در مورد این ضربالمثل قدیمی که میگوید “گدا به گدا رحمت به خدا”، باید بگوییم این مثل داستان جالبی دارد. این جمله معمولاً برای زمانی به کار میرود که دو نفر که هر دو وضعیت مالی مشابهی دارند، به هم کمک میکنند. در این شرایط، اگرچه کمک آنها ممکن است کوچک باشد، اما در پیشگاه خداوند بسیار ارزشمند و پسندیده است.
ریشه این ضربالمثل به داستانی قدیمی برمیگردد. در این داستان، دو فرد نیازمند با هم دیدار میکنند. هر کدام از آنها تنها چیزی که داشتند، یک تکه نان خشک بود. با این حال، هر یک نان خود را به دیگری بخشیدند و خود گرسنه ماندند. این عمل ایثارگرانه و گذشت آنها، در نزد پروردگار جهانیان چنان ارزشمند بود که به عنوان نمادی از بخشش واقعی ثبت شد.
این حکایت به ما یادآوری میکند که ارزش یک کمک، به اندازه و مقدار آن نیست، بلکه به نیت و искренایی پشت آن بستگی دارد. وقتی فردی که خودش دچار مشکل است، دست کمک به سوی دیگری دراز میکند، این عمل او نشاندهنده روحیه بخشش و انسانیت واقعی است.
در زندگی روزمره، ما اغلب شاهد این هستیم که افراد ثروتمند به یکدیگر کمک میکنند و این امری عادی به نظر میرسد. اما وقتی فردی کمدرآمد، از آنچه دارد به دیگران میبخشد، این کار او بسیار قابل تحسین و ستودنی است.
این ضربالمثل زیبا به ما میآموزد که در کمک به دیگران، وضعیت مالی ما مهم نیست، بلکه نیت خالص و искрен ماست که ارزش دارد. بنابراین، هر کس به اندازه توانایی خود میتواند به همنوعانش یاری برساند و این عمل نزد خداوند بزرگ، پاداش فراوانی خواهد داشت.
در این مقاله معنی ضرب المثل “از ترس، دُمش را روی کولش گذاشت و در رفت! “ اطلاعات مفیدی آمده است.
مقاله معنی ضرب المثل ” پیراهن عثمان کردن “ منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

در این نوشته، با مفهوم و پیشینهی این ضربالمثل کهن ایرانی آشنا خواهید شد. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی این ضرب المثل چیست؟
۱- یعنی وقتی یک فرد نیازمند، از کسی که خودش محتاجتر است تقاضای کمک کند و آن شخص هم درخواستش را قبول نکند!
۲- معمولاً این ضربالمثل زمانی استفاده میشود که چند نفر بیپول از هم درخواست پول کنند. وقتی کسی که تقاضا کرده ناامید میشود، این جمله را به کار میبرد.
۳- گاهی هم به صورت کنایه این جمله را به کسی میگویند که با وجود داشتن پول، وقتی از او قرض خواسته میشود، خود را به نداری میزند و کمک نمیکند. در این حالت، فرد درخواستکننده، او را نیازمند خطاب کرده و میگوید: رحمت به خدا! برخلاف بندهاش که رحمت و مهربانی ندارد!
ریشه ضرب المثل
روایت شده که دو نفر گدا در کنار خیابان با هم درگیر و مشغول دعوا بودند. کمکم صدایشان بلند شد و مردم دور آنها جمع شدند. وقتی از علت بحثشان پرسیدند، اولین گدا گفت: او نمیگذارد من گدایی کنم! گدای دوم هم دقیقاً همان حرف را زد و گفت: او مانع من میشود!
مردم که دیدند بحث این دو به جایی نمیرسد، گفتند: گدا به گدا، رحمت به خدا! یعنی حتی یک گدا هم به گدای دیگر ترحم نمیکند. پس سپاس و رحمت برای خدایی است که مهربانیاش همهجا را گرفته است.
پیشنهادی: ضربالمثل درباره فقر
اختصاصی – آنبین
برای یادگیری پیشرفته، به معنی ضرب المثل ” طاقچه بالا گذاشتن “ مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید