پرندگان پدید میآورد. تحریر بیشتر در موسیقی اصیل ایرانی به کار میرود و در موسیقی کشورهایی مانند آذربایجان، عراق و سوریه نیز دیده میشود؛ اما در موسیقی پاپ کمتر از آن استفاده میشود. در تکنیک ویبره، خواننده روی یک نت مشخص، نوسانهای ظریف و لرزشهایی ایجاد میکند. برخلاف تحریر، این روش در موسیقی پاپ بسیار پرکاربرد و رایج است.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در ۵ موسیقی برتر تاریخ سینمای جهان پیدا کنید.
２. فواصل بین نتها
یک تفاوت اصلی بین تحریر و ویبره، میزان فاصلهای است که از نت اصلی فاصله میگیریم. در ویبره، حرکت فقط بین نت اصلی و نتهای نزدیک به آن انجام میشود و این فاصله معمولاً از نیمپرده بیشتر نیست؛ چون اگر بیشتر شود، ویبره کیفیت خوبی نخواهد داشت. اما در تحریر، این محدودیت وجود ندارد و میتوان حتی تا فاصلهی یک و نیم پرده بالاتر یا پایینتر از نت اصلی هم حرکت کرد.
３. نحوه ایجاد
ویبره به لرزشی آرام و پیوسته در صدا گفته میشود. برای ایجاد این لرزش، باید از عضله دیافراگم کمک گرفت و فشار مستقیم به حنجره وارد نکرد. کنترل نفس و نحوه دم و بازدم، مهمترین عامل در ایجاد ویبره است.
در مقابل، تحریر به معنای لرزش صدا نیست، بلکه نوعی شکستن و تقسیم صدا محسوب میشود. در تحریر نیز دیافراگم نقش دارد، اما وظیفه اصلی بر عهده عضلات حنجره است. هنگام اجرای تحریر، ابتدا دیافراگم هوا را به بیرون میفرستد و سپس عضلات حنجره با قطع و وصل کردن صدا، آن را شکل میدهند.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً معرفی ساز یوکللی یا اوکله له را بخوانید.
دیدگاهتان را بنویسید