تا به امروز، آهنگهای زیادی در نقاط مختلف جهان از روی صدای نهنگ ۵۲ هرتزی ساخته شدهاند. این نهنگ صدایی کاملاً متفاوت از همه نهنگهای دیگر دارد. در این نوشته از وبلاگ آنبین، داستان این صدا را برایتان میگوییم و علت استفاده از آن در قطعات موسیقیِ پرمعنی را توضیح میدهیم.
نهنگ ۵۲ هرتز چیست؟
در سال ۱۹۸۹، پژوهشگران مؤسسه اقیانوسشناسی وودز هول (WHOI) برای اولین بار با استفاده از هیدروفونها (میکروفونهای مخصوص زیر آب)، صدای عجیبی از یک نهنگ ثبت کردند. فرکانس این صدا ۵۲ هرتز بود که در مقایسه با دیگر نهنگها بسیار بالاتر است؛ برای مثال، نهنگ آبی معمولاً در محدوده ۱۰ تا ۳۰ هرتز صدا تولید میکند.
این نهنگ به دلیل فرکانس غیرمعمول صدایش، قادر نیست با دیگر نهنگها ارتباط برقرار کند و به همین دلیل به “تنهاترین نهنگ جهان” مشهور شده است. دانشمندان تاکنون نتوانستهاند گونهای مشابه این نهنگ پیدا کنند و نظریههای مختلفی درباره آن وجود دارد. بعضی از محققان فکر میکنند که این نهنگ دچار ناهنجاری یا نقص مادرزادی است. برخی دیگر احتمال میدهند که شنوایی آن مشکل دارد و گروهی نیز بر این باورند که این نهنگ حاصل جفتگیری دو گونه متفاوت است.
استفاده از صدای نهنگ ۵۲ هرتز در موسیقی
در سراسر جهان، آهنگسازان مختلف از صدای نهنگ ۵۲ هرتز در کارهای خود استفاده کردهاند. این صدا کمی از پایینترین نت ترومپت بلندتر است و تقریباً معادل صدای سیمِ بمِ کنترباس (E1) وقتی با انگشت چهارم گرفته میشود، میباشد. به خاطر حس غم و تنهایی که این صدا در دل شنونده ایجاد میکند، به منبعی برای الهام گرفتن در موسیقی تبدیل شده است.
مشهورترین قطعهای که از این صدا استفاده کرده، اثر گروهی به نام آیدی (Iday) است. این گروه در واقع پروژه یک آهنگساز جوان روس به نام دامیر محمدیاروف است. در این آهنگ، صدای نهنگ در کنار ملودیهای آرام و محزون، ترکیب احساسی عمیقی ساخته که حس تنهایی را به شنونده انتقال میدهد.
همچنین دو آهنگساز انگلیسی به نامهای کاترین رابرتز و سین لیکمن، در سال ۲۰۱۵ آلبومی با عنوان «فردا به دنبال امروز میآید» منتشر کردند که قطعهای به نام «۵۲ هرتز» در آن وجود دارد. این آهنگ یک جمله تأثیرگذار دارد که بارها توسط گروه کُر تکرار میشود:
«۵۲ هرتز، ۵۲ هرتز، من آهنگ عاشقانهای را میخوانم که هیچکس نمیتواند بشنود.»
دیدگاهتان را بنویسید