علامت تریل که در موسیقی با نماد «tr» نشان داده میشود، یک تکنیک تزئینی است. وقتی این علامت روی یک نت قرار میگیرد، نوازنده باید آن نت و نت بالاییاش را به صورت پشت سر هم و با سرعت نسبتاً زیاد و در مدت زمان همان نت اصلی بنوازد. در ادامه این مطلب از وبلاگ آنبین، بیشتر با این تکنیک موسیقایی آشنا خواهید شد.
تکنیک تریل در موسیقی چیست؟
نتهای تریل باید بسیار سریع نواخته شوند. گاهی اوقات این نتها با سرعت یک نت زینت یا یک تکنای ترومولو اجرا میشوند. در چنین مواقعی، صدای تریل شبیه به ویبراتو به گوش میرسد.
اگر قصد داشته باشیم نت بالایی تریل را عوض کنیم، از علامتهای تغییردهنده مانند بمل (b) استفاده کرده و آن را در بالای علامت تریل قرار میدهیم.
گاهی نیز خط موجداری بعد از نشانهٔ تریل مشاهده میشود که تا شروع نت بعدی ادامه پیدا میکند.
نکاتی در مورد تریل
نشانهٔ شروع تِریل
امروزه تِریل از خودِ نتِ اصلی شروع میشود، ولی در قدیم (تا دورهٔ آهنگسازانی مثل هایدن و موتسارت) معمول بود که تِریل از نتِ بالاتر آغاز شود.
اگر آهنگساز امروزی بخواهد تِریل از نتِ بالاتر شروع شود، یک نتِ کوچک و کوتاه را دقیقاً قبل از نتِ اصلی قطعه قرار میدهد.
برای یادگیری پیشرفته، به آشنایی با دیجیریدو ،یک ساز بادی چوبی مراجعه کنید.
نشانهٔ پایان تِریل
توصیه میشود به مطالعه مقاله چند نکته مهم که باید پیش از خرید ساز هنگ درام بدانید ادامه دهید.
در بیشتر موارد، تِریل روی نتِ اصلی تمام میشود. گاهی در انتهای تِریل، یک حرکت تزیینی کوچک به نام «گروپِتو» وجود دارد که نت اصلی را به نتی که بعد از آن میآید، متصل میکند.
تعداد نُتهای تِریل
اگر سوالاتی دارید، مقاله شهرام ناظری ، شوالیه آواز ایران به شما کمک خواهد کرد.
اینکه چه تعداد نتِ اصلی و نتِ بالایی در اجرای یک تِریل به کار رود، به سلیقهٔ نوازنده و درک او از حس و حال قطعه بستگی دارد. طبیعتاً برای یک نتِ کشیده و بلند در یک قطعهٔ آرام، باید تعداد نُتهای بیشتری در تِریل نواخته شود تا برای یک نتِ کوتاه در قطعهای تند و سریع.
تکنیک تریل در موسیقی یکی از روشهای تزئین ملودی است. در این حالت، نوازنده به سرعت و پشت سر هم بین دو نت اصلی و نت بالاییِ کناری آن حرکت میکند. این کار باعث ایجاد یک لرزش زیبا و سریع در صدا میشود.
هدف از اجرای تریل، افزودن زیبایی، هیجان و تنوع به قطعه موسیقی است. این تکنیک در سازهای مختلف مانند پیانو، ویولن و حتی آواز قابل اجراست و حال و هوای خاصی به موسیقی میبخشد.
اجرای تریل چگونه است؟
وقتی مشغول یادگیری تریل هستید، بیشتر از اینکه به فکر سریع نواختن باشید، باید با تمرکز و دقت این کار را انجام دهید.
به جای اجرای نتها با سرعت بالا، سعی کنید آنها را آرام و کشیده بنوازید و بعد از اینکه کاملاً مسلط شدید، به تدریج سرعت خود را بیشتر کنید.
تریلها در واقع شکلی از بیان هنری و نشاندهندهی مهارت در نوازندگی هستند. بعضی از نوازندگان فقط وقتی در نتنویسی علامت تریل وجود دارد، آن را اجرا میکنند؛ اما برخی دیگر، قطعات خود را با تریلها زیباتر میکنند و تواناییهای خود را به نمایش میگذارند.
موسیقیدانان دورهی باروک با درک عمیقی که از فضای موسیقی خود داشتند، کمترین فرصت را با کمک تریلها به بداههنوازی اختصاص میدادند.
شیوهی اجرای تریل در سازها
پیانو:
در ساز پیانو، اگرچه میتوانید تریل را با هر دو انگشت دلخواهی اجرا کنید، اما بهتر است این کار را با انگشتان قویتر خود (معمولاً انگشت دوم و سوم) انجام دهید. به سرعت بین دو نت رفت و برگشت کنید و در پایان، تریل را روی نت اصلی به پایان برسانید.
سازهای زهی و بادی چوبی:
وقتی روی این سازها تریل میزنید، باید انگشت شما روی نت پایینی تریل قرار بگیرد و بعد با سرعت، نت بالایی را اجرا کنید؛ چه روی دستهی سازهای زهی و چه روی کلیدهای سازهای بادی. بهتر است در ابتدا تریل را آرام شروع کنید و بیشتر روی درست و دقیق نواختن آن تمرکز داشته باشید.
سازهای دارای فرت (مانند گیتار و بیس):
برای نواختن تریل روی سازهای فرتدار مثل گیتار یا بیس الکتریک، معمولاً از دو تکنیک همرآن (فشردن ناگهانی سیم) و پولآف (برداشتن سریع انگشت) استفاده میشود. به این شکل که ابتدا یک نت را با انگشت اشاره روی دسته نگه میدارید و بعد با انگشت دیگر (مثلاً انگشت وسط یا حلقه) روی فرت بالاتر ضربه میزنید تا تریل یک پرده بالاتر از نت اصلی شنیده شود.
در تمام این روشها، نکتهی مهم این است که تمرین را آرام و با دقت شروع کنید و به مرور زمان سرعت خود را بیشتر کنید.
دیدگاهتان را بنویسید