در روز ۱۴ آوریل ۱۹۱۲، زمانی که یکی از بزرگترین و مدرنترین کشتیهای جهان در حال غرق شدن بود، رهبر گروه موسیقی، والاس هارتلی، با ویولنش داستانی ماندگار خلق کرد. او آخرین آهنگ خود را نواخت و این ساز ساده را به چیزی جادویی تبدیل کرد که صدایش برای همیشه در تاریخ کشتی تایتانیک باقی خواهد ماند. در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، بیشتر با این ویولن افسانهای آشنا خواهید شد.
ویولن حماسه آفرین تایتانیک
هارتلی تازه این ساز را از نامزدش هدیه گرفته بود و قصد داشت اولین آهنگی را که روی کشتی تایتانیک نواخته، با آن اجرا کند. هنوز هم روی بدنهٔ ساز، پلاکی دیده میشود که روی آن نوشته شده: «برای والیس، به مناسبت نامزدیمان. ماریا». اما چه کسی میدانست که این آخرین باری خواهد بود که هارتلی سازی در دست میگیرد؟
آخرین قطعه موسیقی تایتانیک
در پانزدهم آوریل ۱۹۱۲، والاس به همراه هشت نوازنده دیگر گروه موسیقی، روی عرشه کشتی ایستادند و از جان و دل کوشیدند تا به افرادی که از ترس به هر سو میدویدند و به سمت قایقهای نجات میپریدند، آرامش ببخشند. آخرین آهنگی که در آن کشتی نواخته شد، قطعۀ «Nearer My God To Thee» یا «خدایا به تو نزدیکترم» بود. اگر فیلم تایتانیک را با بازی به یاد ماندنی لئوناردو دیکاپریو و کیت وینسلت دیده باشید، شاید آن صحنههایی را به خاطر بیاورید که نوازندگان در آخرین لحظاتِ فرو رفتن کشتی در آب، مشغول نواختن موسیقی بودند.
هارتلی در دقایق پایانی، ویولنش را در جعبه گذاشت و آن را محکم در آغوش گرفت. متأسفانه او نجات پیدا نکرد و جسدش دو هفته پس از غرق شدن کشتی، در حالی که جعبه ساز به آن بسته شده بود، پیدا شد.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه ساز کوزه،ساز ساده اما توانمند.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره بیوگرافی علی مولایی بیابید.
سرنوشت ویولن تایتانیک چه شد؟
ماریا برانسون، که زمانی مالک ویولن تایتانیک و نامزد والاس هارتلی بود، در یادداشتهای شخصی خود نوشته بود که این ساز پس از پیدا شدن پیکر هارتلی به او بازگردانده شد و برای مدتها به عنوان یادگاری ارزشمند در خانوادهشان نگهداری شد. بعد از درگذشت ماریا در سال ۱۹۳۵، این ویولن در ابتدا به یک مؤسسه خیریه اهدا گردید. سپس طی سالها، بین افراد مختلف دست به دست شد و در نهایت، برای مدت طولانی در انباری زیر شیروانی یک خانه در اروپا بدون استفاده باقی ماند.
اطلاعات چندانی از این خانواده در دست نیست، اما در نهایت، آنها این ساز را برای فروش به یکی از معروفترین حراجیهای آمریکا بردند. حدود هفت سال زمان لازم بود تا متخصصان بتوانند اصالت ویولن تایتانیک را تأیید کنند. بر اساس تحقیقات انجام شده، پژوهشگران دریافتند که هنوز هم در میان بافت چوبی ساز، نشانههایی از ذرات ریز اقیانوس دیده میشود. علاوه بر این، تأیید شده که خوردگی و فرسایش روی بخشهای فلزی آن، به دلیل ماندن طولانیمدت در آب شور دریا بوده و این نوع فرسایش با فرسایش مشاهدهشده در بقایای بدنه کشتی تایتانیک هماهنگی دارد.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در آشنایی با موسیقی جنوبی (بندری) پیدا کنید.
برای گسترش دانش خود، به مقاله مسابقه یلدایی آنبین سر بزنید.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب فرم در موسیقی به چه معناست؟ را بخوانید.
در پایان، این ویولن در سال ۲۰۱۳ به حراج گذاشته شد و به عنوان گرانبهاترین اثر هنری بازمانده از کشتی تایتانیک فروخته شد.
توصیه میشود به مطالعه مقاله تفاوت موسیقی عرفانی و موسیقی سنتی ادامه دهید.
دیدگاهتان را بنویسید