علامت بکار در نتنویسی موسیقی، یکی از نشانههایی است که برای تغییر صداها به کار میرود. یادگیری این علامت برای همه کسانی که ساز میزنند، ضروری است. اگر دوست دارید بدانید بکار دقیقاً چه معنایی دارد و چطور با علامتهای دیز و بمل فرق میکند، این نوشته در وبلاگ آنبین را از دست ندهید.
کاربرد علامت بکار در موسیقی
در موسیقی هفت نت اصلی داریم و علاوه بر آن، پنج نت فرعی دیگر هم وجود دارند. این نتهای فرعی با علامتهایی به نام دیز (♯) و بمل (♭) نشان داده میشوند. برای مثال، نت «دو دیز» دقیقاً بین نت دو و ر قرار میگیرد.
علامت دیگری هم به نام «بکار» داریم که در واقع جزئی از خانوادهٔ همین علامتها محسوب میشود، اما کارش خنثی کردن اثر دیز و بمل است. وقتی علامت بکار قبل از یک نت نوشته میشود، یعنی آن نت باید دقیقاً به شکل اصلی و بدون هیچ تغییری نواخته شود. این علامت تأکید میکند که آن نت نه زیرتر و نه بمتر از حالت عادی اجرا شود.
ممکن است بپرسید اگر بکار چیزی را تغییر نمیدهد، پس چرا از آن استفاده میکنیم؟ دلیلش این است: وقتی یک نت در یک میزان با علامت دیز یا بمل نوشته میشود، اثر آن تا پایان آن میزان باقی میماند. مثلاً اگر در یک میزان، فا دیز داشته باشیم، تمام نتهای فا در آن میزان باید دیز اجرا شوند. حالا اگر در میان همان میزان بخواهیم یک نت فا را بدون دیز بنوازیم، تنها راهش این است که از علامت بکار استفاده کنیم.
کاربرد دیگر بکار، مربوط به سرکلید قطعه است. گاهی در ابتدای قطعه، دیز یا بمل روی خطوط حامل نوشته میشود که در این صورت، اثر آن در کل قطعه اعمال میشود. پس اگر در جایی از قطعه بخواهیم این اثر را برداریم، باز هم باید از علامت بکار کمک بگیریم.
دوبل بکار چیست؟
گاهی اوقات به جای یک علامت بکار، دو علامت بکار کنار نت نوشته میشود که به آن دوبل بکار گفته میشود. معمولاً از دوبل بکار برای از بین بردن اثر یک دوبل دیز یا دوبل بمل استفاده میکنند. البته در روشهای امروزی، یک علامت بکار هم کافی است و همان کار دوبل بکار را انجام میدهد.
دیدگاهتان را بنویسید