در موسیقی، فاصلهی بین دو نت اهمیت زیادی دارد و هنگام نواختن باید به آن دقت کرد. به این فاصلهها در موسیقی «پرده» گفته میشود. در واقع، فاصله در موسیقی یعنی تفاوت ارتفاع دو نت روی خطوط حامل یا تفاوت در زیر و بمی صدا. حتی روی ساز هم میتوانید این فاصلهها را به روشنی ببینید. در ادامه این نوشته از وبلاگ آنبین، به بررسی دقیقتر پرده و نیمپرده میپردازیم. پیشنهاد میکنیم تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه موسیقی، علم یا هنر؟!.
پرده و نیم پرده در موسیقی
در موسیقی، واحد اندازهگیری فاصله بین دو نت، «پرده» نام دارد. هرچه تعداد پردههای بین دو نت بیشتر باشد، اختلاف صدای آن دو نت (چه زیر و چه بم) و به عبارتی فاصلهشان از یکدیگر بیشتر است.
اگر نتها را پشت سر هم و به ترتیب بنویسیم، فاصله بین هر دو نت متوالی، همیشه یک فاصله «دوم» است. اما همه این فاصلههای دوم یکسان نیستند. بعضی از آنها «یک پرده» و بعضی دیگر «نیمپرده» هستند.
به فاصلههای دومِ یکپردهای، «دوم بزرگ» و به فاصلههای دومِ نیمپردهای، «دوم کوچک» میگویند.
در دنباله نتها، همواره بین نتهای «سی و دو» و همچنین «می و فا» فقط نیمپرده فاصله وجود دارد. در مقابل، بین نتهای «دو تا ر»، «ر تا می»، «فا تا سل»، «سل تا لا» و «لا تا سی» همیشه یک پرده کامل فاصله هست.
برای گسترش دانش خود، مقاله تاریخچه سیاه بازی را مطالعه کنید.
در موسیقی غربی، هر فاصله یکپردهای را میتوان به دو نیمپرده تقسیم کرد. به همین دلیل، در هر اکتاو در مجموع دوازده نیمپرده داریم.
**علامتهای تغییردهنده**
در نتنویسی، علامتهایی وجود دارند که اگر در سمت چپ یک نت قرار بگیرند، وظیفه دارند صدای آن نت را به اندازه نیمپرده (یا بیشتر) زیر یا بم کنند، بدون اینکه نام نت یا جای آن روی خطوط حامل عوض شود.
در موسیقی غربی، این علامتها میتوانند هر نتی را، بدون تغییر نامش، یک یا دو نیمپرده زیر یا بم کنند. نام بیشتر این علامتها از زبان فرانسه گرفته شده است که در ادامه فهرست شدهاند:
دیز Diese
بمل Bemol
دوبل دیز Double-Diese
دوبل بمل Double Bemol
بکار Becarre
سری Sori
کرن Koron
توصیه میشود به مطالعه مقاله بیوگرافی بلا ویکتور یانوش بارتوک ادامه دهید.
دیدگاهتان را بنویسید