ماجرای نی نوازی که از ملکه انگلیس گردنبند گرفت

موسیقی ایران از دیرباز مورد علاقه بسیاری بوده است. این محبوبیت را حتی در روایتی تاریخی میان یک ملکه انگلیسی و یک نوازنده ایرانی می‌توان مشاهده کرد. اما داستان آن نوازنده نی که از ملکه انگلستان هدیه‌ای گران‌قدر دریافت کرد، چیست؟ برای آگاهی از جزئیات این روایت جالب، ادامه مطلب را در وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام مطالعه کنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً استفاده از ساز دیجیریدو در علم پزشکی را بخوانید.

اگر سوالاتی دارید، مقاله گلپا ،پیشرو معرفی آواز و موسیقی ایرانی در سطح جهان به شما کمک خواهد کرد.

ماجرای نی نوازی که از ملکه انگلیس گردنبند گرفت چه بود

ناصرالدین‌شاه قاجار در سفر خود به انگلیس، نوازنده‌ی ماهری به نام نایب اسدالله اصفهانی را همراه برد. هدف او این بود که هم از نوای ساز او لذت ببرد و هم هنر ایرانی را به چشم اروپایی‌ها بیاورد. وقتی شاه به انگلیس رسید و با ملکه ویکتوریا دیدار کرد، در لندن جشنواره‌ای موسیقی در جریان بود. ملکه، شاه ایران را به این جشنواره دعوت کرد.

مقاله ساز عجیب حلزونی حاوی اطلاعات جامعی است.

در آن مراسم، ارکسترهای گوناگون و نوازندگان بسیار skilled اروپایی، چنان برنامه‌های جذابی اجرا کردند که ناصرالدین‌شاه را شگفت‌زده کردند. اما پس از پایان برنامه‌ها، شاه از ملکه درخواست کرد تا به نوازنده‌ی همراهش نیز فرصتی برای اجرا بدهد. سپس از استاد نایب اسدالله خواست تا نی بنوازد.

نایب نی را از جیبش بیرون آورد و شروع به نواختن کرد. صدای ساز او چنان زیبا و گیرا بود که همه‌ی حاضران را مبهوت خود ساخت. حتی ملکه ویکتوریا نیز چنان تحت تأثیر این نوای دلنشین قرار گرفت که بدون فکر، گردنبند خود را از گردن باز کرد و آن را به گردن نایب انداخت. سپس رو به جمعیت گفت: “باید اعتراف کرد این مرد ایرانی با چوبی خشک که بیش از چند سوراخ در آن دیده نمی‌شود چنان غوغایی کرد که تمامی سازهای پیشرفته امروزی را منهدم ساخت”.

بیوگرافی نایب اسد الله اصفهانی

نایب اسدالله اصفهانی، پسر نایب حسین خان، استاد نامدار و نوازنده نی در میانه‌های دوره قاجار بود. بسیاری از استادان بزرگ مانند مرحوم حسن کسائی، با یک واسطه، شاگرد او محسوب می‌شوند. او در سال ۱۲۳۱ خورشیدی در شهر کهن اصفهان از مادری هنردوست به نام صاحب جم به دنیا آمد و دل‌های شیفتگان موسیقی اصفهان را برای همیشه اسیر نوای خود کرد. این هنرمند توانا، سال‌های کودکی و نوجوانی را نزد پدرش (نایب حسین خان) و استاد آقاباشی که هر دو از نوازندگان بنام نی بودند، سپری کرد و این ساز را آموخت و در زمانی کوتاه به مهارت چشمگیری دست یافت.

نایب اسدالله، نوازنده مورد علاقه ناصرالدین شاه قاجار نیز بود. شاه به همه نوازندگان دربارش لقب «عمله طرب» می‌داد؛ ولی تنها نایب اسدالله بود که او را با احترام «آقا» صدا می‌کرد. نایب، پدیدآورنده گوشه موسیقی معروف به «بغدادی نایب» است و مشهور است که هرگاه نی را بر لب می‌گذاشت و نواختن را آغاز می‌کرد، گویی همه چیز به حرکت درمی‌آمد و هر شنونده‌ای، از انسان تا جانوران، محو و مجذوب نوای او می‌شد.

تاریخ درگذشت این استاد بزرگ به طور دقیق ثبت نشده، اما بر سنگ مزار او در تخت فولاد اصفهان، سال ۱۳۰۴ هجری شمسی نوشته شده است.