همانطور که قبلاً دربارهٔ هارمونی در موسیقی صحبت کردیم، هارمونی یکی از بخشهای اصلی و بسیار مهم در ساختن آهنگ است. برای اینکه بتوانید هارمونی را به خوبی درک کنید، لازم است ابتدا اصول اولیه موسیقی را به طور کامل یاد بگیرید. یکی از کلیدیترین موضوعات در هارمونی، شناخت آکوردها است. با توجه به نحوهٔ چیدمان آکوردها و قوانینی که در این زمینه وجود دارد، انواع مختلفی از هارمونی پدید آمدهاند. هر کدام از این انواع، ویژگیهای خاص خود را دارند و در نهایت باعث ایجاد تنوع در هارمونی میشوند. در ادامه، در این مطلب از وبلاگ آنبین با انواع هارمونی در موسیقی بیشتر آشنا خواهید شد.
انواع هارمونی
وقتی چند آکورد در کنار هم قرار میگیرند، هارمونیهای گوناگونی پدید میآید. به طور کلی، با روشهای مختلف چیدمان آکوردها، ۹ نوع هارمونی ایجاد شده است که در ادامه میتوانید با آنها آشنا شوید.
هارمونی کلاسیک
در موسیقی کلاسیک، هارمونی با کنار هم قرار دادن فاصلههای سوم ساخته میشود.
هارمونی کروماتیک
در دوران رمانتیک، گونهای از موسیقی پدید آمد که در آن، آهنگسازان بیش از گذشته به بیان احساسات درونی خود روی آوردند. در ساختههای این هنرمندان میتوان موضوعاتی مانند عشق، باورهای فردی، حسهای شگفتانگیز، اندوه عمیق و حتی مفاهیم اهریمنی را مشاهده کرد.
هارمونی مدرن
اساس موسیقی امروزی در قرن بیستم شکل گرفت. آهنگسازان این دوران کوشیدند تا از قواعد هماهنگی صداهای قدیمی فاصله بگیرند و روش تازهای برای ترکیب نتها پدید آورند که دیگر به قطبهای صدایی پیشین وابسته نباشد. این شیوه نوین در هماهنگی اصوات، موسیقی مدرن نامیده شد.
امپرسیونیسم
کلود دبوسی از نخستین کسانی بود که موسیقی را به سبک امپرسیونیسم ساخت. او همه قواعد قدیمی مربوط به هارمونی در موسیقی کلاسیک و رمانتیک را رها کرد و به جای آن، از ایدههای شخصی خود برای ساختن قطعات موسیقی پیروی نمود. هارمونی در این سبک، از ترکیب آکوردها و گامهای کهن و همچنین گامهای شرقی به وجود آمد.
هارمونی اکسپرسیونیسم
در سبک اکسپرسیونیسم، هماهنگیِ موسیقی از قواعد معمول پیروی نمیکند. در این سبک، آهنگساز سعی دارد احساسات درونی انسان ــ چه زشت و چه زیبا ــ را به کمک ریتمهای ناهمگون، تغییرات سریع در گام، ناهمخوانیهای آکوردی شدید، استفاده همزمان از دو گام مختلف و نیز با ایجاد فضای صوتی خاص در ارکستر، به شنونده منتقل کند.
پلی تنالیته
یک نوع دیگر از هماهنگی موسیقایی، چندگانهنغمگی نام دارد. این حالت زمانی پیش میآید که دو یا چند گام موسیقایی در یک زمان شنیده شوند. در این روش معمولاً از تأکیدهای غیرمنظم در وزن و نیز الگوهای گوناگون ریتمیک استفاده میگردد.
هارمونی کوارتال
این هارمونی ویژه از چیدمان آکوردهایی با فاصلهی چهارم ساخته میشود. این شیوه از موسیقی معمولاً برای احیای قطعات فراموششدهی قرون وسطایی مورد استفاده قرار میگیرد.
آتونال
آهنگسازان در پایان سده نوزدهم، با جابجایی پیوستهٔ تنالیته، دگرگونیهای چشمگیری در هارمونی پدید آوردند. در این روش، آنان از آکوردها بدون وابستگی به یک تنالیتهٔ ثابت برای ساختن قطعات موسیقی استفاده کردند.
سریالیسم
در موسیقی سریالیسم، هارمونی زمانی شکل میگیرد که دوازده نت نیمپردهی پی در پی در یک ردیف قرار بگیرند. در این روش، همهی این نتها اهمیت یکسانی دارند و هیچ کدام بر دیگری برتری ندارد.
دیدگاهتان را بنویسید