معنی ضرب المثل ” آتش بیار معركه “

معنی آتش بیار معركه

این ضرب‌المثل به کسی اشاره دارد که با حرف‌ها یا کارهایش، اختلاف و درگیری بین دیگران را بیشتر می‌کند. مثل کسی که به یک آتش، هیزم بیشتری اضافه می‌کند تا شعله‌ورتر شود.

این فرد معمولاً با شایعه‌پراکنی، غیبت یا تحریک احساسات دیگران، جو را متشنج می‌کند و باعث می‌شود مشکلات کوچک، بزرگ و غیرقابل کنترل به نظر برسند.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب معنی ضرب المثل ” دروغگو کم حافظه است “ را بخوانید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه معنی ضرب المثل ” خفته خفته را کی کند بیدار ؟ “.

اگر سوالاتی دارید، مقاله معنی ضرب المثل ” خیاط هم در کوزه افتاد ” + داستان به شما کمک خواهد کرد.

به طور خلاصه، “آتش‌بیار معرکه” به شخصی گفته می‌شود که به جای آرام کردن اوضاع، با دخالت نابجا، آتش اختلاف را تندتر می‌کند.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه معنی ضرب المثل ” خواستن، توانستن است “.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله معنی ضرب المثل ” با خودش هم قهر است “ ادامه دهید.

معنی آتش بیار معركه

در این نوشته، به بررسی معنا و مفهوم اصلی این ضرب‌المثل کهن ایرانی می‌پردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.

معنی آتش بیار معركه یعنی چه؟

۱- به کسی می‌گویند که خودش درگیر دعوا نیست، اما دلیل و عامل اصلی شروع اختلاف و درگیری است!

برای گسترش دانش خود، به مقاله معنی ضرب المثل ” سواره، خبر از حال پیاده ندارد “ سر بزنید.

۲- معنی معرکه: معرکه در اصل به معنای میدان نبرد، جایگاه جنگ یا یک موقعیت پیچیده و آشفته است. معنای دیگر آن در زبان محاوره، چیزی بسیار عالی و فوق‌العاده است (مثلاً وقتی می‌گوییم: “این غذا معرکه بود”). اما در این ضرب‌المثل، منظور همان معنای اول و اشاره به یک صحنه درگیری است.

۳- این مثل اشاره به کسی دارد که باعث ایجاد نزاع و کینه بین دیگران می‌شود، اما خودش کنار می‌ایستد و نقش یک فرد بی‌گناه و بی‌طرف را بازی می‌کند. در اصطلاح به چنین افرادی “دوبه‌م‌زن” می‌گویند.

ریشه این ضرب المثل

در روزگار قدیم، فردی بود که در تابستان سازهای “دف” و “تنبک” را خیس می‌کرد تا صدای آن‌ها بهتر و رساتر شود. به این شخص می‌گفتند: “دایره نم‌کن”. اما در زمستان، این کار فایده‌ای نداشت؛ به همین خاطر، او همان سازها را کنار آتش می‌گذاشت تا خشک شوند و رطوبتشان از بین برود.
در این فصل، نامش می‌شد: “آتش‌بیار”. هرچند خودش نواختن بلد نبود، اما کار نوازندگان به او وابسته بود. در واقع، او کسی بود که زمینه را برای هنرنمایی نوازندگان فراهم می‌کرد و آتش‌بیار معرکهٔ آن‌ها به شمار می‌رفت!

پیشنهاد: ضرب‌المثل‌های بیشتری بخوانید.
اختصاصی– آنبین

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *