مهارت خود را در نوازندگی پیانو بالا ببرید

آریا شادمهر

پیانو از سازهای بسیار دوست‌داشتنی و مشهور است که نواختن آن به تمرین و دقت زیادی نیاز دارد. با این حال، با رعایت چند نکته و انجام تمرین‌های منظم می‌توانید در نواختن این ساز پیشرفت چشمگیری داشته باشید. اگر علاقه‌مندید سطح نوازندگی خود را در پیانو ارتقا دهید، ادامه این نوشته را در وبلاگ آنبین دنبال کنید.

مهارت خود را در نوازندگی پیانو بالا ببرید

راهکارهای زیر می‌توانند به شما در پیشرفت و بهبود مهارت‌های نوازندگی کمک کنند.

کشش انگشتان

مهم نیست که دست‌های شما کوچک است یا بزرگ؛ نکته کلیدی این است که تمرینات کششی مناسبی برای انگشتان خود انجام دهید.
کشش دادن منظم انگشتان، گردش خون را بهتر می‌کند و به تدریج باعث می‌شود که نواختن ساز برای شما آسان‌تر و روان‌تر شود.
می‌توانید از شست شروع کنید و آن را به نرمی به سمت عقب بکشید تا حس کشیدگی ملایمی را احساس کنید.
سپس همین حرکت را برای انگشت اشاره و به ترتیب برای بقیه انگشتان تکرار کنید.
در مرحله بعد، معمولاً شست و انگشت اشاره را با کمک دست دیگر به سمت بالا می‌کشیم و این کار را برای هر یک از انگشتان انجام می‌دهیم.

نت هارو کاملتر بشناسید

وقتی برای نخستین بار به کلیدهای پیانو نگاه می‌کنید، شاید به نظر برسد که نت‌های زیادی برای آموختن وجود دارد.
کلیدهای روی صفحه‌کلید در شش دسته‌ی دوازده‌تایی دسته‌بندی می‌شوند.
هر دسته شامل هفت کلید سفید و پنج کلید مشکی است.
اگر موسیقی را یک زبان در نظر بگیریم، می‌توان در ابتدا از یک سیستم نوشتاری ساده کمک گرفت و با استفاده از نمادهایی، نت‌ها را روی کلیدها مشخص کرد.

آشنایی کامل با نیم پرده در پیانو

صداهای پیانو به فاصله‌های کوچکی به نام نیم‌پرده تقسیم می‌شوند.
فرض کنید نت دو میانی را انتخاب کرده‌اید. فاصله این نت تا کلید سیاه سمت راست آن، یک نیم‌پرده است.
فاصله از آن کلید سیاه تا کلید سفید رِ (D) بعدی نیز یک نیم‌پرده محسوب می‌شود.
پس کلیدهای سیاه همیشه یک نیم‌پرده با کلید سفید بعدی خود فاصله دارند.
حالا به کلیدهای می (E) و فا (F) توجه کنید. فاصله بین این دو کلید نیز یک نیم‌پرده است.
شاید این قسمت در ابتدا کمی سردرگم‌کننده باشد، چون بین این دو کلید، کلید سیاهی وجود ندارد.
در نتیجه، یک قاعده کلی را همیشه به یاد داشته باشید: فاصله از هر کلید تا کلید بعدی (چه سفید و چه سیاه) برابر با یک نیم‌پرده است.

آشنایی کامل با مقادیر هر نت

حالا وقتش رسیده که با مفهوم ضرب در موسیقی آشنا بشویم.
برای ساختن یک قطعه موسیقی، فقط پخش کردن نت‌ها به صورت شانسی کافی نیست. شما به یک راهنما نیاز دارید که مشخص کند هر نت دقیقاً در چه زمانی و به چه مدت باید نواخته شود.
خواندن نت‌های موسیقی، درست مثل مطالعه یک نقشه راه است.
در یک نقشه کوهنوردی، مقصد نهایی، مسیر حرکت، نقطه‌های توقف و مدت زمان سفر مشخص می‌شود تا برآوردی از زمان رسیدن به پایان مسیر داشته باشید.
در موسیقی نیز از یک روش علامت‌گذاری ویژه برای نشان دادن همین چیزها استفاده می‌شود.

استفاده از کیبورد هایی با کلاویه های راحتتر برای شروع

پیانوها معمولاً در ابعاد مشخص و استانداردی تولید می‌شوند.
اما اندازه کلیدهای آنها می‌تواند متفاوت باشد؛ بعضی پیانوها کلیدهای باریک‌تر و بعضی دیگر کلیدهای پهن‌تری دارند.
حتی برخی از این سازها به شکل ویژه‌ای برای کودکان طراحی شده‌اند.
برای شروع یادگیری، به ویژه در سنین کم، معمولاً کیبوردهای آموزشی دیجیتال پیشنهاد می‌شوند تا فشار کمتری به دست هنرجوی کوچک وارد کنند و او بتواند اصول اولیه و نواختن قطعات ساده را به راحتی بیاموزد.
برای سنین بالاتر، استفاده از پیانوهای دیجیتال قابل حمل و مدل‌های دارای کنسول توصیه می‌شود که علاوه بر نواختن پیانو، امکانات بیشتری مانند آهنگسازی و تنظیم قطعات را نیز در اختیار هنرجو قرار می‌دهند.

استایل نواختن بهتری انتخاب کنید

شیوه نشستن هر فرد پشت پیانو با توجه به اندازه بدن و دست‌هایش متفاوت است.
بعضی افراد لازم است صندلی خود را کمی جلوتر بیاورند و بعضی دیگر باید آن را عقب‌تر ببرند تا احساس راحتی کنند و راحت‌تر به کلیدهای پیانو دسترسی داشته باشند.
برای کودکان نیز معمولاً از صندلی‌های قابل تنظیم استفاده می‌شود تا بتوانند بهتر به کلیدها برسند.
از نکات بسیار مهم، حالت قرارگیری انگشتان، زاویه آرنج و مچ دست و شکل کلی نشستن است تا باعث خستگی یا درد در مچ و انگشتان در طول جلسات تمرین نشود.

تقویت انگشتان دست

قدرت بیشتر انگشتان، به شما کمک می‌کند تا قطعات را سریع‌تر و با دقت بالاتری بنوازید.
برای قوی‌تر کردن دست‌ها، راه‌های گوناگونی وجود دارد. بعضی افراد از وسایلی مثل گریپ یا توپ‌های مخصوص برای این کار استفاده می‌کنند.
یک روش بسیار مؤثر برای تقویت انگشتان، تمرین کردنِ پاساژهای مشخص و کار بر روی قطعات متنوع است.
به هنرجویانی که دست‌های کوچک‌تری دارند، پیشنهاد می‌کنیم حرکات کششی منظم و کنترل‌شده را با انگشت شست خود انجام دهند.

بعنوان مثال:

ابتدا یک آکورد ساده مثل C ماژور را انتخاب کنید.
آکورد C ماژور را که از نت‌های C، E و G تشکیل شده، بنوازید.
بعد، با انگشت کوچک خود، نت G را به A تغییر دهید و آکورد C، E و A را اجرا کنید.
انگشت کوچک خود را بیشتر بکشید تا به نت بعدی برسید و آکورد C، E و B را بنوازید.
این روند را آنقدر ادامه دهید تا جایی که انگشت کوچک شما نتواند نت دیگری را بنوازد.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *