وقتی اسم آلبرت انیشتین را میشنویم، معمولاً اول به یاد فیزیک و دانش میافتیم؛ اما باید بدانید که موسیقی هم در زندگی او جایگاه ویژهای داشت. برخی حتی بر این باورند که موسیقی در موفقیتها و شیوهٔ فکر کردن او در علم نیز نقش داشته است. در این نوشته از وبلاگ آنبین همراه ما باشید تا نگاهی دقیقتر به رابطهٔ انیشتین با موسیقی بیندازیم.
آغاز موسیقی انیشتین
انیشتین از همان بچگی عاشق موسیقی بود. مادرش پائولین کخ که پیانیست چیرهدستی بود، نواختن پیانو را به او آموخت. او همچنین یادگیری ویولن را از پنج سالگی شروع کرد؛ اما در ابتدا این آموزشها برایش بسیار دشوار بود تا جایی که یک بار در اوج ناامیدی، صندلی را به سوی معلمش پرتاب کرد! همه چیز وقتی سیزده ساله بود و شیفته آهنگهای موتزارت شد، تغییر کرد.
رابطه موسیقی و انیشتین
انیشتین در بزرگسالی عاشق موسیقی کلاسیک بود و هنگام کار روی نظریههای علمی خود، به آهنگهای موتزارت، باخ و بتهوون گوش میداد. او میگفت موسیقی برایش الهامبخش است و به او آرامش میدهد. موسیقی فقط یک سرگرمی برای او نبود؛ او همانقدر که در فیزیک مهارت داشت، در شناخت ساختار و تئوری موسیقی نیز توانمند بود.
تأثیر موسیقی بر انیشتین به حدی بود که در شکلگیری نظریه نسبیت نقش داشت. او توانست بین ایدههای انتزاعی موسیقی و قوانین فیزیک ارتباط پیدا کند. به باور او، همان قواعد ریاضی که در موسیقی به کار میروند، در دنیای فیزیک نیز دیده میشوند. همچنین، موسیقی با فضای بیکران و خلاقانهاش، به تقویت نوآوری او در علم کمک میکرد. پسرش هانس تعریف کرده که هرگاه پدرش با مشکلی علمی روبرو میشد، به سراغ موسیقی میرفت؛ انگار موسیقی کلید حل مسئله برای او بود.
انیشتین در کنسرتهای زیادی حاضر میشد، با نوازندگان مختلف همکاری میکرد و با آنها در مورد پیوند موسیقی و علم گفتوگو میکرد. او حتی با یهودی منوهین، نوازنده سرشناس ویولن، همنوازی کرد. همچنین در سال ۱۹۳۰ با رابیندرانات تاگور، شاعر بزرگ بنگالی، دیدار کرد تا دربارهٔ ماهیت موسیقی و موضوعات دیگر گفتوگو کند.
جملات انیشتین درباره موسیقی
اگر شغل من فیزیک نبود، به احتمال زیاد نوازنده میشدم. من خیلی وقتها افکارم را با موسیقی بیان میکنم. رویاهایم با نوای موسیقی گره خورده و زندگیام را همچون یک قطعه موسیقی میبینم.
این را خوب میدانم که عمده شادی زندگیام را از ویولنم گرفتهام.

دیدگاهتان را بنویسید