تنها شاهکار شناخته شده‌ی تاریخ اپرا  اثر کیست ؟

تنها شاهکار شناخته شده‌ی تاریخ اپرا  اثر کیست ؟

اپرا (Opera) در اصل شکل جمع واژه لاتینی «اپوس» (Opus) است که به معنی «اثر» می‌باشد. بنابراین اگر بخواهیم دقیق ترجمه کنیم، اپرا به معنای «آثار» است. اما از ابتدای قرن هفدهم میلادی، این کلمه به صورت یک اسم مفرد مونث به کار رفت و به نوعی نمایش موزیکال اشاره کرد که تماماً با آواز اجرا می‌شود. در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام، با خالق تنها شاهکار شناخته‌شده تاریخ اپرا آشنا خواهید شد.

تنها شاهکار شناخته شده‌ی تاریخ اپرا اثر کیست ؟

ریچارد واگنر که او را استاد بی‌همتای اپرا می‌دانند، یک آهنگساز، رهبر ارکستر، نویسنده و تحلیلگر موسیقی اهل آلمان بود. عمده شهرت او به خاطر اپراهای خارق‌العاده‌اش است. هرچند واگنر در زندگی شخصی خود فرد محبوبی نبود، اما آفریننده‌ی تنها شاهکار بی‌چون و چرای تاریخ اپرا، یعنی “حلقه نیبلونگ” است.

حلقه نیبلونگ در واقع مجموعه‌ای از چهار اپرای به هم پیوسته ساخته‌ی ریچارد واگنر است. خلق این مجموعه عظیم در مجموع ۲۶ سال، از ۱۸۴۸ تا ۱۸۷۴، زمان برد. هر دو بخش موسیقی و متن این آثار را خود واگنر نوشته است.

واگنر برای خلق داستان و متن این اپراها، از قصه‌ها و اسطوره‌های کهن ژرمنی و همچنین اشعار آلمانی دوره‌ی قرون وسطی الهام گرفته است.

چهار اپرای حلقه نیبلونگ عبارت‌اند از:

طلای راین ؛ والکوره ؛ زیگفرید ؛ غروب خدایان
مجموعه اپراهای حلقه نیبلونگ بسیار گسترده است و اجرای کامل همه بخش‌های آن بیش از پانزده ساعت زمان می‌برد. موسیقی‌ای که واگنر برای این آثار ساخته، بسیار غنی و پیشرفته است و ایده‌های تازه‌ای را در زمینه‌های گوناگون آهنگسازی ارائه می‌دهد.
واگنر برای به صحنه بردن این اپراها به سالن مخصوصی نیاز داشت. با پشتیبانی نجیب‌زادگان آلمانی و پادشاه منطقه باواریا، سرانجام این سالن در شهر بایرویت آلمان ساخته شد و نخستین اجرای کامل مجموعه حلقه نیبلونگ در همین شهر انجام گرفت.

بیوگرافی ریچارد واگنر

ویلهم ریچارد واگنر یک آهنگساز، رهبر ارکستر، نویسنده و تحلیلگر موسیقی اهل آلمان بود. او بیشتر به خاطر اپراهایش شناخته می‌شود. در موسیقی کلاسیک، بسیاری او را کسی می‌دانند که راه لودیگ وان بتهوون را ادامه داد. ریچارد واگنر در ۲۲ مه ۱۸۱۳ در شهر لایپزیگ و در محله‌ای که یهودیان زندگی می‌کردند متولد شد. پدرخوانده‌اش نمایشنامه‌نویس بود و عشق او به تئاتر به واگنر هم سرایت کرد، به طوری که از کودکی در نمایش‌های زیادی شرکت می‌کرد.

وقتی پانزده سال داشت، برای نخستین بار سمفونی هفتم بتهوون را شنید که تأثیر عمیقی روی او گذاشت و بتهوون به انگیزه‌ای بزرگ برای آهنگساز شدن واگنر تبدیل شد. از دیگر رویدادهای مهم زندگی او، دیدار با خواننده اپرایی به نام ویلهلمین دورینِت بود که برای واگنر به یک الگوی ایده‌آل در موسیقی و نمایش مبدل شد.

واگنر در سال ۱۸۳۱ وارد دانشگاه لایپزیگ شد. استاد آهنگسازی او که بسیار تحت تأثیر استعداد واگنر قرار گرفته بود، در چاپ یکی از کارهایش برای پیانو به او کمک کرد. همچنین در همان سال، با همراهی برادرش به رهبری یک گروه کُر پرداخت و اولین اپرای خود به نام “فرشته” را به پایان رساند.

دوازده سال از زندگی واگنر در تبعید گذشت. او با نوشتن مقاله‌هایش تأثیر زیادی بر شیوه اجرای اپرا گذاشت و برای آنکه بتواند اپراها را به روش مورد نظر خودش روی صحنه ببرد، حتی یک سالن اپرا نیز تأسیس کرد.

کارهای واگنر به شکل گسترده‌ای از داستان‌ها و افسانه‌های اروپای شمالی، به ویژه اسطوره‌های ایسلندی و آلمانی، الهام گرفته است.

مشهورترین اپرا های واگنر

اپراهای «حلقه نیبلونگ»، «تریستان و ایزولده»، «طلای راین» و «والکیری‌ها» از مشهورترین آثار ریشارد واگنر هستند.

واگنر در دوره موسیقی رمانتیک دستاوردهای بزرگی داشت. او در کارهایش از نغمه‌های پیچیده، هارمونی غنی و آرایش گسترده‌ای برای ارکستر استفاده می‌کرد. متن‌های اپراهایش را خودش می‌نوشت. همچنین، او «لایتموتیف» را در موسیقی ابداع کرد؛ یعنی برای هر شخصیت در داستان، یک نغمه یا تم ویژه در نظر می‌گرفت. این نوآوری واگنر، تأثیر زیادی بر موسیقی فیلم در قرن بیستم گذاشت.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *