موسیقی در قالبهای گوناگونی ارائه میشود که هر کدام حال و هوای خاص خود را دارند و هر سبک نیز خود به شاخههای کوچکتری تقسیم میشود. به طور کلی، نوع موسیقی هر منطقه ارتباط نزدیکی با فرهنگ، روحیات مردم و حتی شرایط آب و هوایی و جغرافیایی آنجا دارد. در این نوشته از وبلاگ آنبین میخواهیم سبک هیپ هاپ را به شما معرفی کنیم. اگر به این سبک موسیقی علاقهمند هستید، با ما همراه باشید.
سبک موسیقی هیپ هاپ
هیپهاپ که گاهی به آن سبک رپ هم گفته میشود، یکی از شاخههای موسیقی است که همگام با فرهنگ هیپهاپ شکل گرفته و گسترش یافته است. این سبک موسیقی عمدتاً از دو بخش اصلی تشکیل میشود:
خوانندگی رپ (اِمسی)
و میکس و اسکرچ دیجِی.
واژه هیپهاپ برای اولین بار توسط رابرت کیث ویگیگنز، یکی از اعضای گروه “Grandmaster Flash and the Furious Five” استفاده شد. او برای شوخی با دوستی که به تازگی به ارتش آمریکا پیوسته بود، عبارت “hip/hop/hip/hop” را به صورت ریتمیک و شبیه به موسیقی رژه نظامی به کار برد. بعدها او همین واژه را روی صحنه و در حین اجراهایش نیز استفاده کرد.
هیپهاپ فراتر از یک سبک موسیقی است: این یک جنبش فرهنگی گسترده است که موسیقی، شعر، رقص، هنر، مد و حتی دیدگاههای سیاسی و اجتماعی را در بر میگیرد. بسیاری از افراد واژههای رپ و هیپهاپ را به جای هم به کار میبرند، اما به طور دقیق، هیپهاپ به کل این فرهنگ اشاره دارد (که موسیقی بخشی از آن است)، در حالی که رپ یک شیوه خاص خوانندگی است که اغلب در موسیقی هیپهاپ از آن استفاده میشود.
تاریخچه هیپ هاپ
هیپهاپ هم به شکل یک سبک موسیقی و هم به عنوان یک فرهنگ اجتماعی، از دهه ۱۹۷۰ میلادی پدید آمد. در آن سالها، مهمانیهای خیابانی یا همان بلاک پارتیها، بهطور گستردهای در محلههای نیویورک رواج داشت؛ به ویژه میان سیاهپوستان آمریکایی و جوانان ساکن منطقه برانکس این شهر.
با این حال، تا پیش از سال ۱۹۷۹، آثار هیپهاپ به طور رسمی برای پخش از رادیو یا تلویزیون ضبط و منتشر نمیشد. یکی از دلایل این موضوع را میتوان در محتوای متفاوت و گاه خام این سبک جستجو کرد که در آن زمان برای شنوندگان دیگر شهرها و مناطق چندان آشنا و پذیرفتهشده نبود.
ساختار ریتم هیپ هاپ چیست؟
موسیقی هیپ هاپ معمولاً در وزن چهار چهارم ساخته میشود. با این حال، آهنگسازان گاهی اوقات از وزنهای دیگری مانند دو چهارم، سه چهارم، شش هشتم و موارد مشابه نیز برای ساخت قطعات خود استفاده میکنند.
هیپ هاپ دارای چهار مشخصه می باشد:
– رپ یک شیوهٔ خواندن است که بر ریتم و کلام تکیه دارد و معمولاً ملودی در آن وجود ندارد. به همین دلیل، بیشتر از آنکه شبیه آواز باشد، شبیه گفتارِ آهنگین است. با گسترش فرهنگ هیپهاپ، معنای واژهٔ «رپ» محدودتر و مشخصتر شد. امروزه رپ به عنوان یکی از ویژگیهای بارز موسیقی هیپهاپ شناخته میشود.
– تِرْنِیتِیبِلیزم یا دیجِیینگ: روشی برای ساختن موسیقی با استفاده از دستگاه پخش است. دیجی با به کارگیری آهنگهای ساختهشده توسط دیگران، قطعات را با هم ترکیب میکند، صداها را درمیآمیزد و با تغییر در موسیقی، اثر جدیدی خلق میکند.
– بریکدنسینگ یا بیبویینگ/بیگرلینگ: یک سبک رقص نمایشی و آکروباتیک است. بریکدنس از همان آغاز، بخش مهمی از فرهنگ هیپهاپ بود، اما به دلیل دشواری یادگیری، نتوانست به اندازهٔ دیگر بخشهای هیپهاپ محبوبیت عمومی پیدا کند.
– هنر خیابانی یا گرافیتی: یک هنر بصری است که معمولاً با رنگهای اسپری و به شیوهای پویا و چشمگیر خلق میشود. البته همهٔ دیوارنویسیها با فرهنگ هیپهاپ مرتبط نیستند، اما جنبش هیپهاپ سبک ویژهای از گرافیتی را پدید آورد که به سرعت قابل تشخیص است.
دیدگاهتان را بنویسید